ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 406 เปิดโปงนักต้มตุ๋น
หานชิงอวี่มองดูผู้เชี่ยวชาญชราที่กำลังลำบากใจ เขารู้สึกพอใจลึก ๆ เพราะมั่นใจแล้วว่าตาแก่คนนี้เป็นเพียงนักต้มตุ๋น เขาตัดสินใจที่จะเปิดโปงความจริงเพื่อให้คุณหูได้ตาสว่าง
“ในเมื่อคุณบอกว่าคุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรม งั้นคุณคงเข้าใจหลักการทำงานของเครื่องกระตุ้นไฟฟ้าหัวใจดีใช่ไหม?” หานชิงอวี่พูดพร้อมกับยิ้มเยาะ
ใบหน้าของชายชราเปลี่ยนสีและเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก “ฉัน… ฉันบอกแล้วไงว่าฉันอายุมากแล้ว ส่วนใหญ่จะนั่งตรวจคนไข้ ไม่ได้ลงมือผ่าเองแล้ว”
“งั้นแสดงว่าคุณไม่สามารถทำแม้แต่การผ่าตัดพื้นฐานได้เลยใช่ไหม?” หานชิงอวี่โจมตีอย่างต่อเนื่อง
ชายชราเบิกตากว้างและตวาดด้วยความโกรธ “แก… แกกำลังใส่ร้ายฉัน! ฉันมีใบประกอบวิชาชีพแพทย์นะ!”
พูดจบ เขาก็หยิบใบประกอบวิชาชีพแพทย์ออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้คุณหู คุณหูรับใบประกอบวิชาชีพนั้นไปตรวจดูอย่างละเอียด แล้วหันมามองหานชิงอวี่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย
“หานชิงอวี่ คุณมีหลักฐานอะไรที่จะพิสูจน์ว่าเขาเป็นนักต้มตุ๋น?” คุณหูถามอย่างจริงจัง
หานชิงอวี่ไม่ตอบคำถามของคุณหู แต่เดินไปที่ผู้เชี่ยวชาญชราและคว้ากระเป๋าของอีกฝ่ายมาค้นหาอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าเขาก็พบตำราแพทย์เก่า ๆ เล่มหนึ่ง ซึ่งมีหน้าหนังสือที่เต็มไปด้วยฝุ่นและคราบน้ำมัน
“ดูสิ นี่คือ ‘ความรู้ทางวิชาชีพ’ ของเขา!” หานชิงอวี่ยกตำราแพทย์ขึ้นมาและหัวเราะเยาะใส่
เมื่อกานซีหัวและคุณหูเห็นดังนั้น ใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธและความผิดหวัง พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนเองจะถูกนักต้มตุ๋นหลอกเอาได้
“แกเป็นนักต้มตุ๋น! กล้ามากนะที่มาหลอกพวกเรา!” กานซีหัวตะโกนด้วยความโกรธ พร้อมกับชี้ไปยังชายชรา เขารู้สึกเสียหน้าอย่างมากที่เป็นคนพาผู้ชายคนนี้มา หากไม่ใช่เพราะมีผู้คนอยู่มากมาย เขาคงจะลงมือทำร้ายคนไปแล้ว
“แกมันนักต้มตุ๋นตัวแสบ! กล้ามาหลอกลวงฉัน!” กานซีหัวเดือดดาลมาก
ใบหน้าของชายชราเปลี่ยนเป็นซีดขาว เขาพยายามอธิบายด้วยความตื่นตระหนก “ผม… ผม…”
“พวกคุณสองคน จับเขาส่งไปยังหน่วยงานความปลอดภัย! ให้พวกเขาตรวจสอบประวัติของเขาอย่างละเอียด!” คุณหูสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “กล้ามาหลอกลวงฉันถึงที่เชียวนะ ไม่เจียมตัว!”
“รับทราบครับเจ้านาย!” บอดีการ์ดของคุณหูตอบรับ “พวกเราจะพาตัวเขาไปเดี๋ยวนี้!”
