ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 86

บทที่ 86 ร้านขายของชำ

เรือนทางทิศใต้มีขนาดใหญ่มาก ประกอบด้วยกันสามห้อง เมื่อเข้าประตูมาจึงจะเห็นว่าทั้งสามห้องเชื่อมถึงกัน แต่ละห้องมีตู้วางเรียงรายรอบห้อง บนตู้วางของหลากหลายชนิดเต็มไปหมด ของหลายอย่างมีฝาครอบปิดไว้ แต่ถึงกระนั้นของเหล่านี้ก็ยังคงปล่อยกลิ่นอายต่าง ๆ ออกมา พลังธาตุที่เข้มข้นคงมาจากสิ่งเหล่านี้นั่นเอง

นี่มัน ‘ร้านขายของชำ’ จริง ๆ นี่นา!

และเจ้าของเสียงเมื่อครู่ บัดนี้ก็ได้มาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาแล้ว นี่ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นอาจารย์สอนวิชาฝึกร่างกาย มู่อวิ๋นอวี่

มู่อวิ๋นอวี่ไม่แม้แต่จะมองตู๋ไป๋สักนิด แต่กลับจ้องมองถังซานอย่างพินิจพิเคราะห์สองรอบ “ข้าได้ยินเรื่องผลงานของเจ้ามาแล้ว ดูเหมือนว่าการฝึกร่างกายที่ข้าให้เจ้าทำนั้นยังอ่อนเกินไป! พรุ่งนี้เจ้าต้องเพิ่มปริมาณขึ้น”

ถังซานมุมปากกระตุกเล็กน้อย กล่าวอย่างจนใจว่า “ได้ขอรับ ท่านอาจารย์อวี่”

มู่อวิ๋นอวี่กล่าว “ดูสิ ร้านขายของชำของพวกเรามีของดีไม่น้อยเลย จะให้ข้าแนะนำให้เจ้ารึไม่? แต่ใต้ของแต่ละชิ้นก็มีคำอธิบายอยู่แล้ว เจ้าดูเองก็ได้”

ถังซานรีบตอบ “ข้าขอดูเองดีกว่า ไม่รบกวนท่านแล้ว”

แม้ว่าของในโลกนี้จะดูแปลกตาสำหรับเขา แต่สายตาของราชันเทพก็ไม่ใช่หยอก ๆ ยิ่งมีคำอธิบายด้วยแล้ว ของดี ๆ ย่อมหนีไม่พ้นสัมผัสรับรู้ของเขา

ขณะที่ถังซานกำลังจะดู ตู๋ไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ ก็เดินกะเผลกขึ้นมาทันที “อาจารย์อวี่ วันนี้ข้ารู้สึกว่ากล้ามเนื้อบาดเจ็บ พรุ่งนี้ขอพักสักวันได้ไหมขอรับ?”

มู่อวิ๋นอวี่พูดเรียบ ๆ “ไปให้พ้น เจ้าก็ไม่มีเงินซื้อของ อย่ามายืนกีดขวางสายตา”

ตู๋ไป๋ดิ้นรนพูด “ท่านอาจารย์ ข้าเป็นบุตรแห่งโชคชะตานะ ท่านควรจะดีกับข้าหน่อย”

มู่อวิ๋นอวี่พูดอย่างดูแคลน “พลังโชคชะตาเล็กน้อยของเจ้าไม่มีผลกับข้าหรอก รอให้เจ้าบรรลุระดับหกก่อนค่อยว่ากัน แม้ว่าข้าจะคิดมาตลอดว่าชาตินี้เจ้าคงทำไม่ได้ก็เถอะ”

ตู๋ไป๋กระตุกมุมปาก “ท่านอาจารย์ ท่านพูดเช่นนี้ก็ไม่ถูกแล้ว ทำไมข้าจะบรรลุไม่ได้? ข้าต้องทำได้แน่”

“อย่าพูดเพ้อเจ้อ รีบไปให้พ้น อย่าให้ข้าเห็นแล้วหงุดหงิด”

ตู๋ไป๋พูดอย่างจนใจ “ขอรับท่านอาจารย์ เช่นนั้นข้าไปก่อนล่ะ” ในโรงเรียนนี้ จริง ๆ แล้วเขาไม่กล้าแหย่ใครบ้าง!

