MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 218
Chapter 218: อันดับหนึ่งที่แท้จริง
ความคิดของไร้ความกลัวนั้นมีประสิทธิภาพอย่างมาก….
ไม่นานหลังจากที่หวังหยู่ใช้โทรโข่ง นักต่อสู้ทุกคนที่อยู่รอบเมืองรัตติกาลก็มารวมตัวกันที่ร้านค้า
นักต่อสู้นั้นเป็นอาชีพที่ทุกคนต่างดูถูก มันเป็นเพราะตัวตนของหวังหยู่ซึ่งทำให้ชื่อเสียงของนักต่อสู้ค่อยๆพัฒนาอย่างช้าๆ จำนวนผู้เล่นที่เลือกเล่นนักต่อสู้ในตอนนี้นั้นไม่สามารถที่จะเทียบกับช่วง {REBIRTH} พึ่งเริ่มได้เลย
เนื่องจากอัตราการเติบโตของพลังโจมตีเวทย์ที่มันช้า ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่เลือกเล่นนักต่อสู้นั้นก็จบในการเลือกนักสู้ เมื่อพวกเขาเลื่อนอาชีพ
และนักปราชญ์แห่งศิลปะการต่อสู้นั้นเป็นขั้นต่อไป หลังจากที่กลายเป็นนักสู้
มันมีผู้เล่นใหม่ส่วนมากนั้นรู้สึกว่าสกิลของนักต่อสู้นี้นั้นมีประโยชน์อย่างมากในการเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์และผู้เล่นส่วนใหญ่นั้นมั่นใจในการเล่นเกมของเขา และเลือกที่จะเล่นในแถวหน้าควบคู่ไปกับแท็งค์ เมื่อทำการเคลียร์ดันเจี้ยน
ผู้เล่นที่สำคัญส่วนใหญ่ในดันเจี้ยนนั้นเป็นแท็งค์ และแท็งค์ที่ดีคือสิ่งสำคัญของความสำเร็จของทีมเมื่อสู้กับบอส โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อพวกเขาต่อสู้กับบอสในโหมดอิสระ นักต่อสู้ก็สามารถที่จะทำตัวเป็นเป็นแท็งค์ให้กับทีมก็จะมีประโยชน์กับทีมเป็นอย่างมาก
สิ่งที่สำคัญที่สุดของแท็งค์ก็คือพลังโจมตีกายภาพของพวกเขา สกิลอย่าง [ระฆังทอง] ไม่เพียงแต่เพิ่มพลังป้องกันทั้งคู่ แต่มันก็ยังสามารถที่จะรับความเสียหายทั้งหมดมายังตัวผู้ใช้อีกด้วย สกิลอย่างนี้นั้นเป็นเหมือนกับสกิลของพระเจ้าของนักต่อสู้ที่เป็นแท็งค์
นักต่อสู้ที่เป็นแท็งค์ในตอนนี้นั้นต่างอยู่ในกิลด์ใหญ่ คำประกาศของหวังหยู่นั้นดึงดูดความสนใจของผู้เล่นพวกนี้และทำให้พวกเขาพุ่งมาที่นี่อย่างบ้าคลั่งเพื่อสกิลหายากนี้
ไม่เพียงแต่ผู้เล่นที่อยู่ในดันเจี้ยนยอมออกจากดันเจี้ยนเพื่อมาประมูลไอเทมนี้ มันก็ยังมีผู้เล่นที่กลับมาจากเมืองเพื่อทำมันด้วยเช่นกัน มันมีแม้แต่ผู้เล่นที่พยายามที่จะเพื่มหวังหยู่เป็นเพื่อนเพื่อถามหาการลดราคา
ไม่นานหลังจากนั้น ถนนบนร้านค้าของพวกเขาที่ตั้งอยู่นั้นก็เมไปด้วยผู้เล่นที่มาที่นี่เพื่อประมูล มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะเห็นเห็นนักต่อสู้จำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่
“ไร้ความกลัวนั้นเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง ผมไม่สามารถที่จะเชื่อได้เลยว่ามีผู้เล่นจำนวนมากนั้นอยู่ที่นี่”หวังหยู่คิดกับตัวเองแล้วเขาก็นั่งอยู่ในร้านค้าและมองผู้เล่นที่มาถึงที่นี่มากยิ่งขึ้น
หลังจากประเมินความสนใจของผู้เล่นส่วนใหญ่ที่สนใจมาถึงแล้ว หวังหยู่ก็เดินออกมาจากร้านค้า
ผู้เล่นพวกนี้นั้นต่างเต็มไปด้วยอามณ์ เมื่อพวกเขาเห็นหวังหยู่เดินออกมาจากร้าน ถ้ามันไม่ใช่เพราะปาฏิหารย์มากมายที่ชายคนนี้ทำมันโดยเป็นนักต่อสู้แล้ว พวกเขาทั้งหมดก็ยังคงต่างดูถูกโดยผู้เล่นคนอื่น สำหรับผู้เล่นพวกนี้แล้ว หวังหยู่ไม่เพียงเป็นไอดอลของพวกเขาแล้ว เขายังคงเป็นพระเจ้าของพวกเขาอีกด้วย
