ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 370 แผนของสองสาว
หลังจากที่หานชิงอวี่ถ่ายคลิปวิดีโอนี้เสร็จ เขาก็แอบส่งมันไปให้ไป๋ปิงทันที
เขารู้ดีว่าไป๋ปิงกับหลินเหม่ยเสวี่ยนั้นสนิทกันราวกับเป็นเพื่อนรัก
แต่หานชิงอวี่ไม่รู้เลยว่า ข้อความที่เขาส่งไปนั้น ได้ดึงความสนใจจากผู้หญิงถึงสองคนเข้าอย่างจัง
ในเวลานั้น หลินเหม่ยเสวี่ยกำลังนั่งทานข้าวกับไป๋ปิงอยู่ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
เมื่อไป๋ปิงได้รับข้อความ เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะไม่รู้ว่าหานชิงอวี่จะส่งอะไรมาให้
เธอจึงเปิดดูวิดีโอที่เขาส่งมาให้ทันที
แต่พอเปิดดูเท่านั้น เธอก็อึ้งไปเลย เพราะสิ่งที่ปรากฏในวิดีโอ คือภาพของเสี้ยวจ้านอีที่กำลังคุยกับเมียน้อย! แถมหลินเหม่ยเสวี่ยที่นั่งอยู่ด้วยกันก็ได้ยินบทสนทนาของคนทั้งสองอย่างชัดเจน
สีหน้าของหลินเหม่ยเสวี่ยเปลี่ยนไปมาทันที เธอทั้งโกรธทั้งเสียใจ
ไป๋ปิงเองก็รู้แล้วว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่สู้ดี เธอกำลังจะรีบปิดวิดีโอ
เธอเห็นว่าสองวันมานี้หลินเหม่ยเสวี่ยอารมณ์ไม่ค่อยดี จึงคิดจะชวนเธอออกมาเดินเล่น พักผ่อนหย่อนใจเสียหน่อย
ใครจะไปคิดล่ะว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า
หานชิงอวี่! นี่คุณทำอะไรของคุณเนี่ย! ส่งวีดีโอไร้สาระแบบนี้มาทำไม!
น่าโมโหจริง ๆ!
“เปิดต่อสิ อย่าเพิ่งปิด! ฉันจะฟังให้จบ” หลินเหม่ยเสวี่ยเห็นไป๋ปิงกำลังจะปิดวีดีโอ เธอก็รีบเข้าไปแย่งโทรศัพท์มือถือมาจากมือ ก่อนจะกัดฟันกรามดูต่อด้วยความโกรธ
หลินเหม่ยเสวี่ยรู้สึกเหมือนหัวใจถูกกรีดด้วยของมีคม มันเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว
เธอมองเสี้ยวจ้านอีในวีดีโอกำลังพูดคุยกับผู้หญิงคนอื่นอย่างสนิทสนม ก็รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเธอกำลังแตกสลาย
เธอไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง และไม่อยากจะเชื่อว่าเสี้ยวจ้านอีจะบังอาจทำแบบนี้ได้ลงคอ
พวกเขาคบกันมานานมากแล้ว เธอไม่เคยคิดเลยว่าเสี้ยวจ้านอีจะทำเรื่องเลวทรามแบบนี้กับเธอ
แต่ตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธความจริงอันโหดร้ายนี้ได้
ไป๋ปิงมองสีหน้าของหลินเหม่ยเสวี่ย เธอรู้สึกไม่ดีเลย
เธอรู้ดีว่าหลินเหม่ยเสวี่ยรักเสี้ยวจ้านอีมากแค่ไหน และตอนนี้เธอต้องเจ็บปวดมากแน่ ๆ ไป๋ปิงตบบ่าปลอบใจเบา ๆ “อย่าเสียใจไปเลย เรื่องยังไม่เลวร้ายที่สุด”
หลินเหม่ยเสวี่ยเงยหน้าขึ้น น้ำตาคลอหน่วย เธอพยายามกลั้นความเสียใจ ถามอย่างไม่ยอมแพ้ว่า “เธอได้วิดีโอนี้มาได้ยังไง?”
