เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3328 กลับเมือง ตอนที่ 3329 กลับมาแล้ว
ตอนที่ 3328 กลับเมือง
เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อลุกขึ้นพร้อมกัน คารวะเขาอย่างจริงจัง “รักษาตัวด้วย”
“ท่านปู่ หลังจากนี้ห้าวเอ๋อร์จะกลับมาเยี่ยมท่านแน่นอน” ห้าวเอ๋อร์กล่าวเช่นกัน คารวะอย่างเคารพนบนอบ
“ดีๆๆ” ราชาโอสถยิ้มแล้วพยักหน้า ตบไหล่เขาเบาๆ “เด็กดี เชื่อฟังท่านพ่อท่านแม่เจ้า ตั้งใจฝึกบำเพ็ญล่ะ”
“ท่านปู่วางใจ ห้าวเอ๋อร์จะเป็นเด็กดี” เขารับปากด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ราชาโอสถส่งพวกเขาออกไปแล้วค่อยกล่าว “ข้าชราแล้วไม่อยากเห็นการจากลา ขอไม่ไปส่งพวกเจ้าแล้วกัน พวกเจ้าไปเองเถอะ!”
“อาจารย์รักษาตัวด้วย” เฟิ่งจิ่วเอ่ย จากนั้นพาห้าวเอ๋อร์จากไปพร้อมกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
พวกเขากลับถ้ำแล้วเก็บข้าวของอย่างง่ายๆ จากนั้นคนทั้งกลุ่มก็มาถึงสนามหญ้า สองมือของเซวียนหยวนโม่เจ๋อทำมุทรา วาดนิ้วกลางอากาศครั้งหนึ่ง ก่อนจะมีวังวนหนึ่งปรากฏขึ้น
“ไปเถอะ!” เขามองพวกเหลิ่งหวา บอกให้พวกเขาเข้าไปก่อน
เหลิ่งหวาและเหลิ่งซวงเข้าไปก่อน ฮุยหลางและอิ่งอีตามเข้าไป ส่วนเฟิ่งจิ่วอุ้มห้าวเอ๋อร์กระโดดเข้าไปในนั้นพร้อมกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ แสงสว่างสายหนึ่งสว่างวาบ ทันใดนั้นวังวนก็หายวับไปพร้อมกับพวกเขาที่หายไปจากหุบเขาราชาโอสถเช่นกัน..
ช่วงเย็น
รถลากกวางวิญญาณทองม่วงคันหนึ่งเคลื่อนที่อยู่บนถนนบนภูเขาด้วยความเร็วอย่างยิ่งยวด ราวกับบินอยู่อย่างไรอย่างนั้น ถึงกวางวิญญาณทองม่วงจะสามารถเหาะได้แต่พวกมันกลับไม่ได้เหาะอยู่กลางอากาศ เพียงวิ่งไปตามทางถนน รวดเร็วจนฝุ่นตลบอบอวล
เหลิ่งหวาและเหลิ่งซวงสองคนนั่งอยู่ข้างหน้าคอยบังคับรถลากกวางวิญญาณทองม่วง ตรงที่มืด ฮุยหลางและอิ่งอีเดินคู่กันมา ผู้ฝึกบำเพ็ญทั้งหลายต่างก็หลบเลี่ยง ไม่กล้าขวางทางแม้สักนิด
ตอนทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่งกำลังเดินมา พอเห็นรถลากกวางวิญญาณทองม่วงวิ่งผ่าน บางคนถึงกับเบิกตากว้าง บางคนกลั้นหายใจ มีเพียงผู้นำทหารรับจ้างที่ดึงสติกลับมาได้ก่อน จึงตะคอกเบาๆ เสียงหนึ่ง สั่งให้ทุกคนหลีกทาง
หลังจากรถลากกวางวิญญาณแล่นผ่านข้างกายพวกเขาไป และค่อยห่างออกไปเรื่อยๆ ก็มีสมาชิกทหารรับจ้างคนหนึ่งถามขึ้นว่า “หัวหน้า นั่น…นั่นกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวกระมัง ข้าไม่ได้มองผิดใช่หรือไม่ นั่นก็คือกวางวิญญาณทองม่วงจริงๆ ใช่หรือไม่”
“กวางวิญญาณทองม่วง? ใช้กวางวิญญาณทองม่วงลากเทียมรถ คนที่นั่งอยู่ข้างในเป็นใครกันแน่?”