แต่เนื่องจากว่าหวังหยู่นั้นชื่นชอบในการไปรอบๆและทำเควสให้สำเร็จ ผู้เล่นพวกนี้จึงแทบไม่มีโอกาสในการเห็นเขา แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถซื้อ [ระฆังทอง] ของหนังสือสกิลนี้ได้แล้ว อย่างน้อยพวกเขาก็ได้เห็นหวังหยู่
“ผมได้หนังสือสกิลนี้มาจากการแลกเปลี่ยนแต้มอีเวนต์ที่ผมได้รับมาจากงานปีใหม่ ผมไม่จำเป็นที่จะต้องใช้มัน ดังนั้นผมต้องการที่จะประมูลมัน ผมไม่รู้ว่ามันทำงานยังไง ดังนั้นผมจะขายมันให้กับคนที่จ่ายมันสูงที่สุด พวกนายสามารถที่จะเริ่มได้เลย!”หวังหยู่ล้างคอก่อนที่จะพูดออกมาอย่างชัดเจนในน้ำเสียงของการออกคำสั่ง
เนื่องจากว่ามันเป็นเรื่องยากของผู้เล่นนักต่อสู้ อุปกรณ์และหนังสือสกิลของนักต่อสู้มันจึงถูกอย่างมาก ผู้เล่นส่วนมากนั้นได้รับคัดเลือกจากกิลด์ใหญ่ๆจึงไม่มีทางที่จะไม่มีเงิน
“50ทอง!”นักต่อสู้คนหนึ่งตะโกนออกมาแล้วเขาก็เริ่มการประมูล
หวังหยู่นั้นไม่ได้ให้ราคาเริ่มต้น แต่นักต่อสู้คนนี้ต้องการที่จะแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งต่อหวังหยู่ที่เป็นไอดอลของเขา ราคานี้ไม่เพียงแต่เป็นการโชว์ แต่มันยังคงปัดผู้เล่นที่ยากจนออกไปอีกด้วย
“55!”ผู้เล่นอีกคนตะโกนขึ้นมา
เพียงเวลาไม่นาน ราคาของ[ระฆังทอง]นั้นก็เพิ่มขึ้นสูงถึง 120 ทองก่อนที่มันจะหยุดลงในตอนสุดท้าย
แม้ว่าสกิลนี้จะยอดเยี่ยม ราคา 120 ทองนั้นมันก็เกินกว่าการประเมินของราคาตลาดแล้ว
“121!”ผู้เล่นคนหนึ่งตะโกนขึ้น
หวังหยู่ก็ประหลาดใจ มันไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพันธมิตรอันนองเลือด…
การกระทำของพันธมิตรอันนองเลือดนั้นทำให้ฝูงชนกราดเกรี้ยว พวกเขาส่วนมากต่างคิดกันว่า “ไอ้เหี้…มันเป็นสกิลของนักต่อสู้ แล้วมันเกี่ยวข้องกับอัศวินอย่างนายยังไงวะ?”
“122!”ผู้เล่นที่ประมูล 120 ทองตะโกนขึ้นมา
ทันใดนั้น ธงสงครามอันนองเลือดก็ยกมือขึ้นและตะโกน “200!”ผู้เล่นที่กำลังแข่งขันกับเขานั้นก็หยุดลงในทันที ไม่กล้าที่จะเพิ่มราคาขึ้นอีกต่อไป
ไม่มีใครโง่พอที่จะแข่งกัธงสงครามอันนองเลือดที่ประมูล 200 ทอง
หวังหยู่หัวเราะแล้วเขาก็ยื่นหนังสือสกิลให้กับธงสงครามอันนองเลือดก่อนที่จะหันกลับไปพูดกับฝูงชน “อย่าผิดหวังไปพวกนาย ร้านสะดวกซื้อที่เปิดขึ้นนั้นเป็นของผม มันไม่เพียงแต่มีสกิลหายาก มันยังมีไอเทมอย่างอื่นที่พวกนายจะต้องสนใจอย่างแน่นอน…”
“พวกเราต้องการลายเซ็นต์ของคุณด้วย คุณขายมันด้วยไหม?”ผู้เล่นคนหนึ่งระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
“เอ่อ…”หวังหยู่ตกใจเล็กน้อยและหลังจากนั้นก็พูดไม่ออก
“แน่นอน แต่เฉพาะวันนี้เท่านั้น…ใครก็ตามที่ซื้อบางสิ่งบางอย่างจากร้านค้าของพวกเราจะได้รับลายเซ็นต์ของกระทิงเหล็ก”มู่จี่เซียนหัวเราะออกมา
“จริงๆใช่ไหม? เธอไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”ทุกคนถามแล้วพวกเขาก็จ้องไปที่หวังหยู่อย่างสงสัย ผู้เชี่ยวชาญอย่างเขานั้นจะเชื่อฟังคำพูดของผู้หญิงจริงๆงั้นเหรอ?
