ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 897 บรรลุขั้นจุดสูงสุดของมหาเทวะยุทธ์ จิตวิญญาณปฐมกาลทะลุมิติ!

บทที่ 897 บรรลุขั้นจุดสูงสุดของมหาเทวะยุทธ์ จิตวิญญาณปฐมกาลทะลุมิติ!

เช่นเดียวกับตูเจ๋อหลิน

ณ ตอนนั้น เขามองฉู่โม่วด้วยความอิจฉาเต็มเปี่ยม

แต่เดิม เขาเป็นอันดับหนึ่งในศึกระหว่างอัจฉริยะในดาราจักรอสรพิษสวรรค์ครั้งล่าสุด และไหนจะการที่เขาเกิดในเผ่าพันธุ์เมดูซ่าอีก หากไม่นับเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ ตัวเขานั้นถือเป็นตัวตนที่สูงส่งคนหนึ่งในมหาจักรวาลนี้ ไม่มีใครสามารถเทียบเคียงได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อมาอยู่ต่อหน้าศิลาวิถีสวรรค์

ตอนแรก จิ่วลี่ก้าวข้ามตูเจ๋อหลินไปก่อน และอยู่ที่อันดับ 97 ในศิลาวิถีสวรรค์ ทำให้เขาไม่ติดอันดับ …อันที่จริง นั่นถือว่ารับได้ เพราะเขาด้อยกว่าอีกฝ่ายเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรเสียเขาก็ได้แสงศักดิ์สิทธิ์ถึงสองพันเจ็ดร้อยดวง น้อยกว่าอีกฝ่ายเพียงไม่กี่ร้อยดวงเท่านั้น

ทว่าฉู่โม่วที่มาจากไหนไม่รู้ จู่ ๆ ก็ขึ้นเป็นอันดับ 1 ของศิลาวิถีสวรรค์ แล้วดับไฟความหวังของทุกคนในพริบตา

แม้แต่จิ่วลี่ก็ยังเทียบเงาไม่ติด การมีอยู่ของอีกฝ่ายก่อนหน้านี้มันแทบจะเป็น 0 เลยด้วยซ้ำ!

แบบนี้จะไม่ให้เขาอิจฉาได้อย่างไร?

แต่ตอนนั้น

จะความอิจฉาของเขาหรือของใครก็ไม่สำคัญ

ภายใต้การปกคลุมของแสงศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่สิ้นสุด ชื่อของฉู่โม่วส่องประกายไปทั่วทั้งดินแดน แม้แต่เหล่าผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเทวะยุทธ์ยังถูกบดบัง

และแม้จะเป็นแบบนั้น

ฉู่โม่วก็ยังคงนั่งขัดสมาธิ

แววตาของเขาจ้องมองไปยังศิลาวิถีสวรรค์ที่สูงกว่าหมื่นกิโลเมตรอันเปี่ยมไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งเต๋าที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ พร้อมกันนั้นก็มองไปยังชื่อของตนเองที่ปรากฏอยู่บนปลายยอดศิลา ซึ่งกำลังเปล่งแสงสว่างอยู่ตลอดเวลาราวกับกำลังส่งสัญญาณชื่อของเขากลับไปยังอดีตให้ประจักษ์แก่ทุกคน

อันดับ 1 ในศิลาวิถีสวรรค์!

ชื่อของเขาจะส่องสกาวเป็นนิจตลอดไป และความสามารถของเขาจะกลายเป็นที่กล่าวขานตลอดกาล

ด้วยความสำเร็จระดับนี้ ความสำเร็จที่ได้มาด้วยตนเอง แม้แต่ฉู่โม่วก็ยังอดอารมณ์พลุ่งพล่านไม่ได้

และตอนนั้นเอง…

ครืน!

