ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 171: การกลายพันธุ์แห่งห้วงลึก
พอได้ยินคำถามนี้ สีหน้าที่กำลังตื่นตะลึงของกู้เชี่ยนซีก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดสุดขีดทันที
เธอถามหยั่งเชิงด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง
เอ่อ… เทพโม่คะ คุณ… เคยลงมิติลับระดับ B มาก่อนไหมคะ
โม่หยิงเฉินชะงัก แล้วส่ายหน้าอย่างซื่อสัตย์
กู้เชี่ยนซีสูดหายใจลึก มองเขาด้วยสายตาที่แปลกประหลาดกว่าเดิม
งั้น… เทพโม่คะ คุณคิดว่า… เป็นไปได้ไหมคะที่ไอ้มอนสเตอร์สามตัวเมื่อกี้ มัน… มันไม่ใช่บอส
โม่หยิงเฉินชะงักอีกรอบ
ไม่ใช่บอส หมายความว่าไง
ยังไม่ทันได้ถาม กู้เชี่ยนซีก็ถอนหายใจออกมา
อธิบายด้วยสายตาที่เหมือนกำลังมองตัวประหลาด
เทพโม่คะ คุณทราบไหมว่า มิติลับระดับ B ส่วนใหญ่ โดยเฉพาะพวกมิติลับห้วงลึก เพื่อปูพื้นหลังเนื้อเรื่อง ตอนเริ่มหรือตอนจบมักจะมีช่วง… เอ่อ… เนื้อเรื่อง
เธอเห็นโม่หยิงเฉินยังงงๆ อยู่ เลยเปลี่ยนคำศัพท์ให้เข้าใจง่ายขึ้น
ก็คือ… คัตซีน น่ะค่ะ
เมื่อกี้ พวกเราไม่ได้บัฟป้องกันการโจมตีน้ำแข็งและไฟ 10 ครั้งมาหรอกเหรอคะ
คุณว่า เป็นไปได้ไหม…
ที่เราแค่ต้องยืนดูเฉยๆ ปล่อยให้นกฟีนิกซ์ตัวนั้นใช้การโจมตี 10 ครั้ง จัดการไอ้หุ่นยนต์สองตัวนั่น แล้วก็… จบ
คิ้วของโม่หยิงเฉินกระตุกยิกๆ
อ๋อ…
คัตซีน
มีแบบนี้ด้วยเหรอ
เชี่ย!
หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยกู…
ความคิดนับล้านแล่นผ่านสมองโม่หยิงเฉินในพริบตา แต่ใบหน้ากลับไม่แสดงอาการเขินอายแม้แต่น้อย
กลับกัน เขารีบเก๊กหน้าขรึม เย็นชา และสงบนิ่งเหมือนเดิมในทันที
เขากอดอก พูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นเรื่องปกติธรรมดา
ฉันไม่ชอบให้มีมอนสเตอร์มาเดินเพ่นพ่านขวางหูขวางตาน่ะ
จะคัตซีนหรือไม่คัตซีน ฆ่าได้ก็ฆ่าให้หมดนั่นแหละ
แถมยังได้ค่าประสบการณ์อีกต่างหาก ไม่ใช่เหรอ
กู้เชี่ยนซี: ……
สมาชิกกิลด์โลหิตอัคคีทุกคน: ……
ถ้าเมื่อกี้พวกหนูไม่เห็นสีหน้า อ๋อ! ตรูเพิ่งรู้! ที่แวบขึ้นมาแวบหนึ่งบนหน้าพี่
พวกหนู… พวกหนูคงเชื่อไปแล้วจริงๆ!
นั่นมันบอสลับระดับ A ขั้น 70 นะคะพี่ชาย!
แต่ทว่า…
กู้เชี่ยนซีมองดูผู้ชายตรงหน้าที่พยายามเก๊กขรึม แถสีข้างถลอกเพื่อรักษามาด
ไม่รู้ทำไม ความเกรงกลัวและความหวาดระแวงในใจ จู่ๆ ก็ลดฮวบลงไปเยอะ
เทพโม่… เวลาปากแข็งแถจนสีข้างถลอกแบบนี้ ก็ดูน่ารักดีเหมือนกันแฮะ…
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของทุกคนในทีม
[มิติลับห้วงลึก แสงอรุณรุ่ง เคลียร์สำเร็จ!]
