ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง - บทที่ 1599 แฟ้มข้อมูลลับจากราชวงศ์ฮั่น
บทที่ 1599 แฟ้มข้อมูลลับจากราชวงศ์ฮั่น
กลางดึก
สำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรี
หลินชีเยี่ยสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม เดินไปตามชั้นที่ไร้ผู้คน ภายใต้แสงไฟสลัว ชั้นวางโลหะถูกจัดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ กินพื้นที่เกือบครึ่งของชั้น
ในเวลานี้ สำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีมีคนไม่มาก อีกทั้งแฟ้มข้อมูลที่เก็บอยู่ในชั้นนี้ล้วนเป็นความลับระดับสูงสุดของหน่วยพิทักษ์ราตรี หากหลินชีเยี่ยไม่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บริหารระดับสูง คงไม่สามารถเดินไปมาที่นี่ได้อย่างอิสระ
การก่อตั้งและการเติบโตของหน่วยพิทักษ์ราตรี ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในร้อยปี ล้วนถูกเก็บไว้ในห้องเก็บแฟ้มนี้ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าห้องเก็บแฟ้มของยูโทเปียเสียอีก
หลินชีเยี่ยเดินตรงไปยังใจกลางห้องเก็บแฟ้ม คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะสีขาวนวลเครื่องใหญ่วางนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงาน
คอมพิวเตอร์เครื่องนี้ดูเหมือนผลิตภัณฑ์จากศตวรรษที่แล้ว เป็นของเก่าที่แม้แต่ร้านรับซื้อของเก่าก็ไม่ต้องการ บางทีสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับมันคงเป็นพิพิธภัณฑ์ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
แต่คอมพิวเตอร์รุ่นแรกที่ดูเก่าและใหญ่โตเครื่องนี้ กลับบรรจุแฟ้มข้อมูลทั้งหมดของหน่วยพิทักษ์ราตรี
และในหน่วยพิทักษ์ราตรีทั้งหมด มีเพียงห้าคนเท่านั้นที่มีสิทธิ์ใช้คอมพิวเตอร์เครื่องนี้… หนึ่งคือผู้บัญชาการใหญ่คนปัจจุบัน และผู้อำนวยการฝ่ายสี่คนที่มีตำแหน่งสำคัญในระดับสูง ซึ่งหลินชีเยี่ยที่ดูแลฝ่ายปฏิบัติการพิเศษก็เป็นหนึ่งในนี้
ในห้องเก็บแฟ้มที่เงียบสงัด หลินชีเยี่ยนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์เพียงลำพัง และค้นหาอย่างละเอียดผ่านดัชนีสารบัญที่มีมากับระบบเครือข่ายภายใน
จนถึงตอนนี้ หลินชีเยี่ยถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเครือข่ายข่าวกรองของหน่วยพิทักษ์ราตรีใหญ่โตขนาดไหน
ยังไม่ต้องพูดถึงข้อมูลภายในของหน่วยพิทักษ์ราตรี แค่ข้อมูลที่อยู่ในลำดับต้น ๆ ของดัชนีก็มีรายละเอียดของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษย์ทั้งหมดที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน รวมถึงผู้ที่มีแนวโน้มจะเป็นยอดมนุษย์ ทั้งโจวผิง อาจารย์เฉิน กวนไจ้ ลู่อู๋เหวย…
