The Devil’s Cage - บทที่ 437 จัดการด้วยการลากเพียงครั้งเดียว
บทที่ 437 จัดการด้วยการลากเพียงครั้งเดียว
บทที่ 437: จัดการด้วยการลากเพียงครั้งเดียว
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของ จีหราน ในที่สุดก็เคลื่อนไหว สลัดการกดขี่ที่ได้รับจากฝ่ายตรงข้ามออกไป
ปากที่กว้างและฟันที่แหลมคมนับไม่ถ้วนเริ่มดูดวิญญาณเข้าไปเหมือนกับปลาวาฬที่ดูดน้ำทะเลเข้าไป กลืนวิญญาณเข้าไปหลายตัน
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยวิญญาณอาฆาต ภูตผี และสิ่งอื่นๆ ถูกกวาดล้างไปในทันที
“เป็นไปได้ยังไง? สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาที่ไม่สมบูรณ์ของแกทำแบบนี้ได้ยังไง!?”
เอ็ดการ์ตะโกนเสียงดัง ก่อนจะหยุดกะทันหัน
ความคิดใหม่ผลิบานในใจของเขา: สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาที่อยู่ตรงหน้าเขาซึ่งเป็นของจีหรานนั้นอยู่ในรูปแบบสมบูรณ์แล้ว!
เมื่อความคิดนี้เกิดขึ้น เขาก็มองไปที่จีหรานด้วยสายตาที่กังวลและสงสัย
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าจีหรานยังคงยืนหยัดอยู่บนพื้นอย่างมั่นคง เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ความโล่งใจนั้นก็หายไปเมื่อความมืดเหนือธรรมชาติปกคลุมจีหรานตรงที่เขายืนอยู่
เอ็ดการ์สูญเสียการมองเห็นจีหรานไปจากสายตาของเขาอย่างกะทันหัน
“แกคิดว่า จะสามารถหลอกฉันด้วยกลอุบายเล็กๆ น้อยๆ งั้นหรอ?”
แม้ว่าใจของเขาจะกังวลและสงสัย แต่คำพูดของเขาก็พิสูจน์ได้ว่าเขายังไม่ได้เอาจริงเอาจังกับจีหราน และแสดงแต่ความดูถูกต่อการกระทำของ จีหราน เท่านั้น
เอ็ดการ์ได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แหวนออบซิเดียนได้ส่องประกายเป็นแสงริบหรี่
“ถ้าแกอยากใช้ความมืดเพื่อหลบฉัน ฉันจะมอบความมืดชั่วนิรันดร์ให้กับแกเอง!” เอ็ดการ์พูดเสียงดัง
จากนั้น บริเวณรอบ ๆ [เสื้อคลุมเงา] ของ จีหราน วงกลมแห่งความมืดอีกวงก็ปรากฏขึ้นในรัศมี 50 เมตร ทำให้ความมืดของ จีหราน เต็มไปด้วยกลิ่นอันชั่วร้าย
ทุกสิ่งเงียบสงัดในความมืด ทันใดนั้น เสียงกระซิบกระซาบที่ดังก้องกังวานไม่หยุดก็ดังขึ้นในหูของจีหราน ราวกับนายหญิงของเขากำลังกระซิบคำว่ารักที่ข้างหู ผสมกับเสียงสาปแช่งอย่างโหดร้ายจากศัตรู
เสียงเหล่านั้นซ้อนทับกันจนเขาแยกแยะไม่ออก
ทรายบนพื้นดินเริ่มชื้นขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่เพราะพลังชีวิตถูกเทลงสู่ผืนดิน แต่มันกลับกลายเป็นกองโคลนที่สามารถพรากชีวิตไปได้
กองตะกอนเน่าเปื่อยพร้อมกลิ่นเหม็นอันน่ารังเกียจ และเต็มไปด้วยพิษร้ายแรง ราวกับว่าเป็นเคียวของยมทูตที่กำลังฟาดไปมาในความมืด
“ตายในเงื้อมมือของ หลุมศพท้องฟ้าสีดำซะ! ฉันขอรับวิญญาณของแกไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
เอ็ดการ์พูดขณะที่เขาเขย่าชิ้นหนังในมือ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ฉันขอรับวิญญาณของแกในตอนนี้!?”
เอ็ดการ์พูดซ้ำอีกครั้งและเขย่าหนังอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จากนั้นร่างในความมืดก็หายไป และจีหรานก็ปรากฏตัวต่อหน้าเอ็ดการ์ในพริบตา
วูมม!
เอ็ดการ์ไม่แม้แต่จะเปล่งเสียงหรือขยับนิ้ว ทับทิมดิบที่กำลังลุกไหม้อยู่รอบตัวเขาเริ่มลุกไหม้อย่างรุนแรง พ่นไฟลุกโชนเผาผลาญจีหราน
ปัง!
