ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 13 ซูหลีชวนเข้าปาร์ตี้ ทีมล่าอันดับ
กลางลานหน้ามิติลับ นักเรียนจำนวนมากต่างทะยอยเดินหายเข้าไปในประตูแสงสีฟ้ากันอย่างไม่ขาดสาย
โม่หยิงเฉินเองก็ไม่อยากเสียเวลา มิติลับเปิดให้ใช้แค่สิบชั่วโมง ทุกวินาทีมีค่าสำหรับการปั้นต้าเซิ่งให้เติบโต
โม่หยิงเฉิน!
เสียงใสๆ ที่คุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ฝีเท้าของเขาชะงักลง
โม่หยิงเฉินหันกลับไป พบว่าเป็นซูหลี แต่คราวนี้เธอไม่ได้มาคนเดียว
ข้างกายเธอคือ เย่ฝานซิง เจ้าของฉายาคุณชายไอเทมเขียวและยังมีชายหญิงอีกคู่หนึ่งที่ดูจากการแต่งตัวแล้วน่าจะเป็นลูกคุณหนูพอๆ กัน
ซูหลีเดินตรงเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าดีใจ โดยมีตั๊กแตนเงาทมิฬเดินตามหลังต้อยๆ
เพื่อนโม่ ขอฉันแนะนำหน่อยนะ
เธอผายมือไปทางเพื่อนร่วมทีม
นี่คือ เซี่ยข่าย สัตว์อสูรของเขาคือ ภูตสายฟ้า (Rank E) สายเวทโจมตีไกลที่รุนแรงมาก
เด็กหนุ่มร่างเล็กที่ชื่อเซี่ยข่ายยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ดูท่าทางขี้อายนิดหน่อย
ส่วนนี่ เซี่ยโยว น้องสาวของเขา
เธอใช้ ทานตะวันสุริยา (Rank F) ถึงระดับจะไม่สูง แต่เป็นสายฮีลที่สำคัญมากสำหรับทีม
สุดท้าย ซูหลีชี้ไปที่เย่ฝานซิงที่ยืนเก็กท่าอยู่
ส่วนคนนี้… นายคงรู้จักดีอยู่แล้ว เย่ฝานซิงจากโรงเรียนสอง กับกิ้งก่ามังกรปีกคู่ของเขา
เธอโน้มตัวเข้ามากระซิบเสียงเบาอย่าไปถือสาเวลาเขาทำตัว… เอ่อ… เบียวๆ หน่อยนะ จริงๆ เขาเป็นคนดี เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว
โม่หยิงเฉินพยักหน้ารับอย่างขบขัน
เขาประเมินทีมตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
กิ้งก่ามังกรปีกคู่ที่มีเกราะหนาและพลังโจมตีกายภาพสูง รับหน้าที่แทงค์และไฟต์เตอร์
ตั๊กแตนเงาทมิฬที่มีความเร็วสูงและสกิลสังหาร รับหน้าที่แอสซาซิน คอยเก็บกวาด
ภูตสายฟ้าเป็นเมจ ยิงเวทระยะไกล
ทานตะวันสุริยาเป็นซัพพอร์ต คอยฮีลเพื่อน
การจัดทีมสมดุลมาก ครบเครื่องทั้งรุก รับ และสนับสนุน
ดูท่าทางคนกลุ่มนี้ไม่ได้กะแค่มาเดินเล่น แต่ตั้งใจจะทำสถิติขึ้นบอร์ดแน่นอน!
แต่ทีมยังขาดไปตำแหน่งหนึ่ง…
สรุปคือ… เธอจะชวนฉันเข้าทีม? โม่หยิงเฉินถามตรงๆ
ดวงตาของซูหลีเป็นประกายวาววับ
ใช่แล้ว! ทีมเราตอนนี้ขาดแค่ตำแหน่งเดียว ถ้าได้ลิงศิลาของนายมาร่วมด้วย…
ด้วยพลังป้องกันและความอึดของมัน บวกกับทีมเวิร์คของเรา ฉันมั่นใจว่าเรามีสิทธิ์ติด Top 100 ของบอร์ด Speed Run ได้แน่นอน!
