ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 970 สองจักรพรรดิเทวะยุทธ์ถูกสังหาร และการกลับคืนสู่เจ้าของ
- Home
- ระบบกลืนกินพรสวรรค์
- บทที่ 970 สองจักรพรรดิเทวะยุทธ์ถูกสังหาร และการกลับคืนสู่เจ้าของ
แต่พวกเขาก็ไม่มีโอกาสหลบหนีแม้แต่น้อย!
“ยืดเวลา!”
“มิติคุมขัง!”
พรสวรรค์แห่งห้วงมิติและกาลเวลากระจายตัว แล้วกระบี่ดาราทมิฬของฉู่โม่วก็ฟันออกไปอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่โจมตี ปราณกระบี่ที่ทรงพลังจนทำให้ท้องฟ้า พื้นดิน และห้วงอากาศแตกสลาย มุ่งหน้าไปยังจักพรรดิเทวะยุทธ์ทั้งสองเพื่อฟันผลวิถีของพวกเขา
ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าสองจักรพรรดิเทวะยุทธ์จะดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง เมื่อเผชิญหน้ากับพรสวรรค์ห้วงเวลาระดับศักดิ์สิทธิ์ ประกอบกับพรสวรรค์แห่งห้วงมิติระดับศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาก็ไม่อาจหลุดออกมาได้และเฝ้ามองฉู่โม่วฟันกระบี่ใส่อย่างสิ้นหวัง ทำให้รอยแยกบนผลวิถีของพวกเขาสาหัสมากขึ้นและมากขึ้น
ในที่สุด…
“อ๊าก!”
ด้วยเสียงกรีดร้องดังลั่น ผลวิถีของจักรพรรดิเทวะยุทธ์คนที่สองถูกตัดออกเป็นชิ้น ๆ เมื่อเสียงนั้นจางหายไป รัศมีของเขาก็บางเบาลงอย่างรวดเร็ว และร่วงหล่นจากขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์เป็นราชันย์เทวะยุทธ์ทันที
ชั่วพริบตานั้นเอง…
ฉู่โม่วก็ตวัดกระบี่อีกครั้ง พลังอันยิ่งใหญ่แผ่ขยายออกมาและสังหารจักรพรรดิเทวะยุทธ์คนนั้น แล้วเจตจำนงกระบี่ก็บุกเข้าไปทำลายอณูแห่งชีวิตทั้งหมดของเขา
จนถึงตอนนี้ จักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้ตายไปสองคนแล้ว
“ไม่นะ อย่าฆ่าฉัน!”
หลังจากที่ชายชราคนที่สองตายไปตามกันติด ๆ จักรพรรดิเทวะยุทธ์เผ่าเมดูซ่าคนสุดท้ายก็ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ตอนนี้เขารู้ตัวแล้วว่าไม่มีทางหลบหนีไปได้ จึงได้แต่อ้อนวอนขอร้องด้วยความหวังว่าอีกฝ่ายจะยังพอมีความเมตตาอยู่บ้าง
แต่สีหน้าของฉู่โม่วยังคงนิ่งสนิท เขาแค่กวัดแกว่งกระบี่ไม่หยุดยั้ง แล้วเจตจำนงกระบี่อันยิ่งใหญ่ก็พุ่งข้ามห้วงอากาศไปราวกับฟาดฟันสรรพสิ่งให้ขาดได้
“อย่าฆ่าฉันเลย… นายจะฆ่าฉันไม่ได้นะ ฉันยังไม่ได้ใช้ชีวิตเลย… ฉันยอมรับใช้นายเป็นเจ้าชีวิตเลย ฉันรู้ว่าในเผ่าพันธุ์เมดูซ่ามีสมบัติอยู่มากมาย ฉันรู้ว่าสมบัติพวกนั้นถูกซ่อนอยู่ที่ไหน ถ้านายไม่ฆ่าฉัน ฉันจะยอมให้ทุกอย่างเลย… อ๊าก!”
เขาวิงวอนร้องขอชีวิต
แต่ก็เปลี่ยนใจฉู่โม่วไม่ได้สักนิด
เมื่อชายหนุ่มฟันผลวิถีของอีกฝ่ายจนขาดสะบั้น จักรพรรดิเทวะยุทธ์คนสุดท้ายก็กรีดร้องลั่น แล้วจึงถูกกำจัดหายไป
ห่างไกลออกไป จักรพรรดิเทวะยุทธ์จากสุดยอดมหาสมุทรดวงดาวเพิ่งจะมาถึงยังจุดเกิดเหตุ และเมื่อเห็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ตายไปต่อหน้าต่อตา เขาก็ต้องเบิกตากว้างด้วยสีหน้าเหลือเชื่อในทันที
“นี่… นี่เป็นไปได้ยังไง!”
