ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2082 หัวม้าจากอนาคต

ห้วงอวกาศนั้นไร้ที่สิ้นสุด

บนฉากหลังที่มืดมิดสนิท หนึ่งคนหนึ่งม้าดูราวกับหิ่งห้อยที่วูบไหว

ม้าเสี่ยวหงวิ่งฮึดฮัด ๆ วิ่งเร็วมาก มันไม่ได้ควบไปกับเจ้านายแบบนี้มานานแล้ว

จ้าวอู่เจียงลูบหัวเสี่ยวหงเบา ๆ นิ้วมือของเขาเขี่ยเล่นที่ปอยขนสีขาวราวกับหิมะบนหัวของมัน แววตาของเขาดูลุ่มลึกเป็นพิเศษ

หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมาแล้วเจอกับพวกสมาคมสงเคราะห์โลก ในตอนนั้นสถานการณ์มันบีบคั้นจนเขาไม่มีเวลาจะถามไถ่เรื่องราวของเสี่ยวหงเลย

แต่ตอนนี้พอมีเวลาว่างขึ้นมาบ้าง ความสงสัยมากมายในใจเขาก็เริ่มผุดขึ้นมาอีกครั้ง

เช่น ทำไมเสี่ยวหงถึงมาปรากฏที่อาณาเขตพันดารานี้อย่างกะทันหัน?

เมื่อลองสังเกตสภาพของเสี่ยวหงดูแล้ว มันยังคงอยู่ในร่างวิญญาณ แต่ร่างวิญญาณในตอนนี้กลับดูแน่นหนาและมั่นคงกว่าตอนที่เขาเจอมันครั้งสุดท้ายมาก มากเสียจนเกือบจะอยู่ในระดับเดียวกับร่างวิญญาณของเขาเองแล้ว

ถ้าเขาจำไม่ผิด ตอนนั้นเสี่ยวไป๋มาขอความช่วยเหลือ เพราะวิญญาณของเสี่ยวหงกำลังจะสลายไปอย่างสมบูรณ์

แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในช่วงเวลานั้น?

เสี่ยวหงมาจากอดีตเหมือนหลิวเหม่ยเอ๋อร์หรือมาจากอนาคตเหมือนอย่างซูฮัวอีกับจูกัดเซี่ยวไป๋กันแน่?

และประเด็นที่สำคัญที่สุดก็คือ ทำไมพอเขาแค่คิดถึงในใจ เสี่ยวหงก็ปรากฏตัวออกมาทันที?

ในช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนที่เขาจะหมดสติไป เขาจำได้ลาง ๆ ว่ามีคนเรียกให้เขาตื่นขึ้นมา เหมือนจะมีจิ้งเอ๋อร์ แล้วก็คนอื่น ๆ ด้วย…

หรือว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝันของเขา?

ความรู้สึกเหมือนคนที่กำลังจะตื่นแต่ก็ยังไม่ตื่นดี จนเริ่มจะรู้ตัวแบบลาง ๆ แล้วว่าตัวเองกำลังฝันอยู่?

ดังนั้น เรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ทั้งหมด คือสัญญาณเตือนว่าโลกแห่งความฝันกำลังจะพังทลายลงใช่ไหม?

แต่ถ้าหากนี่คือความฝันจริง ๆ แล้วเมื่อไหร่กันแน่ที่มันจะพังทลายลงไปเสียที?

เขาต้องทำยังไงถึงจะตื่นขึ้นมาสู่โลกความเป็นจริงได้?

แล้วเขาเริ่มติดอยู่ในความฝันนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

หรือว่าเขาจำเป็นต้องยืนยันอย่างแน่ชัดว่าทุกอย่างในอาณาเขตพันดาราเป็นเพียงความฝัน เขาถึงจะตื่นขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์?

ตราบใดที่เขายังมีความอาลัยอาวรณ์ หรือยังมีความลังเลสงสัยอยู่ เขาก็จะยังคงจมดิ่งอยู่ในปลักแห่งความฝันนี้จนถอนตัวไม่ขึ้นอย่างนั้นหรือ?

จ้าวอู่เจียงมีความสงสัยท่วมท้นอยู่ในใจจนหาคำอธิบายไม่ได้

ถ้าหากนี่คือความฝัน แล้วตอนจบของฝันมันจะเป็นยังไง?

จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่?