ถ้ายึดอันดับได้ ทุกคนในทีมจะได้รางวัลเป็นอุปกรณ์ระดับเขียวอย่างน้อยคนละชิ้น เผลอๆ อาจได้คัมภีร์สกิลด้วยนะ!
ยิ่งพูดเธอยิ่งตื่นเต้น
โม่หยิงเฉินเริ่มลังเล
รางวัลจากการติดอันดับมันล่อตาล่อใจจริงๆ สำหรับต้าเซิ่งที่ยังไม่มีของใส่ การได้อุปกรณ์ฟรีๆ ถือเป็นเรื่องดีงาม
แถมการลงดันเป็นปาร์ตี้ ปกติจะเคลียร์ได้ไวกว่าลุยเดี่ยวอยู่แล้ว
กำลังจะอ้าปากตอบตกลง เสียงแหลมปรี๊ดของใครบางคนก็แทรกขึ้นมา
เดี๋ยวๆ ซูหลี… เอาจริงดิ?
เซี่ยโยว กอดอกมองโม่หยิงเฉินหัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียดหยาม
ไอ้ตัวช่วยที่เธอคุยนักคุยหนา คืออีตานี่เนี่ยนะ? คนที่ใช้ลิงศิลา?
เธอแค่นหัวเราะลิงศิลา Rank E กระจอกๆ แบบนั้นจะมีประโยชน์อะไร?
สกิลโจมตีก็ไม่มีสักอย่าง! จะเอามาทำไม? เอามาเป็นกระสอบทรายเดินได้เหรอ?
พวกเราจะไปทำสถิตินะยะ ไม่ได้มาทำการกุศลพาใครเดินเล่น!
คำพูดแรงๆ ของเซี่ยโยวทำให้เย่ฝานซิงขมวดคิ้ว
เซี่ยโยว… พูดจาให้มันดีๆ หน่อย เย่ฝานซิงตำหนิเสียงเข้มซูหลีชวนเขามาก็ต้องมีเหตุผลของเธอ
อีกอย่าง ตัวเธอเองก็ใช้สัตว์อสูร Rank F เหมือนกัน ยังอยู่ในทีมได้เลย อย่าไปดูถูกคนอื่น
แม้เย่ฝานซิงจะชอบขี้โม้ แต่เขาก็รู้กาลเทศะและความเป็นทีมเวิร์ค ที่สำคัญคือเขาเกรงใจซูหลี
เซี่ยโยวหน้ามุ่ย บ่นอุบอิบแต่ก็ยอมเงียบไปเพราะกลัวเย่ฝานซิง
แต่บรรยากาศมันเสียไปแล้ว
โม่หยิงเฉินที่ได้ยินคำดูถูกเต็มสองหู ความคิดที่จะร่วมทีมปลิวหายไปทันที
คนละทิศคนละทาง… อยู่ร่วมกันยาก
ขืนเข้าไปอยู่ในทีมที่มีคนประสาทแดกแบบยัยนี่ เผลอๆ ลงดันไปครึ่งทาง เขาอาจจะอดใจไม่ไหวสั่งต้าเซิ่งหวดนางให้คว่ำ!
เดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่เปล่าๆ
ขอบใจมากนะซูหลี ที่อุตส่าห์ชวน
แต่ฉันชินกับการลุยเดี่ยวมากกว่า ไม่อยากรบกวนพวกเธอ
รังโคโบลด์แค่นี้ ฉันเดินเล่นคนเดียวได้
พูดจบ เขาก็ไม่รอฟังคำทัดทาน สะบัดมือเรียกคู่หูออกมาทันที
วิ้ง!
แสงสว่างวาบขึ้นข้างกาย ต้าเซิ่งในชุดเกราะหินและกระบองคู่ใจปรากฏตัวขึ้น มันมองซ้ายมองขวาด้วยความตื่นเต้น
เซี่ยโยวเห็นหน้าลิงศิลาก็ยิ่งเบ้ปากแรงขึ้นจนหน้าแทบคว่ำ
ซูหลีทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจ
แต่สิ่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็น… คือปฏิกิริยาของ ตั๊กแตนเงาทมิฬ
ทันทีที่ต้าเซิ่งโผล่ออกมา เจ้าตั๊กแตนนักฆ่าผู้ดุดันกลับสะดุ้งโหยง ตัวสั่นเทิ้ม ขาหลังก้าวถอยหลังไปสองก้าวโดยอัตโนมัติ ดวงตาแมลงฉายแววหวาดกลัวสุดขีด
ภาพความทรงจำที่โดนไม้หน้าสามฟาดจนปลิวติดกำแพงยังคงฝังลึก!
โม่หยิงเฉินยิ้มมุมปากเมื่อเห็นอาการนั้น เขาตบหัวต้าเซิ่งเบาๆ
ไปกันเถอะต้าเซิ่ง… ไปดูของจริงกัน
หนึ่งคนหนึ่งลิงเดินอาดๆ เข้าไปในประตูมิติ ท่ามกลางสายตาเสียดายของซูหลีและสายตาดูแคลนของเซี่ยโยว
ลับหลังโม่หยิงเฉิน
เย่ฝานซิงมองตั๊กแตนเงาทมิฬที่ถอยหลังกรูดด้วยความงุนงง
ช่างเถอะซูหลี เขาไม่เอาก็ปล่อยไป
ฉันเตรียมคนสำรองฝีมือดีไว้แล้ว รับรองไม่ด้อยกว่าลิงนั่นแน่
เขาดึงความสนใจของทุกคนกลับมา แล้วลดเสียงลงเป็นกระซิบ สีหน้าจริงจังขึ้น
พวกเธออาจจะยังไม่รู้… แต่วันนี้เป้าหมายของเราไม่ใช่แค่ลงดันขำๆ นะ
เขาพยักพเยิดหน้าไปทางกลุ่มผู้ใหญ่ที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ขอบสนาม
กลุ่มผู้อำนวยการโรงเรียนต่างๆ กำลังยืนกุมมือต้อนรับชายชราท่าทางภูมิฐานและกลุ่มคนวัยกลางคนที่ดูทรงอำนาจ
เห็นกลุ่มนั้นไหม?
คนที่ยืนหน้าสุดคือท่าน ฮวงหงเฉียง ปรมาจารย์ผู้ฝึกสัตว์ระดับ 5! เป็นถึงศาสตราจารย์อาวุโสระดับประเทศ!
ส่วนคนที่ยืนล้อมหน้าล้อมหลัง คือหัวหน้าฝ่ายรับสมัครจากมหาวิทยาลัยชั้นนำทั่วภูมิภาค
พ่อฉันบอกว่า พวกเขามาที่นี่เพื่อสเกาท์เด็กเก่งๆ ไปเข้ามหาลัยล่วงหน้า!
สเกาท์? ตาของเซี่ยโยวลุกวาวขึ้นมาทันที
ใช่! ถ้าได้โควตาพิเศษ ทรัพยากรที่จะได้รับมันคนละเรื่องกับการสอบเข้าปกติเลย
ถึงทีมเราอาจจะยังไม่ถึงขั้นโดนจองตัวทันที แต่ถ้าวันนี้เราทำผลงานได้เข้าตาพวกผู้ใหญ่
เย่ฝานซิงกำหมัดแน่น ปลุกใจลูกทีม
โอกาสสอบติดมหาวิทยาลัยดังๆ ก็จะสูงขึ้นมหาศาล!
เพราะงั้น… วันนี้เราต้องใส่ให้สุด! เข้าใจไหมทุกคน!