ไป๋ปิงอึกอัก รีบอธิบายว่า “หานชิงอวี่ส่งมาให้ฉัน เขาบอกว่าเขาถ่ายได้โดยบังเอิญ”
ใคร ๆ ต่างก็เข้าข้างพวกเดียวกัน ไป๋ปิงจะไปพูดโทษหานชิงอวี่ได้อย่างไร โกรธแค่ไหนก็เก็บไว้ในใจ ต่อหน้าหลินเหม่ยเสวี่ย เธอก็ต้องปกป้องพวกเดียวกันอยู่ดี
หลินเหม่ยเสวี่ยกัดฟันแน่น หัวใจเต็มไปด้วยความโกรธและผิดหวัง
เธอตัดสินใจไปหาเสี้ยวจ้านอีเพื่อถามให้รู้เรื่อง จะปล่อยให้คู่รักแบบนี้ลอยนวลไปไม่ได้
“เสี่ยวเอ๋อร์ คิดอะไรก็พูดออกมา อย่าเก็บไว้คนเดียว!”
ไป๋ปิงเห็นสีหน้าของหลินเหม่ยเสวี่ยไม่ดี จึงรีบพูดปลอบ
“ไม่ต้องห่วงหรอก! ฉันแค่มองทะลุเขาแล้ว ตอนแรกที่ฉันต้องการขอความช่วยเหลือจากเขา ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจกับการปฏิเสธของเขา ในที่สุดตอนนี้ฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงไม่เคยช่วยเหลือเรื่องงานของฉันเลย!”
“ที่แท้เขาก็กำลังจ้องจะเอาร้านเสริมสวยของฉันนี่เอง ฉันก็เริ่มสงสัยอยู่บ้างแล้ว ตอนนี้มีหลักฐานแบบนี้ ฉันก็สามารถเปิดโปงเรื่องนี้ได้แล้ว ไม่ใช่ว่าฉัน หลินเหม่ยเสวี่ยเห็นแก่ได้ แต่เป็นเพราะคนของตระกูลเสี้ยวต่างหากที่รังแกคนเกินไป! พวกเขาร่วมมือกับผู้หญิงคนอื่น จ้องจะฮุบร้านเสริมสวยของฉัน! คิดได้ยังไง…”
ยิ่งหลินเหม่ยเสวี่ยพูดก็ยิ่งโกรธ ร่างกายบอบบางสั่นเทาด้วยความโกรธ
“ใช่ ถูกต้องแล้ว แต่ว่าเวสี่ยวเอ๋อร์ เธออย่าใจร้อน พวกเราต้องใช้วิธีที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม! ห้ามใช้อารมณ์เด็ดขาด!”
ไป๋ปิงรู้จักกับหลินเหม่ยเสวี่ยมานานและไม่เคยเห็นเธอโกรธขนาดนี้มาก่อน
ในเวลานี้ เมื่อเห็นท่าทางที่เธอโกรธจนแทบจะระงับอารมณ์ไม่อยู่ ไป๋ปิงก็รู้สึกตื่นตระหนก
เธอกลัวว่าหลินเหม่ยเสวี่ยจะทำอะไรลงไปเพราะความโกรธ ถ้าเป็นแบบนั้นคงจะยุ่งแน่
“พี่ปิง มานี่สิ!”
หลินเหม่ยเสวี่ยกลิ้งลูกตาไปมาและโบกมือเรียกไป๋ปิงเบา ๆ “พี่ปิง ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงของตระกูลเสี้ยวให้ทุกคนรู้ว่าเบื้องหลังของพวกเขาชั่วร้ายขนาดไหน! ฉันจะทำให้พวกเขาชดใช้ ทวงคืนชื่อเสียงและผลประโยชน์ให้กับร้านเสริมสวยของฉัน!”
แม้ว่าน้ำเสียงของหลินเหม่ยเสวี่ยจะต่ำ แต่แฝงไปด้วยความโกรธและความมั่นใจที่จะทำลายตระกูลเสี้ยวให้พังพินาศ
ไป๋ปิงเมื่อได้ยินคำพูดนั้น หัวใจของเธอก็บีบรัดแน่น เธอรู้ว่าหลินเหม่ยเสวี่ยเป็นคนที่ต้องแก้แค้นให้ได้ แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันกับตระกูลเสี้ยว คงไม่ง่ายอย่างที่คิด
“เสี่ยวเอ๋อร์ เธอแน่ใจหรือว่าจะทำแบบนี้? ตระกูลเสี้ยวมีอิทธิพลในสังคมมาก พวกเราต้องระมัดระวังให้ดี” ไป๋ปิงมองไปที่หลินเหม่ยเสวี่ยพลางพูดด้วยความกังวล
ดวงตาของหลินเหม่ยเสวี่ยเผยแววเด็ดเดี่ยว เธอหัวเราะเยาะเบา ๆ “หึ! ตระกูลเสี้ยวจะยิ่งใหญ่แค่ไหนก็เป็นแค่พวกหนูที่ไม่กล้าโผล่หัวออกมากลางแจ้งเท่านั้น! ฉันไม่กลัวพวกเขาหรอก ฉันจะทำให้พวกเขารู้ว่าการมาหาเรื่องฉันจะมีจุดจบยังไง!”