“จักรพรรดิเทวะยุทธ์เผ่าเมดูซ่าสามคนนี้ตายหมดแล้วเหรอ?!”
ดวงตาของจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งสุดยอดมหาสมุทรดวงดาวจ้องเขม็งไปยังร่างที่ยืนอยู่กลางอากาศด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ
และในตอนนั้นเอง ฉู่โม่วผู้เพิ่งจะสังหารจักรพรรดิเทวะยุทธ์เผ่าเมดูซ่าสามคนไปก็สัมผัสได้และหันไปมองเขาด้วยเช่นกัน
เมื่อประสานตากับชายหนุ่ม จักรพรรดิเทวะยุทธ์จากสุดยอดมหาสมุทรดวงดาวก็รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ความหวาดกลัวแผ่ไปทั่วทั้งร่าง
ในชั่ววินาทีนั้น… เหงื่อเย็นเฉียบผุดขึ้นบนหน้าผาก และรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
รัศมีอันหนาวเหน็บแผ่ออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ศีรษะต้องรู้สึกชา
“ผ…ผมมาอย่างสันติ!”
“ผมแค่สัมผัสได้ว่ามีจักรพรรดิเทวะยุทธ์ตาย เลยมาตรวจสอบ ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร… อีกอย่าง ผมเองก็เกลียดเผ่าเมดูซ่ามาก อย่าสนใจผมเลยครับ! ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
จักรพรรดิเทวะยุทธ์จากสุดยอดมหาสมุทรดวงดาวรีบอธิบายเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ แล้วจึงกลืนน้ำลายดังเอื๊อกก่อนจะกลับหลังหัน และบินจากไป
จนกระทั่งออกห่างมาจากสนามรบและสัมผัสรัศมีของอีกฝ่ายไม่ได้อีก จักรพรรดิเทวะยุทธ์หนุ่มจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก ขณะที่ทำให้ตัวเองค่อย ๆ ใจเย็นลง
จักรพรรดิเทวะยุทธ์สามคน!
มีจักรพรรดิเทวะยุทธ์ตายไปสามคน!
ต้องรู้ด้วยว่าเพราะผู้ปลุกพลังขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์มีผลวิถี การสังหารพวกเขาจึงยากถึงขีดสุด นอกเสียจากว่าความแข็งแกร่งของศัตรูจะมากเกินไปจริง ๆ
ในฐานะจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งสุดยอดมหาสมุทรดวงดาว เขารู้ถึงพลังของจักรพรรดิเทวะยุทธ์ทั้งสามคนดี ใครก็ตามที่ใช้เวลาอยู่ในระดับขั้นนี้มานานหลายแสนปีนั้น แม้แต่ในขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์เองก็ถือว่าไม่ธรรมดา
และความแข็งแกร่งของพวกเขาก็พอ ๆ กันกับตัวเอง
แต่ตอนนี้… พวกเขากลับถูกจักรพรรดิเทวะยุทธ์เพียงคนเดียวสังหาร!
นี่มันหมายว่ายังไงกัน?
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของศัตรูได้ก้าวข้ามพลังของขั้นเดียวกันไปแล้ว!
หากอีกฝ่ายเป็นคนแข็งแกร่งมากประสบการณ์ในขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ก็คงไม่เป็นไร แต่ประเด็นสำคัญคือเขาเพิ่งจะเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์เท่านั้น แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะแตกต่างจากเดิม จักรพรรดิเทวะยุทธ์หนุ่มก็ยังรู้ว่าผู้สังหารสามจักรพรรดิเทวะยุทธ์เผ่าเมดูซ่า คือจักรพรรดิเทวะยุทธ์ที่เพิ่งจะก้าวข้ามอสนีบาตทำลายล้างไปได้
ผู้ปลุกพลังที่เพิ่งจะเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ สังหารจักรพรรดิเทวะยุทธ์ชราสามคน
สิ่งนี้น่าตกตะลึงขนาดไหน?!
มันน่าเหลือเชื่อขนาดไหนน่ะหรือ?!
