MMORPG: Martial Gamer - ตอนที่ 201

Chapter 201: พื้นที่ปลอดภัยอีกแห่ง
วงจรของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นเล็กเป็นอย่างมากและพวกเขานั้นก็เข้มงวดอย่างมากเกี่ยวกับขนมธรรมเนียมประเพณี

เพื่อที่จะป้องกันสายเลือดและทรัพยากรของพวกเขา ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นแทบจะไม่แต่งงานกับคนด้านนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับตระกูลใหญ่ทั้งสี่

ในวงจรของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ในจีน ตระกูลใหญ่ทั้งสี่นั้นต่างอยู่ในบนระดับสูง การหาเด็กๆที่เหมาะสมนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้มั่นใจได้ว่าสายเลือดนั้นจะบริสุทธิ์

สิ่งนี้นั้นทำให้พวกเขารู้สึกเป็นคนชั้นนำ ตระกูลและสำนักเล็กๆนั้นจะไม่มีโอกาส หลายร้อยปีก่อน มันเป็นที่ตัดสินกันว่า ลูกหลานของตระกูลทั้งสี่นั้นจะสามารถแต่งงานกันได้เพียงตระกูลทั้งสี่

เมื่อเป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ที่มีความสามารถมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา รวมไปทั้งสมาชิกของตระกูลหวัง สมาชิกของอีกสามตระกูลนั้นต่างเลือกหญิงสาวที่จะเป็นคู่ครองให้กับเขาตั้งแต่ที่พวกเขาค้นพบความสามารถอันยอดเยี่ยม

ทุกคนนั้นต้องการที่จะมีความสัมพันธ์กับอัจฉริยะที่เป็นที่รู้จัก หวังหยู่

ตัวตนของหวังหยู่นั้นเป็นความภาคภูมิใจของตระกูล ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องธรรมชาติที่ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นถูกจัดการให้กับเขาโดยตระกูลของเขา รวมไปทั้งการแต่งงาน แต่เมื่อพ่อของเขานั้นกำลังจะบังคับให้เขานั้นต้องเลือกคู่ครอง หวังหยู่ก็หนีไป…

เมื่อเป็นใครบางคนที่ภาคภูมิใจในตัวเองอย่างมากนั้น พ่อของหวังหยู่ก็ไม่สามารถที่จะทนกับความอายได้ เขาจะต้องอดทนเมื่อหวังหยู่วิ่งหนีไป และเขาก็พูดออกมาอย่างไม่คิดว่าเขาจะล่าหวังหยู่และฆ่าเขา

เมื่อรู้ถึงอารมณ์ของเขา มันก็ไม่มีใครในครอบครัวที่จะเชื่อว่าเขาต้องการที่จะฆ่าหวังหยู่ แม้กระทั่งเขาเองก็เริ่มที่จะพูดตลกเกี่ยวกับเรื่องนี้

แต่สมาชิกคนอื่นนั้นก็ไม่ได้เห็นแบบนั้น พวกเขานั้นก็ส่งลูกสาวไปตระกูลหวังหยู่ แต่หวังหยู่นั้นก็วิ่งหนีไป…ความน่าละอายที่พวกเขาจะต้องอดทนนั้นมันก็ไม่ได้น้อยไปกว่าพ่อของหวังหยู่

โชคดีที่ครอบครัวหยางนั้นเป็นที่เข้าใจอย่างมาก ตั้งแต่ที่ย่าของหวังหยู่นั้นเป็นสมาชิกของครอบครัวหยางในอดีต แต่ทั้งสองครอบครัวนั้นก็ไม่ได้อดทนอะไรเลย การกระทำของหวังหยู่นั้นกระตุ้นความโกรธของพวกเขา

