บันทึกชะตาราชันหมื่นเซียน - บทที่ 342 สุสานที่อันตรายที่สุด

ลู่เยี่ยอยากดื่มสุรา แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าตนเองเป็นร่างจิตเทพ จึงต้องล้มเลิกความคิดนั้นไป

เซิ่งจุนอวิ่นซิวกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าได้รับวิธีการเปิดสุสานของหนึ่งปู่กุยจากปากของหนึ่งปู่ลู่ หลังจากกลับไปยังภูเขาสองภพแล้ว ข้าก็ลงมือทำเช่นนั้น”

“ตอนนั้นข้าได้ตั้งเงื่อนไขให้กับหนึ่งปู่กุย หากข้าช่วยให้เขาพ้นจากพันธนาการ เขาจะต้องไปช่วยจักรพรรดิหมอผีในการรับมือกับเจดีย์หมื่นเร้นลับ”

“ที่ข้าทำเช่นนี้ก็เพื่อต้องการทำลายพลังผนึกของเจดีย์หมื่นเร้นลับ เพื่อให้กองทัพเทพมารของพวกข้าสามารถเคลื่อนพลมายังเขตหวงห้ามลึกลับที่ห้าได้อย่างต่อเนื่อง”

“หนึ่งปู่กุยยอมตอบตกลงเพื่อให้ตนเองหลุดพ้น”

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้เซิ่งจุนอวิ่นซิวก็อดถอนหายใจไม่ได้ “ต้องยอมรับว่าหนึ่งปู่กุยผู้นี้เป็นผู้ฝึกดาบที่แท้จริง รักษาคำพูด ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด มีบารมีที่เหนือกว่าผู้ใด!”

“เมื่อเทียบกับหนึ่งปู่ลู่ แม้ทั้งสองจะเป็นหนึ่งร่างสองวิญญาณ แต่นิสัยใจคอกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง”

ลู่เยี่ยขมวดคิ้วกล่าวว่า “หนึ่งปู่กุยยินยอมให้เจ้าใช้ประโยชน์จากเขาจริงๆ หรือ?”

เซิ่งจุนอวิ่นซิวส่ายหน้าเล็กน้อย “พูดไม่ได้ว่าเป็นการใช้ประโยชน์ หนึ่งปู่กุยเองก็มองเจดีย์หมื่นเร้นลับเป็นศัตรูอยู่แล้ว การร่วมมือกับจักรพรรดิหมอผีก็ถือว่าเข้ากันได้พอดี”

กล่าวถึงตรงนี้เซิ่งจุนอวิ่นซิวจ้องมองเข้าไปในดวงตาของลู่เยี่ย “ต่อไปนี้คือประเด็นสำคัญที่ข้าจะบอก หนึ่งปู่ลู่กับหนึ่งปู่กุยเป็นศัตรูคู่แค้น ทั้งสองต่างกระหายที่จะฆ่าอีกฝ่ายเพื่อทำลายพันธนาการของ ‘หนึ่งร่างสองวิญญาณ’ และให้ตนเองเป็นผู้ควบคุมร่างกายแต่เพียงผู้เดียว”

“แต่เพราะเรื่องของท่านอารองของเจ้า ทั้งสองคนมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเลือกหันมาร่วมมือกัน!”

“หนึ่งปู่กุยเลือกที่จะร่วมมือกับจักรพรรดิหมอผีเพื่อต่อกรเจดีย์หมื่นเร้นลับ ก็เพื่อลดทอนพลังของเจดีย์หมื่นเร้นลับ ทำให้หนึ่งปู่ลู่ที่ถูกกักขังอยู่ในหุบเขาเซียนดับสูญหลุดพ้นออกมา”

“ซึ่งนั่นหมายความว่า เมื่อใดที่หนึ่งปู่ลู่หลุดพ้น ท่านอารองของเจ้าก็จะตกอยู่ในอันตราย!”

