POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 679 เต้นรํากับเก๋งโยฮวา

EP 679 เต้นรํากับเก๋งโยฮวา

เวลาไม่ถึงสองทุ่ม

ห้องบอลรูมของสํานักงาน ดนตรีบรรเลง ร้องร่าท่าเพลง

ดงซูบินเองที่พึงเต้นเสร็จไปสองเพลงก็นั่งลงและนั่งลงหวังหยูรินได้เต้นรํากับเจ้าหน้าที่หลายคนอลัว โจวหยิรหยูเองก็เต้นกับสามีของเธอเช่นกันตอนนี้เหลือเพียงดงซูบินที่ว่างอยู่และเขาก็ค่อนข้างเบื่อแล้วด้วยเนื่องจากไม่มีใครกล้าเต้นรํากับดงซูบินเลยนอกเหนือจากเจ้าหน้าที่ที่

ทํางานในสํานักงานเขตกวางหมิงของเขามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เขาจะไปชวนคนอื่นๆให้มาเต้นด้วยดังนั้นดงซูบินจึงนั่งลงและพักดื่มชาอันที่จริงเขาก็ไม่ได้ใส่เรื่องพวกนี้มากสักเท่าไรรองเท้าของเขาชี้ไปที่พื้นและเคาะตามจังหวะของเพลง

และไม่มีใครเชิญดงซูบินมาเต้นรําด้วย

ขนาดเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสของสํานักงานอัยการอายุราว 50 ปีที่กําลังมอง ดงซูบินเป็นชายหนุ่มเธอค่อยๆเดินขึ้นไปและต้องการเต้นรําากับเขา .
ใครกันที่แนะนําฉันให้กับเธอคนนี้

พวกผู้หญิงของสํานักงานอัยการก็ดูจะสนใจเรื่องนี้พวกเธอหัวเราะคริคักอยู่ไกลอย่างขําขันดงซูบินเห็นภาพนั้นเขาก็ทําเป็นไม่สนใจอะไรลืมตาขึ้นแน่นอนว่าขาเองก็ได้ยินเรื่องที่พวกเธอคุยกันเพราะจุดที่เขาอยุ่ไม่ห่างจากจุดที่พวกเธออยู่มากนักและมีผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า”นั่นคือดงซูบินจากสํานักงานเขตกวางหมิง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นผู้หญิงคนนั้นก็คิดถึงข่าวร้ายๆของดงซูบินขึ้นมาทันที!

บางคนอาจยังไม่เคยเห็นเขาแต่ชื่อเสียงของดงซูบินนั้นดังกระฉ่อนไปทั่วหนานฉาง!

ไม่ได้? มีคนสองสามคนที่กําลังเต้นรําอยู่บนฟลอร์เต้นรําขณะพูดถึงดงซูบิน

“ดงซูบิน คือใคร”

“นั้นไงฉันก็พึ่งเคยเห็นหน้าเขาเป็นครั้งแรกคงเป็นคนที่นั่งดื่มชาคนนั้น”

“เขาก็ดูเหมือนจะไม่มีผิดมีภัยเลยนะและทําไมเขาจะทําให้คนอื่นโชคร้ายได้ยังไงกัน”“ใครจะไปรู้ล่ะเขานั่งอยู่คนเดียวมา 20 นาทีแล้วไม่มีใครขอให้เขาเต้นเลยอะไรนะเธอบอกว่าเขาอยู่ตรงไหนนะ”

“เขานี่เป็นคนที่น่ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรอ”

“ฉันไม่คิดว่าอย่างงั้นนะแต่เพราะว่าอาจจะทําให้เรามีปัญหากับนายกเทศมนตรีโยฮวาได๋”

