เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3288 คารวะราชาโอสถ ตอนที่ 3289 ฟืนแห้งเจอกับไฟ
ตอนที่ 3288 คารวะราชาโอสถ
ไม่นานนักก็วาดค่ายกลเสร็จ ทุกคนยืนอยู่กลางค่ายกล สองมือของเฟิ่งจิ่วประสานกันเป็นมุทรา พร้อมกันนั้นก็เติมปราณพลังวิญญาณเข้าไปด้วย รอบค่ายกลเริ่มเกิดลมรุนแรง สุดท้ายกลายเป็นวังวนพัดพวกเขาทั้งหมดจากไป หายไปในอากาศ…
หุบเขาราชาโอสถ
ยิ่งดึกสงัดเท่าไหร่ แสงตะเกียงยิ่งส่องสว่างจากข้างใน แสงสว่างกะพริบวาบ งดงามเหมือนหิ่งห้อยในตอนกลางคืนอย่างไรอย่างนั้น
ราชาโอสถยืนอยู่บนยอดเขาหลัก ลูบเครามองท้องฟ้า ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดอะไรอยู่ ทันใดนั้นเขาก็เห็นแสงสายหนึ่งวาบผ่านท้องฟ้ายามวิกาล ส่งเสียงมายังกลางหุบเขาของเขา
“เอ๋?” เขามองไปยังทิศทางนั้นด้วยความประหลาดใจ เพราะเป็นเวลากลางคืนและระยะทางขวางกั้นจึงมองเห็นไม่ชัดเจน ดังนั้นเงาร่างของเขาจึงพุ่งออกไปราวกับภูตผี มุ่งหน้าไปทางนั้น
พวกเฟิ่งจิ่วถูกส่งออกมาจากในวังวน เมื่อตกลงบนพื้นแล้วเงาร่างก็โงนเงยเล็กน้อย ยืนไม่มั่นคงอยู่บ้าง โชคดีที่พวกเขาประคองกันและกันจึงไม่ล้มลง
“ภูตหมอ ที่นี่ก็คือหุบเขาราชาโอสถหรือ ครั้งก่อนพวกเจ้าอยู่ที่นี่ตลอดเลยหรือ” ฮุยหลางมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น
“อืม ที่นี่ก็คือหุบเขาราชาโอสถ รอบๆ หุบเขาราชาโอสถแห่งนี้มีเขตอาคม หากไม่ใช่เพราะข้ามีสิ่งของที่อาจารย์มอบให้ ก็เข้ามาที่นี่ไม่ได้เช่นกัน” นางยิ้มน้อยๆ พลางกล่าว มองห้าวเอ๋อร์ที่กำลังกะพริบตามองรอบๆ อยู่ในอ้อมแขนของเหลิ่งซวง จากนั้นจึงก้าวไปอุ้มเขามา
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองรอบข้างเช่นกัน แววตาเขาวูบไหวเล็กน้อย “ได้ยินมาว่าพลังของราชาโอสถผู้นี้ยากหยั่งคาด วันนี้ได้เห็นแล้ว ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ”
“ใช่!” เฟิ่งจิ่วยิ้มตอบ “ข้าจะพาพวกเจ้าไปพักผ่อนก่อน จากนั้นข้าจะไปหาอาจารย์ บอกกล่าวกับเขาหน่อย” ทว่านางยังไม่ทันก้าวเท้า ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังมาแล้ว
“โอ้โห ข้าผู้ชราคิดอยู่ว่าใครกล้าบุกเข้ามาในหุบเขาราชาโอสถ ที่แท้ก็เด็กสาวคนนี้นี่เอง!” เงาร่างสายหนึ่งวาบผ่าน ราชาโอสถปรากฏตัวตรงหน้าพวกเขาด้วยความเร็วอย่างยิ่ง แม้แต่เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ไม่ทันได้ตอบสนอง
เห็นชายชราพร้อมด้วยรัศมีเซียนยืนอยู่ตรงหน้า เซวียนหยวนโม่เจ๋อตาเป็นประกาย ในใจลอบรู้สึกหวั่นเกรง
รวดเร็วปานนี้เชียว!
มาถึงตรงหน้าเพียงพริบตาเดียว หากอีกฝ่ายต้องการจู่โจมพวกเขา พวกเขาคงไม่ทันได้ป้องกันเป็นแน่
“อาจารย์” เฟิ่งจิ่วมองเขาแล้วยิ้มออกมา “ข้ากำลังคิดจะไปหาท่านอยู่พอดี!”