“สิ่งเหล่านี้คือความจริงใจของข้า รอให้เจ้าไปพิสูจน์ด้วยตัวเอง แล้วเจ้าก็จะเข้าใจเองว่าสิ่งที่ข้าพูดเป็นจริงหรือเท็จ”

เมื่อกล่าวจบเซิ่งจุนอวิ่นซิวก็ใช้นิ้วม้วนปอยผมสีขาวราวหิมะเล่นอย่างสบายอารมณ์ ในขณะที่ภายในใจของลู่เยี่ยนั้นปั่นป่วนจนมิอาจสงบลงได้

หนึ่งร่างสองวิญญาณ คนหนึ่งถูกกักขังที่หุบเขาเซียนดับสูญ อีกหนึ่งถูกกักขังอยู่ในภูเขาสองภพ สองคนที่เคยเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาแต่เดิม บัดนี้กลับเลือกที่จะร่วมมือกันเพราะการปรากฏตัวของท่านอารอง ผู้เป็น ‘สวรรค์ส่งสัญญาณสังหาร ดวงดาวเคลื่อนย้าย’

พวกเขาทั้งสองต้องการอะไรจากร่างของท่านอารองกันแน่? และในร่างของท่านอารองมีความลับอะไรกันแน่ ถึงได้ดึงดูดความโลภของตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวทั้งสองนี้?

ลู่เยี่ยนึกถึงลู่เซียวพี่ใหญ่ของตนขึ้นมาทันที สุสานดาบแห่งเทือกเขาเฉียนเฟิงที่อันตรายที่สุดของเขตหวงห้ามลึกลับที่หก ซึ่งเกี่ยวข้องกับพี่ใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้น พี่ใหญ่ยังเป็นบุคคลที่สามารถทำให้แผนดินสั่นสะเทือนได้

ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา สุสานดาบแห่งเทือกเขาเฉียนเฟิงถูกสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวจำนวนนับไม่ถ้วนเฝ้าจับตามอง ในอดีตยังมีบุคคลลึกลับหกคนข้ามผ่านมิติกาลเวลาลงมายังเขตหวงห้ามลึกลับที่หก เพียงเพื่อแย่งชิงโชคลาภจากสุสานดาบแห่งเทือกเขาเฉียนเฟิง!

และในตอนนี้ จะเป็นไปได้หรือไม่ว่าท่านอารองก็อยู่ในสถานการณ์คล้ายคลึงกัน? หากคาดการณ์เช่นนี้ เขาเพลิงกัลป์แห่งนั้นจะมีความสัมพันธ์พิเศษกับท่านอารอง เหมือนกับที่สุสานดาบแห่งเทือกเขาเฉียนเฟิงมีกับพี่ใหญ่ลูเซียวหรือไม่?

ลู่เยี่ยนึกขึ้นได้ถึงเรื่องหนึ่งจึงกล่าวว่า “หนึ่งปู่ลู่เคยบอกเจ้าหรือไม่ว่า ใต้เขาเพลิงกัลป์ก็มีสุสานอยู่หนึ่งแห่ง?”

เซิ่งจุนอวิ่นซิวกล่าวว่า “และหนึ่งปู่ลู่ยังบอกอีกว่า สิ่งที่ฝังอยู่ที่นั่นคือสุสานที่ขึ้นชื่อว่าอันตรายที่สุดในเขตหวงห้ามลึกลับที่ห้า!”

ลู่เยี่ยหรี่ตาลง เทือกเขาเฉียนเฟิงถูกเรียกว่า ‘สุสานดาบ’ เป็นสุสานเหมือนกัน ภายใต้มีวาสนาอันยิ่งใหญ่ฝังอยู่และเกี่ยวข้องกับพี่ใหญ่ลู่เซียวของเขา ส่วนใต้เขาเพลิงกัลป์นั้นมีสุสานที่อันตรายที่สุดในเขตหวงห้ามลึกลับที่ห้า ซึ่งสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับท่านอารอง! นี่จะเป็นเรื่องบังเอิญไปได้อย่างไร? ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเนินจักรพรรดิเบญจธาตุซึ่งเป็นสุสานฉลองพระองค์มีความเกี่ยวข้องกับอีกาหัวขาวอาซู่!