เวลาผ่านมาใกล้สามทุ่มแล้ว

ดูเหมือนเพลงเต้นรําจะจบลงแล้ว

ตั้งแต่ต้นจนจบเกิงโยฮวานั่งอยู่ที่เก้าอี้โดยไม่ได้ขยับตัวไปไหน บางครั้ง หลังจากที่คนอื่นๆได้เต้นรําากันเสร็จแล้วพวกเขาก็เข้ามาคุยกับเธอแม้ว่านายกเทศมนตรีโยฮวาจะไม่เต้นรําแต่บริเวณโดยรอบตัวเธอก็ไม่ได้เงียบเหงาเลยซึ่งแตกต่างจากดงซูบินเอามากๆ เพราะดูเหมือนดงซูบินถูกลากมางานนี้เพราะหวังหยูรินมันทําให้ดูเหมือนว่าดงซูบินมากับหวังหยูรินเพื่อการสร้างความสนิทสนมกับทางครอบครัวของเธอนั้นรวมถึงความสัมพันธ์กับหวังอันชิด้วยแต่ถึงยังไงดงซูบินเองก็ไม่อยากให้ทุกคนเข้าใจเช่นนั้นทําให้เขาพยายามอยู่ห่างหวังหยูรินตลอดงานก็ถือเป็นการ

รักษาภาพลักษณ์ของหวังหยูรินไปในตัวในตอนนี้หวังหยูรินเต้นอย่างสนุกสนานเมื่อเพลงโปรดของดงซูบินจบลงไปถึงแม้จิตใจของเขาจะแกร่งเหมือนหินผาที่ผ่านศึกอะไรมามากมายแต่เขาก็ ยังรู้สึกว่าการถูกหลายๆสายตาจับตามองมาที่เขาเยอะๆเช่นนี้ก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไร

ไม่นานหลังจากนั้นเกิงโยฮวาก็เรียกหาเลขาของเธอเอง”หม่าลี่!”

หม่าลี่รีบตอบรับทันที“ค่ะท่านท่านนายกต้องการอะไรค่ะ”

“น่าจะใกล้ถึงเวลาที่สมควรแล้ว”เกิงโยฮวามองไปที่นาฬิกา “เพลงสุดท้าย”

“โอเค ฉันเขาใจแล้ว”หม่าลี่มองหาไมโครโฟนรอเพลงจบเอื้อมมือออกไปให้เพลงหยุดพูดว่า:”ต่อไปนี้เป็นเพลงสุดท้ายโปรดไปยังคู่เต้นของท่านแสดงให้เห็นการเต้นที่สนุกและสวยงามที่สุดในค่ำคืนนี้.”

บนฟลอร์ ทุกคนในบริเวณเลานจ์ยิ้มและยืนขึ้น

ดงซูบินเองเห็นว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ๆเขาเลย ดูเหมือนทุกคนจะพบคู่เต้นรําแล้ว และพวกเขาก็ลงไปที่ฟลอร์เต้นรําาเพื่อเตรียมการ เด็กคู่หนึ่งสิบคู่ยี่สิบคู่ยกเว้นดงซูบินเช่นเดียวกับมณฑล หนานฉาง งานเต้นรําประเพณีเมื่อเพลงสุดท้ายต้องเต้นและไม่สามารถนั่งนิ่งๆได้อีกต่อไปเมื่อดงซูบินมองไปรอบข้างก็พบว่าทุกคนพยายามจับคู่กันหมดแล้วแม้ว่าจะมีชายหญิงน้อยลงแต่ดูเหมือนถ้าพวกเขาเลือกได้พวกเขาก็จะไม่เต้นกับดงซูบินเป็นอันขาดเป็นผลให้มีเพียงดงซูบินเท่านั้นที่ถูกทิ้งให้อยู่ตามลําพัง

แน่นอนว่ายังมีนายกเทศมนตรีโยฮวาอีกคนที่ยังว่างอยู่ แต่คนเป็นนายกเทศมนตรี มันเป็นไปไม่ได้ที่จะทําเช่นนี้ดงซูบินเป็นไปไม่ได้ ภายใต้สถานการณ์นั้น เขาต้องยืนขึ้นและหาวิธีที่จะหาคู่เต้นรํามิฉะนั้นเพราะถ้ายังอยู่เช่นนี้จะกลายเป็นเป้าสายตาไดเอย่างไรก็ตามดงซูบินพบว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนที่อยากเต้นกับเขาเลยดงซูบินคิดว่าพวกเธอน่าจะจงใจทําเช่นนั้นจนสุดท้ายเหลือดงซูบินเพียงคนเดียวที่เป็นผู้ชาย

