ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 943 ลูกค้าระดับสูงสุด
ฉู่โม่วไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในหุบเขา หลังจากได้ผลึกแก้วนิรันดร์มา เขาก็ไม่รอช้าและรีบออกมาจากทะเลไร้หวนคืน
ไม่มีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้นระหว่างทางกลับ เขาแค่พบกับจิตเทวะตัวหนึ่งที่ถูกสังหารในทันที ห้าวันต่อมา เขาก็กลับมาถึงค่ายกลเคลื่อนย้าย
ครืน!
หลังจากเข้ามาในพื้นที่ของค่ายกลขนาดใหญ่ ฉู่โม่วก็รู้สึกว่าทั้งร่างกายเบาขึ้นในทันใด แรงกดดันที่โจมตีอย่างต่อเนื่องจากพลังกัดกร่อนก็จางหายไปทันทีเช่นกัน
“กลับมาถึงแล้ว!”
ชายหนุ่มถอนหายใจยาวและยิ้มออกมา
เมื่อมาถึงจารึกเคลื่อนย้ายมิติ ฉู่โม่วจ่ายหินหยก แล้วจึงเคลื่อนย้ายมิติในทันที หลังจากที่ต้องเวียนหัวอยู่สักพักและกลับมามองเห็นสิ่งต่าง ๆ อีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองกลับมาถึงยังสถานีลับในตำหนักไหมหยกแล้ว
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่เฝ้ามองอยู่ในความมืด ฉู่โม่วก็ยิ้มออกมาแต่ไม่ได้สนใจอะไร แล้วเดินตรงไปหาผู้จัดการทันที “ผมทำภารกิจรางวัลระดับสูงสุดเสร็จแล้ว ควรไปส่งเลยไหมครับ?”
“ทำภารกิจสำเร็จแล้วเหรอ?”
ผู้จัดการคนนั้นตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แต่ก็พูดต่ออย่างรวดเร็ว “ถ้าอย่างนั้น เชิญตามผมมาเลยครับ”
เขาพาฉู่โม่วเดินเข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดของค่าย ที่ที่ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงรัศมีอันแข็งแกร่งไร้ที่เปรียบ
มีถ้ำแห่งหนึ่งอยู่ที่นี่
จากภายนอกมันดูธรรมดาและไม่ได้กว้างขวางมากนัก แต่ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่ามีรัศมีอันซับซ้อนซ่อนเงื่อนอยู่ข้างใน อย่างน้อยก็เทียบได้กับมหาเทวะยุทธ์ระดับสูงสุดหรืออาจใกล้เคียงกับขั้นครึ่งก้าวสู่ราชันย์เทวะยุทธ์ก็เป็นได้
“ผู้อาวุโสปั๋วอ้าวครับ มีสมาชิกทำภารกิจรางวัลสูงสุดสำเร็จแล้วครับ”
เขาโค้งคำนับลงให้กับถ้ำอย่างนอบน้อมและกล่าว
ครืน…
สิ้นคำ ประตูถ้ำก็เปิดออกในทันใด แล้วร่างหนึ่งก็เดินออกมา
คนผู้นั้นคือชายชราคนหนึ่งในชุดคลุมสีเขียวและมีรัศมีที่จริงจังเป็นอย่างมาก เขาชำเลืองมองมายังฉู่โม่วและกล่าว “ภารกิจรางวัลระดับสูงไหนเหรอที่ทำสำเร็จ?”
“ผลึกแก้วนิรันดร์ครับ”
ฉู่โม่วกล่าว
ชายชราพยักหน้าเบา ๆ ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ถ้างั้น เอาเหรียญสมาชิกออกมาให้ฉันตรวจสอบว่าหมดอายุหรือยัง และส่งมอบผลึกแก้วนิรันดร์มา มันจะถูกใช้ในชื่อของคุณ ถึงจะนับว่าภารกิจรางวัลระดับสูงสุดสำเร็จโดยสมบูรณ์ และคุณก็จะได้รับแต้มกุศลระดับสูงด้วยเหมือนกัน”
“ผมได้ผลึกแก้วนิรันดร์มาสามสิบก้อนครับ”
ฉู่โม่วกล่าว “ก่อนหน้านี้ผมเคยถามว่ารับภารกิจสามภารกิจได้ไหม… งั้นก็แปลว่า ตอนนี้ผมสามารถเป็นลูกค้าระดับสูงสุดของตำหนักไหมหยกได้แล้วสิ”
“คุณเจอผลึกแก้วนิรันดร์สามสิบก้อนเหรอ?!”
เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่โม่ว ชายชราตรงหน้าก็ตะลึงงัน
เขาไม่อาจเชื่อหูตัวเองได้
เพราะผลึกแก้วนิรันดร์ถูกผลิตขึ้นมาแค่ปีละไม่กี่ร้อยก้อน และจำนวนนั้นก็จะถูกแบ่งออกไปตามกองกำลังมากมาย
แม้ว่าตำหนักไหมหยกจะมีพลังมหาศาล แต่เพื่อหลบซ่อนจากหูตาของผู้คน มันจึงต้องทำงานอย่างลับ ๆ และตามหาได้แค่เพียงปีละราว ๆ สิบก้อนเท่านั้น
แต่ฉู่โม่ว…
จะไม่ให้เขาตกตะลึงกับผลึกแก้วนิรันดร์สามสิบก้อนในคราวเดียวได้ยังไงกัน!
ไม่ใช่แค่เขา
แม้แต่ผู้จัดการที่ยืนอยู่ข้างเคียงก็ตะลึงงันเช่นกัน
เมื่อเห็นสีหน้าของทั้งสอง ฉู่โม่วก็ไม่พูดอะไร ทำเพียงโบกมือเบา ๆ ผลึกแก้วนิรันดร์สามสิบก้อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา พร้อมทั้งปล่อยแสงเย็นยะเยือกออกมา
“นี่มันพลังแปรปรวนของผลึกแก้วนิรันดร์!”
“ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะหามาได้สามสิบก้อนจริง ๆ!”
ผู้จัดการคนนั้นกล่าวด้วยความตกตะลึง
ในตอนนั้นเอง ชายชราก็ได้สติกลับมาในที่สุด “คุณหามาได้สามสิบก้อน ตามกฎของตำหนักไหมหยกแล้ว คุณจะส่งภารกิจได้สามครั้ง ซึ่งหมายความว่าคุณจะรับแต้มกุศลระดับสูงสุดได้สามครั้ง และกลายเป็นลูกค้าระดับสูงสุด”
“แต่…”
“ลูกค้าระดับสูงสุดสำคัญมาก ฉันจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องมีผู้จัดการสาขาระดับดาวเคราะห์สามคนเป็นพยาน ดังนั้น ฉันต้องไปเชิญผู้จัดการคนอื่น ๆ มาก่อน”
ชายชรากล่าวอธิบาย
ฉู่โม่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่าการแต่งตั้งลูกค้าระดับสูงสุดจะยุ่งยากขนาดนี้
แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก “จะใช้เวลานานเท่าไหร่เหรอครับ?”
“ไม่เกินสิบวัน ถ้าระหว่างนั้นไม่มีอะไรทำก็รออยู่ที่นี่ก่อนได้”
ชายชรากล่าว
“สิบวัน… ก็ได้ครับ ผมจะรออยู่ที่นี่”
ฉู่โม่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยตอบ
“ถ้าอย่างนั้น… ผู้จัดการเฉิน พาสมาชิกคนนี้ไปหาที่พักซะ อย่ามัวแต่ยืนเฉย”
ชายชราออกคำสั่งอย่างใจร้อน ก่อนหันไปหาฉู่โม่วอีกครั้งและกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง “คุณฉู่อยู่ที่นี่สักพักนะ”
ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วออกไปพร้อมกับผู้จัดการ
…
ฉู่โม่วใช้เวลาอยู่ที่นี่ต่อไป
ต้องบอกเลยว่าระหว่างที่พักอยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นผู้จัดการ ชายชราก่อนหน้านี้ หรือผู้ปลุกพลังในตำหนักไหมหยกคนอื่น ๆ ที่ฝึกฝนอยู่ที่นี่ พวกเขาต่างก็เข้ามาพูดคุยกับฉู่โม่วและดูแลเขาเป็นอย่างดี ซึ่งแตกต่างจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง เรียกว่าคนละโลกเลยก็ว่าได้
มันทำให้ชายหนุ่มประหลาดใจไม่น้อย แต่ก็เข้าใจในความสำคัญของตำแหน่งลูกค้าระดับสูงสุดมากขึ้นด้วยเช่นกัน
หลังจากผ่านไปแปดวัน
ลำแสงสามสายพุ่งมาจากทางตำหนัก ชายชราก็เรียกตัวฉู่โม่วไป
โดยมีชายชราคนนั้นและผู้จัดการอีกสามคนเป็นพยาน เขามอบผลึกแก้วนิรันดร์ทั้งสามสิบก้อนให้ รับแต้มกุศลระดับสูงสุดสามครั้ง ได้รับเหรียญตราประจำตัว และได้รับแต่งตั้งเป็นลูกค้าระดับสูงสุด
“ยินดีกับคุณฉู่ด้วย คุณกลายเป็นลูกค้าระดับสูงสุดของตำหนักไหมหยกโดยสมบูรณ์แล้ว!”
