POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 652 ต้นเหตุคือ หวังอันซิอย่างงั้นหรอ!
EP 652 ต้นเหตุคือ หวังอันซิอย่างงั้นหรอ!
ช่วงจันทร์เช้า
เขตหนานฉางสํานักงานเขตถนนกวางหมิง
ท้องฟ้ากดลงเพื่อซ่อนเมฆสีดําาหนาทึบปิดแสงปกคลุมลานถนนด้วยเมฆที่บดบังกลืนเงาของเจ้าหน้าที่บางคนที่เพิ่งมาทํางาน
ในเวลานั้นรถคันสีดําก็ขับเข้ามาในบริเวณลานจอด
“เลขาซูบิน.”
“เลขาซูบิน”
“สวัสดีตอนเช้า”
ทุกคนมองไปที่ดงซูบินด้วยสายตาแปลก ๆ และพวกเขาดูเหมือนว่าดงซูบินจะอารมณ์ไม่ดี
ดงซูบินขมวดคิ้วที่พวกเขาพยักหน้าและเดินเข้าไปในอาคารสํานักงาน
เนื่องจากเสี่ยวหยางได้แจ้งข่าวให้เขาทราบแล้วดงซูบินจึงไม่อาจเพิกเฉยได้ได้อย่างแน่นอนเขารีบกลับเมื่อคืนนี้เขาโทรไปหลายสายแล้วถามถึงสถานการณ์อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้รับข้อมูลใดๆ สิ่งที่ไปโรงเรียนพรรคดูเหมือนคนอื่นๆก็จะไม่รู้เรื่องนี้แต่ในกรณีนี้ดงซูบินยิ่งระมัดระวังมากขึ้นเขารู้ว่าเสี่ยวหยางกําลังทําอะไรอยู่ และคําพูดของเธอก็คงไม่ได้พูดมามั่วๆอย่างแน่นอนวันนี้เมื่อมาถึงที่ทํางานดงซูบินพบว่าการแสดงออกของทุกคนดูแปลกไปงและสายตาของคน พวกนั้นดูแปลกๆซึ่งทําให้ดงซูบินรู้สึกประหม่าเอามากๆไม่กี่นาทีต่อมา
เมื่อดงซูบินเพิ่งเข้ามาในห้องทํางานโทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น
ดงซูบินเอื้อมมือออกไปและถามว่า“ผมเองสวัสดี”
ดูเหมือนปลายสายจะเป็นเสียงผู้ชาย “เลขาธิการซูบินสวัสดีฉันเป็นหน่วยงานของคณะกรรมการเขตรัฐมนตรีชูให้ผมแจ้งให้คุณทราบและให้คุณมาที่คณะกรรมการเขต”
ไปที่นั้น?
ดงซูบินดูเย็นชา “มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
“ผมเองก็ไม่ทราบ”
“เข้าใจแล้ว.”
ณ สํานักงานคณะกรรมการพรรค
สํานักงานชูชินหลง
ดงซูบินเคาะประตูและเห็นว่าชูชินหลงถือถ้วยและนั่งอยู่หลังโต๊ะ รู้สึกผ่อนคลายและดื่มชารู้สึกสบายมาก
“เลขาซูบินมาแล้วหรอ” ชูชินหลงไม่ได้ยิ้มเมื่อยิ้ม: “นั่งลง” ดงซูบินนั่งลงบนเก้าอี้ก่อนเอาเท้าวางบนโต๊ะ“คุณเรียกผมหรอ”
เนื่องจากลูกชายของชูชินหลงถูกดงซูบินถูกทําร้ายพวกเขาทั้งสองจึงไม่ค่อยถูกกันเท่าไรและพวกเขาก็ไม่ได้ปิดบังความไม่พอใจของเขา
ชูชินหลง เหลือบมองไปที่ตําแหน่งนั่งของเขา และใบหน้าของเนื้อก็กระซิบเล็กน้อย“วันนี้ผมคุยกับคุณในนามขององค์กร คุณแก้ไขทัศนคติก่อนและแก้ไขไว้คุยกันใหม่”หลังจากนั้นชูชินหลง จะดื่มชาสักถ้วยวางลงพลิกไฟล์ในมือแล้วประมวลผลดงซูบินไม่ได้ยกขาลง
หลังจากดูหนัง ดวงตาของชูชินหลงก็กวาดไปทางด้านข้างของเขานี่คือวิธี: “ข่าวจากสํานักข่าวหนานกิง คุณควรรู้ว่าทางคณะกรรมวินัย เหล่านี้ได้ตรวจสอบเรื่องนี้และได้ตรวจสอบแล้ว ข้อเท็จจริงค่อนข้างสุดโต่งหลังจากการสอบสวนนักเรียนที่ถูกซ้อมไม่มีบาดแผลหรือบาดเจ็บสาหัสอย่างไรก็ตามแม้จะไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ผลกระทบของเหตุการณ์นี้ก็เลวร้ายมากภายหลังการหารือของคณะกรรมการเขตโรงเรียนพรรคเมืองโฮ่วเทียนได้จัดอบรมหลักสูตรเป็นเวลาหนึ่งเดือน ชื่อของคุณได้รับการรายงานแล้ว”
เป็นไปตามคาด!