“กวางวิญญาณทองม่วงเป็นสัตว์ที่หายากยิ่ง ฐานะของคนที่อยู่ข้างในรถน่าจะคาดเดาได้ไม่ยาก”
สมาชิกทุกคนกล่าว จากนั้นก็มองไปยังหัวหน้าของพวกเขาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย “หัวหน้า ท่านรู้หรือไม่ว่าใครอยู่ข้างใน”
หัวหน้าทหารรับจ้างครุ่นคิด “เคยได้ยินมาว่าอาจารย์ที่อาจารย์สองคนของสำนักดาราครามเซียนเคารพนับถือคือภูตหมอเฟิ่งจิ่ว ตอนนั้นพวกเขามอบกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวให้แก่อาจารย์ของพวกเขา”
ทันใดนั้นหัวหน้าก็พลันขมวดคิ้ว “เพียงแต่ภูตหมอเฟิ่งจิ่วหายตัวไปนานถึงห้าปี ไร้ข่าวคราวมาตลอด ไยจู่ๆ ปรากฏตัวขึ้นได้ แต่หากไม่ใช่นางแล้วจะเป็นใคร”
“ทิศทางที่พวกเขามุ่งหน้าไปคือเมืองสี่ทิศ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นภูตหมอเฟิ่งจิ่วจริงๆ ก็ได้ ตอนนี้หลายสำนักรวบรวมผู้แข็งแกร่งเข้าช่วยกันต่อสู้กับประมุขเทียมฟ้า บางทีภูตหมอเฟิ่งจิ่วผู้นั้นพอได้ยินข่าวแล้วจึงรีบกลับมาก็เป็นได้”
“พวกเจ้าไม่รู้อะไร” หัวหน้าส่ายหน้า “เมื่อห้าปีก่อนคนที่ภูตหมอเฟิ่งจิ่วผิดใจด้วยก็คือประมุขเทียมฟ้า เพราะประมุขเทียมฟ้านี่แหละ นางถึงได้หายตัวไปห้าปีไม่กล้าปรากฏตัว ต่อให้ผ่านมาห้าปีแล้ว แต่ด้วยระดับพลังของนางจะต่อกรกับประมุขเทียมฟ้าได้อย่างไร หากไม่ใช่นางก็นับว่าดีไป แต่หากเป็นนาง ทันทีที่ปรากฏตัวก็คงมีแต่หนทางตายเท่านั้นแล้ว”
……….
ตอนที่ 3329 กลับมาแล้ว
พวกเขากำลังสนทนากันอยู่ที่นี่ รถลากกวางวิญญาณคันนั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว แม้แต่ฝุ่นตลบก็ค่อยๆ ซ่านสลายไป…
เช้าตรู่วันต่อมา
รถลากกวางวิญญาณทองม่วงที่พวกเฟิ่งจิ่วโดยสารก็ปรากฏขึ้นที่เมืองสี่ทิศ ขุมอำนาจตระกูลใหญ่ของเมืองสี่ทิศแทบทั้งหมดสั่นคลอน
“อะไรนะ รถลากกวางวิญญาณทองม่วง หรือว่า…หรือพวกภูตหมอเฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว”
“เร็ว! ส่งคนไปสืบข่าว! ดูว่าพวกเขากลับมาแล้วใช่หรือไม่!”
