เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3420 รู้ ตอนที่ 3421 จะสำเร็จ
ตอนที่ 3420 รู้
ฟังดังนั้นแล้ว หวันเหยียนเชียนหวาก็มองเขา สีหน้าค่อนข้างสับสน ราวกับกำลังคิดว่าจะเอ่ยปากพูดเรื่องนี้กับเขาอย่างไร
ทว่าเห็นสีหน้าสับสนของนางแล้ว หวันเหยียนสือซานพลันรู้สึกหนักใจขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เขาเอ่ยถามด้วยความระมัดระวังว่า “เชียนหวา เจ้าบอกกับข้ามาตามตรง เจ้า…เจ้าไม่ได้ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่ได้ใช่หรือไม่”
หวันเหยียนเชียนหวาชะงักไป จากนั้นหัวเราะพรืดออกมา “ท่านอาสือซาน จินตนาการของท่านล้ำเลิศเกินไปแล้ว ข้าจะเป็นโรครักษาไม่ได้อะไรที่ไหน”
เห็นสีหน้านางเหมือนไม่ได้กำลังโกหก เขาจึงถามต่อว่า “ในเมื่อไม่ใช่ เหตุใดเจ้าสีหน้าซีดขาวขนาดนี้ แถมยังอาเจียนอีกต่างหาก ทั้งยังไม่ยอมให้หมอมาตรวจดูด้วย เจ้าเป็นอะไรกันแน่”
ตอนนี้นางนั่งตัวตรง เก็บรอยยิ้มบนใบหน้าไป จากนั้นมองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านอาสือซาน ข้าจะพูดกับท่านตามตรง!”
“อืม เจ้าพูดเถอะ”
ท่าทางของนางทำให้หวันเหยียนสือซานเครียดเกร็งขึ้นมา เขานั่งตัวตรงและมองนางอย่างจริงจังเช่นกัน ในใจกำลังคิดว่าหากเป็นโรครักษาให้หายยากอะไรขึ้นมา อย่างมากเขาก็กลับไปพบเฟิ่งจิ่ว ตามอีกฝ่ายมาตรวจดูนางก็ใช้ได้แล้ว
“ข้าตั้งครรภ์แล้ว”
หวันเหยียนเชียนหวามองเขาพลางกล่าว ทันใดนั้นพลันรู้สึกว่านางนั้นเป็นหลานสาว มาพูดเรื่องนางตั้งครรภ์ให้ท่านอาคนหนึ่งฟังแล้วดูน่าขันอยู่บ้าง
หวันเหยียนสือซานที่กำลังวางแผนอยู่ในใจฟังนางพูดเสียงเบาแล้ว ทันใดนั้นเขาก็พยักหน้า “ตั้งครรภ์แล้ว? ที่แท้ก็ตั้งครรภ์นี่เอง นี่เป็นเรื่องดี”
ทว่าสิ้นเสียงนั้น เขาก็ตัวแข็งทื่อขึ้นมาในทันใด ก่อนจะผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ รีบร้อนจนทำเก้าอี้ล้มคว่ำลงกับพื้น พร้อมกับแหวเสียงดัง “ตั้งครรภ์แล้ว? เจ้าบอกว่าเจ้าตั้งครรภ์แล้ว?”
“เบาเสียงหน่อย!” หวันเหยียนเชียนหวารีบกล่าว ถลึงตามองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “ข้าไม่อยากให้พวกท่านพ่อรู้”
สองคนสนทนากันอยู่ในเรือน กลับไม่รู้ว่าชายชรา ไปจนถึงเจ้าตระกูลหวันเหยียนและหวันเหยียนเชียนหลันที่กำลังก้าวเท้าเดินเข้ามาจากข้างนอกนั้นได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจแล้ว พลันชะงักฝีเท้าพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย มีสีหน้าตระหนกกันทั้งหมด
เชียนหวาตั้งครรภ์? นางยังไม่ได้แต่งงาน จะตั้งครรภ์ได้อย่างไร? เด็กคนนี้เป็นลูกของใคร? เหตุใดนางกลับมาแล้วไม่บอกกล่าวพวกเขา? หรือว่าถูกคนรังแกอยู่ข้างนอกนั่น?