ซึ่งโดยธรรมชาติด้วยสถานการณ์เช่นนี้ก็จะทําให้ดงซูบินกลายเป็นจุดสนใจในทันทีทุกคนกําลังรอเขาอยู่ดูเหมือนว่าดงซูบินจะไม่พร้อมที่จะหาคู่เต้น,แน่นอนว่าเพลงเองก็ยังไม่ได้ถูกเปิดเช่นกัน, และเขาก็รู้สึกหนาวๆหน่อยๆ

หวังหยูรินในฟลอร์เต้นรําาเป็นกังวล“พี่ใหญ่คือว่าฉันนะ”

“ไม่ เธอต้องเต้นคู่กับฉัน”ผู้หญิงคนนั้นไม่ปล่อยเธอไป

“พี่ใหญ่!แต่คือ!เลขาซูบินเขา…”

“ฉันไม่สนหรอก วันนี้เธอต้องเต้นรํากับฉันไม่อย่างนั้นฉันจะบอกเรื่องนี้กับพ่อของเธอ!”“โอ้ยท่าแบบนี้ได้ยังไง!”

ห้องบอลรูมหยุดนิ่งและหลายคนกําลังดูมองดงซูบินด้วยสายตาเหยียดหยาม

การเต้นรําที่นี่มีการเต้นรําครั้งสุดท้ายที่ทุกคนต้องมีส่วนร่วมในการจัดงานในครั้งก่อนหน้านี้

ทางผู้จัดงานจะเตรียมคนไว้ให้พอสําหรับการเต้นรําจะไม่เหลือให้มีคนที่ไม่มีคู่อยู่ในงานเด็ดขาดโจวต้าจินคนรักของโจวหยินหยูก็กังวลเช่นกันแต่โจวหยินหยูเพิ่งไปห้องน้ำแต่เธอยังไม่กลับมา และเขาเองก็ไม่สามารถทิ้งให้ภรรยาของเขากลับมาโดยไม่มีคู่ไม่ได้ เขาจะทําอย่างไร? เขารีบโทรหาภรรยาของเขาและไม่รู้ว่ามันจะทันเพลงเริ่มไหม

ดูเหมือนตอนนี้จะไม่มีใครสนใจที่จะเต้นคู่กับเขาจริงๆ ผู้หญิงรอบตัวเขาหายไปขนาดผู้ชายเองก็ยังไม่คิดจะยุ่งกับเขาเลยอย่างงั้นรึ? ไม่เป็นไรที่จะเข้าไปในฟลอร์เต้นรําและเล่นตลกแต่ตอนนี้ดงซูบินนั่งยองๆ กับตัวเองคิดไตร่ตรองว่าเขาจะปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้จริงๆหรือเขาจะแก้ไขสถานการณ์นี้อย่างไรดี?หรือแค่พยายามทําใจให้สบายก็เพียงพอแล้ว?ดูเหมือนความนิยมของฉันจะไม่ได้เท่าไร?

เพลงยังไม่ดัง

ฉูชินหัวยิ้มและยิ้มให้ดงซูบิน

แพนเซินจี้ ก็มองด้วยรอยยิ้มทุกคนกําลังรออยู่

“ดงซูบินจะต้องได้รับความอัปยศในวันนี้”

“ใช่ หึ หึ แม้แต่คู่เต้นก็ยังหาไม่ได้ เวรกรรมจริงๆ…”,

ทุกคนเริ่มพูดเยอะขึ้นและบางคนที่ดื่มไวน์ก็ตะโกนออกมาดังๆ “เลขาซูบิน!หาคู่เต้นรําได้หรือยังโอ้ฉันรอคุณอยู่นะ!”