ไป๋ปิงมองดวงตาที่เด็ดเดี่ยวของหลินเหม่ยเสวี่ย เธอรู้ว่าอีกฝ่ายตัดสินใจแล้ว จึงได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ “ก็ได้ เสี่ยวเอ๋อร์ ฉันจะสนับสนุนเธอเอง! แต่พวกเราต้องรวบรวมหลักฐานให้เพียงพอก่อน ถึงจะทำให้พวกเขาไม่มีทางพลิกสถานการณ์ได้”
“เธอวางแผนจะทำยังไง! เสี่ยวเอ๋อร์ พวกเราจะทำอะไรโง่ ๆ ไม่ได้นะ!” ไป๋ปิงยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ เธอจ้องมองหลินเหม่ยเสวี่ยพลางถาม
“พี่ปิง! เรื่องนี้ต้องอาศัยคนของเธอ! ให้มาร่วมมือกับพวกเราหน่อย!”
“เขาเป็นแพทย์ประจำบ้านไม่ใช่เหรอ! ให้เขาคอยสังเกตเสี้ยวจ้านอี! ถ้าพบอะไรผิดปกติให้รีบแจ้งพวกเราทันที! ฉันรู้จักเพื่อนที่เป็นนักข่าวอยู่หลายคน!”
“แค่คนของเธอแจ้งพวกเรา พวกเราก็จะฉวยโอกาสนั้น แล้วจับพวกเขาให้ได้คาหนังคาเขา!”
หลินเหม่ยเสวี่ยเปิดเผยความคิดของตัวเองให้ไป๋ปิงฟังอย่างตรงไปตรงมา
เธอถือว่าเอาหานชิงอวี่เป็นกำลังหลักในการล้างแค้นของเธอ
แบบนี้ หากเสี้ยวจ้านอีจะล้างแค้น หานชิงอวี่คงจะเป็นตัวเลือกแรกของเขาแน่
หลินเหม่ยเสวี่ยพูดจบก็มองไป๋ปิงที่ทำสีหน้าลำบากใจ และเข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
“พี่ปิง เพื่อความสุขของน้องในอนาคต ก็ให้หมอหานเสียสละหน่อยเถอะ ถ้าเขาเดือดร้อน ฉันจะบอกพ่อให้ช่วย…”
หลินเสวี่ยออดอ้อนไป๋ปิงด้วยท่าทางน่าสงสาร
“ก็ได้ ยอมแล้ว…ฉันจะลองดู แต่ถ้าเขาไม่ยอม ฉันก็ช่วยไม่ได้นะ”
ไป๋ปิงได้แต่จำยอม ข้างหนึ่งก็เพื่อนรัก อีกข้างหนึ่งก็แฟนหนุ่มและคู่หมั้น…
คงต้องตัดใจเลือกเพียงหนึ่งเดียว
“เยี่ยมไปเลย…เยี่ยมที่สุดเลย! รักพี่ปิงที่สุดเลย!”
หลินเหม่ยเสวี่ยดีใจมากที่ไป๋ปิงตกลง
แต่พอเห็นแววตาเป็นกังวลบนใบหน้าอันงดงามของไป๋ปิง หลินเหม่ยเสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะแลบลิ้นออกมา “ขอบคุณนะ พี่ปิง”
“ไม่ต้องเกรงใจ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” ไป๋ปิงตบบ่าหลินเหม่ยเสวี่ยเบา ๆ และแสร้งทำเป็นไม่สนใจ
จากนั้น เธอก็โทรหาหานชิงอวี่ เล่าเรื่องที่ทั้งสองคนเพิ่งตกลงกัน
เธอคิดว่าหานชิงอวี่จะลังเล แต่ผิดคาด หานชิงอวี่ตอบตกลงทันที ทำให้ไป๋ปิงประหลาดใจเล็กน้อย
หลังจากวางสาย หานชิงอวี่ยิ้มเยาะในใจ
ในที่สุดก็มีโอกาสที่จะลากหางจิ้งจอกออกมาได้เสียที! ความพยายามของฉันไม่เสียเปล่า!