POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 653 ผู้บ่งการคนสําคัญ
EP 653 ผู้บ่งการคนสําคัญ
คณะกรรมการเขต.
ดงซูฐินยืนอยู่ตรงทางเดินในอาคารสํานักงานตอนนี้ดงซูบินถึงกับทําตัวไม่ถูกเพราะเมื่อเขารู้ว่าคนที่ต้องการจะย้ายเขาจริงๆนั้นดันเป็นคนที่เขาช่วยชีวิตไว้เรื่องนี้เป็นเรื่องยากสําหรับดงซูบินที่จะยอมรับ!
หวังอันซี!
หวังอันซี!
เป็นเรื่องน่าข่าที่ดงซูบินคิดเสมอว่าคือนายกเทศมนตรีโยฮวานั้นพยายามกลั้นแกล้งเขาอยู่ลับ หลังมาตลอดและเข้าร่วมกับชูชินหลงเพื่อจะกลั่นแกล้งเขาในการแก้แค้นและนายกเทศมนตรีโยฮวาอาจทําสิ่งนี้เพื่อน้องชายของเธอแล้วใครจะคิดว่านั่นไม่ใช่ คนที่คิดเรื่องนี้ขึ้นมากลับเป็นเลขาธิการหวังอันซีแทนคนที่ดงซูบินไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะทําเช่นนี้กับเขขาทั้งที่ๆเขาตั้งใจจะสานสัมพันธ์กับหวังอันซิและทําให้เขารอดพ้นจากความตายดงซูบินเองยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ!ไม่!
ฉันต้องเขาไปถามเรื่องนี้ให้ชัด!
ตอนนี้ดงซูบินพยายามระงับความโกรธของเขา เดินขึ้นไปชั้นบน และตรงไปที่สํานักงานเลขาธิการพรรคเขต
ข้างนอกประตูห้องเลขานุการเปิดออก ดูเหมือเลขาเป่ยกําลังทํางานอยู่ข้างใน จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังมากก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วและลุกขึ้นยืนทันทีเพื่อลองดูว่ามีใครกําลังเดินมาทางนี้
ทําให้เขาเห็นดงซูบินที่ดูมีสีหน้าที่ไม่ดีนัก ก่อนที่จะหยุด”คุณมีอะไรหรือเปล่า”
ดงซูบินกล่าวอย่างเย็นชา: “มองหาหวังอันซี”
เลขานุการเป่ยก็เย็นชาพอ ๆ กัน “ท่านเลขาหวัง ไม่อยู่ที่นี้หรอก”
“ ไม่อยู่อย่างงั้นหรอ? เป็นไปได้ยังไง! นายกเทศมนตรีโยฮวาเพิ่งออกมาจากห้องนั้นเห็นได้ชัดว่าเธอมาหวังอันชิถ้าหวังอันซิ ไม่อยู่ในสํานักงานนายกเทศมนตรีโยฮวาจะออกมาจากที่นั้นได้อย่างไรกัน ดังนั้นหวังอันซิต้องอยู่ในสํานักงานในขณะนี้แน่นอน
ดงซูบินมองมาที่เลขาเป่ย “หลีกทางไป!”
“ก็บอกแล้วไงว่าท่านไม่อยู่ที่นี้!ไม่เข้าใจหรือยังไงกัน”เลขานุการเป่ยเองก็แสดงความโมโหออกมาและพยายามห้ามดงซูบินไม่ให้เข้าไปในห้องแต่อย่าลืมว่าไม่มีใครหยุดความต้องการของเทพเจ้าแห่งความโชคร้ายได้?
“ฉันจะไม่ยอมให้คุณเข้าไป!” “อย่ามาขวางทางฉัน!”
ทั้งสองมองหน้ากันในตอนท้ายดงซูบินพยักหน้าอย่างหนักชี้ไปที่หัวหน้าเลขาเป่ย หันหลังและเดินลงไปชั้นล่างดงซูบินมาที่นี้เพื่อขอความชัดเจนจากหวังอันซิซึ่งตอนนี้เขาอยู่ภายในสํานักงานแต่ห้ามไม่ให้ใครเข้าพบเรื่องนี้ชัดเจนมากแล้วและไม่จําเป็นต้องถามเกี่ยวกับเรื่องโรงเรียนพรรคอีกตัวการทั้งหมดคือหวังอันซี!ตาแก่นั้น!เขาทรยศผู้มีพระคุณ!ถ้าอย่างงั้นเราจะได้เห็นดีกัน!
ในเวลาเดียวกัน.
ในสํานักงานเลขาธิการพรรคมณฑล
หวังหยูรินมองไปที่หวังอันซิที่อยู่หลังโต๊ะอย่างโกรธเคือง”คุณลุงกําลังทําอะไรอยู่เลขาธิการ
ซูบินเขาพยายามช่วยคุณลุงนะคะแล้วทําไมยังต้องส่งเขาไปฝึกอยู่ด้วยล่ะ!”
หวังอันซิเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “หยูรินหลานไปสนิทสนมกับดงซูบินเมื่อไรกัน ลุงได้ยินมาว่าเขาเองดุหลานกลางที่สาธารณะเลยไม่ใช่หรือยังไง”
“เลขาธิการซูบินเขาดีกับหนูมาก!”
“การที่ลุงส่งเขาไปฝึกนั้นก็ดีต่อตัวเขาเองไม่ใช่เรื่องยังไงกัน”
“ดี! เลขาธิการซูบินควรได้ขึ้นไปรับรางวัลงานประชุมยกย่อง แต่ตอนนี้ …”
หวังอันซิ ยิ้ม “แล้วทําไมดงซูบินถึงไม่คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนล่ะ เรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนมัธยมในหยานไท ”
เมื่อหวังหยูรินได้ยินเรื่องนี้หัวใจของเธอก็โกรธมากขึ้นเธอเองยังเด็ก อีกทั้งคนในหน่วยงานก็เริ่มดีกับเธอมาขึ้นเรื่อยๆนั้นร่วมถึงเธอเองก็สนิทสนมกับโจวหยินหยูมากที่สุดอีกทั้งดงซูบินเองก็ดูแลเธอเป็นอย่างดีโดยเฉพาะเมื่อเธอไปปักกิ่งเธอต้องการจะลองขับรถคาเยนดงซูบินเองก็ไม่ได้ขัดข้องเลยอีกทั้งยังให้รถกับเธอไปใช้ในวันหยุดช่วงอยู่ปักกิ่งอีกตั้งหาแต่ตอนนี้ลุงของเธอกลับอยากจะย้ายดงซูบิน หวังหยูรินเองก็รู้สึกละอายใจเอามากๆและเธอเองยังไม่กล้าออกไปสู้หน้าดงซูบินในวันนี้เลย
“คุณลุง! แล้วเรื่องไส้ติ่งล่ะใครกันที่เป็นคนรักษา? คนๆนั้นไม่ใช่เลขาซูบินอย่างงั้นหรอ!ถ้าไม่ใช้เพราะเขา! คุณลุงอาจจะต้องถูกส่งไปโรงพยาบาลเพื่อทําการผ่าตัดในวันนั้นแล้ว!และเสี่ยงมากที่อาจถึงชีวิต! “”
” อย่างไรก็ตามความผิดหนึ่งเดียวย่อมมีบทลงโทษหนึ่งเดียว ”
“ทําไมคุณลุงถึง…. หนูเข้าใจแล้ว!”หวังหยูรินแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา
หวังหยูรินดูเหมือนจะสนใจหลานสาวคนนี้และยิ้มอย่างไม่โกรธ “หยูรินหนูยังเด็กและเมื่อโตขึ้นหนูจะเข้าใจอะไรหลายอย่างมากขึ้น”
“หนูไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น! !” รายชื่อของดงซูบินถูกส่งไปแล้ว และ มันก็สายเกินไปที่จะพูดเรื่องเหล่านี้แล้วและเธอก็หันหลังกลับและออกจากสํานักงานไปเคาะและกระแทกประตู!ในห้อง.
หวังอันซี ส่ายหัวช้าๆ และดูเหมือนเขาจะพิจารณาอะไรบางอย่าง
บุญคุณ? เมื่อพิจารณาเรื่องนี้ทําให้เขาต้องพิจารณาหลายๆ อย่างไปพร้อมกัน
ดงซูบินช่วยเขา ถ้าเป็นในห่วงเวลาปกติหวังอันซิก็จะตอบแทนบุญคุณนั้นอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้มันแตกต่างไปจากนี้เพราะ ดงซูบินเคยมีปัญหากับซูชินหลงมาก่อนและยังผสมผสานเขากับหวังอันซิเหตุการณ์คือในช่วงต้นมีความโกลาหลหวังอันซิรู้เพียงว่าลูกชายของซูชินหลงถูกทําร้ายในเวลานั้นและไม่ทราบรายละเอียดที่ชัดเจนต่อมาเกาหมิงเฟิงจากสํานักงานเขตกวงหมิงได้โทรผิดและโทรไปที่โทรศัพท์มือถือของหวังอันซิเกาหมิงเฟิงพูดจาเยาะเย้ยเขาโดยที่หวัง
อันซิฟังอยู่ก็โกรธเอามากๆที่อีกทั้งเกาหมิงเฟิงยังมาเกี่ยวของกับกรณีทําร้ายร่างกายของลูกชายของชูชินหลงอีกและเป็นเพราะการสืบสวนของหวังอันซิหลังจากที่เกาหมิงเฟิงถูกจับมาเขาก็
สารภาพเหตุการณ์ความจริงที่เกิดขึ้นมาทําให้ลูกชายของซูชินหลงต้องติดคุกสิบหน้าวันและตอนนี้ลูกชายของชูชินหลงก็ยังไม่ได้ออกจากคุกความประทับใจที่มีต่อดงซูบินคือ ดงซูบินช่วยหวังอันซีปราบปราม ชูชินหลง
เรื่องนี้ หวังอันชิรู้สึกชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของชูชินหลงกับเขานั้นค่อนข้างต่างกันแม้ว่าชูชินหลงจะไม่กล้าพูดแต่ก็มีหนามอยู่ในใจของเขาอย่างแน่นอนไม่ต้องสงสัยเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้หวังอันซิกําลังคิดเกี่ยวกับการหาทางแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ต่อมาทันทีที่ข่าวจากสํานักข่าวหนา
นกิงออกมาหวังอันซิตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าจะต้องกําราบดงซูบินด้วยวิธีนี้ถือได้ว่าเป็นคําอธิบายสําหรับซูชินหลงและลูกชายของเขา ความสัมพันธ์ระหว่างซูชินหลงและหวังอันซีกลับมามี เสถียรภาพอีกครั้งและดงซูบินได้รับอนุมัติให้ไปโรงเรียนพรรค และไม่ใช่แค่เกิ๋งเซียงเท่านั้นที่ได้รับประโยชน์หลานชายของเขาหยูรินได้รับประโยชน์ไปด้วยเหมือนกันโดยก็จะเป็นไปตามความตั้งใจของดงซูบินแต่แรกแล้วที่จะมอบความรับผิดชอบนี้ให้กับหวังหยูรินดังนั้นความสําเร็จ
นี้ก็เช่นกัน มันจะไม่ตกไปอยู่ในมือของคนอื่นทั้งหมดหวังอันซิได้คิดเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้อย่างถูกต้องแล้ว
สําหรับทัศนคติของดงซูบินนั้นหวังอันซิไม่สามารถควบคุมเขาได้อีกต่อไปและเขาก็ไม่สนใจว่าเขาจะเป็นผู้อํานวยการสํานักงานเล็กๆของถนนหัวหน้าแผนกองค์กรและเลขาธิการสํานักงาน
เขตหรือไม่ไม่ได้พิจารณาจากสถานการณ์โดยรวม
แม้จะนั่งลงหวังอันซิก็ไม่คิดว่านั่นเป็นความโปรดปราน
เพราะดงซูบินเพียงเอามือไว้ที่แผลโดยไม่นานนักก็รักษาหวังอันซิได้ ทั้งที่แพทย์ที่เก่งที่สุด
ในโรงพยายาลเมืองยังทําเช่นนั้นไม่ได้ มันเลยทําให้เขาไม่มั่นใจว่าดงซูบินได้รักษาเขาจริงๆหรือเปล่าหรือหวังอันซิไม่ได้สนใจบุญคุณที่ดงซูบินมีต่อเขาเลย
ดังนั้นหลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วหวังอันซีมอบหมายดงซูบินไปที่โรงเรียนของพรรคทันที!