ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 159: มาขอร่วมมือถึงหน้าประตู
กู้เชี่ยนซีสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามกดความประหม่าในใจลง พยายามคุมน้ำเสียงให้ดูราบเรียบและจริงใจที่สุดเท่าที่จะทำได้
สวัสดีค่ะ เทพโม่
เธอโค้งคำนับเล็กน้อย นี่คือมารยาทพื้นฐานที่ผู้น้อยพึงมีต่อผู้ใหญ่ ผู้ที่อ่อนแอกว่าพึงมีต่อผู้แข็งแกร่ง
ฉันชื่อ กู้เชี่ยนซี เป็นประธานกิลด์โลหิตอัคคีแห่งเมืองหลวงค่ะ
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ เมื่อเห็นโม่หยิงเฉินเพียงเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งโดยไม่เอ่ยคำใด เธอจึงรีบอธิบายต่อ วันนี้ที่ถือวิสาสะมาขอพบ ก็เพื่อจะมาเจรจาขอความร่วมมือกับคุณค่ะ
เธอเงยหน้าขึ้น จ้องมองโม่หยิงเฉินด้วยแววตาเป็นประกาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ
ฉันรับประกันค่ะ ว่าความร่วมมือครั้งนี้ คุณจะมีแต่ได้กับได้ เป็นสถานการณ์ที่วิน-วินอย่างแน่นอน!
โม่หยิงเฉินมองดูเธอ
มองเห็นความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวในแววตาที่พร้อมจะทุ่มหมดหน้าตัก และความประหม่าเล็กน้อยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีสงบนิ่งนั้น
เขาเข้าใจได้ทันที
น่าสนใจดีนี่
เขาเบี่ยงตัวหลบ เปิดทางให้เธอ พร้อมผายมือเชื้อเชิญ
เข้ามาคุยข้างในสิ
กู้เชี่ยนซีลิงโลดในใจ เธอรู้ว่าตัวเองเดิมพันถูกในก้าวแรกแล้ว
เธอก้าวเท้าเข้าไปในห้อง
นั่งลงบนโซฟาอย่างระมัดระวัง เพียงแค่หนึ่งในสามของพื้นที่นั่ง หลังเหยียดตรง รักษาท่าทีตื่นตัวและให้เกียรติอยู่ตลอดเวลา
ส่วนโม่หยิงเฉินนั่งลงตรงข้ามเธอด้วยท่าทีสบายๆ รินเครื่องดื่มที่เปล่งแสงระยิบระยับของทางโรงแรมใส่แก้วให้ตัวเอง
ว่ามาสิ จะร่วมมือเรื่องอะไร
เขาจิบเครื่องดื่ม รสชาติสดชื่นซาบซ่าน ไหลลงคอแล้วกลายเป็นกระแสความอบอุ่น ทำให้รู้สึกว่าพลังจิตกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
กู้เชี่ยนซีเรียบเรียงคำพูดในหัว แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก
เทพโม่คะ ฉันได้ตรวจสอบยืนยันกับทางเจ้าหน้าที่หอคอยแห่งห้วงลึกมาเรียบร้อยแล้ว
เนื่องจากก่อนที่คุณจะเข้าไปในหอคอย คุณได้ลงทะเบียนตัวตนไว้โดยบังเอิญ และในที่สุดคุณก็บุกตะลุยไปถึงชั้น 62 ทำลายสถิติสูงสุดในรอบเกือบร้อยปีลงได้
ตามกฎแล้ว มิติลับแห่งใหม่ที่ปรากฏขึ้น นามว่า แสงอรุณรุ่ง ตอนนี้ สิทธิ์ในการควบคุมทั้งหมด ตกเป็นของคุณแล้วค่ะ
แสงอรุณรุ่ง
ภาพความทรงจำแล่นเข้ามาในหัวของโม่หยิงเฉินทันที… เจ้าหน้าที่หน้าตาเหนื่อยหน่ายที่โต๊ะลงทะเบียนหน้าหอคอยคนนั้น ที่อธิบายเรื่องนี้ด้วยน้ำเสียงติดตลก
ไม่นึกเลยว่า การกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจในตอนนั้น จะนำมาซึ่งลาภก้อนโตขนาดนี้
สิทธิ์ในการควบคุมมิติลับ!
