ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 105 ตามหาชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ที่เหมาะสมที่สุด
ด้วยความร้อนรน โม่หยิงเฉินรีบส่งคำสั่งผ่านสายใยจิตวิญญาณ เรียกตัวจอมดาบมรณะกลับมาทันที
เวลาผ่านไปไม่ถึงสามวินาที
ฟุ่บ!
เงาร่างสายหนึ่งพุ่งทะยานพรวดเข้ามาจากนอกประตู พร้อมกับดาบยาวที่โอบกอดไว้แนบอก จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากจอมดาบมรณะ!
เมื่อเห็นโม่หยิงเฉินนั่งอยู่บนโซฟาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน สีหน้าที่เคยเคร่งเครียดและหนักอึ้งของจอมดาบมรณะ ก็พลันปรากฏแววโล่งใจออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก
เกิดอะไรขึ้น โม่หยิงเฉินเอ่ยถามเสียงขรึม
ครึ่งนาทีต่อมา หลังจากการสื่อสารอย่างรวดเร็วผ่านสายใยจิตวิญญาณ
สีหน้าของโม่หยิงเฉินก็แปรเปลี่ยนจากความฉงน เป็นความตื่นตะลึง และท้ายที่สุดก็กลายเป็นความคลั่งไคล้สุดขีด
ที่แท้ ในเสี้ยววินาทีที่เขาเข้าสู่สถาบันวิจัย ร่างกายของเขาก็อันตรธานหายไปจากบ้านพักอย่างไร้ร่องรอย!
ราชาวานรและจอมดาบมรณะที่ทำหน้าที่คุ้มกันอยู่ถึงกับร้อนรนแทบเป็นบ้า ทว่ายังไม่ทันที่พวกมันจะทำความเข้าใจสถานการณ์ ราชาวานรก็พลันหายวับไปอีกตัว!
เหตุการณ์นี้ทำเอาจอมดาบมรณะตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก แม้มันจะยังสัมผัสได้ถึงตราประทับวิญญาณของผู้เป็นนาย แต่กลับสูญเสียการรับรู้ตำแหน่งไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับว่าผู้เป็นนายและสหายร่วมรบถูกลบเลือนหายไปจากโลกใบนี้
มันออกตามหาพล่านไปทั่วบริเวณบ้านพักอย่างบ้าคลั่ง ทว่าก็คว้าน้ำเหลว
จนกระทั่งโม่หยิงเฉินปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง
ถ้าอย่างนั้น… โม่หยิงเฉินก้มมองฝ่ามือของตนเอง
ก็หมายความว่าเป็นการนำร่างเนื้อเข้าไปงั้นสิ…
ไม่ใช่แค่สัตว์อสูรที่เข้าไปได้ทั้งตัว แต่แม้แต่ข้า… ก็เปลี่ยนจากการถอดจิต กลายเป็นนำร่างเนื้อเข้าไปได้ด้วย
การค้นพบนี้ทำเอาเลือดในกายของโม่หยิงเฉินเดือดพล่าน!
ความหมายแฝงของมันยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว!
ยิ่งใหญ่พอที่จะพลิกคว่ำกฎเกณฑ์ของโลกทั้งใบ! เปลี่ยนแปลงรูปแบบการต่อสู้ของเขาในอนาคตไปตลอดกาล!
นี่ไม่ใช่แค่ตัวช่วยสุดโกงอีกต่อไป
แต่มันคือหลุมหลบภัยที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แบบ! ปราการมิติที่จะทำให้เขากับสัตว์อสูรสามารถหายตัวไปในอากาศธาตุ เพื่อหลบเลี่ยงการไล่ล่าทุกรูปแบบ!
ขอเพียงพลังจิตของเขายังไม่เหือดแห้ง เขาก็สามารถใช้สถานที่แห่งนี้หลบซ่อนจากศัตรูหน้าไหนก็ได้!
ไพ่ตายเพิ่มมาอีกใบแล้ว!
เมื่อเหยียบย่างเข้าสู่สถาบันวิจัยหมื่นภพอีกครั้ง ความรู้สึกก็แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ในครั้งนี้ เบื้องหลังของโม่หยิงเฉิน มีราชาวานรที่กำลังกวาดตามองรอบด้านด้วยความอยากรู้อยากเห็น และจอมดาบมรณะที่มีสีหน้าเคร่งขรึมคอยระแวดระวังทุกสรรพสิ่ง
โม่หยิงเฉินสาวเท้าฉับไว มุ่งตรงไปยังห้องวิจัยที่เก็บรักษาสายเลือดผานกู่!
ตอนนี้ เขาอยากจะตะโกนออกมาดังๆ ว่า
ผลสั่นสะเทือนบ้าบออะไรกัน โยนให้หมา หมายังไม่มองเลย!
ในเมื่อต้องใช้การชาร์จพลังงานเหมือนกัน แล้วทำไมถึงไม่เลือกสุดยอดวาสนาที่จะทำให้เขาก้าวทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในคราวเดียวล่ะ
หากได้สายเลือดผานกู่มาครอบครอง ในโลกใบนี้ ยังจะมีใครหน้าไหนกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับเขาอีก
เมื่อเขาผลักบานประตูสีขาวบริสุทธิ์เข้าไป ภาพเบื้องหน้าก็ทำเอาเขาถึงกับชะงักอึ้งไปอีกครั้ง
ณ ใจกลางห้องวิจัย นอกจากอุปกรณ์แปรสภาพอณูพลังเหนือธรรมชาติที่เขาคุ้นเคยแล้ว กลับมีอุปกรณ์พิเศษอีกชิ้นหนึ่งที่มีรูปทรงแปลกประหลาดยิ่งกว่า คล้ายกับแคปซูลอวกาศตั้งตระหง่านอยู่
บนอุปกรณ์นั้น มีอักขระลี้ลับกะพริบเรืองรอง เมื่อลองเอื้อมมือไปสัมผัส ข้อความแนะนำก็สว่างขึ้นมา
[อุปกรณ์หลอมรวมสายเลือด]
[ฟังก์ชัน: สามารถหลอมรวมสายเลือดผานกู่เข้ากับสิ่งมีชีวิตเป้าหมายได้อย่างสมบูรณ์แบบ]
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!
ความสงสัยเสี้ยวสุดท้ายในใจของโม่หยิงเฉินมลายหายไปจนสิ้น
ก่อนหน้านี้เขายังแอบคิดอยู่เลยว่า ของลี้ลับอย่างสายเลือดนั้น มันไม่เหมือนกับผลสั่นสะเทือนที่หยิบเข้าปากกลืนได้เลย หรือดาบอัคคีหลั่งไหลที่แค่หยิบมาถือก็ใช้ได้ แล้วเขาจะใช้งานมันอย่างไร
มาตอนนี้ถึงได้ประจักษ์ สมกับเป็นสถาบันวิจัยหมื่นภพ!
ที่นี่ไม่เพียงแต่มอบผลลัพธ์ให้เท่านั้น แต่ยังเตรียมคู่มือการใช้งานและเครื่องมือสนับสนุนไว้ให้อย่างพร้อมสรรพ!
บริการแบบครบวงจร ช่างสะดวกสบายเสียนี่กระไร
เริ่มกันเลย
โม่หยิงเฉินสะกดกลั้นความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่าน นำรองเท้ารบหนังมนุษย์สุนัขคุณภาพเยี่ยมวางลงบนอุปกรณ์แปรสภาพ
[ตรวจพบอณูพลังเหนือธรรมชาติเบาบาง ต้องการแปรสภาพหรือไม่]
ตกลง!
[แปรสภาพสำเร็จ]
[ระดับพลังงานปัจจุบัน 0.000000000001%]
แถบความคืบหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของพลังงานเหนืออุปกรณ์แปรสภาพ กะพริบวาบขึ้นมาเพียงชั่วพริบตาจนแทบไม่อาจสังเกตเห็น ก่อนจะดับวูบลงไป
อัตราการเพิ่มขึ้นเพียงน้อยนิดนั้น ไม่อาจใช้ตาเปล่ามองเห็นได้ด้วยซ้ำ ราวกับหยดน้ำเพียงหยดเดียวที่หยดลงสู่มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล
พลังงานที่ต้องใช้ในการสร้างไอเทมแต่ละชิ้น ไม่เท่ากันงั้นหรือ โม่หยิงเฉินเงียบงันไป
ทว่าบนใบหน้ากลับไร้ซึ่งแววท้อแท้ ซ้ำดวงตายังเปล่งประกายเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ที่แท้…
นี่คือราคาค่างวดของคำว่าผานกู่
พลังงานที่มันต้องการเมื่อเทียบกับผลสั่นสะเทือนแล้ว แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
ก็ถูกของมัน นั่นคือตัวตนระดับผู้เบิกฟ้าแยกปฐพี เป็นบ่อเกิดแห่งตำนานเทพปกรณัมทั้งมวล หากมันสามารถถูกแลกมาได้ง่ายๆ ด้วยเศษขยะไอเทมไม่กี่ชิ้น นั่นต่างหากที่จะเป็นการดูถูกเหยียดหยามสุดยอดสายเลือดอย่างแท้จริง
น่าสนุกดีนี่
มุมปากของโม่หยิงเฉินโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยาน
การค้นพบนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่บั่นทอนกำลังใจของเขา แต่มันกลับไปจุดไฟกองเพลิงให้ลุกโชนขึ้นในใจ เป้าหมายที่ควรค่าแก่การทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อไขว่คว้า ได้มาวางอยู่เบื้องหน้าของเขาแล้ว
