ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 407 กำหนดผู้นำในการผ่าตัด
หานชิงอวี่เห็นกานซีหัวถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่เผยสีหน้าคับแค้นใจอยู่เช่นนั้น เขาก็ลอบยิ้มออกมาเล็กน้อยด้วยความพอใจ
เขาและกานซีหัวไม่เคยเห็นพ้องต้องกันมาก่อน
ในที่สุด เขาก็ถอนหายใจแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กานซีหัว ฉันรู้ว่านายเป็นห่วงอาการของคุณท่าน แต่ก็ไม่ควรทำตัวเหมือนรู้ทั้งที่นายเองก็ไม่ได้รู้จริง”
กานซีหัวได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่แล้วก็ถึงกับถลึงตาใส่ ดูเหมือนจะอยากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็กลืนกลับลงคอไป เพราะเขาเห็นว่าตอนนี้คุณหูมองมาด้วยความโกรธแล้ว
หานชิงอวี่หันไปดูหญิงชราที่นอนอยู่บนเตียง
ตอนนี้เธอผอมจนแทบเหลือแต่กระดูก ดูเหมือนมีแต่ลมหายใจเข้าแต่ไม่มีลมหายใจออกแล้ว
“คุณหู ผมได้ดูประวัติการรักษาของคุณท่านแล้ว กระดูกงอกใหม่ที่ขึ้นมารอบ ๆ เส้นประสาทไขสันหลังมีขนาดใหญ่กว่าปกติมาก ถ้าผ่าตัดพลาดจะทำให้เป็นอัมพาตตลอดชีวิต”
หานชิงอวี่บอกปัญหาที่พบให้คุณหูฟังอย่างกระชับ
“ใช่เลย เพราะแบบนี้แหละผมถึงอยากให้คุณหมอต่งช่วย แต่เขาดันล้มในช่วงเวลาสำคัญนี้…”
คุณหูถอนหายใจด้วยความสิ้นหวังในแววตา “โธ่ คุณแม่…”
หานชิงอวี่เพิ่งดูจากประวัติการรักษาเท่านั้น เขาได้ยินที่คุณหูพูดแล้วก็ตรวจสอบเพิ่มเติม
ไม่นานเขาก็พบว่าเนื้องอกของหญิงชราอยู่ใกล้กับเส้นประสาทมาก หากเกิดข้อผิดพลาดใด ๆ ไม่เพียงแค่เสี่ยงต่อการเป็นอัมพาตเท่านั้น แต่ยังอาจร้ายแรงถึงชีวิตได้
การผ่าตัดครั้งนี้ ผู้เป็นแพทย์ต้องรับความเสี่ยงอย่างยิ่ง
การผ่าตัดในเคสแบบนี้ เกรงว่าหากใครที่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างก็อาจจะไม่ยอมรับงานนี้เลย
ถ้าไม่มีเทคนิคการตรวจอย่างมืออาชีพ คงจะไม่มีใครรับงานนี้ หานชิงอวี่คิดในใจว่าหมอต่งช่างเลือกเวลาล้มได้ดีเหลือเกิน หากเชี่ยวชาญและมีเทคนิคมากพอ หมอต่งก็คงจะไม่ต้องแกล้งทำร้ายตัวเองแบบนั้น ปล่อยให้คนอื่นไปทำแทนคงจะดีกว่า และกานซีหัวก็ดูเหมือนจะยินดีให้เขามาแทน…
แต่ถึงอย่างไรเขาก็ต้องลงมือรักษาผู้ป่วยรายนี้
“คุณหมอหาน คุณมั่นใจหรือเปล่าครับ?” คุณหูมองหานชิงอวี่ด้วยท่าทีจริงจัง เจ้าตัวเอ่ยถามเสียงเข้ม
“ผมขอตรวจดูเพื่อประเมินสถานการณ์ก่อนนะครับ” หานชิงอวี่กล่าวก่อนจะเริ่มลงมือ
เขาเปิดกล่องอุปกรณ์การแพทย์และเริ่มคัดเลือกอุปกรณ์เพื่อเตรียมตรวจร่างกายให้หญิงชรา
