ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 87

บทที่ 87 การชี้แนะของถังซาน

ดวงตาของอู๋ปิงจี้เปล่งประกายขึ้นมา “เจ้าจะถ่ายทอดเคล็ดนี้ให้ข้าได้หรือไม่?”

ถังซานมองเขาด้วยความลังเล วิชาร้อยศาสตราลับของสำนักถังนั้นวิเศษเหนือสามัญ ตัวเขาใช้ได้ก็เพราะพรสวรรค์ แต่หากจะถ่ายทอดให้อู๋ปิงจี้ นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง มันต่างจากตอนที่เขาอยู่ที่เมืองหมาป่าวายุ ที่นี่คือฐานที่มั่นสำคัญขององค์กรไถ่ถอน หากอู๋ปิงจี้เรียนรู้ไป องค์กรคงสงสัยในไม่ช้า แม้จะมีอาจารย์เจ้าเมืองคอยปกป้อง ก็ไม่ใช่เรื่องดีนัก

อู๋ปิงจี้เห็นความลังเลของเขา จึงกล่าวว่า “ข้าจะจ่ายค่าตอบแทนให้เจ้าตามรูปแบบภารกิจ ได้หรือไม่?”

เฉิงจื่อเฉิงพูดแทรกขึ้นมาทันที “จะต้องมีค่าตอบแทนอะไรกัน! พวกเราเป็นสหายกัน เสี่ยวถัง.. เจ้าตกลงเถอะนะ”

ถังซานชำเลืองมองนาง

หญิงสาวนางนี้เป็นอย่างที่ตู๋ไป๋พูดจริง ๆ! เสน่ห์ของศิษย์พี่ใหญ่ช่างน่าตกตะลึง

ก่อนที่ถังซานจะได้พูด อู๋ปิงจี้ก็พูดอย่างจริงจัง “เฉิงจื่อ อย่าพูดเช่นนั้น อาจารย์สอนพวกเราเสมอว่าต้องแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียม นี่คือหลักการภายในโรงเรียน จึงมีใบภารกิจขึ้นมา หากพวกเราต้องการสิ่งใด ก็ต้องให้สิ่งตอบแทนที่เหมาะสม

เสี่ยวถัง… เจ้าบอกราคามาเถิด หากข้ารับได้ ข้าก็จะเรียนกับเจ้า”

ถังซานกล่าว “ศิษย์พี่ใหญ่ มิใช่ว่าข้าไม่เต็มใจสอน แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ข้าค้นพบด้วยตนเอง เหมาะกับธาตุวายุ อาจไม่เหมาะกับธาตุน้ำแข็ง ข้าต้องพิจารณาดูก่อนว่าเคล็ดใดที่จะเหมาะกับท่าน”

อู๋ปิงจี้กล่าวอย่างยินดี “ขอบคุณมาก เจ้าพูดถูก ธาตุต่าง ๆ มีคุณสมบัติที่แตกต่างกันมาก ธาตุน้ำแข็งเป็นหนึ่งในธาตุที่มั่นคงที่สุด ทั้งรุกและรับ อีกทั้งยังมีคุณสมบัติความเย็น ที่จริงช่วงนี้ข้าก็รู้สึกสับสนในการฝึกฝน ไม่รู้ว่าควรเน้นการโจมตีหรือการป้องกัน วันนี้ที่ได้ต่อสู้กับเจ้า ข้าได้เรียนรู้มากทีเดียว ไม่คิดว่าเจ้าจะใช้ธาตุวายุให้มีพลังโจมตีรุนแรงได้ขนาดนี้ทั้งที่อยู่ระดับห้า ดูเหมือนว่าระหว่างธาตุต่าง ๆ จะไม่มีแข็งอ่อนกว่ากัน ขึ้นอยู่กับผู้ใช้”

ถังซานพยักหน้า “ใช่ ความแข็งอ่อนระหว่างธาตุไม่มีความแตกต่างที่แน่นอน เพียงแต่ธาตุบางชนิดมีคุณสมบัติพิเศษ เหมือนอย่างกาลเวลาสถิตร่างของศิษย์พี่กู้หลี่วันนี้ สามารถควบคุมกาลเวลาได้ชั่วครู่ ช่างน่าอัศจรรย์ และการที่จะใช้พลังธาตุที่ตนควบคุมได้ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด สิ่งแรกที่ต้องทำคือต้องเข้าใจธาตุของตนเองให้เพียงพอ ส่งเสริมจุดแข็งและหลีกเลี่ยงจุดอ่อน”

อู๋ปิงจี้เห็นด้วยอย่างยิ่ง “ถูกต้องที่สุด เสี่ยวถัง เจ้าเข้าใจธาตุน้ำแข็งมากแค่ไหน?”

