จากขยะตระกูลสู่มหาเทพด้วยระบบอัปเกรด - บทที่ 19 การประมูลที่ดุเดือด

บทที่ 19 การประมูลที่ดุเดือด

เซี่ยงเหวินพูดอย่างกระตือรือร้นว่า “ของที่จะประมูลเป็นอันดับแรกคือคัมภีร์วิชายุทธ์ขั้นสูงชื่อ ‘วิชาประสานอิน’ วิชานี้ได้รับการถ่ายทอดโดยยอดฝีมือระดับสวรรค์ และได้รับการรับรองจากหอการค้าของพวกข้าว่าเป็นคัมภีร์วิชายุทธ์ที่สมบูรณ์สำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ ความเร็วในการฝึกฝนเท่ากับสามเท่าของคัมภีร์วิชายุทธ์ขั้นกลาง และมีโอกาสสูงกว่าในการก้าวไปสู่ระดับสวรรค์ คัมภีร์นี้ถือว่าหาได้ยากมากในมณฑลหนานซาน ราคาเริ่มต้นคือ 10,000 ตำลึง ข้าหวังว่าทุกท่านจะร่วมประมูลอย่างหนาแน่!”

คัมภีร์วิชาเน้นที่ความเร็วในการฝึกฝน และโอกาสในการทะลวงขั้น ยิ่งคัมภีร์วิชายุทธ์มีระดับสูง ความเร็วในการฝึกฝนก็ยิ่งเร็วและการก้าวไปสู่ขั้นที่สูงขึ้นก็ยิ่งราบรื่นซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดี

แม้ว่าเสียงของเซี่ยงเหวินจะไม่ดังมาก แต่ก็สามารถส่งไปได้อย่างชัดเจนในทุกมุมของห้องโถง ทันใดนั้นก็ทำให้ผู้คนทั้งห้องเกิดความวุ่นวาย แม้แต่ในเรือนรับรองก็มีเสียงแตกร้าวของเครื่องปั้นดินเผาที่ไม่กลมกลืนดังขึ้นเล็กน้อย

“โอ้ ของประมูลชิ้นแรกคือคัมภีร์วิชายุทธ์ขั้นสูง แม้แต่ในการประชุมประจำปีก็ไม่เคยพบเจอการประมูลแบบนี้มาก่อนเลย! วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับการประมูลกันแน่?”

“นี่คือคัมภีร์วิชายุทธ์ ไม่ใช่วรยุทธ์! มันเป็นสิ่งที่อาจพบเจอได้แต่ไม่สามารถแสวงหาได้! แม้แต่ในตระกูลใหญ่เหล่านั้นก็ถือว่าคัมภีร์วิชายุทธ์ขั้นสูงเป็นคัมภีร์วิชาที่สืบทอดของตระกูล ไม่อนุญาตให้ลูกหลานที่ไม่ใช่สายตรงเรียนรู้ มันกลับกลายเป็นของประมูลชิ้นแรกในวันนี้!”

“ต้องได้ ‘วิชาประสานอิน’ มาให้ได้! น้องสาวของข้าเพิ่งอายุ 15 ปี ก็ฝึกฝนถึงขั้นเบิกภพถึงระดับสี่แล้ว และนี่ยังเป็นคัมภีร์วิชาขั้นสูงเลย หากมี ‘วิชาประสานอิน’ ขั้นสูงช่วยเหลือ โอกาสที่จะทะลวงไปสู่จุดสูงสุดของขั้นเบิกภพก็จะเพิ่มขึ้นหลายระดับ เมื่อถึงเวลานั้นตระกูลของพวกข้าก็ไม่จำเป็นต้องมองหน้าตระกูลใหญ่เหล่านั้นอีกต่อไป!”

ความโกลาหลที่เกิดจาก ‘วิชาประสานอิน’ นั้นเป็นสิ่งที่สมบูรณ์แบบ บรรยากาศกลายเป็นเหมือนตลาดในพริบตา

แม้แต่เล่ยถิงผู้มีระบบอัพเกรดไร้ขีดจำกัดก็ยังตาสว่างเมื่อได้ยินคัมภีร์วิชายุทธ์เช่นนี้ และค่อนข้างสนใจถึงแม้ว่าเล่ยถิงจะต้องการเพียงแต้มโชคชะตาเท่านั้น แต่การอัพเกรดคัมภีร์วิชายุทธ์จากระดับต้นไปจนถึงระดับสูงต้องใช้ถึง 60 แต้มโชคชะตา การใช้เงินทางโลกแทนที่แต้มโชคชะตาที่มีค่านั้นก็ถือเป็นการซื้อขายที่คุ้มค่า

‘เยี่ยหลาน สำหรับเจ้าไม่มีคัมภีร์วิชายุทธ์ใดที่เหมาะสมในการฝึกฝนเหมือนกับ ‘วิชาประสานอิน’ นี้แล้ว ข้าต้องได้มาให้ได้!”