ในขณะที่เขากำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมการอยู่นั้น กานซีหัวที่อยู่อีกด้านก็เริ่มพูดแทรกอีกครั้ง
“คุณหู โรงพยาบาลที่ติดกับมหาวิทยาลัยลิฟฟอร์ตในต่างประเทศเชี่ยวชาญในด้านการผ่าตัดแบบนี้มาก เราสามารถไปหาเขาได้นะครับ”
กานซีหัวครุ่นคิดอย่างหนักจนในที่สุดเขาก็หาทางออกได้
“ฉันรู้ แต่ดูอาการของแม่ฉันสิ เธอไม่แข็งแรงพอที่จะผ่านความลำบากนี้ไปได้แล้ว!” คุณหูได้ยินแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเองที่เป็นห่วงว่าคุณแม่จะทนไม่ไหว ก็เลยยื้อเวลาไปเรื่อย ๆ โดยไม่ยอมทำการรักษา…”
“คุณหู ขนาดหมอต่งยังไม่สามารถทำการผ่าตัดนี้ได้ แล้วคนอื่น ๆ เราจะมั่นใจได้แค่ไหนกัน?”
“จริงอยู่ที่ตอนนี้เราต้องรีบรักษาทันที แต่เราก็ไม่ควรหาคนรักษาสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้นะครับ และผมได้ยินว่ามหาวิทยาลัยลิฟฟอร์ตเร็ว ๆ นี้จะมาเปิดสาขาในเมือง! ขอแค่คุณท่านแข็งแรงพอที่จะรอจนพวกเขามา!”
กานซีหัวพูดต่อไปเรื่อย ๆ ในขณะที่หานชิงอวี่กำลังตรวจดูอาการของหญิงชรา
“กานซีหัว นี่นายเคยทำงานด้านวิศวกรรมโยธาหรือเปล่า?”
“การสร้างโรงพยาบาลต้องใช้เวลาขั้นต่ำสามปี แล้วกว่าทีมงานจะเข้ามาได้อีกครึ่งปี! อาการของคุณท่านตอนนี้คงไม่สามารถรอได้แล้ว! นายเข้าใจเรื่องเวลาไหม!” หานชิงอวี่พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดขณะเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก
“คุณหมอหาน แล้วเราจะทำอย่างไรดี…” เดิมทีคุณหูก็เริ่มรู้สึกกังวลและคิดว่าจะให้หานชิงอวี่ช่วยประคองสถานการณ์ไปก่อน แต่เมื่อได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่ ความหวังที่มีอยู่ก็พังทลายลงไปทันที
กานซีหัวมองคุณหูด้วยสีหน้าสิ้นหวัง แล้วเริ่มคิดคำนวณในใจอีกครั้ง เขารู้ว่าหานชิงอวี่พูดความจริง การผ่าตัดนี้มีความยากและมีความเสี่ยงสูงมาก แต่จะคิดหาวิธีที่ดีได้อย่างไร…
ในช่วงเวลานั้นเอง กานซีหัวก็รู้สึกว่าเขาไม่มีทางออกแล้ว
“คุณหู การผ่าตัดนี้ผมสามารถทำได้” หานชิงอวี่มองคุณหูก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดเจน “ถ้าคุณเชื่อใจผม ผมรับรองได้!”
กานซีหัวได้ยินแล้วก็หันกลับมาเย้ยหยัน “หานชิงอวี่ อย่าทำตัวเป็นฮีโร่เกินไปหน่อยเลย ตบหน้าตัวเองจนบวมเป็นคนอ้วนแบบบนี้*[1] ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาละก็ นายรับผิดชอบไม่ไหวแน่!”