[ตรวจสอบพบว่าเป็นการเคลียร์ครั้งแรก เริ่มแจกจ่ายรางวัล First Clear…]
[ยินดีด้วย สัตว์อสูร จอมดาบอสุรา เลเวลอัป +10!]
[ยินดีด้วย ท่านได้รับ หินห้วงลึก x50,000!]
[ยินดีด้วย ท่านได้รับ บัตรเชิญสู่ห้วงลึก x1!]
[ยินดีด้วย ท่านได้รับ ไอเทมหายาก: แกนกลางห้วงลึก x1!]
[ยินดีด้วย ท่านได้รับ อุปกรณ์: คทาแสงอรุณ (ห้วงลึก · ทอง)!]
[ยินดีด้วย ท่านได้รับ อุปกรณ์พิเศษ: ตราประทับแสงอรุณ!]
[สัตว์อสูรทุกตัวที่เข้าร่วม First Clear จะได้รับการสุ่มเลือกสกิลที่มีอยู่ 1 สกิล เพื่อทำการเสริมแกร่งแบบห้วงลึก!]
โม่หยิงเฉินมองดูรางวัลมากมายละลานตาตรงหน้า จิตใจสงบนิ่ง
แกนกลางห้วงลึก มีบันทึกอยู่ในข้อมูลของผู้อาวุโสฮวง
มันคือกุญแจไขเข้าสู่พื้นที่ลึกลับบางแห่งในส่วนลึกของโลกห้วงลึก
ทีมที่ได้ First Clear ทุกทีมจะได้รับมัน
แต่จนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีใครรู้วิธีใช้ที่แน่ชัด
ตราประทับแสงอรุณ คือตราสัญลักษณ์ที่มีเปลวไฟสีทองเข้มลุกโชนอยู่
[ตราประทับแสงอรุณ]
[ผลลัพธ์: เมื่อสวมใส่ จะเพิ่มค่าสถานะทั้งหมดของเซตอุปกรณ์แสงอรุณอีก 20%]
ของสิ่งนี้สมาชิกทีม First Clear ได้รับทุกคน เป็นรางวัลการันตี
ส่วนคทาเล่มนั้น…
ทำจากหินออบซิเดียนทั้งแท่ง ส่วนยอดฝังผลึกสีแดงเข้มที่ดูเหมือนจะกักเก็บดวงดาวไว้ภายใน
ค่าสถานะโหด สกิลแรง
เสียดายที่สัตว์อสูรของเขาไม่มีตัวไหนเป็นสายเวทเลย
เฮ้อ
โม่หยิงเฉินถอนหายใจเบาๆ ในใจ
น่าเสียดาย พรสวรรค์ [โชคชะตาสัมบูรณ์] ถูกใช้ไปแล้วตอนเคลียร์หอคอยเมื่อเช้า ตอนนี้ยังติดคูลดาวน์อยู่
First Clear มิติลับรอบนี้ เลยอดใช้สูตรโกงล็อครางวัลระดับท็อป
ช่วยไม่ได้ ชินกับการใช้โปรจนเคยตัว พอต้องมาสุ่มดวงเพียวๆ บ้าง ก็เลยรู้สึกไม่ชิน
แต่ของพวกนี้ไม่สำคัญหรอก
ที่สำคัญจริงๆ คือรางวัลสูงสุดที่มีเพียงหนึ่งเดียว ที่จะทำให้สกิลสัตว์อสูรเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ!
วูม——
พลังงานห้วงลึกที่บริสุทธิ์ ก่อตัวเป็นรังไหมแสงสีแดงเข้ม ห่อหุ้มร่างจอมดาบอสุราที่อยู่ด้านหลังโม่หยิงเฉิน
รวมถึงสัตว์อสูรของกู้เชี่ยนซีและคนอื่นๆ ไว้ทั้งหมด
พวกกู้เชี่ยนซีกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น จ้องเขม็งไปที่สัตว์อสูรของตัวเอง
ในใจภาวนาอย่างบ้าคลั่ง ขอให้สุ่มไปลงที่สกิลหลักเถอะ!
ไม่นาน รังไหมแสงของสัตว์อสูรพวกเธอก็สลายไป ใบหน้าของทุกคนเผยความปิติยินดีออกมา!
กรี๊ด! เถาวัลย์พิษของฉันกลายเป็น เถาวัลย์มังกรพิษห้วงลึก! ดาเมจแรงขึ้น แถมยังมีผลกัดกร่อนเกราะด้วย!
แสงรักษาศักดิ์สิทธิ์ของฉันกลายเป็น เงารักษา! ฮีลแรงขึ้น แถมยังแจกออร่าดูดเลือดให้เพื่อนร่วมทีมได้ด้วย!
ฟังเสียงเฮลั่นรอบข้าง สายตาของโม่หยิงเฉินก็จับจ้องไปที่จอมดาบของเขาเช่นกัน
[ตรวจพบสัตว์อสูร จอมดาบอสุรา เริ่มทำการสุ่มสกิลเพื่อเสริมแกร่งแบบห้วงลึก…]
[สุ่มได้สกิล ร่างแยกเงากระจก… เริ่มทำการเสริมแกร่งแบบห้วงลึก…]
[เสริมแกร่งเสร็จสิ้น! สกิล ร่างแยกเงากระจก เปลี่ยนเป็น ร่างแยกมารกระจก !]
โม่หยิงเฉินรีบตรวจสอบทันที
[ร่างแยกมารกระจก: สามารถเรียก ร่างมารกระจก ออกมาได้ 2 ร่าง ร่างมารสืบทอดค่าสถานะทั้งหมด 40% ของร่างต้น ระยะเวลาคงอยู่ไม่จำกัด สามารถเรียกกลับหรือปลดปล่อยได้ตลอดเวลา]
การเสริมแกร่งนี้…
จะว่าไงดีล่ะ
โม่หยิงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย
จะบอกว่าไม่เก่ง ก็คงโกหก
ด้วยค่าสถานะพื้นฐานอันมหาศาลของจอมดาบตอนนี้
ร่างแยกที่มีค่าสถานะ 40% สองตัว พลังรบก็เหนือกว่าสัตว์อสูรระดับ A ส่วนใหญ่ไปไกลโขแล้ว
แต่… นี่มันก็แค่ผลลัพธ์ระดับเดียวกับหินวิวัฒนาการทักษะไม่ใช่เหรอ
แถมบางด้านยังดูด้อยกว่าด้วยซ้ำ
สำหรับคนอื่น หินวิวัฒนาการทักษะอาจหายาก
แต่สำหรับเขา… เขาไม่เคยขาดแคลนมันเลย!
อุตส่าห์ลงแรงแทบตาย คว้า First Clear มิติลับห้วงลึกมาได้… ได้แค่นี้เองเหรอ
สงสัยเขาจะโดน [โชคชะตาสัมบูรณ์] สปอยล์จนเสียนิสัยไปแล้วจริงๆ
ในวินาทีที่ความผิดหวังแล่นผ่านใจโม่หยิงเฉิน
การเปลี่ยนแปลงกะทันหัน ก็เกิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือน!
ชวิ้ง——!!!
เสียงดาบคำรามที่ฟังดูราวกับมาจากขุมนรกบรรพกาล ดังขึ้นจากดาบมารห้วงลึกที่สะพายอยู่บนหลังจอมดาบ ทั้งที่ยังไม่ได้ชักออกจากฝัก!
เจตจำนงอันเย็นยะเยือกที่ไม่อาจบรรยายได้ ราวกับทอดสายตาอันเฉยชาลงมาจากความว่างเปล่าอันไกลโพ้น!
สายตานั้น เพียงแค่กวาดผ่านร่างของจอมดาบ
มิติโดยรอบก็ส่งเสียงครวญคราง แสงสว่างบิดเบี้ยว!
พวกกู้เชี่ยนซีไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ
แต่วิญญาณของโม่หยิงเฉินกลับสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บที่แทงทะลุกระดูก!
พร้อมกันนั้น เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นอย่างกึกก้อง!