เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3440 ปลด ตอนที่ 3441 ไม่ได้
ตอนที่ 3440 ปลด
หลายคนสนทนากันอยู่ที่ชั้นล่าง เหลิ่งซวงซื้อเสื้อผ้าแล้วให้เสี่ยวเอ้อร์นำไปให้พวกเขา จนกระทั่งประมาณหนึ่งก้านธูปให้หลัง กู้เซียงอี๋และบิดาเขาก็เดินออกมา ก่อนจะมาถึงตรงหน้าพวกเฟิ่งจิ่ว
เพราะโต๊ะหนึ่งมีคนนั้งสี่คนกำลังพอดี ตอนนี้มีพวกเขามาเพิ่ม เฟิ่งจิ่วจึงลุกขึ้นยืน หมุนกายไปนั่งลงที่โต๊ะข้างๆ พร้อมกับบอกว่า “นั่งเถอะ!” เห็นกู้เซียงอี๋และบิดาเขาเปลี่ยนโฉมแล้ว คราวนี้จึงค่อยรู้สึกว่ากู้เซียงอี๋ที่รู้จักเมื่อในอดีตกลับมาแล้ว
สองคนพยักหน้า ก่อนจะนั่งลงข้างๆ โต๊ะตัวนั้น
“ยื่นมือออกมา” เฟิ่งจิ่วกล่าว ให้พวกเขาสองคนยื่นมือ
ได้ยินแล้วสองคนก็ยื่นมือออกมาและวางลงบนโต๊ะ เห็นเพียงเฟิ่งจิ่วยื่นมือออกมาจับชีพจรให้พวกเขา ไม่นานนักก็ชักมือกลับ พวกเขาสองคนจึงมองนาง
“ดื่มยาสิ้นเสียงไปกระมัง คนในตระกูลของพวกเจ้าก็ดื่มไปเหมือนกันใช่หรือไม่” เฟิ่งจิ่วถาม พร้อมกันนั้นก็หยิบเข็มเงินออกมาจากในห้วงมิติ
กู้เซียงอี๋พยักหน้า จากนั้นเทน้ำลงบนโต๊ะ แล้วใช้มือแตะน้ำเขียนตัวอักษรถามคำถาม “จะหายดีได้หรือไม่”
เห็นตัวอักษรบนโต๊ะแล้ว เฟิ่งจิ่วยิ้มว่า “ยาสิ้นเสียงเล็กน้อยทำอะไรข้าไม่ได้หรอก วางใจเถอะ!” นางพูดพลางกางห่อเข็มเงินออก “ข้าช่วยพวกเจ้าได้ ใช้เข็มเงินและพลังวิญญาณเค้นยาออกจากในร่างกาย ส่วนคนในตระกูลของพวกเจ้า เดี๋ยวข้าจะเขียนใบสั่งยาให้พวกเขาไปเจียดยา กินยาแล้วเย็นนี้ก็น่าจะเอ่ยปากพูดได้แล้ว”
ครั้นฟังดังนั้น กู้เซียงอี๋และบิดาสบตากัน ลอบถอนหายใจออกมา กู้เซียงอี๋ใช้น้ำชาเขียนตัวอักษร ‘ขอบคุณ’ ลงบนโต๊ะ และนั่งคอยนางฝังเข็มให้พวกเขา
เฟิ่งจิ่วยิ้ม นิ้วมือลูบผ่านเข็มเงินห่อนั้น นางหยิบเข็มออกมาเล่มหนึ่งแล้วลุกขึ้นยืน มาถึงข้างๆ กู้เซียงอี๋แล้วกล่าวว่า “อย่าขยับระหว่างฝังเข็ม”
โม่เฉินและจวินเจวี๋ยซาง ไปจนถึงกวนสีหลิ่นสามคนนั่งอยู่ที่โต๊ะข้างๆ เห็นเฟิ่งจิ่วฝังเข็มก็ไม่ได้รบกวน ส่วนแขกบนชั้นสองกลับยืนมองอยู่บนนั้น ในใจสงสัยในฐานะของพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง
เฟิ่งจิ่วฝังเข็มให้ทั้งสองคนพร้อมกัน หลังจากฝังเข็มได้ครึ่งก้านธูปแล้ว นางดึงเข็มเงินออก ปราณวิญญาณที่ฝ่ามือเติมพลังชีวิตเสี้ยวหนึ่งเข้าไปร่างกายพวกเขาด้วย ตอนยาในร่างกายพวกเขาถูกขับออกมา นางปลดผนึกพลังที่ถูกผนึกเอาไว้ให้พวกเขาเช่นกัน
“พรวด!”
“พรวด!”