อย่างไรก็ตาม เมื่อสัมผัสกับไฟทับทิม จีหรานก็ระเบิดเหมือนฟองสบู่
“ร่างโคลนงั้นเหรอ?!” เอ็ดการ์ตกใจ
ร่างของจีหรานปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาอีกครั้ง คราวนี้เอ็ดการ์ระมัดระวังมากขึ้น แต่ความรอบคอบมากเกินไปทำให้เขาเสียเปรียบในการต่อสู้
คมดาบสีแดงเข้มส่งแสงที่น่าหลงใหลอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้เกิดเสียงหวีดที่ทำให้แสบหู และทำลายอากาศในขณะที่ฟันลงไปทางเอ็ดการ์
ปัง
เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว เกราะหนังในมือของเอ็ดการ์เปิดออก ปกป้องเขาไว้ราวกับโล่ห์อันน่าเกรงขาม
แกร๊ง!!แกร๊ง!!แกร๊ง!!
ชิ้นหนังที่ควรจะนุ่มกลับกลายเป็นโลหะที่แข็งแกร่งที่สุดเมื่อสัมผัสกับคมดาบของ [วาจาเย่อหยิ่ง] เมื่อคมดาบของ [วาจาเย่อหยิ่ง] เฉียดพื้นผิว มันยังก่อให้เกิดประกายไฟอีกด้วย
“บ้าเอ๊ย! ไอ้สารเลว! แกบังคับให้ฉันมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เองนะ? ฉันจะทำให้แกเสียใจกับสิ่งที่แกทำลงไป! ฉันจะทำแน่!”
เอ็ดการ์ร้องเหมือนหมาหลงทาง แต่การกระทำของเขาไม่ควรถูกมองข้าม
วัตถุขนาดใหญ่ทั้งสามชิ้นที่ลอยอยู่รอบตัวเขาเรียงกันเป็นแถวเบื้องหน้าเขา โดยเปล่งแสงที่แยกออกจากกันอย่างชัดเจน
เปลวเพลิงสีแดงที่ลุกไหม้บังคับให้ จีหราน ต้องถอยห่างออกไปอย่างน้อยหลายเมตรทันทีที่มันลุกไหม้
แม้จะมี [ร่างกายแห่งความชั่วร้าย] และ [ต้านทานความเสียหายจากธาตุรอง] จีหรานก็ยังสัมผัสได้ถึงอันตรายอย่างยิ่งจากเปลวเพลิงสีแดงนั้น ซึ่งเป็นเปลวเพลิงที่อันตรายถึงชีวิต
ฟูมมม!
ขณะที่จีหรานกำลังหลบอยู่ ความมืดมิดอันน่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมเอ็ดการ์ไว้ทั้งหมด การปรากฏตัวของเอ็ดการ์ในจิตสำนึกของจีหรานเริ่มพร่ามัวเมื่อความมืดปรากฏขึ้น เขาถูกบังคับให้ใช้มืออีกข้างเพื่อจับตาดูเอ็ดการ์
คลืนน!
ทันใดนั้น กระแสพลังงานสีน้ำเงินอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งทะลักท่วมพื้นที่ ผสมผสานสีแดงและสีดำรอบตัวเอ็ดการ์ กระแสพลังงานที่ผสานกันส่งคลื่นกระแทกลงสู่พื้นและพุ่งเข้าใส่สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหราน
เสียงคร่ำครวญไร้เสียงดังออกมาจากสิ่งมีชีวิตนั้น สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหรานครึ่งหนึ่งละลายหายไปจากคลื่นกระแทก บังคับให้มันตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าเกลียดในการต่อสู้กับคู่ต่อสู้
“ฮ่าฮ่าฮ่า! แกเห็นมั้ย? นี่แหละหน้าตาพลังที่แท้จริงของฉัน มันเป็นแบบนี้! พลังที่แท้จริงของฉันเป็นแบบนี้!”
เอ็ดการ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนกำลังเข้าสู่ภวังค์แห่งความวิตกกังวล
คลื่นกระแทกที่เขาปล่อยออกมาระเบิดพร้อมกับเสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งของเขา ทำให้สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของ จีหราน สั่นไหวอย่างรุนแรง
แม้จะอยู่ใต้แสงจันทร์ แต่การระเบิดก็ยังคงสว่างจ้าเป็นพิเศษ แต่ที่สำคัญกว่านั้น แสงสว่างนั้นเผยให้เห็นมือที่ซ่อนไว้ของจีหราน ซึ่งเขาพยายามปกปิดไว้ตั้งแต่แรก
ความโกรธปรากฏขึ้นจากเงามืด หอบหายใจอย่างหนักและวิตกกังวล
อัตตา ไขว้แขนของเขาและส่งเสียงครางเย็นเยียบด้วยความดูถูก
“บาปมหันต์!?” เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งหยุดลงอย่างกะทันหันเมื่อเอ็ดการ์เห็นจีหรานสองคน
เขามองดูบาป อย่างไม่อาจเข้าใจได้ สติของเขาเริ่มสงบลง และพึมพำด้วยความตกใจอย่างมึนงงว่า “เมื่อกี้…”
ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็หยุด เพราะเขาไม่อยากเชื่อว่าเรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นกับเขาได้
เขาเป็นทายาทของราชวงศ์ เขาจะสับสนกับกลอุบายบางอย่างได้อย่างไร!