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะหันหลังเดินจากมา
ระหว่างที่เดินผ่านห้องวิจัยที่มีป้ายแขวนไว้ว่าแผ่นหยกสรรพสิ่ง โม่หยิงเฉินก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าเลยแม้แต่น้อย
ไม่จำเป็นต้องทดสอบอีกแล้ว ราคาของสิ่งนั้น คงจะทัดเทียมกับสายเลือดผานกู่อย่างไม่ต้องสงสัย
ของเหล่านี้ จะต้องกลายมาเป็นของสะสมของเขาในอนาคตอย่างแน่นอน
ส่วนตอนนี้ เขาจำเป็นต้องหาสิ่งที่คุ้มค่าและสามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังรบได้ในทันทีก่อน
ไม่นานนัก ห่างจากห้องที่เขาได้รับดาบอัคคีหลั่งไหลมาไม่ไกล ห้องวิจัยแห่งใหม่ก็ดึงดูดความสนใจของเขา
[มีต้นกำเนิดจากโลกหมายเลข 0095 กระบวนท่าวิชาตัวเบาความเร็วสูงทะลุขีดจำกัด ที่รวบรวมพลังแห่งสายฟ้าไว้ในฝ่ามือเพื่อใช้ในการแทงทะลวง]
[อ้างอิงจากกฎการตั้งชื่อของโลกแห่งนั้น กระบวนท่านี้มีชื่อว่า พันปักษา]
พันปักษา!
รูม่านตาของโม่หยิงเฉินหดเกร็งเล็กน้อย
เมื่อผลักประตูเข้าไป ห้องนี้ก็ว่างเปล่าเช่นกัน ทว่ากลับมีอุปกรณ์รูปแบบใหม่อีกชิ้นปรากฏขึ้น
มันคือหมวกโลหะที่ปกคลุมไปด้วยเส้นสายวงจรกลไกอันซับซ้อน
[เครื่องเรียนรู้ขีดความสามารถ]
[เมื่อนำผลึกทักษะที่บรรจุขีดความสามารถวางลงในช่องรับ จะทำการถ่ายทอดความรู้และความทรงจำของกล้ามเนื้อทั้งหมดที่เกี่ยวกับกระบวนท่านี้เข้าสู่สมองของผู้ใช้งานโดยตรง]
ที่แท้ ในสถาบันวิจัยไม่เพียงแต่มีไอเทมเท่านั้น แต่แม้กระทั่งทักษะสกิลก็สามารถสร้างให้เป็นรูปธรรมได้ด้วยหรือ
ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นการเรียนรู้โดยตรงผ่านการถ่ายทอดพลังแบบนี้อีก
โม่หยิงเฉินยื่นมือออกไป ลูบไล้ช่องรับอันเย็นเฉียบตรงกลางหมวกโลหะ ในใจเริ่มคำนวณแผนการ
พลังของพันปักษานั้นแข็งแกร่งมาก ทั้งพลังทำลายล้างและพลังทะลวงล้วนอยู่ในระดับแนวหน้า
ขีดจำกัดสูงสุดก็ไม่เลว มีศักยภาพพอที่จะนำไปต่อยอดพัฒนาได้ในอนาคต
เพียงแต่… ดูเหมือนว่ามันจะไม่ค่อยเข้ากับเส้นทางของราชาวานรและจอมดาบมรณะสักเท่าไหร่
ขอดูไปก่อนแล้วกัน
ทรัพยากรมีจำกัด จำเป็นต้องใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
แววตาของโม่หยิงเฉินดูลึกล้ำ เขาพาราชาวานรและจอมดาบมรณะออกเดินสำรวจต่อไป
เขาต้องหาชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ที่เหมาะสมกับเขามากที่สุดให้พบ
สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงก็คือ แม้ว่าสถาบันวิจัยจะอยู่ในสถานะเปิดใช้งานตลอดเวลาในอนาคต
แต่โม่หยิงเฉินก็พบว่า การอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ยังคงเผาผลาญพลังจิตของเขาอยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่เข้ามาใหม่ เขาจะไปปรากฏตัวอยู่ตรงห้วงดารานอกประตูใหญ่เสมอ
นั่นหมายความว่า โม่หยิงเฉินไม่สามารถใช้วิธีออกไปฟื้นฟูพลังจิตข้างนอก แล้วค่อยกลับเข้ามาเพื่อสืบเท้าสำรวจในเขตที่ลึกซึ้งกว่าเดิมได้
โชคดีที่พลังจิตของผู้ฝึกสัตว์ระดับ 3 นั้น แข็งแกร่งกว่าตอนอยู่ระดับ 2 มากนัก ทำให้เวลาในการสำรวจของเขาไม่ได้ตึงเครียดจนเกินไป