เสร็จสิ้นพิธีการ ชายชราและผู้จัดการทั้งสามต่างยิ้มกว้างพร้อมกล่าวแสดงความยินดี “จากนี้ไป นอกจากส่วนลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ เมื่อซื้อสินค้าลับมากมายในตำหนักไหมหยกแล้ว ไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์ใหญ่โตอะไรขึ้นในจักรวาล ตำหนักไหมหยกก็จะตอบรับจากเหรียญประจำตัวของคุณเสมอ”
“ที่สำคัญที่สุดคือ เขตแดนลับใดก็ตามที่พวกเรารู้จักจะถูกเปิดเอาไว้ล่วงหน้า หากแขกคนไหนสนใจ พวกเราก็ช่วยให้เข้าไปในเขตแดนลับได้ด้วยราคาเดียวกัน”
“นอกจากนั้น ยังมีส่วนลดและสิทธิพิเศษอีกหลายอย่าง…”
ชายชราอธิบายให้ฟังอย่างละเอียด
ฝ่ายฉู่โม่วก็พยักหน้าหงึก ๆ
แต่ในใจลึก ๆ แล้วเขาประหลาดใจทีเดียว
เขารู้สึกมาตลอดว่าตำหนักไหมหยกนั้นไม่ใช่ร้านค้าข้อมูล แต่เหมือนองค์กรนายหน้าเสียมากกว่า เหมือนองค์กรที่เชี่ยวชาญในการรับรองลูกค้าระดับสูงสุด
ไม่ว่าจะทำให้เกิดเหตุการณ์ใหญ่หลวงในจักรวาลหรือไม่
การแจ้งเวลาเปิดของเขตแดนลับแต่ละแห่งหรือกระทั่งช่วยให้ได้เข้าไปก็ย่อมดีกว่า
และยังมีผลประโยชน์อื่น ๆ อีกมากมาย
ทุกอย่างคล้ายกันเกินไป!
ในตอนนั้นเอง ชายชราหยิบเหรียญใหม่ออกมาและยื่นมันให้กับฉู่โม่ว
มันดูมีขนาดราว ๆ ฝ่ามือ
มีลวดลายซับซ้อนบางอย่างอยู่บนหน้าเหรียญ และในลวดลายเหล่านั้นก็มีรูปคล้ายเจดีย์ตั้งอยู่
ในแวบแรกมันไม่ได้มีอะไรน่าตื่นตานัก
แต่ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงกระแสแปรปรวนพิเศษที่อยู่ข้างใน
ส่วนด้านหลังนั้น มันคือสัญลักษณ์ที่ไร้ซึ่งความหมาย และมีตัวเลขสลักเอาไว้ตรงกลางสัญลักษณ์ว่า 2327
“นี่อะไรเหรอครับ?”
ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“เหรียญประจำตัวสำหรับลูกค้าระดับสูงสุดของตำหนักไหมหยกยังไงล่ะ!”
“ด้วยเหรียญนี้ ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหนก็จะมีตำหนักไหมหยกอยู่ด้วยเสมอ เหรียญนี้สามารถยืนยันตัวตนของคุณ ซึ่งรวมไปถึงบริการและสิทธิพิเศษของคุณด้วย”
ชายชราอธิบาย
ท้ายที่สุดเขาก็หยุดนิ่งไป แล้วจึงหัวเราะร่วนออกมาอีกครั้ง “แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ในกลุ่มดาราจักรอสรพิษสวรรค์เท่านั้น!”