เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3448 กลับตระกูลเฟิ่ง ตอนที่ 3449 นางกลับมาแล้ว
ตอนที่ 3448 กลับตระกูลเฟิ่ง
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “ได้ ข้าเตรียมของไว้ให้คนที่บ้านเจ้าด้วยจำนวนหนึ่ง เจ้านำกลับไปด้วยเถอะ!” นางพูดแล้วมองเหลิ่งซวงที่อยู่ข้างๆ “เจ้าไปส่งโม่เฉิน มอบของให้เขานำกลับไปด้วย”
“เจ้าค่ะ” เหลิ่งซวงตอบรับ มองไปทางโม่เฉิน
“ขอบคุณเจ้ามาก” โม่เฉินยิ้ม ก่อนจากไปพร้อมกับเหลิ่งซวง
เห็นโม่เฉินไปแล้ว จวินเจวี๋ยซางเองก็ไม่ได้รั้งอยู่เช่นกัน กลับไปที่เรือนของตนเอง ตอนนี้พวกเขาจากไปแล้ว กวนสีหลิ่นจึงค่อยยิ้มพลางถาม “เสี่ยวจิ่ว นางน่าจะไปที่นั่นเหมือนกันไม่ใช่หรือ ถ้าเป็นเช่นนั้น อีกไม่นานพวกเขาย่อมจะได้พบหน้ากันแล้วกระมัง”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “พี่สาวข้าต้องไปก่อนก้าวหนึ่ง ข้าให้นางไปที่เวิ้งสวนท้อ อีกสองสามวันพวกเราเดินทางไป ไม่มีทางเจอกันระหว่างทาง” นางมีรอยยิ้มในเววตา ในใจลอบคำนวณ ‘นางตั้งครรภ์อยู่ ไม่มีทางเดินทางเร็วเกินไป พวกเขาใช้เวลาอยู่ที่นี่ เพียงพอจะให้นางและหวันเหยียนสือซานค่อยๆ เดินทางไปถึงพอดิบพอดี’
หลังจากนั้นนางก็พักผ่อนอยู่ที่หอโอสถสวรรค์พักหนึ่ง จนกระทั่งวันนี้ พวกตู้ฝานจัดการธุระของตระกูลกู้เสร็จแล้วจึงกลับมารายงานที่หอโอสถสวรรค์
ในลานบ้าน ตู้ฝานและหลัวอวี่สองคนบอกเล่าเรื่องราวของตระกูลกู้ให้นางฟัง สุดท้ายกล่าวว่า “ตอนนี้บิดาบุตรตระกูลกู้ได้รับอำนาจของตระกูลกลับคืนมาแล้ว เพราะต้องจัดการเรื่องราวภายในจึงไม่อาจมาได้ ด้วยเหตุนี้จึงให้พวกข้าบอกกล่าวแทน ว่าหลังจากจัดการเรื่องราวในตระกูลเรียบร้อยดีแล้วจะมากล่าวขอบคุณด้วยตนเอง”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฟิ่งจิ่วแย้มยิ้ม “รู้แล้ว พวกเจ้าเดินทางกลับมาต้องเหนื่อยแน่ กลับไปพักผ่อนเถอะ! พรุ่งนี้พวกเราจะไปกันแล้ว”
“ขอรับ” สองคนตอบรับ คารวะครั้งหนึ่งแล้วถอยออกไป
เช้าวันต่อมา โม่เฉินได้ยินว่าพวกเขาจะไปแล้ว จึงยิ้มกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “เอาล่ะ พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ! ข้าจะไปหาอาจารย์สักหน่อย เมื่อถึงวันแต่งงานของพวกเจ้าแล้ว ข้าต้องไปดื่มสุรามงคลแน่นอน”
“ดี เช่นนั้นระหว่างทางระวังตัวด้วย” เฟิ่งจิ่วพยักหน้าให้เขา
โม่เฉินส่งพวกเขาจากไป มองพวกเขานั่งเรือเหาะออกจากที่นี่ ก่อนจะหมุนกายกลับเข้าไปในบ้าน...