“แน่นอน!”มู่จี่เซียนพูดแล้วเธอก็ชี้ไปที่ป้ายที่อยู่ด้านบนร้าน
ทุกคนก็มองตามไป และเห็นเพียงชื่อ ‘ร้านสะดวกซื้อของคุณนายกระทิง’ ทุกคนนั้นก็เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้นั้นเป็นใคร
ดังนั้นมันกลับกลายเป็นว่าผู้เล่นอันดับหนึ่งใน {REBIRTH} นั้นไม่ใช่กระทิงเหล็ก แต่เป็นภรรยาของเขา…
ท่ามกลางเสียงหัวเราะจากฝูงชน ผู้เล่นก็เดินเรียงตัวกันเข้าไปในร้านค้าและดูสิ่งของที่ขายอยู่
พูดตามจริงแล้ว ผู้เล่นพวกนี้ไม่ได้สนใจที่จะเข้าไปในร้านเล็กๆแบบนี้ ถ้ามันไม่ได้เปิดโดยเทพเจ้ากระทิงเหล็ก
แต่ไอเทมบนชั้นวางของนั้นทำให้พวกเขาตกตะลึง
“พระเจ้า อุปกรณ์ระดับทองแดงนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยผู้เล่น…ค่าสถานะของพวกมันนั้นเทียบเท่าได้กับอุปกรณ์ระดับเงินเลย!”
“เหี้…อะไรวะ! วัตถุดิบหายาก! มันมาจากไหนกัน?”
“นี่..นี่มัน! ฉันไม่ได้ดูผิดไปใช่ไหม!”ผู้เล่นคนหนึ่งอ้าปากค้างแล้วเขาก็หยิบยาฟื้นฟูระดับกลางขึ้นมา
ไอเทมที่ถูกขายในร้านค้านั้นถูกกว่าทุกที่ที่ขายแบบเดียวกัน!
ในปัจจุบันนี้มีเพียงแค่ NPC ที่ขายยาฟื้นฟูระดับกลาง ถ้าสูตรของมันถูกเอาไปโดยคนอื่น พวกเขาก็จะขายได้ในราคาที่สูงลิบลิ่วอย่างแน่นอน! มีเพียงผู้เล่นที่ได้รับการสนับสนุนจากกิลด์ใหญ่จึงสามารถสร้างไอเทมเช่นนี้ได้! ไม่เพียงแต่ยาฟื้นฟูระดับกลางนั้นจะขายในราคาที่สมเหตุสมผล พวกมันก็ยังมีมากมายเต็มไปหมด!
“พี่กระทิง พี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ พี่ไปเอามันมายังไงกันละ…”แม้แต่ผู้นำกิลด์ที่มีคนจำนวนมากอย่างพันธมิตรอันนองเลือดแล้วนั้นก็อดที่จะอุทานออกมาด้วยความตกตะลึงเมื่อเขาเห็นมันมิได้ เขาก็รีบซื้อมันไปหลายชิ้นไว้ใช้เอง
แต่เนื่องจากธงสงครามอันนองเลือดเคยยั่วยุพวกเขาด้วยหนังสือสกิลนั้น นักต่อสู้พวกนี้ก็ผลักดันให้พวกเขาออกไป แม้ว่าพวกเขาจะไม่กล้าที่จะทำอะไรที่ร้ายแรงกับเขา พวกเขาก็แซงคิวด้านหน้าเขา และผลักดันให้เขากลับไปยังแถวด้านหลัง เมื่อเวลาผ่านไป เขานั้นก็มาถึงเคาน์เตอร์ร้านค้า มันก็ไม่เหลือยาฟื้นฟูระดับกลางสักชิ้น…