ราชาโอสถกวาดสายตามองพวกเขาหลายคน สุดท้ายก็มองไปที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ รวมถึงเด็กชายที่กะพริบตามองเขาอยู่ในอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่ว พลันมีสีหน้าสงสัย “สาวน้อย เด็กคนนี้มาจากที่นี่ ปราณทั่วกายเขาไม่เลวเลย เป็นใครกัน” ด้วยสายตาคมปลาบของเขา ย่อมรู้ว่าเฟิ่งจิ่วยังไม่เคยคลอดลูก ดังนั้นเด็กชายคนนี้ย่อมไม่มีทางเป็นลูกของนาง
เฟิ่งจิ่วเม้มปากยิ้ม แนะนำว่า “นี่คือเซวียนหยวนโม่เจ๋อ คู่หมั้นของข้า ส่วนเจ้าตัวเล็กคือเด็กที่พวกข้าเก็บมาเลี้ยง ชื่อว่าเซวียนหยวนห้าว และนี่คือเหลิ่งหวากับเหลิ่งซวง นั่นคือฮุยหลางกับอิ่งอี”
เสียงของนางหยุดไป จากนั้นก็กล่าวกับพวกเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “นี่ก็คืออาจารย์ของข้า ราชาโอสถแห่งหุบเขาราชาโอสถ”
“คารวะราชาโอสถ” พวกเหลิ่งหวาคารวะอย่างนอบน้อม
“ราชาโอสถ” เซวียนหยวนโม่เจ๋อก้มหน้าลงเล็กน้อย เรียกเสียงหนึ่ง “มาเยือนอย่างกะทันหันเช่นนี้ รบกวนท่านแล้ว”
“ในเมื่อพวกเจ้าล้วนเป็นคนของสาวน้อย เช่นนั้นก็ไม่ต้องมีพิธีรีตรองอะไรมาก คิดเสียว่าที่นี่เป็นบ้านของตนเองก็ได้” ราชาโอสถกล่าวอย่างใจดี เห็นพวกเขาล้วนเป็นคนของเฟิ่งจิ่ว กอปรกับบุรุษรูปหล่อ สตรีงดงาม มองดูแล้วสดชื่นสบายใจ เขายิ่งยิ้มกว้างเข้าไปใหญ่
……….
ตอนที่ 3289 ฟืนแห้งเจอกับไฟ
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วยิ้มออกมา ก้มหน้ามองเด็กชายที่ตนอุ้มอยู่ เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ห้าวเอ๋อร์ เรียกท่านปู่เร็ว”
“ท่านปู่”
เด็กชายกะพริบตาพลางเรียก เสียงหวานไร้เดียงสา น้ำเสียงราบเรียบมาก ทว่าฟังแล้วหัวใจพลันอ่อนยวบ โดยเฉพาะชายชราที่ไม่มีครอบครัวอย่างราชาโอสถ ได้ยินเรียกท่านปู่เช่นนี้ย่อมตอบรับอยู่หลายเสียง ขณะเดียวกันก็ค้นหาไปในแขนเสื้อ อยากหาของขวัญพบหน้าออกมาสักหน่อย แต่ค้นหาอยู่นานแล้วกลับพบแต่โอสถทั้งนั้น
“ฮ่าๆ ดูสิบนตัวข้าไม่มีของดีอะไรให้เด็กน้อยเลย อืม เอาอย่างนี้แล้วกัน! ข้าจะจัดหาที่พักให้พวกเจ้าก่อน พรุ่งนี้เจ้าพาเสี่ยวห้าวเอ๋อร์ไปเลือกของขวัญเองที่โกดัง”
ได้ยินดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วก็ยิ้มออกมาทันที “อาจารย์อย่าเอาใจเขาเช่นนี้เลย”
“ไปเถอะ! ข้าจะไปกับพวกเจ้าด้วย” ราชาโอสถกล่าว สายตามองไปทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เขายิ้ม “เจ้าหนุ่ม ตาดีทีเดียวนะ!”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อได้ยินก็พลันยิ้มที่มุมปาก “ราชาโอสถก็ตาดีไม่หยอกเช่นกัน” ถูกใจเฟิ่งจิ่วและรับนางเป็นศิษย์ได้ แถมยังทำให้เฟิ่งจิ่วกราบเขาเป็นอาจารย์ได้ นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด
“ฮ่าๆๆๆ นั่นย่อมแน่นอน” ราชาโอสถหัวเราะเสียงดังอย่างเบิกบานใจ ระหว่างทางสนทนากับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ส่วนเฟิ่งจิ่วก็อุ้มเด็กชายตามอยู่ข้างๆ พูดขึ้นบ้างเป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่มองพวกเขาคุยกัน
ฮุยหลางและอิ่งอีที่ตามอยู่ข้างหลังเห็นดังนั้นแล้ว แววตาของพวกเขาพลันวูบไหวเล็กน้อย ราชาโอสถผู้นี้ร้ายกาจจริงๆ! ทำให้เจ้าตำหนักของพวกเขาพูดคุยอยู่เรื่อยๆ ได้ อีกทั้งบรรยากาศก็เป็นไปด้วยดี ไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง
เหลิ่งหวากับเหลิ่งซวงสบตากันแล้วยิ้มบาง ขณะเดียวกันก็ตามไปเงียบๆ พร้อมทั้งพิจารณาทิวทัศน์ระหว่างทางไปด้วย
ไม่นานนักคนของราชาโอสถก็ได้ยินข่าวว่าเฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว แต่ละคนดีใจเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะนักเล่นแร่แปรธาตุและเหล่าผู้ฝึกบำเพ็ญที่ไม่ได้ฝึกบำเพ็ญหรือหลอมโอสถอยู่ ต่างก็มายังยอดเขาที่เฟิ่งจิ่วอาศัยอยู่ ใครเล่าจะรู้ว่ายังไม่ทันขึ้นไปข้างบน ก็ถูกศิษย์จำนวนหนึ่งขวางเอาไว้แล้ว
“ราชาโอสถมีคำสั่ง พวกนายหญิงน้อยเพิ่งกลับมาวันนี้เหนื่อยล้านัก ตอนนี้ดึกแล้ว ทุกท่านอยากพบนางก็รอถึงพรุ่งนี้เถอะ!” ศิษย์ที่เฝ้าอยู่เอ่ยเสียงดังกังวาน ให้ทุกคนกลับไปก่อน
ทุกคนฟังแล้วให้รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ทว่ายังคงมีถามว่า “นายหญิงน้อยกลับมาแล้วจะอยู่นานหรือไม่ นางจะไปอีกหรือไม่”
คิดไม่ถึงว่าถามออกไปแล้ว ศิษย์ที่เฝ้าทางภูเขาผู้นั้นพลันแย้มยิ้ม มองไปทางทุกคนแล้วกล่าวว่า “ทุกคนไม่ต้องกังวล พวกนายหญิงน้อยไม่มีทางจากไปเร็ว พวกเขาจะอยู่ที่นี่ หลังจากนี้ค่อยพบนายหญิงน้อยก็ได้”
ครั้นฟังจบแล้ว นักเล่นแร่แปรธาตุทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น “เช่นนั้นดียิ่งนัก! ดีจริงๆ!” หลังจากนี้หากพวกเขามีอะไรไม่เข้าใจเรื่องโอสถ จะได้ขอคำชี้แนะจากนายหญิงน้อยได้
ทันใดนั้นทุกคนจึงค่อยทยอยจากไปอย่างวางใจ ระหว่างทางก็สนทนากันด้วยความปีติไปด้วย
ด้านในถ้ำ เฟิ่งจิ่วกล่าวกับพวกเหลิ่งหวาว่า “พวกเจ้าไปอยู่ในถ้ำที่พวกตู้ฝานเคยอยู่ก่อนหน้านี้เถอะ มันค่อนข้างใกล้กับที่นี่”
“ตกลง” หลายคนตอบรับ ตามศิษย์ที่นำทางอยู่ข้างนอกไปทำความคุ้นเคยกับถ้ำที่พวกเขาจะได้อาศัยอยู่หลังจากนี้
“โม่เจ๋อ เจ้าอยู่กับข้าเถอะ!” เฟิ่งจิ่วกล่าว มองไปทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกำลังจะพยักหน้า กลับเห็นราชาโอสถข้างกายถลึงตา ลูบเคราแล้วกระแอมหนักๆ เสียงหนึ่ง สายตาของทั้งสองคนจึงมองเขาด้วยความแปลกใจโดยพลัน
เห็นทั้งสองคนมองเขาด้วยความแปลกใจเช่นนี้ ราชาโอสถหยุดลูบเครา มองพวกเขาก่อนจะกล่าวอย่างไม่พอใจ “พวกเจ้ายังไม่ได้แต่งงานกัน! หากอยู่ด้วยกันแล้วฟืนแห้งเจอกับไฟ[1]จะทำอย่างไร”
[1] ฟืนแห้งเจอกับไฟ หมายถึง ระหว่างชายหญิงมีความต้องการอันแรงกล้า