ถังซานตอบ “ไม่กล้าพูดว่าเข้าใจ แต่ข้าคิดเสมอว่า แม้ธาตุน้ำแข็งจะมีธรรมชาติที่สงบอยู่ในตัว แต่ในความสงบนั้นกลับแฝงพลังที่สะสมไว้ น้ำแข็งเกิดจากน้ำที่แข็งตัว หากน้ำคือความอ่อนโยนที่สุด น้ำแข็งก็คือด้านตรงข้าม เป็นธาตุที่มีความแข็งแกร่ง แม้การป้องกันจะสำคัญ แต่ข้าเชื่อว่าหากสามารถปลดปล่อยพลังโจมตีออกมาได้อย่างสมบูรณ์ ผลลัพธ์จะดีกว่า การโจมตีคือการป้องกันที่ดีที่สุด”

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ดวงตาของอู๋ปิงจี้พลันเปล่งประกาย “ถูกต้อง! ใช่แล้ว! การโจมตีคือการป้องกันที่ดีที่สุด เจ้าพูดได้ดีมาก ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเหมือนจะเข้าใจแล้วเสี่ยวถัง ขอบใจเจ้ามาก คำพูดของเจ้าทำให้ข้ารู้สึกเหมือนเปิดประตูสู่แสงสว่าง” กวนหลงเจียงเป็นอาจารย์ของเขา แต่แม้แต่คำชี้แนะของกวนหลงเจียงก็ยังไม่ชัดเจนเท่าที่ถังซานพูด

ถังซานเห็นว่าเขาเข้าใจความหมายของตน จึงยิ้มน้อย ๆ

ในฐานะราชันเทพ การชี้แนะคนหนุ่มสาวเหล่านี้เป็นเรื่องง่ายดายที่สุด แม้จะใช้ชีวิตในมหาพิภพภูตปีศาจมาเกือบสิบปี และค่อย ๆ เข้าถึงบทบาทนี้ แต่ท้ายที่สุดเขาก็เป็นผู้ที่ผ่านชีวิตมาสามภพแล้ว

เฉิงจื่อเฉิงมองดูถังซานและอู๋ปิงจี้อย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าอู๋ปิงจี้เข้าใจตรงไหน แต่นางไม่เคยเห็นอู๋ปิงจี้ดีใจเช่นนี้มาก่อน ปกติศิษย์พี่ใหญ่มักจะดูสุขุม! แต่เมื่อเขามีความสุข เฉิงจื่อเฉิงก็มีความสุขไปด้วย

“เสี่ยวถัง เจ้าเก่งกาจจริง ๆ! แล้วข้าล่ะ เจ้าคิดว่าอินทรีทองสถิตร่างของข้าเป็นอย่างไร?” เฉิงจื่อเฉิงมองไปที่ถังซาน

ถังซานกล่าว ” ‘ปักษาสีทองโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะยานขึ้นสู่ความสูงเก้าหมื่นลี้’ ในด้านการบินนั้น พญาอินทรีปีกทองน่าจะเป็นสุดยอดในเผ่าปีศาจ โดยเฉพาะการบินระยะไกล ดังนั้นท่านต้องใช้ข้อได้เปรียบในการบินให้เต็มที่ หนึ่งคือความเร็ว สองคือการแปลงกาย

การบินของท่านยังขาดทั้งสองอย่างนี้ ข้าแนะนำให้ท่านฝึกบินบ่อย ๆ ลองบินต่ำในป่าทึบ พยายามบินเร็วที่สุดพร้อมกับหลบต้นไม้ในป่า วิธีนี้จะช่วยให้ทักษะการบินของท่านพัฒนาขึ้น

อีกอย่างคือความเร็วในการแปลงกาย ท่านต้องขึ้นบินให้เร็วที่สุด เพราะเมื่อขึ้นบินได้ พลังของท่านจึงจะแสดงออกมาได้เต็มที่ หากไม่สามารถบินได้ ท่านอาจใช้พลังได้ไม่ถึงครึ่ง อย่าพยายามต่อสู้บนพื้นดิน นั่นเท่ากับใช้จุดอ่อนของตนเองโจมตีจุดแข็งของศัตรู ไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่ง”

เฉิงจื่อเฉิงเพียงแค่ถามลอย ๆ แต่ไม่คิดว่าถังซานจะให้คำแนะนำมากมาย พูดมากกว่าอาจารย์เสียอีก นางจึงตะลึงไปชั่วขณะ