เขาได้คาดการณ์ไว้แล้วว่า เมื่อเขาไปที่หน่วยงานราชการของอาณาเขตพันดาราเพื่อไปซักถามพวกที่คอยฉวยโอกาสเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวเหล่านั้น เขาจะได้รับความจริงบางส่วน

มันเหมือนกับ…

เหมือนกับตอนที่อยู่ในราชวงค์ต้าเซี่ย ครั้งสุดท้ายที่เขาเดินทางไปยังสำนักศรัทธาษฎรเพื่อพบจางหลินต้าว และจางหลินต้าวได้บอกความจริงกับเขา

หรือเหมือนตอนที่เขาออกจากดินแดนลับเต๋อเหลียนเดินทางไปยังราชวงศ์เซียนต้าโจว ราชครูจางซวีคุนก็บอกความจริงบางอย่างกับเขาเช่นกัน…

ทุกอย่างมันเหมือนกำลังฉายซ้ำไปซ้ำมาไม่จบไม่สิ้น…

พล็อตเรื่องเดิม ๆ กำลังเกิดขึ้นซ้ำ ๆ…

หรือนี่จะเป็นสิ่งที่จิตใจของเขาสะท้อนออกมาเอง?

จ้าวอู่เจียงคิดยังไงก็คิดไม่ตก ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งสับสน จนตอนนี้เขาเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าตัวเองกำลังอยู่ในโลกความจริง หรือกำลังจมดิ่งอยู่ในความฝันจนถอนตัวไม่ขึ้นกันแน่

ในหัวของเขาพลันนึกถึงคำพูดที่ชื่อมู่จื่อเคยบอกไว้ตอนที่อยู่ในโลกภายในร่างกายของมัน… เขาจะแน่ใจได้ยังไงว่าทุกอย่างในตอนนี้คือเรื่องจริง ไม่ใช่แค่ภาพหลอนก่อนตายของเขาเอง?

เสี่ยวหงที่เดินทางไปทั่วทุกที่กับจ้าวอู่เจียงและเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของคนเป็นอย่างดี รู้สึกได้อย่างรวดเร็วว่านายของมันมีอารมณ์ผิดปกติ มันจึงส่งเสียงร้องขึ้นมา

แววตาของจ้าวอู่เจียงสั่นไหวเล็กน้อย เขามุ่นคิ้วก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลายลง แล้วส่ายหัวยิ้มออกมา… ยิ้มเยาะตัวเองที่ด่วนคิดมากจนเกินไป

มาถึงขั้นนี้แล้ว จะเป็นความฝันหรือความจริงก็ช่าง เดินหน้าต่อไปเถอะ แล้วทุกอย่างจะกระจ่างแจ้งเอง

เขาลูบหัวเจ้าเสี่ยวหงอีกครั้งพลางถามปนยิ้มว่า

“เสี่ยวหงเอ๋ยเสี่ยวหง เจ้าแข็งแกร่งขึ้นกว่าแต่ก่อนมากเลยนะ…”

“ฮี้ฮี้…”เสี่ยวหงยกหัวขึ้นเล็กน้อย มันต้องการจะบอกว่า ก็แน่นอนอยู่แล้ว มันไม่ใช่ม้าธรรมดาเสียหน่อย

“เมื่อก่อน… ฉันไปช่วยแกไม่ทัน…” จ้าวอู่เจียงเต็มไปด้วยความรู้สึกเสียใจ เมื่อพูดถึงเรื่องราวในอดีต เขามักจะรู้สึกติดค้างอยู่เสมอ ไม่ยอมลืมมัน

เสี่ยวหงตอบกลับมาอีกครั้ง ปลอบใจจ้าวอู่เจียงบอกเขาว่า ไม่เป็นไรหรอก มันคือเสี่ยวหง ม้าที่เก่งกาจที่สุดในโลก ที่มีวิญญาณถูกรักษาไว้โดยผู้แข็งแกร่งอย่างเมิ่งผัวและคนอื่น ๆ จนสามารถฟื้นคืนชีพหลังจากถูกทำลาย ไม่เหมือนกับตอนแรกแล้ว

มันยังบอกจ้าวอู่เจียงอีกว่า มันได้กลายเป็นยมทูตของเมืองผีท่องไปทั่วเมืองผีอันกว้างใหญ่ พาดวงวิญญาณที่เร่ร่อนข้ามฟาก ในโลกมนุษย์ มันมีชื่อเสียงโด่งดัง เรียกว่า หัวม้า

แน่นอนว่า มันไม่เคยไปโลกมนุษย์ เพราะมันมีเพียงร่างวิญญาณ ไม่เหมือนกับเซี่ยปี้อันและฟ่านอู๋จิ้ว รวมถึงพี่ชายและพี่สะใภ้อย่างเทพท่องราตรีที่มีกายและจิตสมบูรณ์ แต่มันท่องไปในสองโลก ซึ่งง่ายต่อการสูญเสียพลังของตัวเอง

จ้าวอู่เจียงยิ้มออกมาจากใจจริง ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเสี่ยวหงมาจากอนาคต เช่นเดียวกับซูฮัวอีและจูกัดเซี่ยวไป๋