เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3486 อานุภาพของบัวดำ / ตอนที่ 3487 บัวดำตรงหว่างคิ้ว
ตอนที่ 3486 อานุภาพของบัวดำ
อวิ๋นเสวี่ยซินที่เดิมทีอยู่ในถ้ำเดินออกมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ นางสวมชุดคลุมสีดำตัวโคร่ง เรือนผมสีดำซ่อนอยู่ในหมวกของชุดคลุม กลิ่นอายทั่วกายดูน่ากลัว แม้ปรากฏตัวที่หน้าถ้ำก็ไม่มีใครสังเกตเห็นนาง
ความสนใจของทุกคนอยู่ที่สองคนซึ่งกำลังประมือกัน ด้วยเหตุนี้จึงยิ่งไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหวันเหยียนสือซานตามกลิ่นอายนั้นและเข้ามาใกล้อย่างไร้สุ้มเสียงแล้ว…
เขาไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป เพราะอีกฝ่ายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพ เขาระมัดระวังเก็บกลิ่นอายไม่ให้พวกเขาพบตัว ไม่เช่นนั้นหากถูกพบตัวแล้วคิดอยากไปนั้นย่อมเป็นเรื่องยากยิ่ง
ทว่าตอนเขามาถึงข้างหลังต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วมองไป กลับต้องตกใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะผู้ฝึกบำเพ็ญในชุดคลุมสีดำข้างหน้าถอยมาอยู่รอบนอก พลังของพวกเขาไม่ได้อ่อนด้อย อีกทั้งใจกลางพื้นที่ข้างหน้านั้น เงาร่างที่ว่องไวเป็นอย่างยิ่งสองสายกำลังประมือกัน แรงกดดันและกระแสปราณมหาศาลแผ่ออกมาจากร่างของคนทั้งสอง เพียงแค่มองดูก็น่าประหวั่นพรั่นพรึงเป็นอย่างยิ่งแล้ว
นี่ก็คือพลังของผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพหรือ? ใครกำลังประมือกันอยู่ที่นี่? เขาพิจารณาอยู่ในใจครู่หนึ่ง มองผู้ฝึกบำเพ็ญสวมชุดคลุมสีดำเหล่านั้นแล้วใช้ความคิดอีกครั้ง ก่อนจะนำชุดคลุมสีดำจากในห้วงมิติออกมาสวมใส่ พร้อมทั้งใส่หน้ากากหนังมนุษย์ชั้นหนึ่งด้วย จากนั้นก็เข้าไปใกล้อย่างเงียบๆ ปะปนอยู่ข้างกายผู้ฝึกบำเพ็ญชุดดำเหล่านั้น
ผู้ฝึกบำเพ็ญชุดดำเหล่านั้นกำลังมองคนทั้งสองประมือกัน จึงไม่ได้สังเกตว่ามีคนลอบเข้ามา เพียงมองนายท่านของพวกเขาที่ต่อสู้กับประมุขเทียมฟ้าเนิ่นนานแล้วก็ยังดูไม่ออกว่าใครจะแพ้หรือชนะ ในใจรู้สึกเป็นกังวล
“พวกเจ้าว่านายท่านจะชนะประมุขเทียมฟ้าหรือไม่ อย่างไรเสียนายท่านก็เพิ่งเข้าสู่ระดับราชันเทพ ประมุขเทียมฟ้าผู้นั้นกลับหยุดอยู่ที่ระดับราชันเทพมาตั้งหลายปีแล้ว”
“นายท่านต้องชนะได้แน่ นายท่านเก่งกาจกว่าประมุขเทียมฟ้า!”