มู่อวิ๋นอวี่มองส่งตู๋ไป๋จากไปพลางส่ายหน้าอย่างจนใจ ในโรงเรียน หากพูดถึงพรสวรรค์เทพอสูรสถิตร่างว่าใครแข็งแกร่งที่สุด จริง ๆ แล้วตัดสินได้ยาก แต่หากพูดถึงศักยภาพและความหายาก เนตรจิ้งจอกสวรรค์ต้องเป็นอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน แม้แต่ในเผ่าปีศาจทั้งหมด เนตรจิ้งจอกสวรรค์ก็ถือว่ายอดเยี่ยมที่สุด มหาปุโรหิตจิ้งจอกสวรรค์ยังเป็นหนึ่งในบุคคลระดับสูงสุดในวิหารบรรพชน

น่าเสียดายที่สายเลือดในตัวตู๋ไป๋ยังค่อนข้างเจือจาง หรืออาจเป็นเพราะมนุษย์มีความก้าวหน้าในด้านนี้ยากเกินไป ดังนั้นเนตรจิ้งจอกสวรรค์ของเขาจึงฝึกฝนได้ช้ามาก จริง ๆ แล้วทางโรงเรียนทุ่มเททรัพยากรให้เขามากที่สุด และคาดหวังกับเขามากที่สุด ตู๋ไป๋แทบไม่ต้องทำภารกิจอะไรก็สามารถได้รับทรัพยากรที่ดีที่สุดของโรงเรียนมาช่วย แต่จนถึงยามนี้ เขาก็ยังไม่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับสี่ได้

แน่นอน หากเขาสามารถบรรลุระดับสี่ได้ ก็จะกลายเป็นตัวตนอีกระดับหนึ่ง เนตรจิ้งจอกสวรรค์ระดับสี่สามารถทำสิ่งต่าง ๆ ได้เหนือกว่าตอนนี้มาก

เมื่อตู๋ไป๋จากไป มู่อวิ๋นอวี่กลับไปนั่งที่เก้าอี้ในห้องหลัก มือถือหนังสือพลิกอ่าน ส่วนถังซานก็เริ่มสำรวจดู ‘ร้านขายของชำ’ นี้

เขาเริ่มดูจากห้องซ้ายสุด ในห้องนี้ส่วนใหญ่เป็นของประเภทพืช ด้านล่างมีคำอธิบายสั้น ๆ

เกือบทั้งหมดเป็นสมุนไพรวิญญาณชนิดต่าง ๆ บรรจุพลังธาตุอะไร มีสรรพคุณอย่างไร แต่ละชนิดติดราคาไว้ชัดเจน ส่วนราคานั้นก็แพงมากอย่างที่คาด ยิ่งล้ำค่าและเหมาะกับการฝึกฝนของคนทั่วไป ราคาก็ยิ่งแพง

หลังจากถังซานมาถึงโลกนี้ ยังไม่เคยกินสมุนไพรวิญญาณอะไรเลย แต่ในชาติก่อน เขามีชื่อเสียงด้านความรู้เรื่องสมุนไพรวิญญาณ สำนักถังที่เขาก่อตั้งยังมีความสามารถสูงมากในด้านโอสถ แม้แต่ในชาติก่อนหน้านั้น ความรู้ด้านโอสถของเขาก็สูงมาก นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่บันทึกไว้ในคัมภีร์เสวียนเทียน

แม้ว่าสมุนไพรวิญญาณในมหาพิภพภูตปีศาจจะแตกต่างจากชาติก่อนและชาติก่อนหน้านั้นอย่างมาก อาจเป็นเพราะโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตประหลาดอยู่ แต่สมุนไพรก็คือสมุนไพร คุณสมบัติหลายอย่างยังคงมีจุดร่วมเดียวกัน ถังซานตรวจสอบพลางประเมินและเปรียบเทียบในใจ เพียงแค่ดูคำอธิบายของสมุนไพรเหล่านี้ก็ช่วยให้เขาเข้าใจสิ่งมีชีวิตในภพนี้มากขึ้น

ระหว่างนั้น มู่อวิ๋นอวี่มองมาทางเขาสามครั้ง แต่ละครั้งนางก็พบว่าถังซานกำลังอ่านคำอธิบายสินค้าในร้านขายของชำอย่างตั้งใจ

เด็กอายุเก้าขวบที่มีความสุขุมเช่นนี้ ทำให้นางทั้งประหลาดใจและพยักหน้าชื่นชมอยู่หลายครั้ง

ตอนที่ตู๋ไป๋มาที่นี่ครั้งแรก ประโยคแรกที่ถามคือ อะไรแพงที่สุด ประโยคที่สองคือ อะไรที่จะทำให้เขาเลื่อนระดับได้ทันที ส่วนประโยคที่สามยังไม่ทันพูดจบก็ถูกมู่อวิ๋นอวี่ไล่ออกไปแล้ว

แต่ถังซานไม่ได้ถามอะไรเลยตั้งแต่ต้นจนจบ เขาดูของในสามห้องจนครบถ้วน กระทั่งได้ยินเสียงระฆังเรียกกินข้าวจากข้างนอก จึงได้สติ

“ถึงเวลากินข้าวแล้ว ข้าจะปิดร้าน เจ้าอยากได้อะไรหรือไม่?” มู่อวิ๋นอวี่ถาม

ถังซานพูดอย่างเสียดาย “ท่านอาจารย์อวี่ ข้ายังดูไม่เสร็จเลย พรุ่งนี้ข้าขอมาดูอีกได้หรือไม่?”

