เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3274 พบหน้า ตอนที่ 3275 เยี่ยม
ตอนที่ 3274 พบหน้า
เมื่อพวกเขามองเห็นสถานที่ตรงหน้าชัดเจน ก็อดไม่ได้ที่จะเบิกบานใจ “นี่คือป่าด้านนอกเมืองสี่ทิศ!” คิดไม่ถึงเลยว่าสถานที่ที่ถูกส่งกลับมาจะใกล้กับเมืองสี่ทิศขนาดนี้
“ไปเถอะ! กลับไปดูที่จวนก่อน” เฟิ่งจิ่วกล่าว รวบรวมกำลังกระโจนตัวไปทางเมืองสี่ทิศ
เฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงพาพวกตู้ฝานกลับเมือง แทบเรียกได้ว่าเมื่อพวกเขาเข้าเมืองแล้ว ทุกตระกูลใหญ่ในเมืองล้วนรู้ข่าว ชาวบ้านในเมืองยิ่งมองพวกเขาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น แม้พวกเขาไม่ได้เห็นการต่อสู้ในคืนนั้น แต่หลายวันนี้มีข่าวลือต่างๆ เกิดขึ้นในเมือง บอกว่าตระกูลเฟิ่งผิดใจกับบุคคลที่ร้ายกาจเป็นอย่างยิ่ง กลัวแต่ว่าหายนะครั้งใหญ่จะมาเยือน
เฟิ่งจิ่วไม่ได้สนใจทุกคนในเมือง เพียงพาพวกตู้ฝานมาถึงหน้าประตูใหญ่ของจวนตระกูลเฟิ่ง เห็นประตูใหญ่เปิดอยู่ ข้างในมีคนตระกูลเซ่ากำลังช่วยงาน เฟิ่งจิ่วเดินเข้าไปข้างในเป็นคนแรก
สัตว์เฝ้าประตูสองตัวที่นอนอยู่ข้างในเห็นเฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว พวกมันสองตัวล้วนลุกขึ้นและคุกเข่าลงทันที คืนนั้นพวกมันไม่กล้าออกมา กลับไปแอบซ่อนตัว ด้วยเหตุนี้หลายวันนี้จึงกังวลอยู่ตลอดว่าเจ้านายกลับมาแล้วจะคิดบัญชีกับพวกมัน
เฟิ่งจิ่วเพียงมองสัตว์เฝ้าประตูสองตัวแล้วเบือนสายตาไป นางคิดไม่ถึงเลยว่าภายในจวนจะมีสภาพเช่นนี้ เมื่อมองไปรอบๆ ไม่ว่ากำแพงหรือพื้นดินล้วนยับเยิน เต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้ แววตาของนางหม่นแสงลง ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปข้างใน
“ภูตหมอกลับมาแล้ว”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเรียก เห็นเพียงหลังจากคนตระกูลเซ่าที่กำลังช่วยทำความสะอาดเห็นเฟิ่งจิ่ว ทุกคนต่างก้มหน้าและคารวะ ปล่อยให้นางเดินไป
เมื่อพวกตู้ฝานเห็นสถานการณ์ในจวน พวกเขาสบตากันอย่างอดไม่ได้ จากนั้นจึงเร่งฝีเท้าเดินไปข้างในเช่นกัน
เรือนหลักข้างใน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกำลังดื่มชาอยู่ในลาน ส่วนห้าวเอ๋อร์เดินไปมาอยู่ใกล้ๆ ปากส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมาเสมอ ซื่อเชวียและมู่ซินสองคนอยู่อีกด้านหนึ่ง พวกเขายืนพูดโน้มน้าวอยู่ข้างกายเซวียนหยวนโม่เจ๋ออยู่เรื่อยๆ
“อาจารย์ ตอนนี้ในจวนมีเพียงพวกท่านไม่กี่คน ไม่ปลอดภัยจริงๆ หากมีศัตรูมาเยือน อาจารย์เพียงคนเดียวจะคุ้มครองพวกเขาได้อย่างไร ตามพวกข้ากลับไปอาศัยอยู่บนเขาเถอะ! อย่างน้อยอยู่ที่สำนัก พวกเราก็รับมือไหว”