“ดูเหมือนว่าเจ้าพวกหนึ่งร่างสองวิญญาณนั้น จะจับจองวาสนาที่เป็นของท่านอารองของข้าสินะ…” ลู่เยี่ยพึมพำเบาๆ

“คนในตระกูลลู่ของพวกเจ้านั้นพิเศษเกินไปจริงๆ” เซิ่งจุนอวิ่นซิวกล่าวขึ้นทันควัน “ข้าได้ลงมือไล่ล่าท่านอารองของเจ้าด้วยตนเอง แต่ทุกครั้งเขาก็หลบหนีไปก่อนล่วงหน้า วิธีการเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะวัดได้ด้วยระดับความสามารถอีกต่อไป”

“และเจ้า…” ดวงตาหงส์ของเซิ่งจุนอวิ่นซิวทอประกายประหลาด “อาจจะยิ่งกว่าท่านอารองของเจ้าเสียอีก”

ลู่เยี่ยยังคงเงียบไม่ตอบ เขายังคงครุ่นคิดถึงเรื่องของเขาเพลิงกัลป์อยู่ ส่วนเซิ่งจุนอวิ่นซิวกำลังพินิจมองลู่เยี่ยที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมด้วยความสนใจ ใบหน้าของเด็กหนุ่มงดงามคมคาย โครงหน้าชัดเจน มีกลิ่นอายแห่งความสงบนิ่งที่ไม่เหมือนใครแผ่ออกมาจากร่าง แล้วยังมีเงาดาบแห่งวิถีอันลึกลับที่อยู่ใต้ที่นั่งของเด็กหนุ่ม…

เซิ่งจุนอวิ่นซิวพลันรู้สึกสะท้อนใจอย่างหนัก ในช่วงสามปีที่ผ่านมา นางคอยสังเกตและจับตาดูลู่เยี่ยมาตลอด ความอยากรู้อยากเห็นในใจค่อยๆ สะสมเพิ่มขึ้น ยิ่งพยายามทำความเข้าใจความลับของลู่เยี่ยมากเท่าใด ก็รู้สึกเหมือนก้าวเข้าไปในม่านหมอกหนาที่บังมากขึ้นเท่านั้น!

ความจริงก็คือความลับที่อยู่ในตัวของชายหนุ่มผู้นี้มีมากมายเหลือเกิน จนทำให้ผู้คนหลงใหลได้อย่างง่ายดาย อย่างน้อยจนถึงตอนนี้เซิ่งจุนอวิ่นซิวยังไม่รู้เลยว่า โลกแห่งฮุ่นตุ้นที่นางอยู่ในตอนนี้แท้จริงแล้วคือที่ใดกันแน่ และเห็นได้ชัดว่าลู่เยี่ยคือผู้ปกครองของที่นี่

“ในเมื่อหนึ่งปู่กุยกับหนึ่งปู่ลู่เป็นหนึ่งร่างสองวิญญาณ เหตุใดทั้งสองจึงถูกกักขังไว้ในสถานที่ที่ต่างกันเล่า?” ทันใดนั้นเสียงของลู่เยี่ยก็ดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของเซิ่งจุนอวิ่นซิว

เซิ่งจุนอวิ่นซิวคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ข้าเคยได้ยินหนึ่งปู่กุยเล่า ตอนนี้เขากับหนึ่งปู่ลู่ล้วนอยู่ในร่างจิตเทพ ส่วนร่างกายเนื้อที่พวกเขาทั้งสองใช้ร่วมกัน ยังถูกกักขังอยู่ในเขตต้องห้ามแห่งหนึ่ง”

“อ้อ ใช่แล้ว” พูดถึงตรงนี้เซิ่งจุนอวิ่นซิวนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “ในสุสานของหนึ่งปู่กุยยังมีดาบหักเล่มหนึ่งถูกกักขังอยู่ ว่ากันว่าหากหาอีกครึ่งของดาบหักเล่มนี้ได้ และนำดาบนี้มาเชื่อมต่อกันเป็นเล่มเดียว ก็จะสามารถหาร่างกายของเขาและหนึ่งปู่ลู่ได้!”