บอดีการ์ดไม่รอช้า หลังจากได้รับคำสั่งก็รีบพาตัวชายชราออกไปทันที
“คุณหูครับ ผมเองก็ถูกเขาหลอกเหมือนกัน” กานซีหัวพยายามอธิบาย แต่ถูกคุณหูผลักออกไปอย่างแรง
“กานซีหัว คุณก็เป็นคนที่มีประสบการณ์มาแล้ว ทำไมถึงยังถูกคนแบบนี้หลอกได้? คุณไปทบทวนตัวเองเสียเถอะ!” คุณหูมองกานซีหัวด้วยความโกรธและเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“คุณหูครับ ผมถูกหลอกด้วยฝีมือการโกหกที่แยบยลของเขา” กานซีหัวพยายามพูดแก้ตัว “ผมเป็นห่วงแม่ของคุณมาก ผมได้ยินมาว่าอาการของท่านแย่ลง ผมรู้ว่าคุณหูคงจะทุกข์ใจ ผมก็เลยรีบจัดการเรื่องนี้กะทันหัน ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ…”
กานซีหัวพยายามเล่นบทอารมณ์เพื่อให้คุณหูเห็นใจ เขากล่าวด้วยความจริงใจบางส่วน แต่สิ่งที่เขาสนใจจริง ๆ ก็คือ ‘การรักษา’ ในครั้งนี้
“หมอหาน! ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมาก ไม่อย่างนั้นเราอาจจะถูกนักต้มตุ๋นคนนั้นหลอกเอาเงินไปแล้ว แล้วเรื่องอาการป่วยของแม่ผม…” คุณหูหันไปพูดกับหานชิงอวี่ด้วยความรู้สึกทั้งขอบคุณและกังวลในคราวเดียวกัน
“ใช่ ๆ ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะฉันเองที่เชื่อคนง่ายเกินไป… ต่อไปต้องระวังให้มากขึ้น” กานซีหัวเริ่มพูดถึงความผิดพลาดของตัวเอง
คุณหูคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปมองหานชิงอวี่แล้วถามด้วยความสงสัย “แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นนักต้มตุ๋น?”
หานชิงอวี่ยิ้มออกมาเล็กน้อยและอธิบายอย่างเรียบง่ายว่า “จริง ๆ แล้วมันง่ายมากครับ ผมตั้งใจถามคำถามเกี่ยวกับเครื่องมือผ่าตัดที่เขาไม่สามารถตอบได้เลย นอกจากนี้เขายังหยิบใบประกอบวิชาชีพแพทย์ออกมา แต่วันที่ในใบประกอบวิชาชีพนั้นกลับเป็นเมื่อสิบปีที่แล้ว”
“อย่างนี้นี่เอง! นี่คือนักต้มตุ๋นที่เจ้าเล่ห์จริง ๆ” คุณหูพยักหน้าและเอ่ยชื่นชม “หมอหาน สายตาของคุณเฉียบขาดมากที่สังเกตเห็นเรื่องเหล่านี้ได้…”
ตอนนี้คุณหูรู้สึกพอใจในตัวหานชิงอวี่มากขึ้น และเข้าใจแล้วว่าทำไมฉินซานไห่ถึงได้แนะนำหานชิงอวี่ให้มาช่วย
หานชิงอวี่พยักหน้าและมองไปที่กานซีหัว จากนั้นจึงเอ่ยเสียงเรียบ “ใช่ครับ เพราะฉะนั้นเราต้องระวังให้มากขึ้น ไม่ให้คนแบบนี้ได้โอกาสอีก”
กานซีหัวได้ยินดังนั้นก็ราวกับนั่งอยู่บนพรมเข็ม*[1] รีบมองไปที่คุณหูทันที แต่ไม่นานก็สบายใจขึ้นเมื่อเห็นว่าคุณหูให้ความสนใจกับหานชิงอวี่มากกว่า
“คุณหูครับ เราอย่าเสียเวลาตรงนี้เลย รีบเข้าไปดูอาการของท่านกันเถอะ!” หลังจากที่พูดคุยกันสักพัก โดยที่ยังวนเวียนอยู่กับเรื่องของนักต้มตุ๋น พวกเขาก็ได้ข้อสรุปว่าจะไม่มัวเสียเวลาอีกต่อไป
หานชิงอวี่ตระหนักได้ทันที รีบเตือนว่า “ใช่ครับ เรารีบเข้าไปดูกันเถอะ”
