ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 339 หน้าเนื้อใจเสือ

บทที่ 339 หน้าเนื้อใจเสือ

ก่อนหน้านี้ หานชิงอวี่เองก็เคยดูวิดีโอจากบาร์ที่เจียงหวู่ให้เขามาแล้วเหมือนกัน

ในตอนแรก คุณชายจินและชายชุดดำที่อยู่ข้าง ๆ แสดงท่าทีนอบน้อมต่อเจี๋ยเป่า

แต่สุดท้าย ทั้งคู่ก็เผยพิรุธออกมา

คนแบบนี้เป็นพวกหน้าเนื้อใจเสือชัด ๆ

ภายนอกดูเป็นมิตรและใจดี แต่ไม่มีทางรู้เลยว่าจะหันมาแทงข้างหลังเราตอนไหน

ดังนั้น หานชิงอวี่จึงไม่ได้ใส่ใจท่าทีของจินจื่อเฟิงมากนัก เขาเพียงแค่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “เรามาคุยกันเถอะครับ”

จินจื่อเฟิงเห็นว่าสีหน้าของหานชิงอวี่ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก เขาจึงส่งสายตาให้ชายชุดดำข้าง ๆ

ทันใดนั้น ชายชุดดำก็ลุกขึ้นรินน้ำให้หานชิงอวี่

จินจื่อเฟิงมองหานชิงอวี่ด้วยความสนใจ “ว่าไงครับคุณหาน ได้ยินมาว่าคุณอยากเจอผม ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ?”

ขณะนั้น ลั่วจือซินนั่งอยู่ด้านข้าง ดูเหมือนว่าเธอจะพอใจกับท่าทีของหานชิงอวี่มาก

เรื่องของจินจื่อเฟิง เธอย่อมรู้ดีว่าเขาเป็นคนเช่นไร

แต่คนที่สามารถเผชิญหน้ากับการรุกของจินจื่อเฟิงได้อย่างสงบนิ่งเช่นนี้ หานชิงอวี่นับเป็นคนแรกที่เธอเคยพบ

หานชิงอวี่เหลือบมองลั่วจือซินที่อยู่ด้านข้าง

จากคำพูดของจินจื่อเฟิง ทำให้เขาพอเดาได้ว่าลั่วจือซินไม่ได้บอกจุดประสงค์ที่แท้จริงของตนให้อีกฝ่ายรู้

ดังนั้น เขาจึงเอ่ยปากกับจินจื่อเฟิงว่า “ที่ผมมาในวันนี้ ก็เพราะอยากจะร่วมมือกับคุณชายจินครับ”

จินจื่อเฟิงรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที เขาเท้าแขนลงบนโต๊ะเบื้องหน้า จากนั้นเอ่ยปากอย่างใคร่รู้ว่า “ร่วมมือ? น่าสนใจนะครับ คุณชายหานหมายถึงความร่วมมือแบบไหนล่ะ?”

สาเหตุที่จินจื่อเฟิงตื่นเต้นเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะเขารู้แผนการของหานชิงอวี่

แต่เป็นเพราะหานชิงอวี่ยอมมาเจรจากับเขา นี่จึงทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองคว้าชัยชนะไว้ในมือแล้ว

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ… คำพูดต่อไปของหานชิงอวี่ ทำให้เขาเหงื่อตก

หานชิงอวี่ ไม่ได้มีท่าทีตอบสนองอะไรมากนัก เมื่อเห็นท่าทางมั่นใจของจินจื่อเฟิง แต่กลับเอ่ยปากขึ้นว่า “ผมรู้เรื่องที่พ่อของคุณป่วยแล้ว ถ้าคุณเชื่อใจผม ผมก็ยินดีจะรักษาให้”

จินจื่อเฟิงไม่คิดเลยว่าหานชิงอวี่จะพูดถึงเรื่องนี้

บนใบหน้าของเขาปรากฏความตกตะลึงแวบหนึ่ง จากนั้นสีหน้าก็มืดครึ้มลง “นี่คือเรื่องที่คุณอยากร่วมมือกับผมงั้นเหรอ?”

น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความไม่พอใจ

เพราะเดิมทีเขาคิดจะใช้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้กดดันหานชิงอวี่ เนื่องจากโอกาสที่แพทย์หนุ่มจะมาหาเขาถึงที่แบบนี้หาได้ยาก

ทว่า หานชิงอวี่กลับมาหาเขาถึงที่ด้วยการขอเป็นคนช่วยรักษาอาการป่วยของประธานจินเทียน พ่อของจินจื่อเฟิง!

ใช่แล้ว

ประธานจินเทียน คือพ่อของจินจื่อเฟิง ซึ่งเป็นเสาหลักของตระกูลจินในตอนนี้

หากประธานจินเทียนยังแข็งแรงดี คุณชายจินจื่อเฟิงจะมาลงมือทำธุรกิจยาแบบนี้ด้วยตัวเองหรือ?