สองบิดาบุตรตระกูลกู้กระอักเลือดออกมาพร้อมกัน รู้สึกเพียงว่าหลังจากกระอักเลือดแล้ว เสียงที่ติดขัดในลำคอไม่อาจเปล่งออกมาได้ ในที่สุดก็สามารถเปล่งออกมาเสียที ปราณวิญญาณทั่วร่างกายเอ่อท้นตามขึ้นมา
“แค่กๆ!”
ผู้นำตระกูลกู้ไอสองเสียง เช็ดเลือดที่มุมปาก เขาผ่อนลมหายใจออกมา ก่อนจะรู้สึกว่าสบายตัวขึ้นมากแล้ว ทันใดนั้นก็ประสานมือกล่าวกับเฟิ่งจิ่วว่า “ขอบคุณภูตหมอ หากไม่ได้พบท่านในครั้งนี้ เกรงว่าพวกเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอย่างไรดี”
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย “ไม่ต้องขอบคุณหรอก นั่งลงก่อนเถอะ! ข้าอยากฟังพวกเจ้าเล่า ว่าเหตุใดพวกเจ้ามีสภาพเช่นนี้ได้” นางพูดพลางมองไปทางชั้นสอง เห็นพวกเขาล้วนจ้องมองทางนี้อยู่ จึงกล่าวกับเหลิ่งซวงที่อยู่ข้างๆ ว่า “หลงจู๊บอกว่าแขกพวกนั้นจะออกจากโรงเตี๊ยมวันนี้ไม่ใช่หรือ”
ฟังแล้วเหลิ่งซวงมองไปทางชั้นสองเช่นกัน นางก้าวขึ้นไปบนชั้นสอง “ทุกท่าน เชิญเถอะ!”
เมื่อเห็นดังนั้น แขกพวกนั้นก็รู้ว่าพวกเขามีธุระจะหารือกัน ไม่อาจรั้งอยู่ที่นี่ต่อได้จึงไม่ได้พูดอะไรมากอีก เพียงกดกลั้นความตื่นตะลึงในใจและเก็บข้าวของออกจากโรงเตี๊ยมไป
……….
ตอนที่ 3441 ไม่ได้
หลังจากคนพวกนั้นออกไปแล้ว หลงจู๊ให้เสี่ยวเอ้อร์เช็ดเลือดบนพื้นแล้วถอยออกไป
หลังจากกู้เซียงอี๋ใจเย็นลงแล้ว เขาก็กล่าวว่า “ความจริงแล้วนี่เป็นความวุ่นวายภายในตระกูลของข้า คนจากบ้านรองร่วมมือกับคนนอกลงมือกับพวกข้า แย่งสิทธิ์ผู้นำตระกูลกู้ไป อีกทั้งไล่คนของบ้านใหญ่อย่างพวกข้าออกมา จับพวกข้าส่งมาเป็นเชลยทางนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอกับพวกเจ้าที่นี่ แถมพวกเจ้ายังช่วยไว้อีกต่างหาก”
ฟังเขาเล่าเรื่องให้ฟังโดยคร่าวจนจบ เฟิ่งจิ่วเพียงยิ้มเล็กน้อย “เห็นทีหลายปีที่พวกข้าไม่อยู่ที่นี่ หลายต่อหลายคนก็บ้าคลั่งขึ้นมา แม้กระทั่งพวกเจ้าที่เป็นพันธมิตรกับพวกข้าก็ยังกล้าแตะต้อง”
“เพราะความวุ่นวายภายในตระกูล คนของพวกข้าไม่ทันได้ไปขอความช่วยเหลือกับหอโอสถสวรรค์ ส่วนพวกเขาพอครอบครองตระกูลกู้แล้วก็ไม่ได้เลิกทำการค้าขายกับพวกเจ้า แต่ตอนนั้นในบ้านข้ามีคนหนีไปได้ ข้าให้พวกเขาไปขอความช่วยเหลือกับหอโอสถสวรรค์เช่นกัน ระหว่างทางพวกข้ายังทิ้งเบาะแสเอาไว้ เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขายังมาไม่ถึงก็พบกับพวกเจ้าก่อนแล้ว”
เฟิ่งจิ่วฟังพวกเขาพูดไปพลาง ให้เหลิ่งซวงนำกระดาษกับพู่กันจากหลงจู๊มาเขียนใบสั่งยาไปพลาง ก่อนจะบอกเหลิ่งซวงให้ไปซื้อสมุนไพรมาจำนนหนึ่ง แล้วค่อยต้มยาให้คนตระกูลกู้กิน