ภายในห้วงมิติ เสียงของสวรรค์ดังกระหึ่มไปทั่วทุกทิศทางราวกับดังลงมาจากสรวงสวรรค์ ทันใดนั้น แสงศักดิ์สิทธิ์มหาศาลก็สาดส่องลงมาจากเบื้องบน พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ไม่อาจวัดได้ปรากฏขึ้น แสงระยิบระยับทอประกายอาบฟากฟ้า

ในมิติแห่งนี้ เมฆและหมอกอันประกอบด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ที่หนาแน่นก่อตัวขึ้นมากกว่าเดิม และในท้ายที่สุดมันก็แปรสภาพเป็นท้องทะเล หลั่งไหลเข้าสู่บริเวณเหนือศีรษะฉู่โม่ว

มันมหาศาลเกินหยั่งวัด

สิ่งเหล่านี้คือแสงศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่ฉู่โม่วได้รับ!

หลังไต่เต้าขึ้นมาเป็นอันดับ 1 ของศิลาวิถีสวรรค์ได้แล้ว เขาก็ได้รับการอวยพรอีกครั้ง ซึ่งทำให้แสงศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มีจำนวนมากขึ้นไปอีก ปริมาณของมันเพิ่มสูงขึ้นในระดับที่ต้องตกตะลึง

ยามที่กองกำลังทั้งหลายได้พบเห็นฉากนี้ พวกเขาต่างอดแสดงสีหน้าตกใจราวกับเห็นผีกันไม่ได้

“ฮ …เฮ้ ตรงนั้น…มีแสงศักดิ์สิทธิ์อยู่มากขนาดไหนกันแน่น่ะ?”

“แต่เดิม ปริมาณของแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นก็มีมากอยู่แล้ว แต่ตอนนี้จู่ ๆ มันก็เพิ่มขึ้นมาอีก ถ้ายังเพิ่มไม่หยุดแบบนี้ ฉันเกรงว่ามันจะมีมากถึงหลักหมื่นเลยนะ!”

“หลักหมื่นเหรอ? จากสายตาของฉัน มันน่าจะมีแสงศักดิ์สิทธิ์มากถึงสองหมื่นดวงเลยด้วยซ้ำ… แสงพวกนี้กำลังรวมตัวกันเหมือนทะเล ทะเลที่กว้างขวางอย่างไม่รู้จบ นี่มันมากกว่าแสงศักดิ์สิทธิ์ที่จิ่วลี่ได้มาอีกเป็นสิบเท่าเลยไม่ใช่เหรอ?”

“ฉันคิดว่า บางทีแสงศักดิ์สิทธิ์จากเหล่าผู้ที่เคยได้สลักชื่อบนศิลาวิถีสวรรค์ อาจจะยังไม่เท่าแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ฉู่โม่วได้มาเลยมั้ง!”

“น่ากลัว!”

…

ผู้คนมากมายตกตะลึงไปกับแสงศักดิ์สิทธิ์ปริมาณมหาศาลนี้

ในการที่จะดึงดูดศิลาวิถีสวรรค์ เหล่าผู้มีพรสวรรค์ต้องพยายามอย่างมากเพื่อดึงเอาแสงศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในตัว ถึงขนาดนั้นพวกเขาก็ยังดึงดูดได้เพียงร้อยถึงพันดวงเท่านั้น เผลอ ๆ บางคนอยู่เพียงหลักสิบดวงเองด้วย

แต่ฉู่โม่วกลับไม่ใช่เช่นนั้น

แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏขึ้นมาจากศิลาวิถีสวรรค์ไม่ต่างอะไรกับเงินฟรีที่ไหลออกมา มันท่วมท้นและมีมากจนเหมือนสายน้ำ

“มีแสงศักดิ์สิทธิ์มากขนาดไหนกันเนี่ย!?”

“ฉู่โม่วได้โชคไปมากขนาดไหนกัน?”

