ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 142: ศึกเหมันต์ปะทะอัคคี
สิ้นเสียงบทสนทนาระหว่างโม่หยิงเฉินกับเจ้าหน้าที่
เสียงหัวเราะเยาะหยันก็ดังไล่หลังมาทันที
ระดับ C แค่ระดับ C ก็กล้าเสนอหน้ามาโลกแห่งห้วงลึกแล้วเรอะ ลูกวัวเพิ่งเกิดไม่กลัวเสือจริงๆ
แถมยังเป็นพวกฉายเดี่ยวไร้สังกัดอีก พนันได้เลยว่าผ่านไม่ถึงชั้นสามก็ต้องซมซานกลับออกมา
อย่าไปสนใจเลย เสียเวลาเปล่าๆ
โม่หยิงเฉินทำหูทวนลมต่อเสียงนกเสียงกาเหล่านั้น
สีหน้าของเขาไม่มีความขัดเขินหรือขุ่นเคืองแม้แต่น้อย
ราวกับว่าเสียงวิจารณ์พวกนั้น เป็นเพียงเสียงสุนัขเห่าใบตองแห้งที่ไม่คู่ควรให้เขาชายตามอง
เขาพยักหน้าให้เจ้าหน้าที่เล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวเดินมุ่งหน้าสู่ปากทางเข้าหอคอยแห่งห้วงลึกอย่างมั่นคง
เจ้าหน้าที่คนนั้นมองแผ่นหลังของโม่หยิงเฉินที่ค่อยๆ ห่างออกไป แล้วก้มลงมองข้อมูลที่เพิ่งจดค้างไว้ในสมุดทะเบียน
[โม่หยิงเฉิน, สัตว์อสูรระดับ C, สังกัด: ไม่มี]
เดิมทีเขาตั้งใจจะขีดฆ่าบรรทัดนี้ทิ้งไปซะ เพราะคิดว่าเป็นพวกมาเกะกะ
แต่ไม่รู้ทำไม ภาพแววตาที่สงบนิ่งลึกล้ำดุจบ่อน้ำโบราณของเด็กหนุ่มคนนั้น กลับยังคงติดตรึงอยู่ในห้วงความคิด
นั่นไม่ใช่สายตา… ของผู้ฝึกสัตว์ระดับ C ทั่วไปพึงจะมี
ราวกับมีภูตผีดลใจ ปลายปากกาของเขาชะงักค้าง
ช่างเถอะ เก็บชื่อไว้ก็ไม่เสียหาย ยังไงก็ไม่เปลืองที่อยู่แล้ว
เขาส่ายหน้า สลัดเรื่องเล็กน้อยนี้ออกจากหัว
ทว่าในวินาทีนั้นเอง!
ที่วงนอกของฝูงชน จู่ๆ ก็เกิดความโกลาหลระลอกใหญ่!
ฝูงชนแหวกออกเป็นทางกว้างโดยอัตโนมัติราวกับทะเลแดงแยกตัว
เงาร่างในชุดสีแดงเพลิง เดินเยื้องย่างเข้ามาท่ามกลางวงล้อมของเหล่าหญิงสาว
ไม่ใช่ใครอื่น… กู้เชี่ยนซี ประธานกิลด์โลหิตอัคคี
แต่ทว่าในยามนี้ สายตาของทุกคนกลับไม่ได้หยุดอยู่ที่เรือนร่างอันเย้ายวนของเธอ
แต่กลับจ้องมองไปยังสตรีอีกนางหนึ่งที่เดินเคียงข้างเธอด้วยความตื่นตะลึงและหวาดหวั่น!
สตรีผู้นั้นสวมผ้าคลุมหน้าบางเบา อำพรางโฉมหน้าที่แท้จริง
เรือนร่างบอบบางในชุดกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์ ทุกย่างก้าวดูเชื่องช้าและแผ่วเบา
บนไหล่ของเธอ มีภูตธาตุตัวน้อยกึ่งโปร่งแสงลอยคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง
แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวคือ… ทุกย่างก้าวที่เธอเดินผ่าน อุณหภูมิโดยรอบลดฮวบลงอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย!
เกล็ดน้ำแข็งบางๆ เริ่มก่อตัวและลุกลามไปตามพื้นดินที่เธอเหยียบย่าง!
กลิ่นอายความเย็นยะเยือกที่แหลมคมบาดลึกถึงกระดูก... มันคือความหนาวเหน็บที่ส่งตรงมาจากแก่นแท้ของชีวิต
ทำให้ผู้ฝึกสัตว์นับร้อยในบริเวณนั้น แม้จะยืนห่างออกไปหลายสิบเมตร
ยังรู้สึกเหมือนวิญญาณกำลังถูกแช่แข็งและถูกทิ่มแทงด้วยเข็มน้ำแข็งนับพันเล่ม!
ทุกคนตัวสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว แม้แต่ลมหายใจยังต้องผ่อนเบาด้วยความหวาดกลัว
นี่มัน… ตัวตนระดับไหนกัน!
กู้เชี่ยนซีนำทางสตรีผู้นั้นเดินตรงมายังโต๊ะลงทะเบียน
เจ้าหน้าที่ผู้รับเรื่องตกใจจนลนลาน รีบผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ โค้งตัวลงต่ำด้วยความนอบน้อม
สวัสดีค่ะ น้ำเสียงของกู้เชี่ยนซีเจือไปด้วยความตื่นเต้น
รบกวนช่วยลงทะเบียนให้ท่านผู้นี้ด้วย เธอจะเป็นตัวแทนของกิลด์โลหิตอัคคีในการพิชิตหอคอยครั้งนี้
มือของเจ้าหน้าที่สั่นระริกขณะหยิบปากกา ถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิวราวกับละเมอ
นะ… นาม… ระดับสัตว์อสูร… สังกัด
สตรีสวมผ้าคลุมหน้าผู้นั้น ค่อยๆ เอ่ยปาก
น้ำเสียงของเธอเย็นชาและราบเรียบ ราวกับก้อนน้ำแข็งพันปีที่กระทบกัน ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ
เหลิ่งหนิงซวง
สัตว์อสูรระดับ A
สังกัด… กิลด์โลหิตอัคคี
ตูม!!!
คำพูดนั้นเปรียบเสมือนอสนีบาตฟาดลงกลางใจผู้คน สมองของทุกคนระเบิดก้อง!
ระดับ A!
เป็นผู้ฝึกสัตว์ระดับ A จริงๆ ด้วย!
เจ้าหน้าที่เงยหน้าขวับ จ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยความแตกตื่นสุดขีด เสียงหลงจนเพี้ยน
ทะ… ท่านคือ… ท่านธิดาเหมันต์
เหลิ่งหนิงซวงพยักหน้าเรียบๆ
ลงทะเบียนเสร็จหรือยัง
เข้าไปได้แล้วใช่ไหม
ดะ… ได้ครับ! ได้แน่นอน! เชิญท่านเข้าไปได้ทุกเมื่อเลยครับ!
เจ้าหน้าที่รีบจรดปากกาเขียนชื่อลงในสมุดทะเบียนด้วยมือที่สั่นเทา
เหลิ่งหนิงซวงไม่กล่าวสิ่งใดอีก ร่างของเธอพริ้วไหวหายวับเข้าไปในปากทางที่มืดมิดของหอคอยแห่งห้วงลึก
จนกระทั่งร่างของเธอหายไปจนลับสายตา ไอเย็นที่แช่แข็งวิญญาณนั้นถึงค่อยๆ จางหายไป
จัตุรัสกลางเมืองตกอยู่ในความเงียบสงัดชั่วอึดใจ ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาดังสนั่นราวกับเขื่อนแตก!
พระเจ้าช่วย! นั่นมันธิดาเหมันต์ เหลิ่งหนิงซวง! กิลด์โลหิตอัคคีไปเชิญตัวแม่ระดับนี้มาได้ยังไง!
ระดับ A ตัวเป็นๆ! ยอดฝีมือระดับ A ของจริง! ให้คนระดับนี้มาลงแข่งแย่งชิงมิติลับระดับ B นี่มันเอารถถังมาบี้มดชัดๆ!
จบกัน! จบเห่แล้ว! กิลด์หมิงหยวนหมดสิทธิ์! พวกเราทุกคนไม่มีใครมีหวังแล้ว!
อำมหิตมาก! ประธานกู้เชี่ยนซีเล่นแรงเกินไปแล้ว! เพื่อมิติลับแห่งเดียว ถึงกับยอมทุ่มทุนเชิญธิดาเหมันต์มาเลยรึ!
ทว่า ท่ามกลางเสียงอุทานชื่นชม ยังมีกระแสเสียงแห่งความไม่พอใจและการตั้งคำถามดังแทรกขึ้นมา
คนที่อยู่ที่นี่ส่วนใหญ่ ล้วนเป็นสมาชิกของกองกำลังต่างๆ ที่หวังจะมาชิงส่วนแบ่งในมิติลับ
เมื่อเห็นกิลด์โลหิตอัคคีเล่นบท ล้มกระดาน ด้วยการดึงตัวระดับ A มาลงสนาม ใครจะไปทนไหว
นี่มัน… กิลด์โลหิตอัคคีทำผิดกฎกติกาหรือเปล่า
สำนักงานบริหารจัดการมิติลับกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำไว้ที่กองกำลังระดับสอง เจตนาก็เพื่อให้โอกาสพวกเรา ไม่ใช่ให้กองกำลังระดับหนึ่งส่งสัตว์ประหลาดระดับ A มาตบเด็กแบบนี้!
