ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 12 มิติลับ รังโคโบลด์
โม่หยิงเฉินสะบัดมือเบาๆ เก็บต้าเซิ่งกลับเข้าสู่พื้นที่ทางจิต
เขาลุกขึ้นยืน ปรับเสื้อผ้าให้เข้าที่ แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบที่ทางโรงเรียนกำหนดไว้
มิติลับ คือสวรรค์ของการเก็บเลเวลอย่างแท้จริง
ในโลกใบนี้ นอกจากพื้นที่รกร้างนอกเมืองที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้ายและอันตรายถึงชีวิตแล้ว มิติลับจำนวนมากที่กระจายตัวอยู่ทั่วทุกมุมโลก ก็เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับเหล่าผู้ฝึกสัตว์
มิติลับแต่ละแห่งเปรียบเสมือนโลกใบเล็กที่มีกฎเกณฑ์เป็นเอกเทศ ภายในเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ ภูมิประเทศแปลกตา ทรัพยากรล้ำค่า และโอกาสที่จะดรอปอุปกรณ์สวมใส่สัตว์อสูร
ที่สำคัญคือ มิติลับส่วนใหญ่สามารถรีเซ็ตตัวเองได้เรื่อยๆ ทำให้ผู้ฝึกสัตว์สามารถพาสัตว์อสูรเข้าไปฟาร์มของและเก็บเลเวลได้ไม่จำกัดรอบ
ทุกปี รัฐบาลกลางประจำเมืองชิงหยวนจะจัดกิจกรรมพิเศษ เปิดมิติลับ: รังโคโบลด์ให้กับนักเรียนจบใหม่ทุกคนได้ใช้งานฟรี
มิติลับแห่งนี้ถูกจัดอยู่ในระดับหมู่บ้านมือใหม่
มอนสเตอร์ข้างในคือพวกโคโบลด์ (มนุษย์หัวสุนัข) ที่ไม่ได้เก่งกาจอะไรมาก แต่ข้อดีคือค่อนข้างปลอดภัย เหมาะสำหรับมือใหม่หัดขับ
ปกติแล้ว มิติลับที่ถูกควบคุมโดยองค์กรใหญ่ๆ หรือตระกูลดังๆ ล้วนต้องจ่ายค่าผ่านประตูแพงหูฉี่เพื่อเข้าไปเก็บเลเวล การที่รัฐบาลเปิดให้เข้าฟรีถึง 10 ชั่วโมง จึงถือเป็นสวัสดิการระดับพรีเมียมที่ไม่มีใครอยากพลาด
รังโคโบลด์…
โม่หยิงเฉินเดินไปพลางคำนวณในใจ
จำได้ว่าสถิติสูงสุดของรุ่นพี่ปีที่แล้ว ใช้เวลาสิบชั่วโมงปั้นสัตว์อสูรไปได้ถึงเลเวล 7
แต่ด้วยศักยภาพของต้าเซิ่งที่มีบัฟโจมตีหมู่จากผลสั่นสะเทือน... แค่เลเวล 7 คงเอาไม่อยู่
ตั้งเป้าไว้สัก เลเวล 10 เพื่อเข้าสู่ระยะเติบโตก็คงไม่มากเกินไปละมั้ง…
นอกจากเลเวลแล้ว เรื่องอุปกรณ์สวมใส่ก็สำคัญไม่แพ้กัน
ถึงจะเป็นมิติลับมือใหม่ แต่รังโคโบลด์ก็มีโอกาสดรอปอุปกรณ์พื้นฐาน
ตอนนี้ต้าเซิ่งตัวเปล่าเล่าเปลือย ถ้าหาชุดเกราะหรืออาวุธดีๆ ให้มันได้สักชิ้นสองชิ้น พลังรบคงพุ่งขึ้นอีกจมเลย!
เขตชานเมืองชิงหยวน
เมื่อโม่หยิงเฉินมาถึง พื้นที่ลานกว้างหน้าทางเข้ามิติลับก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
นักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้ายจากทุกโรงเรียนในเมืองชิงหยวน หลายร้อยชีวิตที่เพิ่งผ่านพิธีพันธสัญญาเมื่อวาน มารวมตัวกันที่นี่โดยมิได้นัดหมาย
บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงจอแจตามประสาวัยรุ่นเลือดร้อน
ทุกคนต่างอยู่ในวัยเพิ่งบรรลุนิติภาวะ เพิ่งได้ครอบครองสัตว์อสูรตัวแรก ใครบ้างจะไม่ตื่นเต้น? ใครบ้างไม่อยากโชว์ของ?
หลายคนตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ บางคนถึงขั้นกอดสัตว์อสูรนอนด้วยซ้ำ
เสียงพูดคุยโอ้อวดดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ
ได้ยินข่าวหรือยัง? หลี่เฉียงห้องหนึ่งทำสัญญากับ หมาป่าวายุ! เขาว่ากันว่าความเร็วระดับปีศาจเลยนะ!
หมาป่าวายุจะไปสู้อะไรได้! หวังเสวี่ยจากโรงเรียนสองสิของจริง ผีเสื้อเกล็ดน้ำแข็ง สายควบคุมที่แช่แข็งศัตรูได้!
เลิกเถียงกันได้แล้ว! ของจริงวัดกันที่เลเวลวันนี้แหละ ใครเวลเยอะสุดคนนั้นคือพ่อ!
ทันใดนั้น เสียงฮือฮาระลอกใหญ่ก็ดังขึ้นจากฝูงชน เรียกความสนใจของทุกคนรวมถึงโม่หยิงเฉิน
เฮ้ย! ดูนั่น! คุณชายเย่ มาแล้ว!
