MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 221

Chapter 221: ผู้ผูกขาดในเกม
สตูดิโอรุ่งสางนั้นก็มีชื่อเสียงท่ามกลางผู้เล่นนักสร้าง และแม้แต่ผู้เล่นระดับสูงอย่างไร้ความกลัวก็รู้จักพวกเขาสักอย่างสองอย่าง

ถึงแม้ว่ากลุ่มนี้จะถูกพิจารณาว่าเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลในเกม การกระทำของพวกเขานั้นทำให้พวกเขาโด่งดังไปในทางไม่ดี อาชญากรพวกนี้นั้นไปปล้นชิงผู้เล่นคนอื่นและขโมยไอเทมดรอปจากมอนสเตอร์ที่ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาในเกม สิ่งที่พวกเขาทำยังเลวร้ายไปมากกว่านั้น พวกเขานั้นจะทำให้คุณค่าของทรัพยากรไอเทมในเกมนั้นเป็นตัวของพวกเขาเองเพียงผู้เดียวและพยายามที่จะขึ้นราคาของพวกมันอย่างไร้สาระ การกระทำของพวกเขาทำให้เกมหลายเกมนั้นไม่สามารถเล่นได้และเปลี่ยนพวกมันกลายเป็นเกมร้างไป

มันเป็นความรู้ธรรมดาทั่วไปสำหรับชื่อเสียงอันดีนั้นก็คือศักยภาพความสำเร็จของสตูดิโอ ซึ่งมันเป็นเหตุผล่าทำไมมันจึงเป็นปาฏิหารย์ของสตูดิโออย่างรุ่งสางซึ่งสามารถที่จะเอาชีวิตรอดได้โดยอิทธิพลของพวกเขา

ไร้ความกลัวนั้นไม่ได้ตั้งคำถามว่าทำไมธงสงครามอันนองเลือดนั้นจึงจ้างกลุ่มที่มีชื่อเสียงในทางไม่ดีแบบนี้มา เพราะว่าชื่อเสียงของนิกายซวนเฉินนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน มันเป็นพื้นฐานความแตกต่างระหว่างสองกลุ่มที่มีความตั้งใจแตกต่างกัน นิกายซวนเฉินนั้นต้องการที่จะเล่นเกมอย่างมีความสุข แต่สตูดิโอรุ่งสางนั้นต้องการที่จะทำลายมัน

คนพวกนี้ปรารถนาที่จะทำลายเกมทั้งเกมด้วยผลประโยชน์อันเห็นแก่ตัวของพวกเขาเอง มันจึงไม่ต้องสงสัยเลยที่ไร้ความกลัวนั้นดูถูกเขา

คำพูดของไร้ความกลัวยั่วยุสมาชิกของสตูดิโอรุ่งสาง ผู้นำนั้นมีชื่อว่า เหมันต์รุ่งสางนั้นเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยวและตะคอกเข้าใส่ “และนายคือใครกันวะ? มาเจอกันข้างนอกละกัน ถ้านายไม่พอใจ!”.

ธงสงครามอันนองเลือดสัมผัสได้ถึงสถานการณ์อันดุเดือดและก้าวเข้ามาหยุดการทะเลาะเบาะแว้ง “นี่คือไร้ความกลัวซึ่งเป็นผู้นำของนิกายซวนเฉิน ทุกคนไว้หน้าผมเถอะ ได้โปรดทิ้งความขัดแย้งไปจนกว่าเควสจะเสร็จได้ไหม?”

“นิกายซวนเฉิน?”เหมันต์รุ่งสางมึนงง เมื่อได้ยินสิ่งที่ธงสงครามอันนองเลือดพูด เขานั้นมองไปที่หวังหยู่และไร้ความกลัวอย่างไม่เชื่อ

แม้กระทั่งสมาชิกของสตูดิโอรุ่งสางนั้นก็ยังคงหวาดกลัวสมาชิกทั้งสองคนของนิกายซวนเฉินพร้อมกับชื่อเสียงอันยั่วยุจากพลังการต่อสู้ของพวกเขา

เหมันต์รุ่งสางก็ใช้โอกาสนี้และพูดขึ้น “ก็ได้ ฉันจะปล่อยเรื่องนี้ไว้ละกักน”

ไร้ความกลัวหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “ยอมรับว่านายหวาดกลัวเถอะ อันนองเลือดเพื่อนรัก ให้ฉันบอกนายะกลันนะว่า คนพวกนี้จะทำให้พวกเราพังเท่านั้น ดังนั้นไปกับพวกเขานั้นอาจจะทำให้พวกเราไม่สามารถที่จะผ่านดันเจี้ยนได้…”