เล่ยถิงตัดสินใจแล้วพลางกำหมัดแน่น

สมบัติมูลค่า 60 แต้มโชคชะตา และยังมีความหมายเชิงปฏิวัติต่อคนที่สนิทที่สุด หากเล่ยถิงปล่อยผ่านก็ไม่ต่างจากคนโง่อย่างแน่นอน ถึงแม้ว่าเงินทุนในตอนนี้ของเขาอาจจะประมูลกับคัมภีร์วิชายุทธ์ชุดนี้ได้ยาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่มีเงินทุนเพียงพอในภายหลัง หากไม่มีความมั่นใจเพียงพอ เล่ยถิงจะไม่มาเสียเวลาเป็นตัวประกอบที่นี่แน่นอน

“30,000 ตำลึง!”

“40,000 ตำลึง!”

“50,000 ตำลึง!”

ราคาพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ บรรยากาศยิ่งร้อนแรงขึ้นทุกที

เสียงประมูลราคาดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แทบจะไม่มีช่วงหยุดพัก ในพริบตาก็พุ่งขึ้นไปถึง 10 เท่าของ 100,000 ตำลึง ทำให้เยี่ยหลานผู้ไม่เคยเห็นตลาดใหญ่ ๆ มาก่อนตกใจจนต้องยกมือปิดปากเล็ก ๆ ของนางไว้แน่น พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ส่งเสียงร้องออกมา

ส่วนเยี่ยหมิงไคนั้นมองดูแล้วก็ส่ายหัวหัวเราะขื่น ๆ

แม้ว่าจะรวมกับซากศพสัตว์อสูรวิญญาณระดับสามที่เล่ยถิง ขายไปแล้วเงินทุนของเล่ยถิงก็มีเพียงราว ๆ 50,000 ตำลึงเท่านั้น เยี่ยหมิงไค คิดว่าเงินทุนที่ เล่ยถิงเตรียมมานั้นเพียงพอแล้ว แต่ไม่คิดว่าในการประมูลจะสาหัสเช่นนี้ จะดูอ่อนแอและไร้พลังเพียงใดเขาจึงรู้ว่าตนเองนั้นมองโลกแคบเพียงใด

“150,000 ตำลึง!”

เสียงนี้ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้บรรยากาศการแข่งขันรอบ ๆ เย็นลงทันที เพราะผู้ที่ตะโกนราคานั้นคือหัวหน้าตระกูลขนาดกลางตระกูลหนึ่งในมณฑลหนานซาน ผู้มีพลังขั้นเบิกภพระดับแปด

แต่ตระกูลนี้ไม่ใช่หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของมณฑลหนานซาน สำหรับยอดฝีมือที่ไม่มีพื้นเพอะไรก็ยังมีแรงข่มขู่อยู่บ้าง แต่สำหรับสามตระกูลใหญ่ของมณฑลหนานซาน แล้วไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวมากนัก อย่างน้อยเล่ยถิง ก็ไม่รู้สึกว่าตนเองจำเป็นต้องกลัวหรือถอยกรูดแต่อย่างใด

“250,000 ตำลึง!”

เล่ยถิงเพิ่มราคาขึ้นไปถึง 100,000 ตำลึงในครั้งเดียว การแข่งขันเช่นนี้ไม่มีเหตุผลเลย

ต้องรู้ว่านี่เป็นเพียงคัมภีร์วิชายุทธ์เท่านั้น ไม่ใช่สมบัติล้ำค่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือคัมภีร์วิชายุทธ์ที่ทะลวงสู่ระดับสวรรค์ได้อย่างราบรื่น ความแตกต่างระหว่างวิชายุทธ์ที่ฝึกฝนกับวิชายุทธ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาตินั้นไม่ใช่แค่เล็กน้อย แม้แต่เล่ยหนานเทียน ผู้มีสถานะพิเศษในตระกูลเล่ยก็ไม่สามารถหาเงิน 250,000 ตำลึงมาได้ง่าย ๆ

แต่ต้องบอกว่า การประมูลครั้งแรกของเล่ยถิงแสดงให้เห็นถึงท่าทางที่เผด็จการของเขา

เขาตกตะกอนมานานขนาดนี้ก็ควรจะมีการแสดงออกอย่างจริงจังบ้าง เพียงแต่ราคาที่เล่ยถิงตะโกนออกมานั้นทำให้เยี่ยหลานและเยี่ยหมิงไค ต่างมองเขาอย่างตกตะลึง ตาเบิกโพลงไม่อยากจะเชื่อ

“251,000 ตำลึง!”

