ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2051 ต้าคุนผู้ดื้อรั้นไม่ฟังใคร

บทที่ 2051 ต้าคุนผู้ดื้อรั้นไม่ฟังใคร

“คุณเข้าใจผิดแล้ว” จ้าวอู่เจียงรู้ดีว่าในสถานการณ์ที่ไม่ปกติเช่นนี้ การที่คุณระมัดระวังตัวถึงขั้นนี้ถือเป็นเรื่องปกติ เขาจึงยังคงยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางอธิบาย

ซีเหมินฉางชิ่งถูกต้าคุนเอาปืนจ่ออยู่ส่งเสียงหึในลำคอ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

“อาวุธพวกนี้น่ะเหรอ ไม่มีแม้แต่อาวุธประเภทกฎเกณฑ์สักชิ้น อาวุธวิเศษที่มีพลังโบราณก็ไม่มี ต้าคุนใช่ไหม?”

“คุณคิดว่าอาศัยแค่ของพวกนี้จะจัดการกับพวกเราได้งั้นเหรอ?”

“อย่ามาเรียกผมว่าต้าคุน!” ต้าคุนเอ่ยด้วยใบหน้าที่แฝงไปด้วยรังสีอำมหิต ขณะที่เงามืดด้านหลังของเขามีร่างของคนหลายคนปรี่เข้ามาล้อมเอาไว้ ในมือของพวกเขาถืออาวุธหนักที่เล็งเป้าไปทางจ้าวอู่เจียงทั้งสองคน ต้าคุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

“ไม่เรียกผมว่าพี่คุนก็เรียกชื่อจริงของผมว่าสวี่คุน คำว่าต้าคุนไม่ใช่คำที่คนอย่างคุณจะมาเรียกได้! ของพวกนี้จะมีประโยชน์หรือไม่ ลองดูหน่อยเดี๋ยวก็รู้!”

“พวกเรามาเพื่อจะส่งพวกคุณไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยจริง ๆ ” จ้าวอู่เจียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจ หากเป็นคนชั่วทั่ว ๆ ไป เขาคงลงมือไปนานแล้ว แต่เขาจะไม่ลงมือกับคนที่เคยช่วยเหลือเขาในอดีตโดยง่าย

“ปลอดภัยงั้นเหรอ?” ต้าคุนดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ เหลือบมองไปที่จ้าวอู่เจียง

“แน่ใจหรือ?”

ครั้งนี้กลับเป็นฝ่ายจ้าวอู่เจียงที่ต้องชะงักไป เขาเดิมพันไว้ว่าซีเหมินฉางชิ่งจะไม่กลับคำ และเชื่อมั่นว่าตนเองสามารถกุมความคิดของซีเหมินฉางชิ่งเอาไว้ได้ แต่เขากลับไม่สามารถเอ่ยคำยืนยันที่หนักแน่นต่อหน้าต้าคุนได้อย่างเต็มปาก

ความเงียบงันเพียงชั่วครู่ของจ้าวอู่เจียงทำให้ต้าคุนได้รู้คำตอบ เขาเค่นยิ้มออกมาทีหนึ่ง

“ในเมื่อคุณยังไม่แน่ใจ ถ้าอย่างนั้นที่นี่แหละคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด!”

“ที่นี่ช้าเร็วก็ต้องแตกสักวัน!” ซีเหมินฉางชิ่งขมวดคิ้วแน่นภายใต้หน้ากากแน่น เขาอุตส่าห์ ‘เลือก’ ที่จะกลับตัวเป็นคนดีอีกครั้งเพื่อมาช่วยคนพวกนี้ แต่คนชื่อต้าคุนคนนี้กลับระแวดระวังเกินเหตุและดื้อรั้นไม่ฟังใครจริง ๆ

เขากัดฟันพูดว่า

“คุณไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ พูดกันตามตรงนะสวี่คุน ถ้าผมลงมือขึ้นมาจริง ๆ ต่อให้เป็นของเล่นพัง ๆ ของพวกคุณ ก็ขวางผมไม่ได้แม้แต่เสี้ยวเดียว!”

“ผมไม่เชื่อพวกคุณจริง ๆ นั่นแหละ!” ต้าคุนมองด้วยแววตาที่ยิ่งมุ่งมั่นและดุร้าย

“ตั้งแต่ทางการไม่สนใจ บตั้งแต่ตอนที่หมู่ดาวล่มสลายลงอย่างสมบูรณ์ พวกเรา… ก็เชื่อแค่ตัวพวกเราเองเท่านั้น!”

ปัง!