ทันใดนั้นพลันเกิดความคิดมากมายขึ้นในใจคนทั้งสาม ทว่าก็รู้สึกได้ถึงโทสะกลุ่มหนึ่งด้วยเช่นกัน อยากจะปรี่เข้าไปถามว่าบุรุษที่รังแกนางเป็นใคร ทว่านึกถึงเกียรติของนางแล้วก็กดกลั้นอารมณ์ไว้
นางกลับมาจนถึงตอนนี้แล้วไม่พูดกับพวกเขา เห็นทีคงไม่หวังให้พวกเขารู้ ไม่หวังให้พวกเขากังวลใจ กระนั้นตอนนี้นางตั้งครรภ์แล้ว ไม่ช้าก็เร็วคนในตระกูลล้วนต้องรู้ ถึงตอนนั้นแล้วทุกคนจะมองนางอย่างไร?
พอคิดถึงตรงนี้ พวกเขาต่างก็กำหมัดแน่น บุรุษที่รังแกนางผู้นั้นทำให้นางต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ตามลำพัง สมควรตายอย่างแท้จริง!
สามคนเก็บกลิ่นอาย ไม่ได้เดินเข้าไป กลับมองหน้ากันแล้วเดินตามกันออกไป
ด้านในเรือน หวันเหยียนสือซานถลึงตามองหวันเหยียนเชียนหวา ถามอย่างไม่เข้าใจอยู่บ้าง “ลูกของจวินเจวี๋ยซางหรือ”
หวันเหยียนเชียนหวาเหล่มองเขา “ไม่ใช่ลูกเขาแล้วจะเป็นลูกใคร”
“เจ้า…เจ้ากล้าหลับนอนกับเขา อีกทั้งยังตั้งครรภ์ลูกของเขาอีก?” เขาเดินไปมาอยู่ในเรือนด้วยความกังวล สองมือถูกัน จากนั้นกลับมาถึงตรงหน้านาง ถามอย่างจริงจังว่า “เขารู้หรือไม่”
“เขาเพียงรู้ว่าข้าหลับนอนกับเขา ไม่รู้ว่าข้าตั้งครรภ์ลูกของเขา” หวันเหยียนเชียนหวากล่าวอย่างไม่รีบไม่ร้อน อีกทั้งหยิบบ๊วยเขียวเม็ดหนึ่งขึ้นมากิน
……….
ตอนที่ 3421 จะสำเร็จ
“เจ้าคิดคลอดเด็กคนนี้หรือไม่” หวันเหยียนสือซานมองนาง ความคิดในสมองพลันโลดแล่น ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ เขาเบิกตาโพลงอย่างเหลือเชื่อ “เจ้าคงไม่คิดขโมยเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาตั้งแต่แรกกระมัง”
พอได้ยินดังนั้น หวันเหยียนเชียนหวาเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “อะไรคือขโมยเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา นี่คือลูกของเขานะ”
เห็นท่าทางเช่นนั้นของนาง หวันเหยียนสือซานไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เขาถามว่า “เฟิ่งจิ่วรู้เรื่องนี้หรือไม่ ที่เจ้าตั้งครรภ์ได้ หรือว่าเป็นเพราะความช่วยเหลือของเฟิ่งจิ่ว”
สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนอย่างพวกเขา อยากตั้งครรภ์ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญเซียนที่ระดับพลังแก่กล้ายิ่งเป็นเรื่องยาก กระนั้นพวกเขากลับมีโชคตั้งครรภ์ขึ้นมาได้ เห็นทีนางคงวางแผนไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว
“อืม” หวันเหยียนเชียนหวาตอบรับเสียงหนึ่ง
หวันเหยียนสือซานเห็นเช่นนั้นก็รีบจัดเก้าอี้ที่ล้มลงให้ดีอีกครั้ง ถอนใจก่อนกล่าวว่า “แล้วตอนนี้เจ้าจะทำอย่างไร เจ้าคงไม่คิดบอกกับพวกบิดาเจ้ากระมัง หากอยู่ที่นี่ต่อไป ท้องเจ้าโตขึ้นทุกวัน พวกเขาต้องรู้แน่”