เมื่อได้ยินเกิงโยฮวาก็ขมวดคิ้ว

แน่นอนว่าอารมณ์ของดงซูบินเริ่มแปรปรวน มันน่ารําคาญมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

อันที่จริงไม่มีผู้หญิงในการเต้นรําอย่างน้อยเลขานุการหม่าที่ยืนอยู่บนเวทีพร้อมกับไมโครโฟนก็ยังโสดอยู่แต่ดูเหมือนพิธีกรจะไม่ค่อยเต้นรํา 80% คือเธอไม่สามารถปล่อยให้นายกเทศมนตรีโยฮวา อยู่คนเดียวได้ นั่งข้างนอกดงซูบินเดาว่าเธอจะต้องติดตามนายกเทศมนตรีโยฮวาไปแน่นอน
หลายคนมองมาที่หม่าลี่ ดงซูบินกําลังจะเชิญดูเหมือนจะเหลือเลขาหม่าเพียงเท่านั้น

หม่าแนะนําแต่แสร้งทําเป็นว่าไม่สามารถเต้นคู่กับเขาได้ก่อนจะชี้ไปที่ไมโครโฟนและการเตรียมการอื่น ๆ แต่ยังมองเป็นพิเศษที่ดงซูบินดูเหมือนว่าจะดูถูกเล็กน้อยเลขานุการเปรียบเสมือนเงาของนายกเทษมนตรีนายกเทศมนตรีโยฮวานั้นมีอคติกับดงซูบินเช่นไรเลขาหม่าก็ย่อมจะต้อง คิดเหมือนกัน

มันยิ่งทําให้ดงซูบินเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบางแล้ว รอยยิ้มของเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น เขาพยายามจัดเสื้อผ้าของเขาและมองไปที่หวังหยูหรินที่ดูกังวล,ดงซูบินแสดงสีหน้าออกต้องการสื่อให้หวังหยูรินว่า“เขาไม่เป็นอะไร”เพราะเขาเข้าใจดีว่าข่าวที่เขามีปัญหากับหวังอันชิจึงทําให้หลายคนพยายามกรีดกันเขาให้ห่างจากหวังหยูรินและไม่ต้องการให้เธอใกล้ชินกับเขาจนเกินไปและดงซูบิน ก็เข้าใจเช่นกัน

“คู่เต้นของทุกคนพร้อมหรือยัง…”

ดงซูบินเพ่งสายตาไปที่เลขาหม่าอย่างจริงจัง

เลขาหม่าพูดอย่างใจเย็น: “เลขาซูบินพอดีว่าฉันนะ” ดูเหมือนเธอพยายามจะหาวิธีเลี่ยงที่จะเต้นกับเขา

ดงซูบินยิ้มและพูดว่า: “ผมเข้าใจ ไม่เป็นไร”

โอ้ โจวหยินหยู่ที่พึงไปเข้าห้องน้ำมารีบรีบกลับมาหลังจากรับโทรศัพท์สามีของเธอ

ในตอนนั้นทุกคนคิดว่าดงซูบินจะต้องหันไปหาโจวหยินหยูและขอเต้นรํากับเธอซึ่งดงซูบินอยู่

บนเวทีพยายามจะเชิญเลขาหม่ามาเต้นด้วยแต่กลับถูกปฏิเสธแต่สายตาของเขากับมองไปที่นายกเทศมนตรีโยฮวาทําให้ทุกคนทั้งงานต่างแปลกใจในทันที

“นายกเทศมนตรีโยฮวาจะเป็นเกียรติกับผมมากถ้าคุณจะเต้นรํากับผม?” ดงซูบินยิ้ม

เกิงโยฮวาขมวดคิ้วใส่เขาพร้อมกับถือแก้วไวน์ขึ้นมา

หวังหยูริน โจวหยินหยูและคนอื่น ๆ นั้นถึงกับอึ้งและแทบจะหงายหลังลงไปกับพื้นเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ก็เป็นเหมือนกันนั้นคือสิ่งที่ดงซูบินต้องการจริงๆใช่ไหมนายกเทศมนตรีโยฮวาจะเต้นด้วยไหม? เป็นเวลาหลายปีแล้วที่นายกเทศนตรีโยฮวาไม่เคยได้รับคําเชิญจากใครในงานเต้นรําเลยแต่มาครั้งนี้เลขาธิการเขตที่มีตําแหน่งที่ต่ํากว่ากล้าชวนเธอขึ้นมาเต้นรําด้วย!