“กานซีหัว นายไม่ต้องมาพยายามยั่วโมโหฉันหรอก” หานชิงอวี่มองอีกฝ่ายเงียบ ๆ ก่อนหันไปหาคุณหูอีกครั้ง “คุณหู ผมทราบดีว่าการผ่าตัดนี้ยากและมีความเสี่ยงสูงมาก แต่ผมมีความมั่นใจและจะทำให้เต็มที่ ผมหวังว่าคุณจะให้โอกาสผม”
“เอาเถอะ แล้วนายมั่นใจแค่ไหนล่ะ?” กานซีหัวยังตั้งใจที่จะต่อต้านหานชิงอวี่ต่อไป ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร เขาก็จะสวนกลับไปทันที
คุณหูซึ่งยามนี้เอาแต่ครุ่นคิดเรื่องสุขภาพของคนเป็นแม่ไม่มีเวลาที่จะจัดการกับกานซีหัว นั่นทำให้กานซีหัวมีความกล้ามากขึ้น
“ให้ผมเป็นผู้นำในการผ่าตัด! ผมมีความมั่นใจถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ว่าการผ่าตัดในครั้งนี้จะสำเร็จ!” หานชิงอวี่พูดพร้อมยกนิ้วแสดงถึงความมั่นใจ
คุณหูมองหานชิงอวี่ด้วยสายตาครุ่นคิด เขารู้ว่าหานชิงอวี่เป็นหมอที่มีความรับผิดชอบ และเขาจะไม่ล้อเล่นกับชีวิตของแม่ตัวเอง และเขายังเชื่อในฝีมือทางการแพทย์ของหานชิงอวี่ จากการสังเกตอย่างละเอียดก่อนหน้านี้ เขาเชื่อว่าฝีมือของหานชิงอวี่ไม่ได้ด้อยไปกว่าหมอต่งเลย
“ดี ผมเชื่อคุณ คุณหมอหาน” ในที่สุดคุณหูก็มองหานชิงอวี่ด้วยความมั่นใจแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“คุณหู อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจแบบนี้สิครับ!” กานซีหัวพูดด้วยความไม่เชื่อหูของตัวเอง เขารีบห้ามทันทีเมื่อได้ยิน
“ผมมั่นใจว่าคุณหมอหานจะต้องทำได้!” คุณหูพูดอย่างแน่วแน่ เขารู้ดีว่าเวลานี้เขาต้องเชื่อใจหานชิงอวี่ มิฉะนั้นชีวิตของแม่เขาอาจไม่รอด
หานชิงอวี่ตบหน้าอกของตัวเองและให้คำมั่นว่า “คุณหูครับ ผมจะทำเต็มที่เพื่อช่วยคุณท่านให้พ้นจากอันตราย!”
คุณหูพยักหน้า แววตาแสดงความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม “ผมเชื่อคุณ คุณหมอหาน”
สถานการณ์นี้ทำให้กานซีหัวที่อยู่ข้าง ๆ ได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธ เขาไม่เคยคิดเลยว่าหานชิงอวี่จะสามารถโน้มน้าวคุณหูได้ ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนกับกลืนอึเข้าไป รู้สึกย่ำแย่ถึงขีดสุด
“คุณหู ผมจะรีบจัดเตรียมการผ่าตัดให้เร็วที่สุด และจะติดต่อคุณทันทีเมื่อทุกอย่างพร้อมนะครับ” หานชิงอวี่พูดพลางมองไปทางหญิงชราที่นอนอยู่บนเตียง
เมื่อคุณหูได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยให้คำมั่นอย่างแน่วแน่ เขาก็จับมือของหานชิงอวี่แน่น แสดงความไว้วางใจและความหวังในตัวหมอหนุ่มคนนี้อย่างเต็มที่
“ดี ดีเลย! คุณหมอหาน! ชีวิตของแม่ผม จากนี้ไปอยู่ในมือของคุณแล้ว!”
“ผมหวังว่าคุณจะทำให้เธอกลับมาแข็งแรงได้อีกครั้ง!”
[1] ตบหน้าตัวเองจนบวมเป็นคนอ้วน (打肿脸充胖子) พยายามทำตัวให้ดูมีความสามารถเกินกว่าที่เป็นจริงเพื่อรักษาภาพลักษณ์ หรือทำตัวหน้าใหญ่ใจโต