เชรดดด! พี่เย่! กิ้งก่ามังกรปีกคู่ ตัวจริงโคตรเท่!
โห… ดูชุดเกราะนั่นสิ! เขียวอี๋ทั้งตัว! นี่มันเซ็ตระดับเขียวครบชุดเลยนี่หว่า! ต้องรวยขนาดไหนวะเนี่ย!
จบแล้วครับพี่น้อง… ตำแหน่ง First Kill วันนี้คงเสร็จพี่เย่เขาแน่ๆ!
โม่หยิงเฉินเหลือบตามองตามเสียงไป
ใจกลางกลุ่มไทยมุง เด็กหนุ่มท่าทางสำอางในชุดแบรนด์เนมยืนเด่นเป็นสง่า ข้างกายของเขามีสัตว์อสูรขนาดยักษ์สูงเกือบสามเมตรยืนตระหง่านอยู่
กิ้งก่ามังกรปีกคู่! เกล็ดสีดำด้านดูดุดัน กรงเล็บแหลมคมจิกพื้นดินจนเป็นรอยลึก ปีกค้างคาวขนาดใหญ่ที่กลางหลังแม้จะพับอยู่แต่ก็สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาล
แต่สิ่งที่แย่งซีนที่สุดไม่ใช่ตัวสัตว์อสูร แต่เป็นอุปกรณ์สวมใส่บนตัวมัน!
ตั้งแต่หัวจรดหาง ถูกหุ้มด้วยชุดเกราะหนังสีเขียวอ่อนที่ส่องประกายวาววับ ทุกชิ้นออกแบบมาอย่างประณีตรับกับสรีระของมังกร ที่ขอบปีกมีการติดใบมีดโลหะเสริมคมเพิ่มความอันตราย
นี่คือสัตว์อสูรที่เพิ่งทำสัญญาเมื่อวาน... แต่เช้าวันนี้กลับมีไอเทมสวมใส่ระดับเขียว(ระดับทหาร) ครบเซ็ต!
ในขณะที่คนอื่นแค่มีอาวุธระดับขาว (ระดับทั่วไป) สักชิ้นก็หรูแล้ว แต่นี่เล่นจัดเต็มยศ!
เย่ฝานซิง ยืนเชิดหน้า 45 องศา รับฟังคำสรรเสริญเยินยอด้วยรอยยิ้มที่พยายามกลั้นไว้สุดชีวิต
หึหึ… ก็งั้นๆ แหละครับ แค่โชคดีเฉยๆ
เขาแสร้งทำเป็นถอนหายใจ ผายมือออกอย่างจนใจ
พวกนายก็รู้นิสัยฉัน… ฉันชอบวัดกันที่ฝีมือเพียวๆ มากกว่า
แต่พ่อกับแม่ฉันน่ะสิ พอรู้ว่าได้กิ้งก่ามังกรปีกคู่ ก็บอกว่าต้องจัดของให้สมฐานะหน่อย
เมื่อคืนท่านเลยบุกไปงานประมูลหลายเมือง กวาดของมาให้เมื่อเช้านี้เอง
เขาหยุดพูดนิดหนึ่ง แอบชำเลืองมองปฏิกิริยารอบข้าง แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงเบื่อโลก
แต่สำหรับฉันนะ… ของระดับเขียวแค่นี้ มันก็แค่ขยะแหละ ไม่เห็นจะน่าตื่นเต้นตรงไหน
โห… เสียงอุทานด้วยความหมั่นไส้ปนอิจฉาดังระงม
ระดับเขียวบอกขยะ? กูยังไม่มีกางเกงในจะใส่ให้สัตว์อสูรเลยครับ!
คนรวยนี่มันน่ารำคาญจริงๆ!
โม่หยิงเฉินยืนกอดอกฟังบทละครน้ำเน่าอยู่วงนอก มุมปากกระตุกยิกๆ
ขำก็ขำ… บทพูดลิเกชิบหาย
แต่อิจฉาก็อิจฉา…
ดูของคนอื่นแล้วย้อนดูตัวเอง
เฮ้อ… ชีวิตลูกเมียน้อยมันเศร้า
ทันใดนั้นเอง บรรยากาศกลางลานกว้างก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
วูมมม!
ประตูมิติรูปวงรีสีฟ้าครามขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับแท่งหินโบราณสูงสิบกว่าเมตรที่ค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน
บนผิวหินสลักด้วยตัวอักษรสีทองระยิบระยับ
ศิลาจารึกสถิติ!
สัญลักษณ์ของการเปิดมิติลับอย่างเป็นทางการ
ศิลาจารึกนี้มีหน้าที่บันทึกเกียรติยศของผู้กล้า ไม่ว่าจะเป็นทีมที่พิชิตดันเจี้ยนได้เป็นทีมแรก หรือทีมที่ทำเวลาได้เร็วที่สุด
สำหรับมิติลับระดับมือใหม่อย่างรังโคโบลด์ รางวัล First Clear คงถูกรุ่นพี่ปีก่อนๆ กวาดไปหมดแล้ว
สิ่งที่เหลือให้เด็กรุ่นนี้แย่งชิงกัน คืออันดับการเคลียร์
รายชื่อ 100 ทีมที่ทำเวลาได้ดีที่สุด จะถูกจารึกไว้บนศิลา และที่สำคัญยิ่งกว่าชื่อเสียง… คือของรางวัลจากกฎแห่งโลก
ผู้ที่ติดอันดับ จะได้รับรางวัลตอบแทนโดยอัตโนมัติ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ระดับสูง คัมภีร์สกิลหายาก ทรัพยากรบ่มเพาะ หรือถ้าดวงเฮงสุดๆ… อาจมีหินวิญญาณหลุดมาให้ด้วย!