มู่อวิ๋นอวี่พยักหน้า กล่าวว่า “แน่นอน ร้านขายของชำเปิดตลอด เจ้ามาดูเมื่อใดก็ได้ ในฐานะศิษย์ใหม่ เจ้าสามารถเลือกของที่มีราคาหนึ่งเหรียญหลิงซีไปได้โดยไม่ต้องจ่ายเงิน”

ข้างนอกนั้น หนึ่งเหรียญหลิงซีมีอำนาจซื้อที่น่าตกใจมาก แต่ที่นี่ของที่มีราคาต่ำกว่าหนึ่งเหรียญหลิงซีกลับมีไม่มาก

“ดีเลย ขอบคุณขอรับท่านอาจารย์ ข้าขอไปกินข้าวก่อน พรุ่งนี้จะมาเลือกใหม่” ถังซานเดินจากไปด้วยใบหน้าเปี่ยมความพึงพอใจ

แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่คิดว่าวันนี้สิ่งที่ได้มากที่สุดกลับเป็นความรู้จากร้านขายของชำ ทำให้เขาเข้าใจสิ่งมีชีวิตในมหาพิภพภูตปีศาจมากขึ้นมากมาย

อาหารเย็นยังคงอุดมสมบูรณ์ แต่แน่นอนว่าไม่มีเนื้อสัตว์อสูร ของพวกนี้ไม่ใช่จะได้มาง่าย ๆ ถังซานได้ยินตู๋ไป๋บอกว่า แม้จะจับสัตว์อสูรได้ก็มักจะขายให้สถาบันเจียหลี่ สถาบันเจียหลี่จะจ่ายเงินให้ นี่ก็เป็นแหล่งรายได้สำคัญแหล่งหนึ่งของเมืองสถาบันเจียหลี่

หลังอาหารเย็น อู๋ปิงจี้และเฉิงจื่อเฉิงก็มาตามนัด เมื่ออู๋ปิงจี้เห็นว่าถังซานเชิญเฉิงจื่อเฉิงมาด้วย แม้จะประหลาดใจ แต่ก็เพียงยิ้มให้เฉิงจื่อเฉิงโดยไม่ได้พูดอะไร

ถังซานรินน้ำให้พวกเขาคนละแก้ว แล้วนั่งลงในห้องรับแขก

อู๋ปิงจี้กล่าวว่า “เสี่ยวถัง ข้าสนใจการบีบอัดคมมีดวายุของเจ้ามาก รวมถึงวิธีควบคุมการบินของคมมีดวายุด้วย นี่เป็นการควบคุมด้วยพลังจิตล้วน ๆ หรือมีวิธีการด้วย?”

ถังซานตอบว่า “การบีบอัดคมมีดวายุแน่นอนว่าเป็นผลจากการผสมผสานพลังจิตกับพลังสายเลือด ส่วนวิธีการยิงคมมีดวายุ ส่วนใหญ่เป็นเคล็ด เสริมด้วยการควบคุมพลังจิตบ้างเล็กน้อย”

“ใช้เคล็ดเป็นหลักหรือ?” เฉิงจื่อเฉิงมองเขาอย่างประหลาดใจ ทุกคนต่างคิดว่าถังซานมีพลังจิตแข็งแกร่งมาก จึงสามารถควบคุมคมมีดวายุได้แม่นยำเช่นนั้น แต่ไม่คิดว่าเขาจะบอกว่าใช้เคล็ดเป็นหลัก นี่เป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดจริง ๆ

ถังซานพยักหน้า กล่าวว่า “ใช้เคล็ดเป็นหลัก เป็นสิ่งที่ข้าคิดค้นขึ้นมา” คำพูดนี้ของเขาค่อนข้างคลุมเครือ แต่จะบอกว่าเป็นสิ่งที่เขาคิดค้นขึ้นเองก็ไม่ผิด

ร้อยศาสตราลับของสำนักถังนั้นมีวิธีการที่ละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง แต่ที่จริงก็ยังไม่ถึงระดับที่ถังซานทำได้ในชาติก่อน เพราะตอนที่เขาอยู่สำนักถังในชาติก่อนหน้านั้น เขาไม่มีพลังวิเศษใด ๆ และไม่มีการควบคุมพลังจิต

ในชาติก่อนที่มหาพิภพโต้วหลัว เขาผสมผสานเคล็ดของร้อยศาสตราลับของสำนักถังเข้ากับพลังจิต จึงทำให้วิธีการใช้อาวุธลับรุ่งเรืองและมีพลังเพิ่มขึ้นมาก นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ในชั่วข้ามคืน และเป็นสมบัติล้ำค่าที่เขานำมาจากชาติก่อน