“อย่ามายั่วยุพวกเรา!!”สมาชิกของสตูดิโอก็โต้กลับก่อนที่ไร้ความกลัวจะพูดเสร็จ

ธงสงครามอันนองเลือดนั้นไม่พอใจกับการกระทำของไร้ความกลัว มันไม่มีเหตุผลสำหรับไร้ความกลัวนั้นจะพูดจาถากถาง เมื่อเหมันต์รุ่งสางนั้นยอมที่จะถอยกลับแล้ว

ธงสงครามอันนองเลือพรีบพูดเพิ่มเข้าไป “ไร้ความกลัวเพื่อนรัก พวกเรานั้นจ้างเขาเป็นการส่วนตัว พวกเขานั้นถูกพิจารณาว่าแข็งแกร่ง อีกอย่างหนึ่ง สตูดิโอของพวกเขานั้นก็มียารักษาที่ดีที่สุดในตลาด มันคงจะดีกับพวกเรา”

ยาฟื้นฟูนั้นเป็นศักยภาพกับความสำเร็จของเควส ยารักษานั้นล้ำค่าและสตูดิโอรุ่งสางก็มีพวกมันเป็นจำนวนมาก ธงสงครามอันนองเลือดจ้างพวกเขามาด้วยเรื่องนี้

“โอ้ ยาอะไรกัน โชว์มันให้ฉันดูได้ไหม?”ไร้ความกลัวยั่วยุเหมันต์รุ่งสาง

“ฮี่ม”เหมันต์รุ่งสางอดที่จะทนกับความยั่วยุของไร้ความกลัวไม่ได้

“ยาฟื้นฟูระดับกลาง!”ธงสงครามอันนองเลือดกระซิบ

“ฮ่าๆๆๆ”ไร้ความกลัวหัวเราะ “และฉันก็คิดไปว่ามันเป็นบางสิ่งที่ล้ำค่า สุดท้ายมันก็แค่ยาฟื้นฟูระดับกลางแค่นั้นอะนะ?!”

“อะไร นายมีมันด้วยเรอะ?”เหมันต์รุ่งสางท้าทาย

“ฉันมีมากเท่าที่นายต้องการเลยละ”ไร้ความกลัวหยิบยาฟื้นฟูระดับกลางออกมาหลายสิบขวดและโบกมันต่อหน้าฝูงชน

สมาชิกของสตูดิโอรุ่งสางมึนงงกับจำนวนขวดในมือของเขา

“มันเป็นไปไม่ได้ โพชั่นนั้นขายถูกขายเพียงแค่พวกเราเท่านั้น นายจะมีมันมากขนาดนั้นได้ยังไงกัน?!”

สตูดิโอรุ่งสางนั้นได้สร้างกลุ่มเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญในการสร้าง หน้าที่ประจำวันของพวกเขานั้นก็คือการจัดการเก็บกวาดทรัพยากรระดับสูงและเอาของเขาขึ้นไปตั้งขายบนตลาดแทน

ยาฟื้นฟูระดับกลางทีม่เกิดขึ้นนั้นเป็นหนึ่งในพวกเขา

ยาฟื้นฟูระดับกลางนั้นถูกผลิตขึ้นแค่ในเมืองรัตติกาล สมาชิกของสตูดิโอรุ่งสางนั้นได้เก็บกักตุนพวกมันไว้และจะซื้อพวกมันเมื่อพวกมันลงขาย หลังจากนั้นพวกเขาก็จะตั้งขายยาฟื้นฟูพวกนี้ด้วยราคาสูง

เพื่อที่จะให้มั่นใจกับคุณค่าของยาฟื้นฟูนี้ สมาชิกของสตูดิโอรุ่งสางนั้นก็เลือกที่จะควบคุมถึงจำนวนของโพชั่น และปล่อยขายมันด้วยจำนวนเล็กๆในแต่ละเมือง

หลี่ซัวนั้นได้สร้างพวกมันประมาณ 100 ขวดต่อวัน การแบ่งโพชั่นนั้น เมื่อหักที่เธอให้กับสมาชิกของนิกายซวนเฉินแล้ว มันก็เหลือเพียงประมาณสี่สิบขวด และมันก็มีสามร้อยเมืองในเกม แต่ละเมืองก็จะได้มันน้อยมากกว่าหนึ่งขวด มันจึงแสดงให้เห็นถึงความหายากของยาฟื้นฟู

สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดประหลาดใจ “มันไม่จริงใช่ไหมไร้ความกลัว พวกมันเป็นยาฟื้นฟูระดับกลางจริงๆใช่ไหม?”

สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดนั้นมีหน้าที่ในการซื้อทรัพยากรให้กับพันธมิตรอันนองเลือดและคุ้นเคยกับความหายากของยาฟื้นฟูพวกนี้เป็นอย่างดี มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีผู้เชี่ยวชาญที่จะมียาขวดนี้หลายขวด แต่ไร้ความกลัวนั้นมีหลายสิบขวดอยู่กับตัวเขาในตอนนี้

“ไม่ใช่ว่าพริมโรสอันนองเลือดได้บอกต้นกำเนิดโพชั่นนี้กับนายแล้วงั้นเหรอ?”ไร้ความกลัวเหลือบตามองไปยังสตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดโดยใช้มุมตาของเขา

“พริมโรส…เธอทิ้งพวกเราไปแล้ว…”สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดพึมพำ

“โอ้…”การแสดงออกของไร้ความกลัวนั้นมืดมนลง เขารู้ว่าทำไมพริมโรสอันนองเลือดถึงเลือกที่จะจากไป

ธงสงครามอันนองเลือดพูดขึ้น “ยาฟื้นฟูนั่นถูกสร้างโดยนิกายซวนเฉิน…”

“อะไรนะ?! บอสจะต้องล้อผมเล่นเป็นแน่!”สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดตอบกลับอย่างตกตะลึง

สมาชิกคนอื่นของสตูดิโอรุ่งสางก็ตกตะลึงด้วยเช่นกัน พวกเขานั้นไม่สามารถที่จะจินตนาการได้ว่าสินค้าที่พวกเขานั้นภาคภูมิใจในการจัดการนั้นจะถูกสร้างขึ้นมาจากชายที่น่ารังเกียจที่ยืนอยู่หน้าเขา

“ฉันก็ไม่เชื่อมันด้วยเช่นกันจนกระทั่งฉันไปเห็นมันด้วยสองตาของฉันเอง ร้านสะดวกซื้อทางตะวันตกของเมืองนั้นมีพวกมันอยู่ ในตอนนี้นั้นมียาฟื้นฟูระดับกลางจำนวนมากตั้งขายในราคาต่ำอยู่…”ธงสงครามอันนองเลือดพูด

“แต่ ผู้เชี่ยวชาญในการสร้างจากนิกายซวนเฉินนั้นมาจากไหนกัน?”สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดถามอย่างสับสน

ในเกมนี้ ผู้เล่นระดับสูงนั้นสงสารนั้นน่าสงสารในระดับการสร้างเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้นี่เอง มันจึงเป็นนิกายที่มีพลังในการต่อสู้สูงๆอย่างนิกายซวนเฉินนั้นไม่มีเวลาในการเลื่อนระดับการสร้าง

“เอ่อ..”สีบนใบหน้าของธงสงครามอันนองเลือดนั้นก็จางหายไปแล้วเขาก็จ้องไปอย่างดุร้ายใส่นกสวรรค์ “นายยังจำกลุ่มหิมะสีแดงสี่คนได้ไหม? พวกเธอนั้นอยู่ในนิกายซวนเฉินแล้วในตอนนี้ ยาฟื้นฟูพวกนี้ถูกสร้างมาจากสี่สาวนั่น”

“…”สมาชิกของพันธมิตรอันนองเลือดตกอยู่ในความเงียบงันและพวกเขาก็จ้องไปยังนกสวรรค์

นกสวรรค์ก้มหัวต่ำด้วยความละอายใจ

เหมันต์รุ่งสางนั้นก็เข้าใจถึงเหตุผลว่าทำไมสตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดเชิญพวกเขามา พวกเขานั้นมีคุณค่าแค่จำนวนยาฟื้นฟูที่พวกเขาแบ่งปันได้ เขานั้นก็ไม่เห็นถึงเหตุผลที่พวกเขาจะต้องอยู่ที่นี่ต่อไป เมื่อพวกเขามีมันเป็นจำนวนมากแล้ว

พร้อมกับความคิดนั้น เหมันต์รุ่งสางก็เดินไปหาสตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดและพูดขึ้น “สตอร์มบิงเกอร์อันนองเลือดเพื่อนรัก เพื่อนของฉันและฉันขอตัวไปก่อนละกัน เมื่อเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้”