ราชวงศ์เฟิ่งหวง ตระกูลเฟิ่ง
หากบอกว่ามีการมีอยู่ที่พิเศษ เช่นนั้นก็พูดได้ว่าคือราชวงศ์เฟิ่งหวงนี้ มันเปลี่ยนจากราชวงศ์เป็นราชวงศ์เฟิ่งหวง แล้วถูกคนทำลายล้าง กลายเป็นสถานที่ที่ไม่มีอำนาจราชวงศ์ปกครอง ว่ากันตามเหตุผลแล้ว การมีอยู่เช่นนี้เหมือนกับคนมากมายจับจ้องเนื้ออ้วนๆ ทว่าเพราะความแข็งแกร่งของตระกูลเฟิ่ง แม้ที่นี่จะไม่มีอำนาจราชวงศ์ก็ไม่มีใครกล้าคิดแตะต้องมัน
ถึงระบบอำนาจราชวงศ์ของราชวงศ์เฟิ่งหวงจะมลายสิ้น แต่ทุกคนยังคงเห็นที่นี่เป็นราชวงศ์เฟิ่งหวง และตระกูลเฟิ่งยังคงเป็นการมีอยู่ที่ควรค่าให้เคารพของที่นี่
ในจวนตระกูลเฟิ่ง คนตระกูลเฟิ่งที่ได้รับข่าวว่าพวกเฟิ่งจิ่วจะกลับมาตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน บัดนี้แต่ละคนรอคอยอย่างมีความสุข ทั่วทั้งจวนตระเตรียมข้าวของวุ่นวาย วันๆ รอคอยการมาถึงของพวกเขา
คนที่คุ้นเคยกันหลายคนรู้ข่าวว่าพวกเฟิ่งจิ่วจะกลับมาก็มักมานั่งที่จวนบ่อยๆ สอบถามจนได้ความว่านางกลับมาแต่งงาน จึงเตรียมของขวัญแต่งงานไว้อย่างลับๆ
วันหนึ่งหลังจากนั้น เรือเหาะลอยผ่านในเมือง ตอนร่อนลงที่หน้าประตูใหญ่จวนตระกูลเฟิ่ง คนทั้งหมดล้วนยืดคอมองอย่างอดไม่อยู่ จนกระทั่งเงาร่างสีแดงที่คุ้นตาปรากฏแก่สายตา ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนเอ่ยขึ้นมา “คุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิ่งกลับมาแล้ว!”
ทันใดนั้นคนทั้งเมืองต่างแตกฮือขึ้นมา ส่งเสียงร้องด้วยความยินดีอย่างต่อเนื่อง…
……….
ตอนที่ 3449 นางกลับมาแล้ว
เฟิ่งซานหยวนและพวกเฟิ่งเซียวได้ยินว่าพวกเฟิ่งจิ่วมาถึงแล้ว ต่างก็ออกมาต้อนรับ ครั้นเห็นนางที่จากบ้านไปหลายปีกลับมา ทุกคนต่างก็ขอบตาแดงขึ้นมา
“ท่านปู่ ท่านย่า ท่านพ่อ ท่านแม่” เฟิ่งจิ่วเรียกทีละคน คารวะพวกเขาครั้งหนึ่งก่อนยิ้มพร้อมกล่าว “ข้ากลับมาแล้ว”
“ดีๆ กลับมาแล้วก็ดี กลับมาแล้วก็ดี” ทุกคนมองนางอย่างตื่นเต้น ครั้งมองเห็นเจ้าตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างนาง เขาพลันชะงักไปเล็กน้อย “นี่คือ…”
“นี่คือห้าวเอ๋อร์…” เฟิ่งจิ่วกล่าว ดันร่างเด็กชายไปข้างหน้า “เร็ว ทักทายพวกท่านปู่”
“ห้าวเอ๋อร์คารวะท่านปู่ทวด ท่านย่าทวด ท่านตา ท่านยาย” ห้าวเอ๋อร์คุกเข่าลงคารวะพวกเขาโดยไม่บกพร่อง พร้อมโขกศีรษะครั้งหนึ่ง
“ที่แท้เป็นห้าวเอ๋อร์ เด็กเล็กในปีนั้นเติบใหญ่ขนาดนี้แล้ว หากไม่บอกคงจำไม่ได้แน่” เฟิ่งซานหยวนหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะประคองเขาลุกขึ้นยืน “รีบลุกขึ้นเถอะห้าวเอ๋อร์ ตามทวดกลับบ้าน ปีนั้นแม่เจ้าพาเจ้ากลับมา เจ้ายังตัวเล็กขนาดนี้อยู่เลย แถมยังอุ้มเจ้าอยู่ในอ้อมแขนด้วย!”