“ใช่แล้วอาจารย์ ตามพวกข้ากลับไปที่สำนักสักพักเถอะ หากอาจารย์เฟิ่งกลับมาแล้ว พวกเราค่อยมารับนางกลับสำนักด้วยกัน”
สองคนโน้มน้าว เห็นเพียงเขามีสีหน้าเคร่งขรึมตลอด ไม่ได้ตอบความอะไรเช่นกัน พวกเขาพลันลอบถอนหายใจ ด้วยโน้มน้าวมาสองวันแล้ว เมื่อพวกเขามาถึงที่นี่ เห็นสถานการณ์ในจวนนี้แล้วตกใจมากจริงๆ
ด้วยพลังของพวกเขายังมีคนกล้ามาหาเรื่องถึงที่ ทำให้พวกเขาไม่คาดคิดจริงๆ ยิ่งไม่คาดคิดว่านอกจากหงส์ไฟของอาจารย์เฟิ่งแล้ว ยังรวมถึงอาจารย์ที่ไม่เปิดเผยตัวตนสนใจอะไรสักเท่าไรผู้นี้ และมังกรดำสัตว์โบราณตัวนั้น นี่เป็นเรื่องที่ไม่ว่าใครก็ไม่คาดคิด อีกทั้งไม่พบกันเท่าไรอาจารย์ก็บรรลุขั้นพลังแล้ว
“อาจารย์…”
“ไม่จำเป็นต้องพูดแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อโบกมือ “ในจวนแห่งนี้มีคนตระกูลเซ่าช่วยเก็บกวาดก็พอแล้ว พวกเจ้ามาได้สองวันแล้ว กลับไปได้แล้ว”
ซื่อเชวียและมู่ซินได้ยินดังนั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะสบตากัน พวกเขาอยากกลับเช่นกัน เพียงแต่ไม่วางใจ! ตอนนี้อาจารย์เฟิ่งไม่อยู่ที่จวน หากถึงตอนนั้นนางกลับมาแล้ว เกิดอะไรขึ้นในจวนอีกแล้วควรจัดการอย่างไร?
พวกเขาเป็นศิษย์ของทั้งสองคน ตอนนี้อาจารย์มีเรื่องลำบากใจ พวกเขาย่อมไม่กล้านิ่งเฉย คิดแล้วพวกเขาก็กล่าวว่า “ในเมื่ออาจารย์ไม่ยอมตามพวกข้ากลับสำนัก เช่นนั้นพวกข้าก็จะอยู่ที่นี่ต่อ!”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกลับไม่ได้ตอบความพวกเขา มองแต่เงาร่างสีแดงที่ปรากฏตัวอยู่ในสายตา…
……….
ตอนที่ 3275 เยี่ยม
ซื่อเชวียและมู่ซินสองคนมองตามสายตาของเขาไป ครั้นมองเห็นเงาร่างอาจารย์ของพวกเขาก็พลันเบิกบานใจขึ้นมา สองคนรีบคารวะและเรียกเสียงหนึ่ง “อาจารย์!”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้าน้อยๆ และตอบรับ มองไปทางพวกเขาครั้งหนึ่ง ฝ่ายซื่อเชวียและมู่ซินสบตากัน หลังจากคารวะแล้วก็ถอยออกไปเงียบๆ
เมื่อพวกเขาไปแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อยื่นมือให้นาง “ช่วงนี้สบายดีกระมัง”
เฟิ่งจิ่วยื่นมือไปจับมือเขาไว้เช่นกัน ปล่อยให้เขาดึงนางไปอยู่ข้างกายเขา “สบายดี ข้าได้ข่าวแล้วก็รีบกลับมาทันที พวกเขาในจวนเป็นอย่างไรบ้าง บาดเจ็บหนักมากใช่หรือไม่”
“แม่ ท่านแม่” เสี่ยวห้าวเอ๋อร์เห็นเฟิ่งจิ่วกลับมา ย่อมโผเข้ากอดขานางด้วยความชอบใจ
เฟิ่งจิ่วยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน จากนั้นอุ้มเขาขึ้นมานั่งบนตักตนเอง “เสี่ยวห้าวเอ๋อร์เชื่อฟังท่านพ่อหรือไม่”
“เชื่อฟัง ห้าวเอ๋อร์เป็นเด็กดี เชื่อฟังท่านพ่อ”
เด็กชายพิงอยู่ในอ้อมกอดของนาง กะพริบตาคู่สวยมองนางเช่นกัน ทันใดนั้นเขาก็คว้ามือเข้าไปในคอเสื้อของตน หยิบผลไม้สีแดงสดผลหนึ่งออกมายื่นให้เฟิ่งจิ่ว “ท่านแม่กิน”