“ใช่ ๆ ดูผมสิ ลืมไปได้ยังไงกัน” คุณหูตบหน้าผากตัวเองด้วยความหงุดหงิด แสดงให้เห็นถึงความกังวลใจและความรักที่มีต่อแม่ของเขาอย่างชัดเจน ไม่ว่าคุณหูจะมีสถานะใด แต่ความกตัญญูของเขานั้นย่อมเป็นของจริง
หานชิงอวี่และกานซีหัวมองหน้ากันอย่างไม่พอใจนัก ก่อนจะเดินตามคุณหูเข้าไปในบ้าน พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะต้องพบกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวันนี้ และสิ่งที่ยิ่งทำให้กานซีหัวเจ็บใจคือ หานชิงอวี่สามารถทำลายแผนของเขาได้ถึงสองครั้งในวันเดียวกัน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ทำเอาเขาเริ่มเครียดขึ้นมา
ในขณะที่ทั้งสองคนคิดในใจไปต่าง ๆ นานา พวกเขาก็เดินตามคุณหูเข้าไปในห้องพิเศษที่เตรียมไว้สำหรับคุณแม่ของเขา ห้องนี้มีอุปกรณ์และเครื่องมือทางการแพทย์ครบครันเทียบเท่ากับโรงพยาบาล และยังมีพยาบาลสองคนยืนอยู่ข้าง ๆ หานชิงอวี่สังเกตเห็นว่าพยาบาลเหล่านั้นก็เป็นพยาบาลจากโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่เช่นกัน
หานชิงอวี่รู้สึกตะลึงในใจ คิดว่าตระกูลหูนี้มีฐานะและสถานะที่ไม่ธรรมดา ไม่รู้ว่าคนพวกนี้มีอิทธิพลมาจากไหน
“หมอหาน! นี่คือประวัติการรักษาของแม่ผม คุณช่วยดูหน่อยครับ” คุณหูพูดพร้อมกับยื่นประวัติการรักษาให้หานชิงอวี่ จากนั้นก็พูดต่อไปว่า “แม่ผมมีเนื้องอกในกระดูกมาหลายปีแล้ว ผมพาแม่ไปหาหมอเก่ง ๆ มาทั่วประเทศ แต่ก็ยังไม่พบคนที่สามารถรักษาให้หายขาดได้…”
ขณะที่พูด ดวงตาของเขาเริ่มมีน้ำตาคลอ ชายที่ดูแข็งแกร่งคนนี้กลับน้ำตาไหลต่อหน้าผู้คนมากมาย
หานชิงอวี่รับรู้ถึงความเจ็บปวดและความกังวลของอีกฝ่าย ขณะที่พลิกหน้ากระดาษดูประวัติการรักษาอย่างตั้งใจ ก็ปลอบโยนไปด้วยว่า “ไม่ต้องห่วงครับ ผมอยู่ที่นี่แล้ว แปลว่าเรายังมีความหวัง”
กานซีหัวได้ยินดังนั้นก็เอ่ยเย้ยหยัน “หานชิงอวี่ นายอย่าโม้มากไปหน่อยเลย การรักษาโรคไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดโอ้อวดได้นะ ระวังคำพูดจะเข้าตัวแล้วอับอายจนแทบมุดแผ่นดินหนี!”
หึ ไอ้บ้านี่ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ปี ทำไมถึงได้เปลี่ยนไปเหมือนเป็นคนละคนแบบนี้ กลายเป็นคนชอบตบตูดม้า*[2] แบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่!
“งั้นเหรอ? ถ้านายทำได้ก็เชิญ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็อยู่นิ่ง ๆ ไป อย่ามาทำให้เรื่องมันยุ่งยาก” หานชิงอวี่โต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้ เขาตำหนิอีกฝ่ายขณะจ้องกลับไปด้วยสายตาไม่พอใจ
“นี่นาย…นาย…”
กานซีหัวถูกหานชิงอวี่ตอกกลับเช่นนี้ก็รู้สึกอัดอั้นคับแค้นใจ คำพูดของเขาติดอยู่ในลำคอ…
[1] หมายถึง จิตใจพะวักพะวนไม่เป็นสุข รู้สึกอึดอัดหรือไม่สบายใจเป็นอย่างมาก
[2] หมายถึง ประจบประแจงหรือยกย่องใครบางคนเพื่อหวังผลประโยชน์