ห้าวเอ๋อร์ฟังพลางมองปู่ทวดที่จูงมือเขาอยู่ อีกฝ่ายดูเยาว์วัยกว่าท่านตาอยู่บ้าง จึงสงสัยอย่างอดไม่ได้
“ฮ่าๆ เสี่ยวจิ่วเอ๋ย ไปๆๆ เข้าไปในบ้าน พวกเจ้าไม่ได้กลับมาตั้งหลายปีแล้ว” เฟิ่งเซียวหัวเราะเสียงดังเช่นกัน เห็นบุตรีกลับมาจึงยื่นมือไปตบไหล่นาง จากนั้นมองทุกคนที่ตามหลังนางมา “เข้าไปด้วยกันเถอะ ในบ้านไม่ได้คึกคักแบบนี้มานานแล้ว”
คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าไปในจวนอย่างครึกโครม คนในจวนไม่น้อยล้วนเป็นคนชรา แต่ละคนเห็นเฟิ่งจิ่วแล้วก็รีบคารวะ ในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพและเลื่อมใส ส่วนสาวใช้และข้ารับใช้ที่อายุยังน้อยลอบมองคุณหนูใหญ่ของพวกเขาด้วยความสงสัย ได้เห็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิ่งที่ร่ำลือกันระยะใกล้เช่นนี้เป็นครั้งแรกย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา
เฟิ่งซานหยวนที่เดินอยู่ข้างหน้าจูงห้าวเอ๋อร์เดินเข้าไปข้างใน ระหว่างนั้นก็กำชับพ่อบ้านที่คอยท่าอยู่ข้างๆ “สั่งให้ตกรางวัลทุกคนในจวน ให้ทุกคนได้มีความสุขกันถ้วนหน้า”
“ฮ่าๆ ขอบคุณนายท่าน” พ่อบ้านที่อยู่ข้างกายหัวเราะขึ้นมา พร้อมกันนั้นก็กล่าวขอบคุณ จากนั้นจึงเอ่ยกับทุกคนเสียงดัง “นายท่านตกรางวัลให้ทุกคน ให้ทุกคนได้มีความสุขกันถ้วนหน้า”
คนในจวนฟังดังนั้น ทันใดนั้นพลันเกิดความปีติอย่างถ้วนทั่ว พวกข้ารับใช้พากันกล่าวขอบคุณด้วยความเป็นสุข ใครเล่าจะไม่รู้ว่าประตูจวนตระกูลเฟิ่งนั้นก้าวเข้ามายากที่สุด ยากนักกว่าจะได้เข้ามาในตระกูลเฟิ่ง แม้เป็นข้ารับใช้คนหนึ่งอยู่ข้างนอกก็เป็นเรื่องที่มีเกียรตินัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงข้ารับใช้ในจวนตระกูลเฟิ่ง แทบเรียกได้ว่าข้ารับใช้ทุกคนต่างก็เข้ามาที่จวนตระกูลเฟิ่งเพื่อเกียรติยศ อีกทั้งพวกเขายังจดจำฐานะของตนเองไว้ทุกขณะจิต ไม่ทำเรื่องให้จวนตระกูลเฟิ่งต้องอับอาย
ในโถงใหญ่ของจวนตระกูลเฟิ่ง ทุกคนรวมตัวกันอยู่ที่นี่ ตอนนี้เฟิ่งจิ่วค่อยแนะนำหลายๆ คนกับพวกเขา อย่างไรเสียนอกจากคนที่คุ้นเคยกันบ้างแล้ว พวกจวินเจวี๋ยซางกับฉินซินกลับไม่เคยพบหน้ามาก่อน
ข้างนอกจวนตระกูลเฟิ่ง ในมือหวันเหยียนสือซานถือน้ำเต้าสุราเดินไปพลาง ดื่มไปพลาง ฟังคนบนถนนน้อยใหญ่ล้วนพูดกันว่าคุณหนูใหญ่แห่งจวนตระกูลเฟิ่งกลับมาแล้ว สีหน้าพลันเปลี่ยนแปลงไป ตามไปดูใกล้ๆ ประตูจวนตระกูลเฟิ่งเช่นกัน
นอกจากเห็นเรือเหาะลำนั้นแล้ว กลับไม่เห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาคนอื่น ดังนั้นเขาจึงรั้งชายฉกรรจ์คนหนึ่งข้างกายมาถามความ “คุณหนูใหญ่จวนตระกูลเฟิ่งกลับมาแล้วหรือ ใช่เฟิ่งจิ่วผู้นั้นหรือไม่”
……….