เห็นดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วก็ลูบศีรษะเล็กของเขาอย่างอดไม่ได้ “ห้าวเอ๋อร์เป็นเด็กดีจริงๆ” นางโน้มตัวลงกัดผลไม้คำหนึ่ง ยิ้มพลางบอกเขา “หวานมาก อร่อยมาก”
เขายิ้มดีใจ ใช้เสียงอ่อนหวานกล่าวว่า “ผลนี้ให้ท่านพ่อ” สิ้นเสียงแล้ว เขามองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ห้าวเอ๋อร์เด็กดี ไปเล่นกับเหลิ่งซวงก่อน พ่อมีธุระจะคุยกับแม่” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว ส่งสัญญาณให้เหลิ่งซวงอุ้มเด็กชายออกไป
“ได้” เด็กชายเชื่อฟังดีมาก ผละออกจากอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่วด้วยตนเอง หลังจากมองเฟิ่งจิ่วแล้วค่อยตามเหลิ่งซวงออกไป
“เรื่องในครั้งนี้เป็นเพราะห้าวเอ๋อร์ แต่ตอนนี้ผู้อาวุโสเหมยยังหมดสติอยู่” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูดพลางมองนาง “ส่วนพวกเหลิ่งหวา หลายวันนี้พักรักษาตัวอยู่ แม้บาดเจ็บหนักทว่าดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”
สองคนสนทนากันอยู่ในลานครู่หนึ่ง รู้รายละเอียดบางอย่างจากเขาที่นี่แล้ว เมื่อผ่านไปพักหนึ่ง เฟิ่งจิ่วก็ลุกขึ้นพลางกล่าว “เจ้าไปดูพวกเขากับข้าหน่อยเถอะ!”
“อืม” เขาลุกขึ้นยืน เดินไปยังเรือนของพวกเหลิ่งหวาพร้อมกับนาง
“เพื่อให้ดูแลได้สะดวก เหลิ่งซวงให้คนจากตระกูลเซ่าย้ายพวกเขาไปที่เรือนของเหลิ่งหวา นอกจากผู้อาวุโสเหมยแล้ว ฉินซินก็บาดเจ็บหนักเช่นกัน ตามที่พวกเหลิ่งหวาเล่าในตอนนั้น ฉินซินฝืนบรรเลงพิณเพื่อช่วยชีวิตพวกเขา” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูดไปพลาง เดินอย่างเชื่องช้าไปพลาง ไม่คิดเลยว่าฉินซินที่นางพากลับมาจะช่วยชีวิตพวกเหลิ่งหวาในยามคับขันได้
ได้ยินดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วพยักหน้า “ด้วยพลังของนางยังไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งเหล่านั้น กระนั้นยังเล่นพิณรบกวนจิตใจพวกเขาได้ เห็นได้ชัดเลยว่าผลกระทบย้อนกลับรุนแรงเป็นอย่างยิ่ง ยังมีชีวิตรอดอยู่ได้ถือว่าดีมากแล้ว”
สองคนสนทนากันจนมาถึงเรือนของเหลิ่งหวา เมื่อเข้าไปข้างในแล้วก็เห็นซื่อเชวียกับมู่ซินสองคนอยู่ข้างในเช่นกัน
“อาจารย์” ทั้งสองคนเรียกเสียงหนึ่ง จากนั้นก็คารวะครั้งหนึ่งก่อนถอยออกไปอยู่ข้างๆ
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาสองคนแล้วกล่าว “พวกเจ้ารอก่อน ข้ามีเรื่องจะสั่งพวกเจ้า”
“ขอรับ” พวกเขาตอบรับ รออยู่ในเรือน
เซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วเข้าไปในห้องของเหลิ่งหวา อีกฝ่ายลืมตาขึ้นมาแล้วหลังจากได้ยินเสียงของนาง ตอนนี้เห็นนางเข้ามาย่อมเผยรอยยิ้มบนใบหน้า พยายามลุกขึ้นนั่ง
“บนตัวยังมีแผล นอนลงดีกว่า” เฟิ่งจิ่วบอกก่อนจะก้าวไปข้างหน้า