ไม่ว่าจะเป็นประวัติส่วนตัว การจัดอันดับความสามารถ การจัดอันดับศักยภาพ การวิเคราะห์บุคลิกภาพ การวิเคราะห์พฤติกรรมส่วนตัว… แต่ละคนมีข้อมูลมากกว่าร้อยหน้า โดยเฉพาะส่วนประวัติส่วนตัว ละเอียดถึงขนาดว่าตอนประถมเคยแอบชอบเพื่อนต่างเพศคนไหนในห้อง และใช้ข้อมูลนี้จำลองการวิเคราะห์พัฒนาการทางจิตใจ
การสร้างแบบจำลองและการวิเคราะห์แบบมืออาชีพเหล่านั้น หลินชีเยี่ยไม่เข้าใจ แต่เขารู้ชัดว่าแฟ้มข้อมูลเหล่านี้บันทึกชีวิตของพวกเขาไว้อย่างครบถ้วน
พวกเขายังจัดระดับพลังและศักยภาพของยอดมนุษย์ไว้ด้วย ในบรรดาแฟ้มข้อมูลทั้งหมดที่หลินชีเยี่ยเปิดดู มีเพียง ‘โจวผิง’ ที่ได้ระดับ ‘S+’ ส่วน ‘หน้ากากหวัง’ ‘ยูริ ทากิชิโระ’ ‘กวนไจ้’ สามคนได้ระดับ ‘S’ ที่เหลือ ‘ลู่อู๋เหวย’ ‘อู๋ทงเสวียน’ ‘อาจารย์เฉิน’ ‘จั่วชิง’ และคนอื่น ๆ ล้วนอยู่ต่ำกว่าระดับ S…
ส่วนหลินชีเยี่ยเอง เนื่องจากเพิ่งทะลวงขั้นเป็นยอดมนุษย์วันนี้ จึงยังไม่ได้อยู่ในการจัดอันดับ แต่ในรายชื่อผู้ที่มีแนวโน้มจะเป็นยอดมนุษย์ ก็มีระดับ ‘S+’ ที่โดดเด่น
หน่วยพิทักษ์ราตรีคอยสังเกตยอดฝีมือของมนุษย์ทุกคนมาตลอด
พวกเขามีศักยภาพอย่างไร มีโอกาสทรยศต้าเซี่ยหรือไม่ จะมีบทบาทอย่างไรในสงคราม… นี่คือความหมายที่แท้จริงเบื้องหลังแฟ้มข้อมูลเหล่านี้
หน่วยพิทักษ์ราตรีคือดาบที่ปกป้องต้าเซี่ย คมดาบไม่เพียงต้องชี้ไปที่ศัตรูนอกม่านหมอก แต่ยังต้องระวังอันตรายที่อาจเกิดขึ้นภายในด้วย
และสิ่งที่ทำให้หลินชีเยี่ยประหลาดใจไม่ใช่แค่นี้…
“ถึงกับมีข้อมูลเกี่ยวกับเทพแห่งต้าเซี่ยด้วย??” หลินชีเยี่ยเห็นบางอย่าง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
แฟ้มข้อมูลนี้เมื่อเทียบกับแฟ้มของยอดมนุษย์แล้ว ค่อนข้างคลุมเครือมาก แม้แต่เครือข่ายข่าวกรองของหน่วยพิทักษ์ราตรีก็ไม่สามารถล่วงรู้พลังและบุคลิกของเทพแห่งต้าเซี่ยแต่ละองค์ได้ ประวัติศาสตร์ของพวกเขายาวนานเกินกว่าจะสืบค้น…
หลินชีเยี่ยไม่รู้ว่าแฟ้มข้อมูลนี้ถูกสร้างขึ้นตอนที่หน่วยพิทักษ์ราตรีตามหาร่องรอยของสรวงสวรรค์ก่อนที่เทพแห่งต้าเซี่ยจะปรากฏตัว หรือว่า… ในใจลึก ๆ พวกเขากำลังระแวงเทพแห่งต้าเซี่ย?
แต่คิดดูให้ดีก็ไม่แปลก… หน่วยพิทักษ์ราตรีเป็นองค์กรของต้าเซี่ย และต้าเซี่ยก็เป็นของสามัญชนนับไม่ถ้วน ก่อนที่สรวงสวรรค์จะจุติ ใครจะรู้ว่าเทพแห่งต้าเซี่ยจะเป็นเหมือนเทพของอาณาจักรเทพอื่น ๆ ที่ปกครองประเทศด้วยความศรัทธาและปาฏิหาริย์หรือไม่?