ฟังวาจาของพวกเขาแล้ว หวันเหยียนสือซานที่ปะปนอยู่ในหมู่พวกเขาพลันลอบประหลาดใจ เพราะสองคนต่อสู้กันรวดเร็วมาก เขามองเห็นใบหน้าของพวกเขาได้ไม่ชัดเจน เพียงเห็นว่าพวกเขาต่อสู้กันอยู่ตรงนั้น
ดูไม่เหมือนการต่อสู้ อย่างไรเสียแม้พวกเขาเข่นฆ่ากันหลายกระบวนท่า แต่ไม่มีความคิดจะทำร้ายอีกฝ่ายให้ถึงตาย ลงมือแล้วล้วนออมแรงอยู่สามส่วน ระดับพลังของสองคนที่ประมือกันดูสูสี แต่หากให้พูดว่าใครแข็งแกร่งกว่า เขามองว่าประมุขเทียมฟ้าแข็งแกร่งกว่าอยู่บ้าง
ประมุขเทียมฟ้าควบแน่นลมบนฝ่ามือพร้อมผลักออกไป ตอนเตรียมจู่โจมใส่ประมุขบัวดำผู้นั้น กลับเห็นว่าทั่วกายของประมุขบัวดำพลันมีกลิ่นอายสีดำเอ่อขึ้นมา ตรงหน้าผากปรากฏดอกบัวสีดำดอกหนึ่งขึ้น ปราณเพลิงรอบกายแผ่ขยายโดยพลัน
“ซี้ด! ดูเร็ว! ดอกบัวดำของนายท่านปรากฏที่หน้าผากแล้ว!”
“กลิ่นอายบนกายนายท่านเพิ่มขึ้นยิ่งกว่าก่อนหน้านี้ด้วย!”
“นายท่านชนะแน่! นายท่านชนะแน่! นายท่านชนะแน่!” ผู้ฝึกบำเพ็ญในชุดสีดำหลายคนเห็นภาพตรงหน้า พลันปรบมือส่งเสียงดังอย่างตื่นเต้น
หวันเหยียนสือซานเห็นคนเหล่านั้นโห่ร้องเอาใจช่วย เขาพลันส่งเสียงตามเช่นกัน พร้อมกันนั้นก็มองประมุขบัวดำที่อยู่ข้างหน้า ในใจคิดว่า ‘เป็นเช่นที่เฟิ่งจิ่วคาดการณ์ไว้ ประมุขบัวดำกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพแล้วจริงๆ แถมบัวดำของเขายังดูแปลกมากอีกด้วย’
ตอนนี้เอง สองมือของประมุขบัวดำเหวี่ยงไปข้างหน้า ปราณสีดำกลุ่มหนึ่งพุ่งใส่ประมุขเทียมฟ้าราวกับมีชีวิต ขณะกลืนกินกระแสปราณที่อีกฝ่ายจู่โจม ก็ใช้พลังอันรุนแรงน่ากลัวต้านกลับไปโดยตรง
……….
ตอนที่ 3487 บัวดำตรงหว่างคิ้ว
ตูม!
เกิดเสียงดังสนั่น ประมุขเทียมฟ้าผู้นั้นถูกจู่โจมจนลอยหวือออกไป ร่างกายกระแทกกับต้นไม้ใหญ่อย่างแรง แม้แต่ต้นไม้ใหญ่ก็หักโค่นลงมาด้วย
ตอนเขาหยัดร่างขึ้นมาเตรียมจู่โจมกลับ พลันรู้สึกถึงกลิ่นอายเย็นยะเยือกจนถึงกระดูกแทรกขึ้นมาในร่างกาย กลิ่นอายสายนั้นทำให้เขาตัวสั่นอย่างน่าประหลาด กลิ่นอายบนกายเขาปั่นป่วนขึ้นมาในพริบตา
“เป็นอย่างไร” ประมุขบัวดำที่หยุดจู่โจมแล้วเอ่ยถามขึ้น มือไพล่หลังยืนมองประมุขเทียมฟ้าที่กำลังมองสองมือของตนเองอย่างงุนงง
“นั่นคืออะไร บัวดำดอกนั้นบนหน้าผากเจ้าคืออะไรกันแน่” ประมุขเทียมฟ้ามุ่นคิ้วถาม รู้สึกว่าบัวดำดอกนั้นมีความชั่วร้ายอยู่บ้าง
เขามองประมุขเทียมฟ้าครั้งหนึ่ง ก่อนจะกล่าวเสียงขรึมว่า “บัวดำผลาญโลกาจากโบราณกาล แม้แต่เฟิ่งจิ่วยังกลัวบัวดำนี้ของข้าอยู่สามส่วน แม้เจ้ากับข้าอยู่ในระดับราชันเทพเหมือนกัน ก็ยากจะต้านทานพลังของบัวดำได้”