ธุรกิจแบบนี้ ไม่ว่าจะสำหรับจินจื่อเฟิงหรือตระกูลจิน ล้วนเป็นเรื่องที่ต่ำต้อยเกินไป

จินจื่อเฟิงจึงจำต้องลดตัวลงเพื่อขอความร่วมมือจากเจี๋ยเป่า

แต่คาดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะโชคร้ายซ้ำสอง

เพิ่งจะเริ่มติดต่อกับเจี๋ยเป่าได้ไม่นาน จู่ ๆ หานชิงอวี่ก็โผล่พรวดออกมา ทำให้เรื่องทุกอย่างพังไม่เป็นท่า

แต่ตอนนี้ หานชิงอวี่กลับอยากร่วมมือกับเขาเสียเอง

ขณะที่จินจื่อเฟิงกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อยู่นั้น หานชิงอวี่ก็เอ่ยขึ้นมา

เขาผงกศีรษะเบา ๆ แล้วพูดว่า “ถ้าอยากลอง พวกคุณก็ส่งตัวผู้ป่วยมาที่โรงพยาบาลเมืองจินได้เลย จะได้สะดวกต่อการรักษา”

ได้ยินดังนั้น จินจื่อเฟิงถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที

บอดี้การ์ดข้างกายก็มองมาทางเขาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความลังเล “คุณชาย…”

ราวกับรู้ว่าเขากำลังจะพูดอะไร จินจื่อเฟิงยกมือขึ้นห้าม ก่อนจะมองหน้าหานชิงอวี่อย่างจริงจัง “ผมจะไว้ใจคุณได้ยังไง?”

ที่ต้องถามแบบนี้ก็เพราะว่า… ตอนนี้คุณพ่อของเขาพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองจิน ซึ่งไม่มีโรงพยาบาลไหนเทียบได้

แม้แต่ในระดับประเทศ โรงพยาบาลที่ประธานจินเทียนพักรักษาตัวอยู่ก็ถือว่าติดอันดับต้น ๆ

ลั่วจือซินเห็นดังนั้น จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณชายจิน คุณไม่รู้อะไรเสียแล้ว”

“ถึงแม้หมอหานจะดูอายุยังน้อย แต่ไม่ว่าจะทั้งฝีมือหรือชื่อเสียง หมอหานถือว่าเป็นบุคคลระดับต้น ๆ”

จินจื่อเฟิงได้ยินลั่วจือซินพูดเช่นนั้น ก็มีสีหน้าประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย

เขาหันไปมองลั่วจือซิน ก่อนจะเอ่ยถามว่า “ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?”

เดิมทีเขาก็รู้จักหานชิงอวี่ในฐานะทายาทของหาน เทคโนโลยีจากคำแนะนำของลั่วจือซินอยู่แล้ว แต่ในเรื่องความเชี่ยวชาญทางการแพทย์ของอีกฝ่าย เขากลับไม่รู้เลยสักนิด

หรืออาจจะบอกว่า ไม่เคยสนใจที่จะรับรู้นั่นเอง

เพราะโดยทั่วไปแล้ว คนในวัยหานชิงอวี่ส่วนใหญ่ก็เพิ่งจะเริ่มทำงานในโรงพยาบาลได้ไม่นาน

ใคร ๆ ต่างก็พูดติดตลกว่า หากไปหาหมอที่โรงพยาบาล หมอที่น่าเชื่อถือที่สุดก็คือหมอหัวล้านอายุเยอะ ๆ

แต่ในความเป็นจริง คำพูดนี้ก็ไม่ผิดเสียทีเดียว

ศาสตร์แห่งการแพทย์นั้น ล้วนอาศัยประสบการณ์ที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน

ยิ่งเกี่ยวข้องกับชีวิตของผู้ป่วย ยิ่งต้องใช้เวลาสั่งสมมากกว่าวิชาชีพอื่นหลายเท่า

ลั่วจือซินเห็นสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ จึงยิ้มออกมาพลางกดโทรศัพท์สองสามที ก่อนจะยื่นไปตรงหน้าของจินจื่อเฟิง

บนหน้าจอปรากฏวิดีโอสั้น ๆ ของหานชิงอวี่จากแพลตฟอร์มวิดีโอยอดฮิต

มีทั้งคลิปที่หานชิงอวี่ประชันฝีมือกับอิงชื่อจ้งในรายการต่าง ๆ และคลิปที่เขากำลังปั๊มหัวใจให้ผู้ป่วยซึ่งเป็นถึงปรมาจารย์แพทย์อยู่หน้าห้องตรวจ

ยิ่งดู จินจื่อเฟิงก็ยิ่งตื่นเต้น เขากวาดนิ้วลงไปเรื่อย ๆ

ในที่สุด เขาก็พอจะเห็นภาพรวมฝีมือของหานชิงอวี่คร่าว ๆ แล้ว

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าอีกฝ่าย เขาก็ยังพยายามทำสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “คุณแน่ใจเหรอ ว่ารักษาพ่อผมได้?”

เมื่อได้ยินดังนั้น หานชิงอวี่ก็ตอบอย่างมั่นใจทันทีว่า “มีโอกาสสูงมาก แต่ต้องให้ผมตรวจพ่อคุณก่อน ถึงจะฟันธงได้”

นี่ไม่ใช่การที่หานชิงอวี่คุยโว แต่เป็นเพราะตอนนี้เขาใช้ความสามารถของระบบได้อย่างชำนาญมากขึ้น

ดังนั้น ความสามารถในการผ่าตัดของหานชิงอวี่จึงเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ

ในตอนนี้ อาจกล่าวได้ว่าหานชิงอวี่สามารถรักษาโรคส่วนใหญ่ในโลกได้แล้ว

แต่เพื่อความมั่นใจ เขาจึงเสนอว่าอยากพบประธานจินเทียน

จินจื่อเฟิงที่อยู่ด้านข้างครุ่นคิดอย่างหนัก

ในสถานการณ์เช่นนี้ ถ้าหานชิงอวี่พูดอย่างมั่นใจเกินไป จินจื่อเฟิงก็อาจไม่เชื่อ แต่เมื่อเห็นท่าทีที่รอบคอบของหานชิงอวี่ เขาก็ตกอยู่ในความลังเลใจ