ในวินาถัดมาต้าคุนก็เหนี่ยวไกทันที

เสียงนั้นไม่ดังนัก ลำแสงเพลิงที่กระสุนแปลงสภาพออกมาก็ดูธรรมดาซ้ำซาก แต่กลับสามารถยิงทะลวงชุดรัดรูปของซีเหมินฉางชิ่งที่เป็นทั้งเครื่องแบบและเกราะป้องกันจนทะลุ อีกทั้งยังซัดร่างของซีเหมินฉางชิ่งกระเด็นออกไปไกลหลายเมตร จนกระแทกเข้ากับผนังโลหะผสมท่ามกลางความมืดอย่างรุนแรง

“แกหาที่ตาย!” ซีเหมินฉางชิ่งตะโกนด้วยความโกรธ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าชายผู้ดูขี้โรคและร่างกายอ่อนแอที่มีขอบตาคล้ำจัดคนหนึ่ง เมื่อถือปืนพกจิ๋วเล็งมา กลับสามารถทำลายเกราะของเขาและสร้างบาดแผลให้เขาได้จริง ๆ

แม้ว่าเขาจะถูกปราณมรณะของดาวเสี่ยวชางกดข่มพลังเอาไว้ส่วนหนึ่ง แต่เขาก็เป็นถึงยอดฝีมือในระดับขอบเขตดาราจักรเล็กสวี่คุนทำเช่นนี้ได้อย่างไร?

เขาไม่มีทางรู้เลยว่า แม้สวี่คุนจะดูเหมือนโอตาคุธรรมดาทั่วไป แต่ความจริงแล้วก่อนที่ภัยพิบัติจะมาเยือน เขามีทรัพย์สินในครอบครองมากมายมหาศาล อีกทั้งความสามารถที่แท้จริงยังเป็นถึงระดับสุดยอดอาชญากรคอมพิวเตอร์และแฮกเกอร์ ผู้ซึ่งมีพลังในการทำลายล้างและสร้างสรรค์อันทรงพลังบนโลกเครือข่าย

อย่างเช่นในตอนแรกที่เขาสร้างตัวตนปลอมให้กับจ้าวอู่เจียงโดยการเจาะทำลายระบบเครือข่ายข้อมูลตัวตนของดาวเสี่ยวชางอย่างไร้ร่องรอย และสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมาเพื่อปกปิดสถานะให้จ้าวอู่เจียงได้อย่างแนบเนียน

ในช่วงที่ทุกอย่างล่มสลาย ต้าคุนได้ค้นคว้าคลังแสงทั้งหมดทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ จนสามารถสร้างอาวุธประเภทกฎที่มีพลังทำลายล้างสูงมาก แต่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวชนิดนี้ขึ้นมาได้

วัตถุประสงค์ก็เพื่อป้องกันพวกผู้ติดเชื้อที่ซุ่มอยู่ในตอนกลางวันแล้วออกมาตอนกลางคืน ซึ่งมีพลังมหาศาล

นั่นเป็นเหตุผลที่สวี่คุนถึงได้มั่นใจที่จะบอกว่าที่นี่คือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด

ซีเหมินฉางชิ่งถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว กระสุนสามารถทำให้เขาบาดเจ็บได้ แต่เป็นเพียงแค่บาดเจ็บเล็กน้อย เขากำลังจะสั่งสอนสวี่คุนและ “อธิบาย” เหตุผลอย่างดี แต่จ้าวอู่เจียงได้แปะยันต์สายฟ้าลงบนตัวเขา ทำให้พลังของเขาถูกกดไว้ในชั่วขณะ

“พวกเราเชื่อแค่ตัวพวกเราเองเท่านั้น!” ด้านหลังของสวี่คุน มีคนจำนวนมากถือสรรพอาวุธทั้งแบบโบราณและสมัยใหม่ บางคนถือฝูลู่เช่นกัน สายตาเย็นชาและดุร้ายจ้องมองไปที่จ้าวอู่เจียงและซีเหมินฉางชิ่ง

“พวกเราเชื่อแค่พวกเราเอง” เสียงใสเด็ก ๆ อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น ช้ากว่าคนอื่นหนึ่งจังหวะ แต่ในสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ กลับฟังดูชัดเจนเป็นพิเศษ

สวี่คุนไม่ได้หันกลับไปมอง แต่มือซ้ายของเขาล้วงเข้าไปในอกเสื้อแล้วหยิบปืนพกออกมาอีกกระบอกอย่างรวดเร็ว

ในกลุ่มฝูงชน มีคนช่วยผลักเด็กหญิงตัวน้อยเจ้าของเสียงอ่อนเดียงสาเมื่อครู่ให้ถอยกลับไปด้านหลัง เพื่อป้องกันไม่ให้เธอถูกลูกหลงจากเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

เมื่อได้ยินเสียงใสนั้น ร่างของซีเหมินฉางชิ่งชะงักไป น้ำเสียงของเขาอ่อนลงทันที และกลายเป็นจริงใจมากขึ้น

“พวกคุณสมควรที่จะเชื่อแค่พวกคุณเองก็จริง แต่ที่นี่… มัน… ไม่ถือว่าปลอดภัยนะ”

“ไปเถอะ ออกไปจากที่นี่เถอะ ผู้ติดเชื้อมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และมีแนวโน้มที่จะพัฒนาต่อไป ดวงดาวกำลังตายลง คนที่เหลืออยู่ ไม่ช้าก็เร็วก็จะตายไป…”

“สวี่คุน คุณไม่เชื่อผม คุณ… อย่างน้อยก็เชื่อจ้าวอู่เจียง… ได้ไม่ใช่หรือ?”