นี่หมายความว่ายังไง
หมายถึงรายได้ที่ไหลมาเทมาไม่ขาดสาย หมายถึงทรัพยากรและอุปกรณ์เฉพาะถิ่นที่เขาจะตักตวงได้ตามใจชอบ!
นี่มันเหมืองทองคำที่ผลิตไข่ทองคำได้เองชัดๆ!
ภายนอกเขายังคงนิ่งเฉย แต่ภายในใจกลับเกิดคลื่นลูกใหญ่ซัดสาด
สายตาที่เขามองกู้เชี่ยนซี เริ่มมีความสนใจปนขบขันขึ้นมาบ้างแล้ว
แล้ว… เธอ หรือกิลด์โลหิตอัคคีที่อยู่ข้างหลังเธอ… คิดจะร่วมมือกันยังไง
โม่หยิงเฉินเริ่มสนุก เอนหลังพิงพนักโซฟา ทำท่าพร้อมรับฟัง
เห็นปฏิกิริยาของเขา กู้เชี่ยนซีรู้ทันทีว่าเธอมาถูกทางแล้ว!
เธอลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วพูดต่อ เทพโม่คะ ก่อนจะคุยเรื่องรายละเอียดความร่วมมือ ฉันขออนุญาตถามอะไรสักข้อได้ไหมคะ
น้ำเสียงของเธอระมัดระวังยิ่งขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความจริงใจ ไร้ซึ่งเจตนาล่วงเกิน
เบื้องหลังของคุณ… มีขั้วอำนาจหรือองค์กรใดสนับสนุนอยู่หรือเปล่าคะ
นี่เป็นคำถามที่ละเอียดอ่อนมาก
สำหรับยอดฝีมือระดับสูง การซักไซ้เรื่องภูมิหลังถือเป็นการท้าทายอย่างหนึ่ง
แต่กู้เชี่ยนซีไม่มีทางเลือก คำถามนี้คือรากฐานของความร่วมมือทั้งหมด เธอจำเป็นต้องเคลียร์ให้ชัดเจน
เธอเห็นคิ้วของโม่หยิงเฉินขมวดเข้าหากัน หัวใจก็กระตุกวูบ
รีบอธิบายแก้ต่างทันควัน เทพโม่คะ อย่าเพิ่งเข้าใจเจตนาฉันผิดนะคะ!
ที่ถามแบบนี้ ก็เพื่อประเมินความเป็นไปได้ในการร่วมมือเท่านั้นค่ะ!
มันเกี่ยวพันว่ากิลด์โลหิตอัคคีของเรา จะมีคุณสมบัติพอที่จะมายืนเสนอหน้าคุยเรื่อง ความร่วมมือ กับคุณได้หรือไม่!
หากคุณมีองค์กรใหญ่หนุนหลังอยู่แล้ว กิลด์เล็กๆ อย่างเรา ย่อมไม่มีคุณสมบัติจะไปเสนอเงื่อนไขใดๆ
สิ่งที่เราทำได้ คงมีแค่คอยวิ่งเต้นรับใช้ ทำงานใช้แรงงานแลกค่าเหนื่อยเล็กน้อย ไม่กล้าหวังสูงไปกว่านั้นหรอกค่ะ
เธอวางตัวได้ต่ำต้อยเจียมตน คำพูดเหล่านี้ทั้งอธิบายเหตุผล และยกย่องโม่หยิงเฉินไปในตัวอย่างแนบเนียน
โม่หยิงเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เขาตัวคนเดียวจริงๆ
ถึงอาจารย์ฮวงจะมีอิทธิพลและบารมีสูงส่ง แต่ท่านก็เป็นสายวิชาการในมหาวิทยาลัย
คนละเส้นทางกับพวกกิลด์นักล่าพวกนี้
ไม่มี
เขาตอบสั้นๆ เพียงสองคำ
แต่สองคำนี้ สำหรับกู้เชี่ยนซีแล้ว มันคือเสียงสวรรค์ชัดๆ!
ร่างกายที่เกร็งเครียดผ่อนคลายลงทันที ความปิติยินดีอย่างท่วมท้นเอ่อล้นออกมา
ใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธอแดงระเรื่อขึ้นด้วยความตื่นเต้น
ไม่มีสังกัด!
นั่นหมายความว่าโอกาสของเธอมาถึงแล้ว!