“ดูเหมือนว่า… กลุ่มดาราจักรอสรพิษสวรรค์กำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว!”
จักรพรรดิเทวะยุทธ์จากสุดยอดมหาสมุทรดวงดาวอดคิดเช่นนั้นไม่ได้
และแล้วเขาก็ไม่กล้ารอช้า รีบฉีกห้วงอากาศเพื่อเดินทางกลับไปสู่สุดยอดมหาสมุทรดวงดาว
เขาจะไปบอกให้ผู้ปลุกพลังในสุดยอดมหาสมุทรดวงดาวไม่ให้เดินทางออกนอกอาณาเขต จนกว่าความโกลาหลนี้จะจางหายไป!
…
ฉู่โม่วมองไปตามทิศทางที่จักรพรรดิเทวะยุทธ์คนนั้นจากไป
ชายหนุ่มไม่หันกลับมาจนกระทั่งชายคนนั้นลับสายตา อันที่จริง เขาสังเกตเห็นตัวตนของอีกฝ่ายแล้ว แต่เพราะไม่ได้มีเจตนาชั่วร้าย จึงไม่ได้สนใจ
เมื่อเห็นว่าฝ่ายนั้นจากไปแล้ว
ฉู่โม่วจึงไม่ได้ใส่ใจและเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังดินแดนบรรพชนของเผ่าพันธุ์เมดูซ่า
แต่ระหว่างที่คิดเช่นนั้น เขาก็ต้องตะลึงงันและสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นระรัวข้างในอก
ในขณะเดียวกัน
ห่างออกไป เขามองเห็นลำแสงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งตรงมาหา มันขึ้นไปบนสวรรค์และลงมายังยมโลก ราวกับสามารถทะลุผ่านห้วงมิติ ทะลวงผ่านห้วงเวลา ตรงมาที่เขา
‘นี่มัน…’
‘แผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาล!’
‘บรรพชนเผ่าเมดูซ่านี่เองที่ใช้สมบัตินี้กับกระบวนท่าสังหารกับฉัน!’
ฉู่โม่วผู้เคยพบมันมาแล้วครั้งหนึ่งพลันเข้าใจลำแสงที่เห็นในทันที
พลังของแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลนี้น่าสะพรึงกลัวเป็นแน่
หากเป็นคนอื่น แม้แต่จักรพรรดิเทวะยุทธ์ก็จะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน
แต่…
“ถ้าเจอกับฉัน สมบัตินี่ก็ไร้ประโยชน์!”
ฉู่โม่วหัวเราะเยาะ
ตอนที่สมบัติชิ้นนี้โจมตีเขาเป็นครั้งแรก เขาใช้มันเพื่อปกปิดร่องรอยของตัวเองเอาไว้ ทำให้กลายเป็นเหมือนเจ้านายอีกครึ่งหนึ่งของมัน เมื่อเป็นเช่นนั้น สมบัติชิ้นนี้ย่อมไม่มีทางทำร้ายเขา
ใช่แล้ว ชายหนุ่มไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เขาแค่ยืนอยู่กับที่ และด้วยความคิดเดียว อีกาสุริยันก็ส่งเสียงคำรามออกมา
และแทบจะในขณะเดียวกัน
ลำแสงทะลุพุ่งมาจนถึงตรงหน้าเขาแล้ว
พลังมหาศาลพังทลายทันทีที่ปะทะเข้ากับอีกาสุริยัน และที่ใจกลาง ดวงดาวที่ลุกเป็นไฟก็ปรากฏขึ้น เป็นร่างลวงตาอีกาสามขาทองคำ
ในตอนนี้ มันลอยอยู่ตรงหน้าฉู่โม่วและแสดงความเป็นมิตรออกมา
เหล่าเทพปีศาจจากหลายพันเผ่าปีศาจต่างก้มหัวลงเพื่อแสดงความเคารพและยอมจำนน
เมื่อเห็นภาพนี้ ชายหนุ่มก็ยิ้มบาง แล้วหันไปมองยังทิศทางที่ลำแสงนั้นพุ่งมาและหรี่ตาลงทันที
“เผ่าเมดูซ่าของแกควบคุมแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลมาตลอดสินะ!”
“ได้เวลาเอาของกลับไปคืนเจ้าของแล้วสิ!”
เมื่อพูดจบ
ร่างของเขาก็วูบไหวและมุ่งหน้าไปยังดินแดนบรรพชนของเผ่าพันธุ์เมดูซ่า