นี่มันโกงชัดๆ! ใช้ช่องโหว่ของกฎ! ข้าจะร้องเรียนไปที่สำนักงาน!
กู้เชี่ยนซียืนฟังเสียงนกเสียงการอบตัว ใบหน้าสวยเฉี่ยวถูกฉาบด้วยความเย็นชา
เธอรู้ดีว่าวิธีนี้มันออกจะ หน้าด้าน ไปหน่อย
แต่เพื่อไม้ต้นอู๋ถง… เพื่อให้ฟีนิกซ์เพลิงของเธอก้าวข้ามขีดจำกัดสำคัญไปให้ได้
เธอไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งนั้น
ก็แค่เสียงครหา
ในโลกที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ กฎเกณฑ์ก็เป็นแค่โซ่ตรวนที่เอาไว้ล่ามคนอ่อนแอเท่านั้น
รอให้ฟีนิกซ์เพลิงของเธอวิวัฒนาการสำเร็จ กิลด์โลหิตอัคคีผงาดขึ้นเป็นกิลด์ระดับหนึ่งอย่างสมบูรณ์เมื่อไหร่
จะมีใครกล้ามาเห่าหอนต่อหน้าเธออีก
กู้เชี่ยนซีก้าวออกมาข้างหน้า กวาดสายตามองไปรอบทิศ น้ำเสียงเย็นชาแต่ทรงอำนาจ
ในกฎการแข่งขัน… มีบรรทัดไหนเขียนห้ามไม่ให้ผู้ฝึกสัตว์ระดับ A ลงมือหรือเปล่า
ท่านธิดาเหมันต์ คือคนที่กิลด์โลหิตอัคคีของเราต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเพื่อเชิญมา
ถ้าพวกคุณมีปัญญา… ก็ไปเชิญมาบ้างสิ!
วาจานี้ช่างโอหังและท้าทายถึงขีดสุด
แต่มันก็อุดปากทุกคนจนเงียบกริบ
ใช่… กฎไม่ได้ห้าม
ถ้ามีปัญญา ก็ไปจ้างระดับ A มาสิ!
แต่ระดับ A นั้นสูงส่งเพียงใด
นั่นคือตัวตนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของจักรวรรดิหลงเซี่ย คิดจะเชิญก็เชิญได้ง่ายๆ งั้นหรือ
ในขณะที่ทุกคนกำลังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก โกรธแต่ทำอะไรไม่ได้
เสียงที่หนักแน่นและแฝงแววเย้ยหยันก็ดังแทรกขึ้นมาจากฝูงชน
ดี… พูดได้ดีมาก
ประธานกู้พูดถูก ในเมื่อไม่สนเรื่องศักดิ์ศรี ก็วัดกันที่ความสามารถล้วนๆ
ว่านเชียนซาน ประธานกิลด์หมิงหยวนที่เพิ่งออกมาจากหอคอย เดินแหวกผู้คนออกมาด้วยสีหน้าทะมึน
เขาหันไปประสานมือคารวะชายชราในชุดคลุมยาวสีแดงเพลิงที่ยืนอยู่ข้างกายด้วยความนอบน้อม
ชายชราผู้นั้นแผ่กลิ่นอายร้อนระอุราวดวงอาทิตย์
ท่านปรมาจารย์เหยียน... ดูเหมือนงานนี้คงต้องรบกวนท่านลงมือด้วยตัวเองแล้วครับ
ชายวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่า ปรมาจารย์เหยียน ไม่แม้แต่จะเหลือบตาขึ้นมอง
เขาเพียงส่งเสียง อืม ในลำคอเบาๆ
ก่อนจะก้าวเท้าเดินตรงไปยังเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนที่กำลังสติหลุด
น้ำเสียงของเขาแหบพร่า ฟังดูเหมือนเหล็กเผาไฟสองชิ้นกำลังเสียดสีกัน
ลงทะเบียน
เหยียนจิ่ว… สัตว์อสูรระดับ A… สังกัด กิลด์หมิงหยวน
สิ้นคำ เขาก็พุ่งร่างกลายเป็นเงาสีแดงหายวับเข้าไปในทางเข้าหอคอยแห่งห้วงลึกตามหลังเหลิ่งหนิงซวงไปติดๆ