เธอพยายามกดความตื่นเต้นลง บังคับสมองให้แล่นเร็วที่สุด
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เทพโม่คะ ทางเราเตรียมแผนความร่วมมือมาเสนอ 2 รูปแบบ คุณลองพิจารณาดูนะคะว่าแบบไหนถูกใจคุณที่สุด
แผนแรก: เราขอเชิญคุณเข้าร่วมกิลด์โลหิตอัคคีของเราอย่างเป็นทางการค่ะ
เธอยืดตัวตรง แววตาเป็นประกายคาดหวัง
เพียงแค่คุณพยักหน้า คุณจะได้รับตำแหน่ง ประธานกิตติมศักดิ์ ของกิลด์ทันที มีสถานะเหนือกว่าประธานกิลด์อย่างฉัน และมีอำนาจในการยับยั้งการตัดสินใจ ทุกเรื่อง!
ทรัพยากรทั้งหมดของกิลด์ ไม่ว่าจะเป็นเงินทุน ข้อมูลข่าวสาร หรือกำลังคน จะเปิดกว้างให้คุณเรียกใช้ได้แบบไม่มีเงื่อนไข!
ส่วนมิติลับ แสงอรุณรุ่ง ทางเราจะจัดทีมงานระดับหัวกะทิเข้าไปบริหารจัดการและดูแลระบบให้คุณอย่างครบวงจร
ไม่ว่าจะเป็นรายได้จากการเก็บค่าผ่านประตู หรือการขุดเจาะทรัพยากร ผลกำไรทั้งหมด… ทางกิลด์จะไม่หักแม้แต่แดงเดียว ทุกบาททุกสตางค์จะเป็นของคุณคนเดียว 100%!
พูดจบ เธอก็มองโม่หยิงเฉินด้วยสายตาเว้าวอนคาดหวัง
นี่เป็นข้อเสนอที่เย้ายวนใจมาก
สำหรับผู้ฝึกสัตว์อิสระทั่วไป นี่แทบจะเป็นเงื่อนไขที่ปฏิเสธไม่ลง
ได้ทั้งการสนับสนุนเต็มสูบจากกิลด์ที่มีระบบจัดการพร้อมสรรพ และยังรักษาผลประโยชน์หลักของตัวเองไว้ได้ครบถ้วน
แต่โม่หยิงเฉินกลับยกยิ้มมุมปากอย่างขบขัน
ผู้หญิงคนนี้… ฉลาดและใจกล้าไม่เบา
เธอรู้ดีว่า แค่ใช้ตำแหน่งลอยๆ อย่าง ประธานกิตติมศักดิ์
กับสิทธิ์การใช้ทรัพยากรที่เธอกุมบังเหียนอยู่แล้ว มาผูกมัด เทพเจ้า อย่างเขาไว้
ทันทีที่เขาเข้าร่วม ชื่อเสียงของกิลด์โลหิตอัคคีจะพุ่งทะยานติดลมบนทันที
จากกิลด์ระดับสองในเมืองหลวง จะก้าวกระโดดกลายเป็นขั้วอำนาจระดับท็อปที่ใครๆ ก็ต้องเกรงใจ
การค้าขายครั้งนี้… เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายกำไรมหาศาล
ทว่า โม่หยิงเฉินไม่มีความสนใจที่จะเอาตัวเองไปผูกติดกับองค์กรใดๆ ให้ใครมาชี้นิ้วสั่งการ หรือต้องคอยเกรงใจใคร
เขาโบกมือเบาๆ น้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด
เรื่องเข้ากิลด์… ไม่ต้องพูดถึง
ว่าแผนที่สองมาเลย
ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้าของกู้เชี่ยนซี แต่เธอก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว
ก็นะ…
ถ้าบุคคลระดับนี้ถูกชักจูงได้ง่ายๆ เขาก็คงไม่ใช่ เทพโม่ หรอก
เธอรีบปรับรอยยิ้มให้เป็นมืออาชีพยิ่งขึ้น
แผนที่สอง คือรูปแบบความร่วมมือทางธุรกิจล้วนๆ ค่ะ
คุณใช้สิทธิ์ในการควบคุมมิติลับ แสงอรุณรุ่ง
เป็นทุนร่วมหุ้น ส่วนทางกิลด์โลหิตอัคคี จะรับผิดชอบเรื่องกำลังคน เงินทุน และการลงแรงทั้งหมด