“ดังนั้นข้ากำลังคิดว่าถือโอกาสตอนท้องยังไม่โตไปจากที่นี่ก่อนดีหรือไม่” นางจับปอยผมเล่น “เฟิ่งจิ่วบอกว่าเวิ้งสวนท้อเป็นสถานที่เหมาะแก่การบำรุงครรภ์ อีกทั้งอยู่ใกล้ตระกูลนางเช่นกัน”
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น หาเวลาบอกกับพวกเขา แล้วพวกเราก็ออกเดินทางเถอะ!” หวันเหยียนสือซานว่า
“อืม อีกสองสามวันแล้วกัน!” นางพูด พร้อมกันนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก ไม่นานนักเสียงของสาวใช้ก็ดังมาจากข้างนอกนั่น
“คุณหนู”
สาวใช้คนนั้นนำรังนกถ้วยหนึ่งเข้ามา วางลงบนโต๊ะแล้วเอ่ยว่า “รังนกที่ทางห้องครัวตุ๋นเสร็จแล้วเจ้าค่ะ เมื่อครู่เจ้าตระกูลไปที่นั่นพอดี รู้ว่าคุณหนูยังไม่ได้กินอะไรเลย จึงบอกว่าให้นำรังนกชามนี้มาให้คุณหนูรองท้องก่อน อีกเดี๋ยวต้มโจ๊กรังนกเสร็จแล้วจะให้คนนำมาเจ้าค่ะ”
หวันเหยียนเชียนหวาโบกมือครั้งหนึ่งให้นางออกไป จากนั้นจึงเปิดฝาและหยิบช้อนขึ้นมาตักกิน ขณะเดียวกันก็พูดว่า “ท่านอาสือซาน ข้าเพิ่งมีปฏิกิริยาของการตั้งครรภ์ ตอนนี้ไม่เหมาะจะเร่งเดินทางอยู่ข้างนอก หากจะไปต้องรอครบสามเดือนก่อนค่อยว่ากัน! ตอนนี้ข้าจะบำรุงครรภ์อยู่ที่นี่ไปก่อน”
“ข้าไม่เข้าใจเรื่องนี้หรอก เจ้าบอกจะทำอย่างไรก็ทำตามนั้นแล้วกัน! แต่ข้ารู้สึกว่ายังต้องตามคนที่มีประสบการณ์มาคอยดูแลอยู่ข้างกายเจ้าดีกว่า” หวันเหยียนสือซานเอ่ย คิ้วสองข้างขมวดมุ่น
อีกด้านหนึ่ง ในสำนักที่โลกเบื้องบน เซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วสองคนมาถึงสถานที่อันเป็นที่ตั้งของบันไดสู่แดนเซียน พวกเขาบอกเล่าเจตนาการมาเยือนกับเจ้าสำนักแล้ว ย่อมได้รับอนุญาต
ในโลกที่เห็นระดับพลังเป็นสำคัญ ขอเพียงพลังของเขากล้าแกร่ง พวกเขาอยากทำเรื่องอะไร ไม่ว่าใครก็ขวางทางไม่ได้ แม้เป็นการทำลายกฎเกณฑ์ฟ้าดินระหว่างโลกเบื้องบนและโลกเบื้องล่าง เปิดหนทางเซียนเชื่อมระหว่างสองโลก ก็ไม่มีใครว่าอะไรเช่นกัน
คนที่อื่นไม่รู้แผนการของพวกเขา แต่คนของสำนักกลับรู้ วันนี้เห็นพวกเขามุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เบื้องล่างย่อมวิจารณ์กันเบาๆ
ส่วนกวนสีหลิ่นที่มองอยู่ข้างๆ ถามโม่เฉินซึ่งอยู่ข้างกายเขาด้วยความกังวลอยู่บ้าง “ด้วยพลังของพวกเขาสองคน ทำลายกฎเกณฑ์สวรรค์นั้นได้จริงๆ ใช่หรือไม่ พวกเขาเปิดหนทางเซียนเชื่อมระหว่างสองโลกได้จริงหรือ จะต้องเสียพลังปราณวิญญาณไปมากมายเลยกระมัง”
โม่เฉินหัวเราะเสียงนุ่มนวล สายตามองเฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงเตะตาข้างบน “วางใจเถอะ! นางทำได้” ยิ่งไปกว่านั้น ข้างกายนางยังมีเซวียนหยวนโม่เจ๋อคอยช่วยเหลือ นางจะต้องทำสำเร็จอย่างแน่นอน
……….