ฟังดังนั้นแล้ว ประมุขเทียมฟ้าอดที่จะตื่นตกใจไม่ได้ พลังนั้นแก่กล้าถึงขนาดนี้เชียว? เขามองสองมือของตนเอง ความรู้สึกนั้นค่อยๆ จางหายไป เขากระตุ้นพลังจากฝ่ามือกดอัดกลิ่นอายเสียดกระดูกเอาไว้ถึงรู้สึกดีขึ้นบ้าง
หวันเหยียนสือซานที่อยู่ท่ามกลางผู้คนฟังวาจานั้น ในใจพลันหนาวยะเยือกขึ้นมา หากพลังของบัวดำร้ายกาจขนาดนั้น พวกเฟิ่งจิ่วก็ต้องลำบากแล้ว เมื่อถึงเวลาประมือกัน ใครจะเป็นฝ่ายชนะย่อมพูดยาก เห็นทีเขาต้องรีบบอกเรื่องนี้กับนาง ให้นางเตรียมตัวก่อนตั้งแต่เนิ่นๆ
ขณะคิดเช่นนั้น สองคนข้างหน้าก็เดินไปพลาง พูดไปพลางว่า “ข้าจะส่งคนไปตามหาประมุขมาร ตามที่เจ้าพูดก่อนหน้านี้ รอพวกเขาแต่งงานกันสักครึ่งเดือนก่อนค่อยลงมือกับพวกเขา เจ้ามีแผนการที่รอบคอบกว่านี้หรือไม่”
เขาที่เดิมทีอยากถือโอกาสตอนที่ทั้งสองไม่สังเกตเห็นลอบจากไป ทว่าเมื่อได้ยินดังนั้นจึงตามผู้ฝึกบำเพ็ญชุดดำเหล่านั้นเข้าไปใกล้อย่างอดไม่ได้ พวกเขาอยากลงมือกับพวกเฟิ่งจิ่วอย่างไร ในเมื่อมาแล้วฟังให้ชัดเจนหน่อยก็ดีเหมือนกัน
“แผ่นดินผืนนี้เป็นอาณาเขตของเซวียนหยวนโม่เจอแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนั้นก็ไปที่นั่นเถอะ! ถึงแล้วค่อยหารือกันอย่างละเอียด” ประมุขบัวดำกล่าว
ประมุขเทียมฟ้าฟังแล้วพิจารณาเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้า “ดีเหมือนกัน ถึงเวลาแล้วเคลื่อนไหวย่อมสะดวกกว่านี้”
ประมุขบัวดำเหลือบมองอวิ๋นเสวี่ยซินที่ยืนอยู่หน้าถ้ำคราหนึ่ง กำชับว่า “อวิ๋นเสวี่ยซิน เจ้าจดจำเรื่องที่ข้าสั่งได้แล้ว เมื่อถึงเวลาให้เก็บเตียงน้ำแข็งที่นี่ พอข้าหาสถานที่เหมาะๆ ได้แล้วค่อยตั้งวัง”
เสียงของเขาหยุดไป สายตาเย็นชาและกระหายเลือด “ทำเรื่องที่ข้าสั่งให้ดี หากข้ารู้ว่าเจ้ามีใจเป็นอื่น ข้าจะทำให้เจ้าอยู่มิสู้ตายอย่างแน่นอน!”
ครั้นฟังจบ อวิ๋นเสวี่ยซินอดตัวสั่นไม่ได้ นางก้มหน้าและคุกเข่าลง “นายท่านวางใจ เสวี่ยซินไม่มีทางมีใจเป็นอื่น ชีวิตนี้มอบให้นายท่านเท่านั้น!”
ขนตาของอวิ๋นเสวี่ยซินขยับน้อยๆ ก่อนจะฝืนร่างกายลุกขึ้นและเดินไปข้างหน้า เมื่อมาถึงตรงหน้าเขาแล้วก็ก้มหน้าลงอีก ไม่กล้าเงยหน้ามองเขา
“เงยหน้าขึ้นมา” ประมุขบัวดำสั่ง
อวิ๋นเสวี่ยซินได้ยินดังนั้นจึงค่อยเงยหน้าขึ้น ทันใดนั้นเห็นเขาแตะนิ้วหนึ่งลงที่หว่างคิ้วนาง กลิ่นอายสายหนึ่งผ่านจากปลายนิ้วเขาเข้าสู่หว่างคิ้วนางทันที ปราณสีดำเอ่อท้นกลายเป็นบัวดำที่มีกลีบดอกสามกลีบอย่างช้าๆ
ภาพนี้ทำให้ทุกคนรอบข้างตื่นตกใจ แต่ละคนจ้องมองดอกบัวดำที่หว่างคิ้วนางเขม็ง
……….