ตำนานก็คือตำนาน ในยุคนั้น หน่วยพิทักษ์ราตรีมีท่าทีระแวดระวังเทพเจ้าต้าเซี่ยที่ยังไม่ได้จุติลงมา ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล แต่เมื่อมองย้อนกลับมาตอนนี้ ความสงสัยของพวกเขาก็ดูเกินเลยไปหน่อย
บางที ถ้าหากว่าเทพเจ้าต้าเซี่ยทำเหมือนกับเทพแห่งที่ราบฟ้าสูง ที่เลี้ยงดูแวดวงผู้เลื่อมใส พยายามใช้พลังเพื่อเอาเปรียบประชาชน เก็บเกี่ยวความศรัทธา… หน่วยพิทักษ์ราตรีคงจะต่อสู้กับพวกเขาจนถึงที่สุดอย่างแน่นอน
หลินชีเยี่ยสลัดความคิดที่ซับซ้อนเหล่านี้ทิ้งไป แล้วเริ่มค้นหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ
จากเอกสารมากมาย เขาเลือกเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับ ‘วีรวิญญาณ’ ‘ร่างทรง’ ‘ฟีนิกซ์’ รวมถึงเอกสารลับสุดยอดที่เกี่ยวกับฝ่ายพิเศษอื่น ๆ
เมื่อได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่าย หลินชีเยี่ยก็ต้องทำให้ดี แม้ว่าเขาจะไม่ชอบงานที่ต้องยุ่งกับเอกสาร แต่การจะดูแลฝ่ายปฏิบัติการพิเศษทั้งหมด อันดับแรกต้องเข้าใจความลับทั้งหมดของแผนกนี้ก่อน
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว หลินชีเยี่ยขยี้ตาที่เหนื่อยล้าแล้วลุกขึ้นจากที่นั่ง
“เยอะขนาดนี้เลยเหรอ…” หลินชีเยี่ยพึมพำ
หลังจากอ่านข้อมูลมาระยะหนึ่ง เขาก็พอรู้โครงสร้างของฝ่ายปฏิบัติการพิเศษและความลับส่วนใหญ่แล้ว ตอนที่กำลังจะเสร็จภารกิจและเตรียมจะออกไป เขาก็ชะงักฝีเท้า ลังเลครู่หนึ่ง แล้วกลับไปนั่งที่หน้าคอมพิวเตอร์อีกครั้ง ยื่นมือพิมพ์ตัวอักษรลงในช่องค้นหาเอกสาร
[โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า]
“ว่างเปล่า”
“ไม่มีเหรอ…”
หลินชีเยี่ยลองค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวกับโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าในคลังเอกสารของหน่วยพิทักษ์ราตรี แต่ก็ไม่พบอะไรเลย
เขาถอนหายใจ พลางครุ่นคิดว่ายังมีอะไรที่ควรค้นหาอีกไหม ในสมองก็นึกถึงภาพเด็กชายที่ปรากฏในความฝันตอนที่เขาหมดสติ…
ทุกครั้งที่เขาตกอยู่ในสถานการณ์เฉียดตาย เขาจะเห็นเด็กชายลึกลับที่หน้าตาเหมือนตัวเองมาก และเขาก็ได้ยินจากคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องที่วิญญาณที่เหลือของเขาขัง [ความวุ่นวายที่คลืบคลาน] เอาไว้ ตามที่เขาคาดเดา เรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับเด็กชายคนนั้น
เขายื่นมือทั้งสองข้างพยายามพิมพ์คำค้นหา สีหน้าแสดงความกังวล
‘จะค้นหายังไงดี? เด็กชาย? แบบนั้นผลลัพธ์คงมากเกินไป… ไม่รู้ต้องค้นหาไปถึงเมื่อไหร่?’
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพิมพ์ตัวอักษร
[เด็กชายหลินชีเยี่ย]
หลังจากหลินชีเยี่ยกดปุ่ม Enter ผลการค้นหาสองรายการก็ปรากฏบนหน้าจอ
บรรทัดแรกเป็นเอกสารเมื่อสิบกว่าปีก่อน มาจากเมืองชางหนาน เป็นเรื่องของเด็กชายชื่อ ‘หลินชีเยี่ย’ ที่อ้างว่าเคยเห็นทูตสวรรค์… ท้ายเอกสารยังมีลิงก์ที่เชื่อมต่อไปยังเอกสารทั้งหมดหลังจากที่หลินชีเยี่ยเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรี
นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่หลินชีเยี่ยต้องการ
สายตาของเขาผ่านเอกสารนี้ไป มองลงไปด้านล่าง… แล้วดวงตาก็เต็มไปด้วยความสงสัย
“เอกสารนี้เป็นข้อมูลสมัยราชวงศ์ฮั่น?” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างประหลาดใจ “เป็นบันทึกของสำนักปราบปีศาจที่ถูกคัดลอกมาเก็บไว้ในแฟ้มเอกสารเหรอ? ไม่ใช่สิ… ทำไมในเอกสารสมัยราชวงศ์ฮั่นถึงมีชื่อของฉันด้วย?”
หลินชีเยี่ยเต็มไปด้วยความสงสัย คลิกเปิดแฟ้มเอกสารที่สอง