ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ภาคการกลับมาของถังซาน - บทที่ 78

บทที่ 78 ขอบคุณศิษย์พี่ที่อ่อนข้อให้

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนทุกคนยังไม่ทันได้ร้องอุทานออกมา เบื้องหน้าของเฉิงจื่อเฉิงก็เต็มไปด้วยแสงสีฟ้าแล้ว

เฉิงจื่อเฉิงพยายามจะดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของถังซาน แต่กลับพบว่าร่างกายพลันอ่อนยวบลง ครั้งแรกจึงไม่สามารถสลัดหลุดได้ และในชั่วขณะถัดมา คมมีดวายุก็มาถึงแล้ว แสงสีฟ้าทั่วทัศนวิสัยนั้นทำให้นางรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาในบัดดล เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้… นี่คือความคิดเดียวที่ผุดขึ้นในใจของนางในยามนี้

แต่ในชั่วขณะถัดมา ลำแสงสีฟ้าเหล่านั้นก็พลันหยุดชะงักตรงหน้านาง ห่างออกไปราวสามฉื่อ ขณะนั้นกวนหลงเจียงและมู่เอินฉิงก็มาถึงข้างกายถังซานและเฉิงจื่อเฉิงทั้งซ้ายและขวา แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ลงมือ คมมีดวายุก็หยุดลงเสียก่อน จากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสายลมบางเบา แล้วค่อย ๆ จางหายไป

ถังซานปล่อยมือที่จับไหล่เฉิงจื่อเฉิง แล้วถอยหลังไปหลายก้าว

เฉิงจื่อเฉิงร่างกายโงนเงนเล็กน้อย พลันหมุนตัวกลับมา

สิ่งที่นางเห็นคือรอยยิ้มจาง ๆ ของถังซาน

“ศิษย์พี่ ขอบคุณที่อ่อนข้อให้ข้า”

ดวงตาทั้งสองของเฉิงจื่อเฉิงพลันแดงก่ำ

แพ้แล้ว แพ้ไปเช่นนี้ แม้แต่กระบวนการต่อสู้ก็แทบไม่มี แพ้ให้กับถังซานที่เพิ่งเข้ามาในโรงเรียน อีกทั้งอายุยังน้อยกว่าข้ามาก

ความอับอายและความน้อยใจในใจนางพลันระเบิดออกมาในทันที

“เจ้า… เจ้า…” นางอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไร

ก็แพ้ไปแล้วนี่นา!

มู่เอินฉิงตบไหล่เฉิงจื่อเฉิง “แพ้ชนะเป็นเรื่องปกติของนักรบ แพ้แล้วต้องหาสาเหตุจากในนั้น นี่ก็คือจุดประสงค์ของวิชาต่อสู้จริงของพวกเรา”

กวนหลงเจียงมองกลับไปที่ถังซาน “พลังของเขาอยู่ระดับห้าแล้วหรือ?”

ถังซานไม่มีความคิดจะปิดบังระดับพลังของตน ไม่ว่าจะเป็นที่โรงเรียนไถ่ถอนหรือองค์กรไถ่ถอน ยิ่งมีความสามารถสูง สิทธิ์และทรัพยากรที่จะได้รับก็ยิ่งสูงตามไปด้วย อีกทั้งอาจารย์คนใหม่ที่รับเขาเป็นศิษย์ก็รู้ว่าเขาอยู่ระดับห้า จึงไม่มีความจำเป็นต้องปิดบัง

“เพิ่งจะทะลวงขอรับ” ถังซานพยักหน้าตอบ

เก้าขวบระดับสี่ก็ว่าน่าตกใจมากแล้ว นี่ถึงระดับห้าแล้วหรือ?

ชั่วขณะนั้น เหล่าศิษย์ที่อยู่ในที่นั้นต่างก็มองมาที่ถังซานด้วยสายตาที่แปลกไป

หากไม่นับถังซานแล้ว ในบรรดาศิษย์ทั้งสิบหกคนนั้น ผู้ที่มีระดับพลังสูงสุดก็คือระดับหก และเพิ่งจะแตะขอบประตูของระดับหกเท่านั้น ส่วนใหญ่อยู่ในระดับสี่ ใกล้เคียงกับเฉิงจื่อเฉิง ระดับห้าก็มีแค่สามคนเท่านั้น

เด็กที่อายุเพียงเก้าขวบคนนี้ กลับมีพลังถึงระดับห้าแล้ว? จะไม่ให้พวกเขาตกใจได้เยี่ยงไร?

เฉิงจื่อเฉิงก็อึ้งไป ระดับห้า? จริงด้วย! ที่เขาสามารถใช้คมมีดวายุด้วยพลังโจมตีที่มากเพียงนั้น ก็ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่ผู้ที่อยู่ในระดับสี่สามารถทำได้ เขาถึงระดับห้าแล้วหรือ?