หนึ่งในเหล่าผู้ปลุกพลังพึมพำกับตนเอง ในถ้อยคำของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและอิจฉา

อย่างที่รู้กัน… การอวยพรของศิลาวิถีสวรรค์นั้นเต็มไปด้วยโชคชะตาที่ดีจนน่าตกใจ

ผู้มีพรสวรรค์ระดับทั่ว ๆ ไป แม้จะได้แสงศักดิ์สิทธิ์ไปปริมาณเล็กน้อย มันก็มากพอที่จะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นเป็นอย่างมากแล้ว แล้วถ้าหากเขาได้ไปมากถึงหลักร้อยหรือหลักพันดวงละก็ พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการเกิดใหม่เลย

หากเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับทั่วไป สิ่งนี้จะช่วยทำให้เขากลายเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับสูงได้ในทันที

และถ้าหากเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับสูง เขาก็จะมีโอกาสที่รากฐานของเขาจะได้รับการควบแน่นและเติมเต็มให้หนาแน่นมากยิ่งขึ้น

ในส่วนของผู้ที่ได้รับแสงศักดิ์สิทธิ์ไปมากถึงหลักหมื่นดวงนั้น…

เพราะยังไม่เคยมีผู้มีพรสวรรค์คนใดในประวัติศาสตร์ของดาราจักรอสรพิษสวรรค์ที่เคยได้รับมากถึงเพียงนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ว่าคนคนนั้นจะได้รับผลประโยชน์ไปมากถึงเพียงไหน

แต่…

ในตอนนี้ผลเป็นที่ประจักษ์แล้ว

ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ปริมาณมหาศาลที่เข้าไปรวมอยู่ในตัวของฉู่โม่ว ชายหนุ่มต้องได้รับโอกาสที่ไม่ต่างกับการเกิดใหม่และได้รับการชำระล้างร่างกายจนบริสุทธิ์ ซึ่งการชำระล้างนี้มากพอที่จะวางรากฐานที่สว่างไสวในการฝึกภายในอนาคตของเขาได้อย่างแน่นอน

ในความเป็นจริง

มันก็เป็นเช่นนั้น

ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากจนยากที่จะนับ ความแข็งแกร่งของฉู่โม่วเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เขาเป็นมหาเทวะยุทธ์ระดับกลางแล้ว!

แต่การเพิ่มขั้นพลังยังไม่สิ้นสุดลงเพียงเท่านั้น

มันไต่ขึ้นไปไม่หยุดจนอาจเอื้อมไปถึง…

จุดสูงสุดของขั้นมหาเทวะยุทธ์!

…

อาบร่างด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ปริมาณหลักหมื่นดวง ความแข็งแกร่งของฉู่โม่วพุ่งทะยานสู่ระดับสุดยอดในเวลาอันสั้น

และนี่ยังไม่จบ

หากบ่มเพาะต่อละก็… เขาจะสามารถใช้โอกาสนี้ในการก้าวเข้าสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ได้ในทันที

แต่ชายหนุ่มก็ต้องหยุดลง ณ ขณะนั้น

ถึงแม้ว่ารากฐานของชายหนุ่มจะแข็งแกร่งมากแล้ว รวมถึงเขารู้วิธีที่จะเป็นราชันย์เทวะยุทธ์อยู่แล้ว แต่การเลื่อนขั้นจำนวนมากในเวลาอันสั้นนั้น จะทำให้พลังปราณและอณูแห่งชีวิตภายในร่างของเขาเกิดความไม่มั่นคง

แม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นอุปสรรคแต่อย่างใดหากมหาเทวะยุทธ์จะก้าวขึ้นเป็นราชันย์เทวะยุทธ์ ทว่าการทลายขีดจำกัดก็ยังน่ากังวล ดังนั้นเขาจะไม่ประมาท ด้วยเหตุนี้ ฉู่โม่วจึงหยุดการเพิ่มพลังไว้เท่านี้ก่อน เขาเตรียมที่จะทำให้เลือดลมภายในกายสงบลงแล้วค่อยทำการทลายขีดจำกัดโดยตรง

ตอนนี้ เขาเต็มไปด้วยพลังปราณและเลือด รวมไปถึงพลังงานและจิตวิญญาณเองก็อยู่ในระดับสูงสุดแล้ว