จะมีใครกล้าเชิญนายกเทศมนตรีกัน?

นี้เขาไม่กลัวสิ่งที่เขาพูดไปเลยใช่ไหม!

ทําไมนายกเทศมนตรีโยฮวาถึงไม่เต้นรําเลย?จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีเหตุผลที่เฉพาะเจาะจงเท่าไรนักอาจเป็นได้ว่าเธอเป็นพวกอนุรักษ์นิยมมากกว่า ไม่ชินกับการแตะเนื้อต้องตัวกันระหว่างชายหญิงนั้นร่วมถึงการเต้นรําด้วยยังไงก็ตามหลังจากหลายปีผ่านไปทุกคนก็ยึดติดความคิดนี้กันไปแล้วนั่นคือนายกเทศมนตรีโยฮวาจะไม่ยอมรับคําเชิญไปเต้นรําไม่มีข้อยกเว้นวิธีนี้แนวคิดได้รับการฝังแน่น

ยิ่งไปกว่านั้นความขัดแย้งและความขัดแย้งระหว่างดงซูบินและ เกิงโยฮวาเป็นที่รู้กันแล้วสําหรับทุกคนแล้วดงซูบินยังจะกล้าเชิญนายกเทศมนตรีโยฮวาอีกอย่างงั้นหรอ? ?

ไม่จริง! คนๆนั้นจะต้องหน้าหนาขนาดไหนเชียว!

แน่นอนว่าดงซูบินเองก็ยังมีสติครบถ้วนเขาต้องการดูว่าเกิงโยฮวาจะแสดงสีหน้าอย่างไรออกมาเมื่อเขาชวนเธอขึ้นมาเต้นรําด้วยกัน เธอจะปฏิเสธเขาหรือไม่ดงซูบินพูดอีกครั้ง“เป็นเกียรติมากที่เชิญคุณมาเต้นร่าไหม”

ใบหน้าของเกิงโยฮวาตกตะลึงน้ำวางถ้วยลงมองไปที่เขาอย่างไรก็ตามอย่างที่ทุกคนคิดว่านายกเทศมนตรีไม่ควรจะแสดงกิริยาหยาบคายออกมาเช่นการปฏิเสธจริง ๆ แล้วเกิงโยฮวาก็ดู

สงบวางมือลงบนฝ่ามือของดงซูบิน

การกระทําานี้ “ก็” ท่าเอาทุกคนตะลึง!

การแสดงออกของ เก๋งโยฮวาแสดงให้เห็นถึงความเย็นชา!

เธอยอมเต้นกับเขาอย่างงั้นหรอ!ๆ

นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? นี่คือ? วันนี้พระอาทิตย์จะออกทางทิศตะวันตกไหม?นายกเทศมนตรีโยฮวาตอบรับคําเชิญเต้นรําอย่างงั้นหรือ?อีกทั้งคนนั้นยังเป็นดงซูบินอีกตั้งหาก? ?

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

ฉูชินหัวและแพนเซินจี้ เหลือบมองเล็กน้อยที่เลขาหม่า และหวังหยูริน โจวหยินหยูและคน

อื่นๆ ก็ตกตะลึงเช่นกัน!

ไม่ต้องพูดถึงว่าคนอื่นไม่ตอบแม้แต่ดงซูบินก็ยังไม่อยากจะเชื่อกับหูตัวเองและทันใดนั้นทั้งคู่ก็ลุกเดินไปพร้อมกันดงซูบินเองรู้สึกว่ามือของเกิงโยฮวานั้นเป็นสัมผัสเดิมที่คุ้นเคย!