แต่เยี่ยหลานและเยี่ยหมิงไคไม่ทันจะได้ตกใจ แม้แต่หายใจหนึ่งครั้งก็ยังไม่ทัน เสียงเย็นชาก็แซงราคาของเล่ยถิงไปแล้ว

และก็เป็นเสียงนี้เองที่ทำให้เสียงตะโกนในงานเงียบลงในพริบตา เพราะเสียงนี้ดังมาจากห้องรับรองพิเศษของตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งของ มณฑลหนานซาน

“สามแสนตำลึง!”

เล่ยถิงเพิ่งกระโดดขึ้นไปหนึ่งแสนตำลึงในครั้งเดียว เพื่อที่จะข่มขวัญเหล่าผู้กล้า ไม่คิดว่าการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของตระกูลหมู่หรง จะทำลายแผนการของเขา บังคับให้เขาต้องยกระดับราคาขึ้นอีกครั้ง

ถึงอย่างนั้น คนของตระกูลมู่หรงก็ไม่ยอมแพ้ ตะโกนราคาที่อ่อนแอออกมาอีกครั้ง “310,000 ตำลึง!”

เวลาที่ต่างกันระหว่างการตะโกนสองครั้งไม่ถึงอึดใจ และด้วยความหยิ่งทะนงและพลังทางการเงินของตระกูลมู่หรง พวกเขาไม่มีทางเพิ่มราคาแค่ 1,000 ตำลึงในแต่ละครั้งอย่างแน่นอน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าพวกเขาตั้งใจมาเล่นงานเล่ยถิงโดยเฉพาะ เล่ยถิงไม่คิดเลยว่าการแก้แค้นของตระกูลมู่หรงจะมาเร็วขนาดนี้เพิ่งจะตบมู่หรงชุนไปก็ถูกยกระดับราคาอย่างมุ่งร้ายน่ารำคาญใจยิ่งนัก

เล่ยถิงเดาไม่ผิด ครั้งนี้เป็นฝีมือการยุยงของมู่หรงชุน

ตอนนี้มู่หรงชุนกำลังซ่อนตัวอยู่ในห้องส่วนตัวของตระกูลมู่หรง เขาก้มหน้าอย่างนอบน้อมต่อชายหน้าตาซูบผอม ผิวขาวซีดเล็กน้อยคนหนึ่ง ชายผิวขาวซีดคนนี้คือยอดฝีมือหนุ่มที่มีชื่อเสียงในมณฑลหนานซาน มู่หรงปิง ผู้มีตัวตนที่แปลกประหลาดที่สุดของตระกูลมู่หรง

หมู่หรงปิงเดิมที่ไม่ได้ชื่อนี้ แต่เพราะเขาเกิดมาพร้อมกับโรคภัยไข้เจ็บติดตัวมาตลอดเพื่อให้ง่ายต่อการเลี้ยงดูจึงตั้งชื่อเช่นนี้ ไม่คิดว่าคนป่วยแบบนี้ จะมีพลังวรยุทธ์ที่เหนือชั้น เขาอายุเพียง 20 ปี แต่มีพลังขั้นเบิกภพระดับแปด ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสี่อัจฉริยะแห่งมณฑลหนานซาน

“350,000 ตำลึง!”

เล่ยถิงสงบสติอารมณ์ลงสักพัก ก่อนจะเพิ่มราคาขึ้นไปอีกครั้ง

แต่เสียงของเล่ยถิงเพิ่งจะจบลง ราคาของมู่หรงปิงก็ตามมาติดๆ โดยไม่ต้องคิด “350,000 รวมกับ 1 ยาอายุวัฒนะ!”

“ดูเหมือนจะตั้งใจเล่นงานจริง ๆ”

เล่ยถิงได้ยินเสียงนี้แล้วรู้สึกแปลกใจมาก จำได้ว่าตัวเองไม่เคยไปก่อเรื่องกับคนแบบนี้ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ในเมื่ออีกฝ่ายจะมารังควานตน เขาก็ไม่มีความหมายที่จะสู้ราคาต่อไป ตั้งใจจะตะโกนราคาที่ค่อนข้างตายตัว

ไม่คิดว่าเยี่ยหมิงไคจะเตือนด้วยเสียงร้อนรนทันที “คุณชาย เสียงก่อนหน้านั้นน่าจะเป็นมู่หรงปิงจากตระกูลมู่หรง อัจฉริยะของตระกูลที่ถูกคุณชายเฟิงลดระดับลงหนึ่งขั้น เขาเกลียดชังคนในตระกูลเล่ยของพวกเราถึงขั้นเข้ากระดูกดำ”

“ข้าเข้าใจแล้ว!”