ต่อให้ชายหนุ่มหยุดไปเสียดื้อ ๆ เมื่อไหร่ที่ต้องการจะก้าวข้ามขีดจำกัด เขาก็พร้อมที่จะทำได้เสมอ มันจะไม่ส่งผลกระทบใด ๆ ทั้งสิ้นและจะมีแต่ผลดี

ทันทีที่ฉู่โม่วหยุดข้ามขั้น แสงศักดิ์สิทธิ์ปริมาณมหาศาลที่โถมเข้าใส่ร่างของเขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยก็ยังคงโถมเข้ามาไม่หยุด

พลังงานที่อัดแน่นอยู่ในแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นน่ากลัวเกินไป และเพราะพวกมันไม่สามารถทำให้ฉู่โม่วทลายขีดจำกัดได้ พลังงานเหล่านี้จึงสะสมอยู่ในร่างกาย และไม่นานมันก็เติมเต็มร่างของเขาจนแน่นหนา

โชคยังดีที่ตอนนี้…

แสงศักดิ์สิทธิ์เหมือนจะพบที่อยู่ใหม่แล้ว มันเปลี่ยนไปโถมเข้าใส่จิตวิญญาณปฐมกาลของเขา และเริ่มฝังตัวลงไปในจิตวิญญาณปฐมกาลนั้น

ภายใต้การฝังตัวของแสงศักดิ์สิทธิ์ จิตวิญญาณปฐมกาลของชายหนุ่มก็เริ่มเติบใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

จิตวิญญาณปฐมกาลเริ่มแข็งแกร่งและหนาแน่นขึ้น แสงที่เติมเต็มก็ยิ่งอัดแน่นขึ้น ดูจากไกล ๆ ร่างของเขาไม่ต่างอะไรกับดวงตะวันที่กำลังเปล่งแสงเลย

ซุ่ม! ซุ่ม!

จิตวิญญาณปฐมกาลเริ่มเกิดการสั่นไหว และเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากออกมา

ร่างสีทองนี้ค่อย ๆ นั่งขัดสมาธิด้วยความเงียบสงบและหนักแน่น หากมีผู้ปลุกพลังคนอื่นมาเห็นภาพตอนนี้ พวกเขาคงจะต้องคิดว่าจิตวิญญาณปฐมกาลนี้เป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์และกำลังทำการบูชาเป็นแน่แท้

ในท้ายที่สุด…

ไม่รู้ว่ามีแสงศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากขนาดไหนที่ถูกกลืนกินเข้าไป ฉู่โม่วรับรู้ได้ถึงจิตวิญญาณปฐมกาลของเขาที่ดูเหมือนจะถึงจุดลิมิตเหมือนกัน

ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้เรียนรู้มันอย่างละเอียดถี่ถ้วน เขาก็ได้ยินเสียง ‘เปรี๊ยะ’ ที่ชัดเจนดังขึ้นมา

วินาทีต่อมา…

เขารู้สึกได้ถึงความโล่งใจจากจิตวิญญาณปฐมกาล ดวงตาของเขาลืมตาตื่นขึ้น ราวกับว่าเขาได้ทิ้งกายหยาบและโบยบินขึ้นไปยังสถานที่ที่สูงเอาเสียมาก ๆ เพื่อมองลงมาทั่วทั้งจักรวาล

ในมุมมองของเขา

ฉู่โม่วต้องตกใจเมื่อเขาพบว่าทั่วทั้งท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้นเปลี่ยนแปลงไป จากแต่ก่อน ทุกสิ่งที่ ‘เขาเห็น’ แตกต่างกันไปโดยสิ้นเชิง

“นี่มัน…”

ชายหนุ่มได้สติกลับคืนมา

แต่ทันใดนั้น เขาก็คิดถึงบางสิ่งบางอย่างได้ สีหน้าของเขาดูตกใจแบบสุด ๆ “นี่คือ.. จิตวิญญาณปฐมกาลทะลุมิติ!”