“จัดการความวุ่นวายภายในตระกูลเป็นเรื่องง่ายเช่นกัน” เฟิ่งจิ่วยิ้ม “ครั้งนี้ข้ากลับมาก็เพื่อเตรียมตัวแต่งงาน ไม่น่าอยู่บนแผ่นดินใหญ่ทางนี้นาน จะไปที่แผ่นดินปลายน้ำทันที เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ข้าจะให้คนกลับไปจัดการร่วมกับพวกเจ้าด้วย ช่วยแก้ไขปัญหาเรื่องนี้”
ฟังนางพูดเช่นนั้นแล้ว บุตรบิดาตระกูลกู้ไม่ประหลาดใจ กลับพยักหน้าทันที ลุกขึ้นและกล่าวขอบคุณอีกต่างหาก
พร้อมกันนั้นเอง ตรงประตูเมือง เงาร่างหลายสายคุมกระบี่มาจากท้องฟ้า มาถึงหน้าประตูเมืองแล้วแน่นอนว่าต้องเป็นกำแพงเมืองที่มุมหนึ่งถล่มลงมา หลายคนประหลาดใจเล็กน้อย สบตากันคราหนึ่ง
“เจ้าเมืองทุกท่าน พวกท่านมาได้เสียที เจ้าเมืองของพวกข้า…” ชายชราคนนั้นมองเห็นพวกเขาแล้วเอ่ยเรียกอย่างอดไม่ได้
พวกเขามาถึงข้างล่าง ตอนมองเห็นเจ้าเมืองที่แทบไร้ลมหายใจกำลังถูกชายชราประคองเอาไว้ ก็ย่อมมีสีหน้าตื่นตกใจเช่นเดียวกัน “เกิดเรื่องอะไรขึ้น เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้ได้”
คนแบบไหนกันที่ทำลายพลังบำเพ็ญของเขาได้ นี่…นี่ทำให้คนอยู่มิสู้ตายยิ่งกว่าถูกฟันด้วยดาบหนึ่งเสียอีก
ชายชราสูดลมหายใจเข้าลึก กดกลั้นความเจ็บปวดมหาศาลจากอวัยวะตันห้ากลวงหก กล่าวว่า “มีคนกลุ่มหนึ่งมาถึงในเมือง พวกเขาปล่อยคนที่เป็นเชลยไปหลายสิบคนบนถนนเส้นนี้ อีกทั้งยังทำให้ผู้คุ้มกันบาดเจ็บ และทำให้พวกข้าบาดเจ็บหนักด้วย พวกเขาทำลายพลังบำเพ็ญของเจ้าเมือง คนพวกนั้น…คนพวกนั้นไม่สนใจฟ้าสูงแผ่นดินต่ำอย่างแท้จริง! เจ้าเมืองทั้งหลาย พวกท่านปล่อยคนแบบนี้ให้ทำตามใจชอบไม่ได้โดยเด็ดขาด!”
“ใครกันทำเรื่องอุกอาจปานนี้ พวกเจ้าแม้แต่ที่มาของพวกเขาก็ไม่รู้เลยหรือ” เจ้าเมืองคนหนึ่งในนั้นมุ่นคิ้วถม
“ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร รู้เพียงบุรุษที่ทำให้พวกข้าบาดเจ็บนามว่าตู้ฝาน”
“ตู้ฝาน?” หลายคนสบตากัน รู้สึกว่าชื่อนี้ไม่คุ้นหูเป็นอย่างยิ่ง ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ในบรรดากลุ่มคน ผู้อาวุโสตระกูลเฉินที่ตำหนิลูกหลานอยู่รอบหนึ่ง พอได้ยินคำพูดนี้ของพวกเขา คราวนี้จึงค่อยให้คนประคองเดินไปข้างหน้า “เจ้าเมืองทุกท่าน อย่าหาเรื่องคนคนนั้นเด็ดขาด”
“ผู้อาวุโสเฉิน ท่านหมายความว่าอย่างไร” ชายชราที่ได้รับบาดเจ็บคนนั้นฟังแล้วถามอย่างมีโทสะ คนพวกนี้ทำให้พวกเขาบาดเจ็บหนักขนาดนี้แล้ว หรือว่าจะให้ปล่อยเลยตามเลย? เป็นไปไม่ได้!
ที่อยู่ข้างกายผู้อาวุโสคือคนของตระกูลใหญ่อีกสองสามตระกูล ตอนนี้พวกเขามีสีหน้าตะลึงงันอยู่บ้าง เพราะฟังอยู่นานแล้ว ในที่สุดก็รู้ฐานะของคนพวกนั้น เพียงแต่เป็นไปได้หรือ? เป็นความจริงใช่หรือไม่?
……….