“ถ้างั้น พวกเราควรที่จะทำอะไรดี?”มู่จี่เซียนถามอย่างเงียบงันกับหยางนัว

“ผ่อนคลาย พวกเขานั้นไม่ได้ใช่คนเลว ดังนั้นพี่จะไม่ตกสู่ปัญหาอะไรทั้งนั้น พวกเขานั้นก็จะใช้เล่ห์กลกับพวกพี่ แต่อย่าเครียดไปค่ะ สิ่งที่พี่จะต้องกังวลก็คือพ่อของเขาเสียมากกว่า มันไม่ได้มีคนจำนวนมากเท่าไหร่บนโลกใบนี้ที่สามารถเอาชนะเขาได้ในการต่อสู้และคนส่วนมากนั้นก็เป็นคนของครอบครัวเขา..”หยางนัวอธิบาย

“โอ้…เธอควรที่จะพูดก่อนหน้านี้ เธอนั้นเกือบทำฉันกลัวจนตายเลยนะเนี่ย…”มู่จี่เซียนถอนหายใจอย่างโล่งอก

“อ๊า? เธอป่วยอีกแล้วงั้นเหรอ?”หวังหยู่ก็เดินเข้าไปในห้องครัวอย่างฉับพลันและถามก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังหยางนัว “เธอทำอะไรลงไป?”

“มันโอเค เลิกรังแกนัวนัวได้แล้ว สุดท้ายแล้วพวกนายทั้งสองคนก็มีความสัมพันธ์กันอยู่…”

หลังจากผ่านไปหลายปี สมาชิกของครอบครัวทั้งสี่นั้นก็สามารถที่จะถูกพิจารณาว่าข้องเกี่ยวต่อกันและกัน

“อ๊า? เธอรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ยังไงกัน?”หวังหยู่ถาม

“ฉันบอกเธอเอง..”หยางนัวยกมือขึ้น

“เธอพูดไร้สาระอะไรกับมู่จี่เซียนไหม?”หวังหยู่เหลือบตามองไปอย่างโกรธเคืองใส่หยางนัว

“ฉันบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างครอบครัวของพวกเรา ดังนั้นฉันสามารถที่จะแก้ไขปัญหาหัวใจของเธอได้ นายจะปฏิบัติกับฉันคืนแบบนี้นี่นะ? อะไร นายกำลังจะฆ่าฉันงั้นเรอะ?”หยางนัวตอบกลับอย่างไม่แยแส

“ผม….”หวังหยู่ไม่กล้าที่จะฆ่าใครสักคน…ไม่สำคัญว่าศิลปะการต่อสู้ของเขานั้นจะแข็งแกร่งขนาดไหน เขาก็ไม่สามารถที่จะทำอาชญากรรมเช่นนั้นได้

“ก็ได้ ตราบเท่าที่เธอไม่ได้วางแผนใส่ผมก็พอ…”หวังหยู่ถอนหายใจในที่สุด

“ชิ!”

หยางนัวถุยน้ำลอยออกมา “ผ่อนคลายเถอะ ฉันจะไม่ทิ้งตัวเองไปรักขยะแบบนายหรอก แม้ว่าฉันจะตาบอด! ตั้งแต่ที่พี่เซียนนั้นบอกฉันว่านายนั้นถูกสอนให้เอาฝาครอบโถส้วมลง หลังจากที่นายใช้มัน…”

“เหี้… ผมจะฆ่าเธอจริงๆ ถ้าเธอไม่หยุดพูดเรื่องไร้สาระ!”หวังหยู่จ้องไปอย่างอาฆาตใส่หยางนัว

“เอ่อ ฉันจะหั่นผักต่อละกัน…”มู่จี่เซียนรีบแยกตัวออกมาจากฉากที่เกิดขึ้น

“ฉันจะช่วยพี่ด้วย…”หยางนัวรีบวิ่งไปหาเธอ

คนเดียวที่เหลืออยู่ในห้องนั่งเล่นนั้นก็คือหวังหยู่

“คุณเจ้าของบ้าน ฉันคิดว่าห้องน้ำนั้นตัน…”แมรี่ตะโกนมาจากห้องน้ำ มันเหมือนกับว่าทั้งสี่สาวนั้นก็ออกจากเกมมาแล้วด้วยเช่นกัน

“อย่าพูดถึงเรื่องห้องน้ำกับผม!”หวังหยู่ตะโกน

ไม่ว่าเขานั้นจะโกรธเคืองมากแค่ไหนก็ตามที หวังหยู่ก็รู้สึกผ่อนคลายที่มู่จี่เซียนนั้นก็รู้ความจริง และเรื่องที่หนักอกหนักใจก็ออกไปจากอกของเขาเสียที

แต่ผู้เล่นคนอื่นของนิกายซวนเฉินนั้นไม่ได้ว่างเหมือนกับหวังหยู่

กิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์นั้นพุ่งเข้าใส่เมืองรัตติกาลใหม่อีกครั้งหนึ่ง

เนื่องจากพวกเขานั้นเป็นที่รู้จัก กิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์ก็สามารถที่จะชี้ตำแหน่งของไร้ความกลัวได้อย่างรวดเร็ว

บุปผาอันโดดเดี่ยวนั้นรู้ว่าหวังหยู่นั้นเป็นชายที่เจ้าเล่ห์ แต่เขานั้นไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขานั้นจะมีความสามารถที่ทำให้กิลด์ใหญ่ทั้งสองกิลด์นั้นสู้กันได้ เขานั้นก็รีบออกคำสั่งให้สมาชิกกิลด์ของเขานั้นฆ่าสมาชิกทั้งหมดของนิกายซวนเฉินเมื่อพบหน้าในทันที พวกเขานั้นไม่เสียเวลาที่จะพูดกับเขาเลยแม้แต่น้อย ถ้าคู่ต่อสู้ของเขานั้นเป็นนักบวชชาย

ไม่สำคัญว่าเขานั้นจะมีความสามารถมากแค่ไหน ไร้ความกลัวก็ไม่สามารถที่จะสู้กับผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดของกิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์ได้ด้วยตัวคนเดียว เขานั้นก็กลายเป็นแสงสีขาวอย่างรวดเร็ว

ผู้เล่นคนอื่นของนิกายซวนเฉินนั้นต่างหลบซ่อนและพยายามที่จะใช้ประโยชน์จากสงครามของทั้งสองกิลด์ ก็ได้รับข้อความจากไร้ความกลัวอย่างฉับพลัน

“พวกนายควรหาพื้นที่ปลอดภัยและออกเกมไปในทันที! พวกเรานั้นถูกไล่ล่าโดยผู้เล่นของกิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์!”

“โดนไล่ล่าจากผู้เล่นจากกิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์งั้นเหรอ? นายโอเคหรือเปล่า?”หมิงตู่ตอบกลับในทันที แต่ก่อนที่พวกเขานั้นจะมีเวลาตอบกลับ ทุกคนก็เห็นไร้ความกลัวนั้นออกจากเกมไปแล้ว

มันมีพื้นที่ปลอดภัยเพียงสองแห่งใน {REBIRTH} จุดเกิดและรูปแบบเทเลพอร์ต เหตุผลที่ไร้ความกลัวนั้นสามารถที่จะออกเกมได้อย่างรวดเร็วนั้นเป็นเพราะว่าเขาถูกฆ่า

“ทุกคน กลับไปยังจุดเกิด ระวังตัวด้วยนะ!”โบซอนแนะนำ

“พวกเรานั้นไม่สามารถที่จะไปที่นั่นได้ พวกเราจะต้องหาที่ปลอดภัยที่อื่นแทน”รัศมีฤดูใบไม้ผลิรีบตอบกลับ

ผู้เล่นจากกิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์นั้นไม่ใช่คนที่โง่เง่า พวกเขานั้นต่างคาดการณ์ว่านิกายซวนเฉินนั้นจะทำอะไรและก็ไปล้อมรอบพื้นที่ปลอดภัยทั้งหมดแล้วในตอนนี้ การจะไปที่นั่นนั้นมันก็หมายถึงการส่งตัวของเขาเข้าหาศัตรูเอง

“พื้นที่ปลอดภัยอีกแห่งงั้นเหรอ? ที่ไหนกัน?”

“สำนักงานกิลด์!”รัศมีฤดูใบไม้ผลิตอบกลับ