เล่ยถิงฉลาดหลักแหลมพอที่จะเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ทันที

หากกล่าวว่ามู่หรงปิงเป็นอัจฉริยะพิเศษเช่นนั้นแล้ว เล่ยเฟิงก็คือปีศาจร้านอันดับหนึ่งของมณฑลหนานซาน เล่ยเฟิงเคยลงมือต่อสู้ต่อหน้าสาธารณชนเพียงครั้งเดียว ครั้งนั้นเขาก็ทำให้มู่หรงปิงผู้หยิ่งผยองและทะนงตนตกจากขั้นเบิกภพระดับเจ็ดลงมาเป็นระดับหก ทั้งที่เล่ยเฟิง ออกเพียงหนึ่งกระบวนท่าเท่านั้น ปีนั้นเล่ยเฟิงเพิ่งอายุ 16 ปี

ผลงานอันน่าทึ่งของเล่ยเฟิงทำให้ทั่วทั้งมณฑลหนานซานตื่นตะลึง นับแต่นั้นมาตำแหน่งอัจฉริยะอันดับที่หนึ่งแห่งมณฑลหนานซาน ก็ตกเป็นของเล่ยเฟิง ไม่ว่าจะเป็นเล่ยกวงหรือมู่หรงปิงล้วนไม่อาจเอ่ยอ้างเมื่ออยู่ต่อหน้าเล่ยเฟิง

แต่ก็เพราะเช่นนี้มู่หรงปิงจึงถือว่าตระกูลเล่ยเป็นศัตรูคู่แค้นไม่ว่าจะตระกูลเล่ยคนใดก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นข้ารับใช้ต่ำต้อยของตระกูลเล่ยหรือแม้แต่สายเลือดโดยตรงของตระกูลเล่ย หากได้ล่วงเกินเขาแม้เพียงเล็กน้อยบั้นปลายก็คือการถูกทรมานจนตาย แม้ผู้อาวุโสของตระกูลเล่ย จะออกหน้าก็ไร้ผล

ชื่อของมู่หรงปิงเป็นดั่งปีศาจร้ายในหมู่ลูกหลานของตระกูลเล่ย

“สี่แสนตำลึง!”

ผู้อื่นอาจกลัวมู่หรงปิงแต่เล่ยถิงไม่เกรงกลัว เขาตะโกนราคาที่สูงกว่า อีกครั้ง

เมื่อการประมูลมาถึงจุดนี้บรรยากาศในห้องประมูลก็เงียบสงัด ราคาถึงระดับนี้แล้วมีเพียงบุคคลสำคัญของตระกูลเท่านั้นที่มีความสามารถประมูลต่อไปได้ แต่พวกเขาไม่ใช่คนโง่ต่างมองออกว่านี่เป็นเรื่องความแค้นส่วนตัวระหว่างตระกูลมู่หรงกับตระกูลเล่ย ทุกคนจึงคิดจะนั่งดูเรื่องสนุกไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือหาเรื่องใส่ตัว

เซี่ยงเหวินเห็นความปรารถนาที่จะซื้อของทุกคนหมดลงไปแล้ว จึงรีบถามว่า “ตระกูลเล่ยประมูลสี่แสนตำลึง มีใครจะประมูลเพิ่มอีกหรือไม่”

“สี่แสนหนึ่งพันตำลึง!”

เสียงของมู่หรงปิงลอยมาอีกครั้งทำให้บรรยากาศหนาวเหน็บ

ราคาถึงระดับนี้แล้ว มู่หรงปิงยังไม่ยอมแพ้ไม่รู้ว่าเขาป่วยทางกายหรือมีปัญหาทางจิตกันแน่

ตอนก่อนหน้า

บทที่ 18 ภัยร้ายเริ่มก่อตัว

ตอนต่อไป

บทที่ 20 โอสถพันลมปราณ

แสดงความคิดเห็น

ปิดโหมดสปอย

ส่งความคิดเห็น

Chimcream

อ่านแล้ว 19 ตอน | 9/12/2568 02:52:10

ทำไมพระเอกนิยายระดับกลางๆมันโง่กันทุกคน เฮ้อ

0

ตอบกลับ

1

ที่อยู่: 9/70 หมู่ 2 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา ปทุมธานี 12130

เวลาทำการ: 09:00 – 18:00 จันทร์-ศุกร์

โทร: 0654214015 e-mail : support@bookfet.com

เมนูหลัก

ช่วยเหลือ

ดาวโหลดแอพพลิเคชั่นได้ที่