อู๋ปิงจี้ที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าหงึกหงัก “มีเหตุผล ลองบินต่ำในป่าหรือ? น่าสนใจ! เฉิงจื่อ ข้าว่าเจ้าควรลองดู ‘ปักษาสีทองโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะยานขึ้นสู่ความสูงเก้าหมื่นลี้’ ช่างพูดได้ดีจริง ๆ เสี่ยวถังเจ้ามีพรสวรรค์จริง ๆ”

ถังซานยิ้มพลางกล่าว “ข้าก็แค่พูดไปตามความคิด หากศิษย์พี่หญิงคิดว่ามีประโยชน์ก็ลองดูได้”

“อืม! อืม!” เฉิงจื่อเฉิงเป็นคนฉลาด คำพูดของถังซานรวมถึงการยืนยันของอู๋ปิงจี้ ทำให้นางจดจำคำพูดเหล่านี้ไว้

อู๋ปิงจี้กล่าว “เสี่ยวถัง แล้ววิธีบีบอัดธาตุวายุล่ะ? ธาตุวายุไม่เสถียร การบีบอัดไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้าควบคุมความไม่เสถียรนี้ได้อย่างไร?”

ถังซานตอบ “ต้องดูจากการจัดเรียงธาตุ ความไม่เสถียรของธาตุทั้งหมดเป็นเรื่องสัมพัทธ์ หากจัดเรียงตามคุณสมบัติของมันอย่างแยบยล ธาตุเหล่านั้นก็จะผสานกันได้ในระดับหนึ่ง เมื่อผสานกันแน่น ก็จะกลายเป็นการบีบอัด ข้าจะทำการสาธิตง่าย ๆ ให้พวกท่านดู”

ขณะที่พูดอยู่นั้น เขาก็ยกมือขวาขึ้น แสงสีฟ้าสว่างวาบ จากนั้นวายุหมุนสีฟ้าขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา

วายุหมุนสีฟ้านั้นหมุนวนไปมาอยู่เหนือฝ่ามือของถังซาน คุณสมบัติอิสระของธาตุวายุแสดงออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

ถังซานยื่นมืออีกข้างออกมา วายุหมุนที่มีขนาดใกล้เคียงกับลูกแรกก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือเช่นกัน

จากนั้น เขาก็ค่อย ๆ นำมือทั้งสองเข้าใกล้กัน วายุหมุนทั้งสองดูเหมือนจะผลักกันอย่างชัดเจน ทั้งคู่สั่นไหวอย่างไม่มั่นคงเมื่อถูกลมของอีกฝ่ายพัดกระทบในระหว่างที่เคลื่อนเข้าหากัน

“ดูให้ดี” ถังซานเตือน จากนั้นก็แยกมือทั้งสองออกเล็กน้อย ให้วายุหมุนทั้งสองห่างกัน แสงสีฟ้าวาบขึ้น วายุหมุนทั้งสองดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ

เมื่อเวลาผ่านไป แม้แต่เฉิงจื่อเฉิงก็ยังสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้น นั่นคือความถี่ในการหมุนของวายุหมุนทั้งสองค่อย ๆ เริ่มใกล้เคียงกันมากขึ้น

เมื่อถังซานนำวายุหมุนทั้งสองเข้าใกล้กันอีกครั้ง พวกมันก็ยังคงสั่นไหวเล็กน้อย แต่แรงผลักกันนั้นไม่รุนแรงเช่นก่อนหน้านี้แล้ว และเมื่อวายุหมุนทั้งสองเข้าใกล้กันจริง ๆ พวกมันกลับเกิดแรงดึงดูดขึ้นอย่างฉับพลัน ทั้งคู่เริ่มหลอมรวมเข้าหากัน และกลายเป็นหนึ่งเดียวอย่างรวดเร็ว

วายุหมุนสองลูกกลายเป็นหนึ่งเดียว สีของมันเข้มข้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด แรงลมที่เกิดขึ้นก็แรงกว่าเดิมเล็กน้อย มันหมุนอย่างมั่นคงอยู่บนฝ่ามือของถังซาน

ภาพนี้นับว่าแปลกประหลาดมากสำหรับเฉิงจื่อเฉิง แต่สำหรับอู๋ปิงจี้ที่ศึกษาการควบคุมธาตุอย่างหนักมาโดยตลอด มันเหมือนกับการค้นพบดินแดนใหม่เลยทีเดียว

“การหมุนด้วยความถี่เดียวกันงั้นรึ?”