กวนหลงเจียงหัวเราะแล้วพูดว่า “ไม่แปลกใจเลยที่ท่านเจ้าเมืองจะรับเจ้าเป็นศิษย์เอง ไม่เลวจริง ๆ เจ้าพักสักครู่ เดี๋ยวค่อยมาประลองอีกรอบ”

ตอนนี้อารมณ์ของถังซานก็ดีมากเช่นกัน ตอนที่จับไหล่เฉิงจื่อเฉิง เขาได้ดูดซับพลังสายเลือดของนางไปเล็กน้อยอย่างเงียบ ๆ ตราประทับสายเลือดอันใหม่ได้ปรากฏขึ้นในร่างกายของเขาแล้ว เพราะดูดซับพลังสายเลือดน้อย จึงสร้างตราประทับได้แค่ระดับสามเท่านั้น แต่มีเท่านี้ก็พอแล้ว! เขาสามารถเก็บตราประทับที่ห้าของตนมาได้แล้ว

แน่นอน ตอนนี้ยังไม่สามารถลองใช้อินทรีทองสถิตร่างได้ แต่นี่ก็น่าจะทำให้เขาบินได้ ซึ่งต่างจากเนตรเหยี่ยวของปีศาจเหยี่ยวหัวขาว ความสามารถที่เด่นชัดที่สุดของพญาอินทรีปีกทองก็คือการบิน

‘ปักษาสีทองโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะยานขึ้นสู่ความสูงเก้าหมื่นลี้’ ในบรรดาปีศาจที่บินได้ แน่นอนว่าพญาอินทรีปีกทองต้องอยู่ในอันดับต้น ๆ แน่นอน

“ขอรับ” ถังซานไม่ได้บอกว่าจริง ๆ แล้วตนไม่จำเป็นต้องพัก เพราะเขาไม่จำเป็นต้องโอหังเพียงนั้น เขาเพียงแค่รับคำ จากนั้นก็พยักหน้าให้เฉิงจื่อเฉิงอย่างขออภัย แล้วถอยกลับไปข้าง ๆ ตู๋ไป๋

เฉิงจื่อเฉิงเดินตามเขามาด้วยอารมณ์ขุ่นมัว แล้วหยุดยืนข้าง ๆ เขา พูดเสียงเบาว่า “เจ้าอยู่ระดับห้าจริง ๆ หรือ? เจ้าฝึกฝนได้เร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?”

ถังซานยักไหล่ “ข้าก็แค่ฝึกฝนตามปกติน่ะ!”

ตู๋ไป๋คว้าตัวเขาเอาไว้ทันที “ระดับห้าแล้ว เจ้าถึงระดับห้าแล้วหรือนี่ ข้าอิจฉาจริง ๆ ข้าจะบรรลุระดับห้าได้เมื่อใดกันนะ!” ในฐานะที่เป็นผู้มีระดับพลังอ่อนด้อยที่สุดในโรงเรียน ตอนที่ถังซานเพิ่งมาถึง เขายังคิดว่าตนเองอาจจะไม่ต้องเป็นผู้รั้งท้าย แต่ตอนนี้กลับพบว่าช่องว่างระหว่างตนเองกับคนอื่นช่างมหาศาลเหลือเกิน

ในขณะที่ตู๋ไป๋จับแขนของตนอยู่ ถังซานก็ได้แอบเปิดใช้พลังเสวียนเทียนดึงพลังสายเลือดจากร่างของตู๋ไป๋มาเล็กน้อย เนื่องจากตู๋ไป๋มีวรยุทธ์อ่อนแอและบาดเจ็บอยู่ เขาจึงดึงพลังสายเลือดมาเพียงน้อยนิด จนตู๋ไป๋ไม่รู้สึกตัวเลย และในร่างของถังซานก็บังเกิดตราประทับสายเลือดเนตรจิ้งจอกสวรรค์ระดับหนึ่ง

อินทรีทองสถิตร่างนั้น เขาตั้งใจจะทำให้เป็นพลังของตัวเอง ส่วนเนตรจิ้งจอกสวรรค์ เขาหวังว่าจะสามารถหลอมรวมกับเนตรทิพย์หยั่งรู้เพื่อช่วยให้เนตรทิพย์หยั่งรู้วิวัฒนาการได้

เมื่อระดับพลังเพิ่มขึ้น ประโยชน์ที่เนตรทิพย์หยั่งรู้มอบให้นั้นยิ่งชัดเจน

ประการแรก เนตรทิพย์หยั่งรู้ช่วยเพิ่มการมองเห็นของถังซานอย่างมาก เมื่อรวมกับเนตรปีศาจสีม่วงก็ให้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม ประการที่สองคือการสังเกตและควบคุมธาตุ เหมือนเป็นตัวขยายพลังจิตทำให้เขาควบคุมธาตุได้ดีขึ้นอย่างชัดเจน จึงสามารถใช้เคล็ดในวิชาร้อยศาสตราลับได้ดียิ่งขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เนตรทิพย์หยั่งรู้ยังสามารถมองเห็นจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ได้ในระดับหนึ่ง ใช้ในการต่อสู้ได้ดียิ่ง