“ดาบหักหรือ?” ลู่เยี่ยอึ้งไป นึกถึงตอนที่อยู่หน้าสุสานนั้นที่เขาเกือบจะถูก ‘ตาแก่’ คนหนึ่งหลอกเอา หรือว่า ‘ตาแก่’ คือดาบหักเล่มหนึ่ง? มีความเป็นไปได้จริงๆ! ในเมื่อแม้แต่ลูกธนูหักซือจิยังมีอักขระลึกลับที่เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณถึงสองอักขระ

ลู่เยี่ยเรียบเรียงความคิดแล้วพลันตระหนักถึงเรื่องร้ายแรงเรื่องหนึ่ง เมื่อวานนี้จักรพรรดิหมอผีและหนึ่งปู่กุยได้ร่วมมือกันต่อกรกับเจดีย์หมื่นเร้นลับ และสามารถสกัดกั้นเจดีย์หมื่นเร้นลับไว้ได้อย่างมั่นคง นั่นหมายความว่าหนึ่งปู่ลู่ผู้ถูกเจดีย์หมื่นเร้นลับใช้พลังส่วนใหญ่ในการกดทับไว้ที่หุบเขาเซียนดับสูญในตอนนั้น อาจมีโอกาสมากที่จะหลุดพ้นจากการถูกคุมขังใช่หรือไม่?

ไม่ถูก! ลู่เยี่ยนึกขึ้นได้ว่า ในช่วงเวลาสุดท้ายของศึกเมื่อวาน มีแสงสีเงินเจิดจ้าสายหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน และทำลายภาพมารสวรรค์หมื่นวิญญาณจนแตกพ่ายไป และยังทำให้การต่อสู้ครั้งนี้พังทลายลงโดยสิ้นเชิง!

ในเวลานั้นจักรพรรดิหมอผีบาดเจ็บสาหัส หนึ่งปู่กุยหลบหนีไปไกล อาจกล่าวได้ว่าความพยายามทั้งหมดล้มเหลวในก้าวสุดท้ายเช่นนั้น แสงสีเงินสายนั้นมาจากน้ำมือของใคร? เมื่อคิดได้ดังนี้ ลู่เยี่ยจึงถามออกไป พลังจิตสำนึกของเซิ่งจุนอวิ่นซิวซ่อนอยู่ในแกนแท้โลหิตศักดิ์สิทธิ์นั้นมาตลอด จึงไม่ได้เห็นการต่อสู้เมื่อวานด้วยตาตนเอง

แต่หลังจากได้ฟังคำบอกเล่าของลู่เยี่ย เซิ่งจุนอวิ่นซิวก็ตอบโดยแทบไม่ต้องคิดเลยว่า “ต้องเป็นตาแก่เต่าที่ซ่อนอยู่ก้นบึ้งของสระสายฟ้าน้อยนั้นแน่ๆ ที่ลงมือ!”

ลู่เยี่ยชะงักไป สระสายฟ้าน้อย? นั่นไม่ใช่สถานที่ที่เมืองสี่ทิศปรากฏขึ้นกลางอากาศหรอกหรือ?

“น่าสนใจจริงๆ” เซิ่งจุนอวิ่นซิวดูเหมือนจะคาดการณ์อะไรบางอย่างได้ “ข้ากล้ายืนยันว่าตาแก่เต่านั้นทำเช่นนี้ จะต้องกังวลว่าหนึ่งปู่ลู่จะหลุดพ้น ถึงได้ยอมขัดขวางการต่อสู้เมื่อวานโดยไม่ลังเลเลย!”

ลู่เยี่ยขมวดคิ้ว เขาไม่ค่อยเข้าใจ การที่หนึ่งปู่ลู่หลุดพ้นเกี่ยวข้องอะไรกับตาแก่เต่านั้น? หรือทั้งสองมีหนี้แค้นต่อกัน?

แววตาของเซิ่งจุนอวิ่นซิวดูมีความหมายลึกซึ้ง นางกล่าวว่า “เจ้ารู้หรือไม่ ผู้ที่ถูกขนานนามว่า ‘เซียนผีหนึ่งปู่ลู่’ นั้น เป็นตัวตนที่น่าพรั่นพรึงที่สุดในเขตหวงห้ามลึกลับที่ห้า ว่ากันว่าหากเซียนผีออกมาสู่โลก พวกตาแก่ที่ถูกกักขังอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่ห้าแห่งนี้ทั้งหมด จะต้องพบกับคราวเคราะห์!”