ตระกูลและขุมกำลังทั้งหลายต่างส่งคนออกไปสืบข่าว หลังจากรู้ข่าวแล้วก็ไม่มีใครนั่งติดที่ คิดไปสอบถามสถานการณ์ถึงที่จวน แต่เพราะไม่ได้มีความสัมพันธ์อันดีอะไรกับจวนตระกูลเฟิ่ง อีกทั้งหาเหตุผลไปเยือนถึงที่ไม่ได้ ตระกูลเซ่าจึงกลายเป็นตัวแทนไปสอบถามแทน
จวนตระกูลเซ่า
ผู้นำตระกูลเซ่าได้ยินว่ารถลากกวางวิญญาณทองม่วงปรากฏขึ้นที่เมืองสี่ทิศ ความคิดแรกก็คือพวกเฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว! เขานั่งนิ่งต่อไปไม่ได้ในทันที ให้คนเตรียมของขวัญและพาบุตรชายสองคนมุ่งหน้าไปเยี่ยมเยียนถึงเรือน
ขณะเดียวกันนั้น ในจวนตระกูลเฟิ่ง พวกตู้ฝานรู้ว่าเฟิ่งจิ่วจะกลับมาวันนี้ ย่อมคอยท่าที่ด้านนอกประตูจวนตั้งแต่เช้าตรู่ โดยเฉพาะผู้อาวุโสเหมย เขายิ่งตื่นเต้นเป็นยิ่งนัก เปิดประตูหน้าตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เฝ้าประตูหน้ารอคอยพวกเขากลับมาอยู่ตลอดเวลา
“ฮ่าๆๆ ดีนัก! ในที่สุดพวกเสี่ยวจิ่วก็กลับมาแล้ว! คาดหวังมากจริงๆ!” เสียงอันไพเราะของกวนสีหลิ่นดังมาจากในจวน พร้อมกับกำชับฉินซิน “เจ้าบอกให้ทางห้องครัวเตรียมการ พวกเสี่ยวจิ่วกลับมาแล้วต้องอยากกินอะไรสักหน่อยแน่ ต้องเตรียมอาหารที่พวกเขาชอบเอาไว้”
ฉินซินเผยรอยยิ้ม “พี่ใหญ่กวนวางใจ ห้องครัวยุ่งวุ่นวายตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง รอเพียงพวกนายหญิงกลับมา”
“เก็บกวาดเรือนเรียบร้อยแล้วกระมัง” กวนสีหลิ่นถามอย่างไม่วางใจ
“เก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว เข้าพักได้ทุกเมื่อ” ฉินซินกล่าว
“เช่นนั้นก็ดี ไปเถอะ! พวกเราก็ไปรอพวกเขาข้างนอกเถอะ” กวนสีหลิ่นพูด ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปข้างนอก
หลัวอวี่และคนอื่นๆ ล้วนยื่นคอมองดูอยู่ที่ประตูหน้า เมื่อเห็นรถลากกวางวิญญาณทองม่วงที่คุ้นตาคันนั้นค่อยๆ เคลื่อนที่มาถึง เสียงหัวเราะด้วยความปีติก็ดังขึ้น “มาแล้วๆ! พวกนายหญิงมาแล้ว!”
ทุกคนล้อมอยู่ข้างนอกประตูจวน พร้อมด้วยคนอื่นๆ ที่มารวมตัวกันอยู่ไม่ไกลเพื่อเฝ้าดู สายตาทอดมองไปยังรถลากกวางวิญญาณคันนั้น จนกระทั่งรถลากกวางวิญญาณหยุดลงจึงค่อยพึมพำเสียงเบา
“พวกเขาจากไปห้าปีแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าจะกลับมาได้”
“ใช่! ข้าคิดว่าพวกเขาจะไม่กลับมาแล้ว”
“คิดไม่ถึงเลย! เพียงแต่ห้าปีผ่านไปแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าพลังของพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่”
“นั่นย่อมแน่นอน เพียงแต่ไม่รู้ว่าแกร่งไปถึงระดับไหนแล้ว”
คนเหล่านั้นกำลังพูดเสียงเบา เห็นเหลิ่งซวงและเหลิ่งหวาสองคนที่นั่งอยู่ข้างหน้ารถลากกวางวิญญาณลงมาก่อน ส่วนทุกคนที่หน้าประตูจวนล้วนเข้ามาต้อนรับ
“เหลิ่งหวา ไม่พบกันนานห้าปี เจ้ากลับไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด!”
พวกตู้ฝานกล่าวด้วยความยินดี ทักทายพวกเขาสองคนแล้วก็มองไปทางรถ ตอนนี้เหลิ่งหวาและเหลิ่งซวงสองคนพยักหน้าให้กับทุกคน จากนั้นเปิดผ้าม่านรถขึ้น “เจ้าตำหนัก นายหญิง ถึงหน้าบ้านแล้ว”
ผ้าม่านรถเปิดออกแล้ว ทุกคนย่อมประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “คารวะเจ้าตำหนัก นายหญิง!”
ภายในรถม้า สามคนที่นั่งอยู่ข้างในมองออกไปข้างนอก เซวียนหยวนโม่เจ๋อลุกขึ้นลงจากรถม้าก่อน จากนั้นยืนอยู่ข้างรถม้า รอเฟิ่งจิ่วที่กำลังออกมาจากข้างใน ส่วนห้าวเอ๋อร์นั้น เป็นเหลิ่งซวงที่อุ้มเขาลงมา
เมื่อลงจากรถแล้ว เฟิ่งจิ่วยืนเคียงข้างเซวียนหยวนโม่เจ๋อ มองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม “พวกข้ากลับมาแล้ว”