ส่วนเนตรจิ้งจอกสวรรค์มีประโยชน์ที่แตกต่างออกไป แม้จะเป็นพลังระดับสูงสุดในเผ่าปีศาจ แต่ไม่ได้ใช้เพื่อการต่อสู้ ก็พอจะคาดเดาได้ว่าพลังนี้ทรงอานุภาพมากเพียงใด

ตู๋ไป๋อาจเป็นมนุษย์คนเดียวที่มีเนตรจิ้งจอกสวรรค์ นี่เป็นความลับที่ใหญ่ที่สุดของโรงเรียนไถ่ถอน หากเผ่าปีศาจจิ้งจอกสวรรค์รู้เข้า พวกเขาต้องพาตู๋ไป๋ไปแน่นอน พลังที่เผ่าปีศาจยกย่องว่าสูงส่งนี้จะมีผลอย่างไร ถังซานต้องค้นหาด้วยตัวเองจึงจะรู้

มู่เอินฉิงกล่าวว่า “รอบต่อไป กู้หลี่ จางเจ๋อปิน พวกเจ้าออกมา”

เด็กหนุ่มสองคนอายุราวสิบสามสิบสี่ปีเดินออกมา ทั้งคู่คำนับอาจารย์แล้วยืนประจำที่

การต่อสู้รอบต่อไปกำลังจะเริ่ม ตู๋ไป๋จึงปล่อยถังซาน แต่ดวงตายังเต็มไปด้วยความอิจฉา

ถังซานกระซิบถามเขาว่า “วิชาต่อสู้จริงมีขั้นตอนอย่างไรบ้าง?”

ตู๋ไป๋ตอบ “โดยปกติ ทุกคนต้องได้ต่อสู้หนึ่งยก คู่ต่อสู้ในแต่ละยกจะแตกต่างกันไป หลังจากการต่อสู้ทั้งหมดจบลง ท่านอาจารย์จะวิจารณ์ อธิบายจุดดีและปัญหาในการต่อสู้ของพวกเรา จากนั้นจะแนะนำวิธีปรับปรุงและพัฒนา”

“อย่าพูดว่าพวกเรา ๆ สิ ไม่มีเจ้าด้วย” เฉิงจื่อเฉิงพูดอย่างหงุดหงิด

ตู๋ไป๋มุมปากกระตุก “อย่าพูดแรงนักเลย เจ้าจะไม่มีสหายเอานะ”

เฉิงจื่อเฉิงแค่นเสียง “ข้าไม่คบกับคนไร้ค่าระดับสามหรอก”

ถังซานมองตู๋ไป๋แล้วมองเฉิงจื่อเฉิง อดหัวเราะไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าเฉิงจื่อเฉิงกำลังระบายความโกรธที่แพ้เมื่อครู่ใส่ตู๋ไป๋

“เจ้ามองอะไร รอให้ข้าบรรลุระดับห้าก่อนเถอะ ข้าต้องเอาชนะเจ้าให้ได้” เฉิงจื่อเฉิงจ้องมองถังซาน แก้มป่องด้วยความโกรธ เห็นได้ชัดว่ายังไม่ยอมรับการพ่ายแพ้เมื่อครู่

“อืม ศิษย์พี่สู้ ๆ” ถังซานกล่าว

กลางลาน เด็กหนุ่มสองคนได้เข้าประจำที่เรียบร้อยแล้ว

“เริ่มได้!”

สิ้นเสียงของมู่เอินฉิง การต่อสู้รอบที่สองก็เริ่มขึ้น เด็กหนุ่มที่ชื่อกู้หลี่ดูผอมเล็กกว่า ดูแล้วสูงกว่าถังซานไม่เท่าไร แต่ตอนนี้ร่างกายของเขาก็เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงแล้ว

เกล็ดหนาคล้ายชั้นผิวหนังกำพร้าผุดขึ้นจากใต้ผิวหนัง แม้แต่ศีรษะก็เริ่มเปลี่ยนรูป และมีหางยาวงอกออกมาจากด้านหลัง การเปลี่ยนแปลงนี้ใหญ่โตมาก

โดยทั่วไปเทพอสูรสถิตร่างจะทำให้ร่างกายของมนุษย์เปลี่ยนแปลงในระดับหนึ่ง แต่มีขีดจำกัด ยิ่งเปลี่ยนแปลงมาก ยิ่งแสดงว่าสายเลือดใกล้เคียงกับปีศาจมากขึ้น

และตอนนี้หลังจากกู้หลี่ปลดปล่อยเทพอสูรสถิตร่าง ร่างกายก็เปลี่ยนไปมาก จนแทบจำไม่ได้ว่าเขาเป็นมนุษย์