“เป็นไปไม่ได้!?” เอ็ดการ์เน้นย้ำความคิดของเขา
ทว่า ความจริงกลับปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหรานไม่ใช่เวอร์ชันที่ไม่สมบูรณ์อย่างที่เขาคิด แต่มันถือกำเนิดขึ้นจากดวงตาแห่งคิเมร่าในฐานะของแท้จริง
สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาที่สมบูรณ์แบบ จะได้ครอบครองความสามารถทั้งหมดที่สามารถสร้างความหวาดกลัวและความตื่นตระหนกได้อย่างแท้จริง มันมีทั้ง [การครอบงำด้วยความปรารถนา] และ [การโจมตีนัยน์ตาปีศาจนับพัน]!
ขณะที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของ [ความปรารถนาครอบงำ] บาปทั้ง 7 จะใช้ประโยชน์จากมันและแทรกซึมเข้าไปในเอ็ดการ์ ทำให้เขาเสียสติและกลายเป็นบ้า
บาปมหันต์ทำให้การต่อสู้ระหว่างชีวิตและความตายกลายเป็นเรื่องง่าย
ฟิ้ว!
เอ็ดการ์ตกตะลึงและเขาก็ช้าลงเพราะการปรากฏตัวของบาปมหันต์ แต่จีหรานไม่ได้เป็นอย่างนั้น
เขาชูมือขวาขึ้นและใช้ [เกราะมาร์ดอส] ยิงใยแมงมุมไปที่เอ็ดการ์
ใยแมงมุมถูกยิงไปที่สิ่งของสำคัญสามชิ้นที่เรียงกันอยู่ตรงหน้าเอ็ดการ์ พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้น ใยแมงมุมอีกเส้นหนึ่งได้ถูกผูกติดกับใยแมงมุมตอนแรกเชื่อมข้อมือกับสิ่งของ
จีหราน ดึงมันออกมาด้วยพลังทั้งหมดของเขาโดยการยกมือขึ้นและไอเทมอันยิ่งใหญ่ทั้งสามชิ้นก็บินมาหาเขาทันที
เอ็ดการ์เพิ่งรู้สึกตัวก็ตอนที่เห็นว่าของ ของเขาถูกขโมยไป ทว่า เขาขยับตัวไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เพราะโซ่พลังงานด้านลบปรากฏขึ้นมาผูกมัดเขาไว้ เอ็ดการ์หัวเราะเยาะเย้ยอย่างเย็นชาไม่หยุด
“การกระทำไร้เดียงสา! แกคิดว่าจะขโมยสิทธิ์ในการใช้ของดี ๆ ของฉันไปได้งั้นหรือ?! แกจะต้องรับผลจากการกระทำของแก!”
ขณะที่เอ็ดการ์กำลังพูดอยู่ วัตถุทั้งสามชิ้นในใยแมงมุมก็เปล่งแสงจ้าออกมา ทำให้สายตามองพวกมันไม่เห็น ทว่าครู่ต่อมา วัตถุทั้งสามชิ้นก็มืดลงจนมืดสลัว
ภาพลวงตาแมงมุมตัวจิ๋วปรากฏขึ้นจากสายรัดข้อมือและคลานเข้าหาสิ่งของที่ติดอยู่บนใยแมงมุมที่เชื่อมต่อกัน มันเกาะอยู่บนใยแมงมุมได้อย่างง่ายดายและจ้องมองสิ่งของขนาดใหญ่สามชิ้นที่อยู่ด้านล่าง ราวกับแมงมุมที่กำลังจ้องมองเหยื่อที่ติดอยู่ในใยของมัน
นักล่าจากนรกระเบิดออร่าไปทั่วสนามรบเหมือนกับพายุไต้ฝุ่นที่กำลังกวาดล้างแผ่นดิน
ไม่เพียงแต่สิ่งของสำคัญทั้งสามชิ้นจะเงียบหายไป แต่เอ็ดการ์ก็เช่นกัน
ใบหน้าของเขาซีดอยู่แล้ว แต่เมื่อเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับของของเขา แม้แต่รอยแดงเล็กน้อยบนใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีขาวซีดราวกับผี