เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 947 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (3) ตอนที่ 948 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (4)

ตอนที่ 947 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (3) ตอนที่ 948 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (4)

ตอนที่ 947 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (3)

น่าจะเป็นนาง?

ใจริษยาของหญิงสาวช่างน่ากลัวจริงๆ

นางเพียงแค่มองหนานเสียนเฟิงหรูชิงก็ทำให้นางอับอายเป็นการแก้แค้น

ฉินเฟยเอ๋อร์กลืนความขมขื่น นางรู้ว่าหากนางพูดออกไปก็ไม่มีใครเชื่อนาง กระทั่งจะนำภัยพิบัติมาสู่ตระกูลฉิน

ดังนั้นนางจึงไม่พูดอะไรออกมา ลุกขึ้นยืนภายใต้การพยุงของเวินอวี่แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไร ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าไม่ระวังยืนไม่มั่นจึงได้ล้มลง ข้าเหนื่อยแล้วพวกเรากลับกันก่อนเถอะ”

“ได้”

ดวงตาเวินอวี่มืดลง เฟยเอ๋อร์ชอบหนานเสียนเข้าแล้วจริงๆ

คนที่ลูกสาวของนางชอบต่อให้ต้องใช้ทุกวิถีทาง นางก็จะแย่งมาให้ลูกสาวนางให้ได้!

“ท่านผู้นำตระกูลมู่ เส่าฮูหยิน นายน้อย คุณชายหนานเสียน” ฉินลี่ทำความเคารพจงใจละเลยเฟิงหรูชิง “ลูกสาวข้าไม่ค่อยสบายพวกเราต้องขอตัวก่อน”

พูดจบเขาก็หันหลังจากไป

ทว่าในตอนนั้นเองข้อพับขาของเขาก็ถูกโจมตีอย่างแรง

แต่อย่างไรเขาก็ไม่ใช่ฉินเฟยเอ๋อร์ ไม่มีทางล้มเป็นสุนัขกินโคลนเพราะการโจมตีนี้ แม้จะเป็นเช่นนั้นขาของเขาก็ยังสั่น ทันทีที่ไม่ระวังเข่าข้างหนึ่งก็ทรุดลงกับพื้น

แน่นอนว่านี่สำหรับฉินลี่แล้วเสียหน้าเสียยิ่งกว่าการล้มเหมือนสุนัขกินโคลน!

สีหน้าของเขาเขียวคล้ำ ลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วจากไปโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ไม่แม้กระทั่งจะถามว่าเมื่อครู่ผู้ใดลงมือกับเขา

ไม่ว่าเป็นฝีมือของใคร…

ขอเพียงเขาตกหลุมพรางแล้วล้วนทำให้เขารู้สึกขายหน้าทั้งสิ้น!

ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่กล้าอยู่ต่อแม้แต่นาทีเดียว เกรงกลัวสายตาเยาะเย้ยของคนเหล่านั้น

“เมื่อครู่สายตาที่ฉินเฟยเอ๋อร์มองข้าราวกับข้าลงมือกับนางอย่างไรอย่างนั้น” เฟิงหรูชิงยักไหล่

“อื้อ ข้าลงมือ”

“…”

นี่จะพูดว่านางรับผิดแทนหนานเสียน?

“ฉินลี่นั่น…”

“เขาไม่เคารพเจ้า”

เมื่อครู่ฉินลี่จงใจละเลยเฟิงหรูชิงหนานเสียนไม่มีทางไม่รู้สึก ดังนั้นเขาเพียงแค่ตักเตือนเท่านั้น

ไม่รู้เพราะเหตุใดสองประโยคของหนานเสียนนี้ทำให้ใจนางอุ่นวาบ

“ปีศาจจิ้งจอก!”

กู้อีอีกัดผ้าเช็ดหน้าด้วยความโกรธสายตาเต็มไปด้วยความทุกข์

หนานเสียนเจ้าปีศาจจิ้งจอกนี่จงใจเอาความดีความชอบต่อหน้าเสี่ยวชิง

ไม่ได้ ต่อไปนางจะต้องลงมือก่อนหนานเสียนให้ได้ บางทีคนที่จะได้รับความดีความชอบอาจเปลี่ยนเป็นนาง…

หลังจากคนพวกนั้นจากไปแล้วงานเลี้ยงก็จัดขึ้นตามปกติ ทั้งห้องเงียบไร้เสียง ทุกคนล้วนทานอาหารรสเลิศเพียงคำเล็กๆ ไม่กล้าพูดมากอะไร

มู่ชิงอิ้นยิ้ม “พี่สะใภ้ ข้าให้คนเตรียมห้องให้พวกท่าน พวกท่านอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนท่านพ่อก็พอ”

นายผู้เฒ่าไม่ได้พบซู่อีมานานมากแล้ว ตอนนี้เขาจะต้องไม่ออกห่างจากนางแน่!

“อารอง ท่านพาข้ากับหนานเสียนไปเดินรอบๆ ข้าอยากดูบ้านตระกูลมู่นี้”

เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพักจึงจะเอ่ยปากพูด

มู่ชิงอิ้นไม่พูดอะไร เขาพยักหน้ายิ้มบางๆ

มีเพียงหนานเสียนที่ยืนอยู่ข้างเฟิงหรูชิงเท่านั้นที่พบความผิดปกติของนาง ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ชิงเอ๋อร์ เจ้าพบอะไรใช่หรือไม่?”

“มีเรื่องมากมายที่ข้ายังไม่แน่ชัด ข้าต้องไปดูรอบๆ ก่อน”

“ได้ ข้าจะไปกับเจ้า”

หนานเสียนกุมมือเฟิงหรูชิงเบาๆ “ไม่ว่าเจ้าจะเจออะไรเจ้าก็ลงมือทำไป ไม่ว่าเรื่องใดให้ข้าจัดการเอง”

เจ้าเพียงลงมือทำก็พอ

…

ด้านหลังบ้านตระกูลมู่

ถานซวงซวงผู้หญิงที่ไร้ชื่อไร้ตำแหน่งคนหนึ่ง แม้อาศัยการตั้งครรภ์ก็ไม่มีสิทธิ์ไปร่วมงานเลี้ยง

นางเดินไปเดินมาอยู่ในห้องด้วยความกระวนกระวาย

…………..

ตอนที่ 948 ข้าจะอยู่บ้านตระกูลมู่ (4)

นี่เป็นโอกาสที่นางสามารถแสดงออก และก็เป็นโอกาสที่นางจะได้รับอำนาจ

ทว่างานเลี้ยงของตระกูลมู่ควบคุมเข้มงวด ไม่มีความเป็นไปได้เลยที่นางจะเข้าไปได้

ถานซวงซวงกัดฟัน นางก้าวเท้าเดินออกจากห้อง

เพิ่งจะออกจากห้องนางก็เห็นสาวใช้วิ่งไปมาท่าทางยุ่งวุ่นวายยิ่งนัก

ถานซวงซวงคว้าสาวใช้คนหนึ่งมาแล้วเอ่ยถาม “ตระกูลมู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ?”

สาวใช้คนนั้นท่าทางหงุดหงิด โดยเฉพาะตอนที่เห็นถานซวงซวงนัยน์ตาก็ฉายแววไม่พอใจทว่าใบหน้ากลับไม่ได้แสดงอาการใดออกมา

“นายท่านรองกับชิงเยียนฮูหยินได้รับบาดเจ็บ พวกเรากำลังยุ่งอยู่”

สาวใช้พูดจบก็ยกกะละมังน้ำเดินไปทางห้องหลัก

ถานซวงซวงขมวดคิ้วสายตาไม่เข้าใจ

มู่หลิงกับเฉินชิงเยียนได้รับบาดเจ็บ?

นี่ไม่ใช่วันคล้ายวันเกิดของนายผู้เฒ่าตระกูลมู่หรอกหรือ เหตุใดพวกเขาสองคนจึงได้รับบาดเจ็บได้?

ถานซวงซวงรีบเดินไปทางห้องหลัก ไม่ผิดจากที่คาดไว้นางถูกกันเอาไว้ด้านนอก มู่หลิงไม่ยินดีที่จะเห็นหน้านาง

ด้วยความจนใจถานซวงซวงได้แต่หันหลังจากไป นางเดินออกมาได้ไม่ไกลจู่ๆ เท้าก็หยุดชะงัก ร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่งปรากฏสู่สายตา คุ้นเคยจนทำให้ใจของนางกระตุกอย่างแรง นัยน์ตาฉายแววโกรธแค้น

เฟิงหรูชิง!

ผู้หญิงคนนี้เหตุใดจึงเดินกับนายน้อยตระกูลมู่ได้?

แม้แต่หนานเสียนกั๋วซือก็อยู่?

ทันใดนั้นในใจของถานซวงซวงก็เกิดความเป็นไปได้หนึ่งขึ้น ทำให้ใจของนางสั่นสะท้านหมัดกำแน่น

เป็นไปไม่ได้…หนานเสียนเป็นเพียงกั๋วซือของแคว้นหลิวอวิ๋น

หากเขาเป็นมู่หนานเสียนตระกูลมู่จริง เหตุใดต้องไปเป็นกั๋วซือที่แคว้นหลิวอวิ๋น?

ทว่านอกจากนี้แล้วถานซวงซวงไม่เข้าใจว่ายังมีเหตุผลใดอีก ที่สามารถอธิบายว่าหนานเสียนอยู่ที่นี่?

หมัดที่กำแน่นค่อยๆ คลายออก บนใบหน้าของถานซวงซวงมีรอยยิ้มบางค่อยๆ เดินไปทางเฟิงหรูชิง

“เฟิงหรูชิง”

เสียงที่คุ้นเคยทำให้เฟิงหรูชิงหันหน้าไปมอง ตอนที่เห็นถานซวงซวงยืนอยู่ข้างหน้าสีหน้าเฟิงหรูชิงก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด นิ่งเรียบเหมือนแรกเริ่ม

“เฟิงหรูชิง คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะได้พบกันอีกเร็วเช่นนี้”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหนานเสียนอยู่หรือไม่ ถานซวงซวงไม่ได้ใช้อำนาจบาตรใหญ่กับเฟิงหรูชิงเหมือนไม่กี่วันก่อน นางยิ้มบางๆ หน้าตาอ่อนโยนท้องยื่นออกมาอย่างชัดเจน

ถานซวงซวงไม่รอให้เฟิงหรูชิงตอบคำถามนางก็เบนสายตาไปทางหนานเสียน คำพูดแฝงด้วยการหยั่งเชิง “กั๋วซือ ไม่ได้พบกันนาน ครั้งนี้ที่ท่านมาก็เพื่อร่วมงานวันคล้ายวันเกิดของนายผู้เฒ่าตระกูลมู่หรือ?”

ในแคว้นหลิวอวิ๋นคนที่รักมู่หนานเสียนมีนับไม่ถ้วน

ทว่าถานซวงซวงไม่เคยคิดไปไกล แม้ทุกคนล้วนรู้ว่าหนานเสียนกั๋วซือหน้าสง่างามราวกับทวยเทพ และก็ด้วยเหตุนี้บางคนจึงเก็บความคิดนี้เอาไว้ รู้ตัวเองว่าไม่คู่ควรกับหนานเสียนกั๋วซือ

แม้จะเป็นเช่นนั้น ได้เห็นชายหนุ่มรูปงามผู้นี้อีกครั้งถานซวงซวงก็ยังรู้สึกประหลาดใจคิดว่าเป็นเทพเซียน มิน่าผู้หญิงมากมายจึงได้รักเขา

“ชิงจู๋” หนานเสียนเรียกออกมาในทันที วินาทีต่อมาเขาก็นึกขึ้นได้ฉับพลัน ก่อนหน้านี้ชิงจู๋หนีออกจากบ้านไปแล้วตอนนี้ยังไม่กลับมา

ดังนั้นสายตาของเขาจึงหยุดอยู่ที่ใบหน้าเฟิงหรูชิง “ชิงเอ๋อร์ นางเป็นใคร?”

“…” เฟิงหรูชิงอยากถามเหลือเกิน เหตุใดหนานเสียนมักจะจำคนไม่ได้ “นางคืออนุของมู่หลิง”

“อ้อ” หนานเสียนรับด้วยเสียงนิ่งเรียบแต่ไม่ได้มองถานซวงซวงอีกเลย

นัยน์ตาถานซวงซวงฉายแววสงสัย กั๋วซือคือมู่หนานเสียนตระกูลมู่หรือไม่? หากใช่เหตุใดเฟิงหรูชิงจึงเรียกชื่อมู่หลิงตรงๆ?

……………….