ดงซูบินได้เตรียมพร้อมสําหรับแง่มุมนี้แล้ว และการแสดงออกของเขาก็สงบมาก “ให้ผมไปโรงเรียนพรรคเพื่อไปฝึกแล้วงานของสํานักงานเขตล่ะ?” ชูชินหลงยิ้ม “วันมะรืนนี้ชั้นเรียนฝึกข้าราชการเปิดอย่างเป็นทางการและพรุ่งนี้คุณจะต้องไปโรงเรียนพรรคในเมืองเพื่อ รายงานว่าสํานักงานตัวแทนชั่วคราวของคุณก็คือเกิงเซียง”
“ฉันกําลังพูดถึงงานประชุมยกย่องหน่วยงานต้นแบบส่งเสริมการผู้สูงอายุ”
“พื้นที่นี้ได้รับการพิจารณาเช่นกัน เพื่อให้เกิงเซียง จะไปปักกิ่งเพื่อรับรางวัลและงานจะถูกโอนไปยังหวังหยูรินซึ่งรับผิดชอบแผนกและสํานักงานแห่งใหม่”
ดงซูบินถูกหัวเราะเยาะและพวกเขาทั้งหมดได้รับการออกแบบมาสําหรับฉัน?
ชูชินหลงกล่าวว่า “อะไรอีก?”
“…” ถ้าผมไม่ไป?”
ดวงตาของชูชินหลงจับต้องเขาและเขาพูดเล็กน้อย:“นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของฉันมันเป็นการตัดสินใจขององค์กรฉันกําลังแจ้งให้คุณทราบและไม่ขอความเห็นจากคุณ!”
ดงซูบินยืนขึ้น”แล้วผมจะขอเก็บเอาไปคิดก่อน”หันไปเปิดประตู ความจริงที่ว่าดงซูบินไปโรงเรียนพรรคนั้นทําให้เขาโกรธอีกครั้ง!
หาก ดงซูบินทํางานในหนานฉางเป็นเวลาหนึ่งหรือสองปีและมีคุณสมบัติเพียงพอดงซูบินก็ไม่อยากไปโรงเรียนพรรคเพื่อฝึกอบรมแม้ว่านี่จะไม่ใช่เรื่องของการเลื่อนตําแหน่งแต่เขาก็สามารถเติมหมึกลงในประวัติย่อของเขาได้ทําไมจะไม่ล่ะ?แต่ตอนนี้ในเวลานี้มันน่ากลัวเกินไปที่จะปล่อยให้ดงซูบินไปโรงเรียนพรรค เพราะ ดงซูบินไม่ได้ไปประโยชน์อะไรจากการไปครั้งนี้เลยเขาเข้าใจโลกนี้ดีบ่อนครั้งดงซูบินรู้ว่าการทําเช่นนี้เป็นการลงโทษทางอ้อมของเจ้าหน้าที่ที่กระทําผิดพวกเขาถูกส่งตัวไปที่โรงเรียนพรรคแล้วถึงจะได้กลับมาคราวนี้ดงซูบินกลัวว่าเขาจะไม่ได้กลับมา
เป็นไปได้ไหม?
ถึงแม้มันจะไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่เขาก็อยู่เฉยๆไม่ได้!
ชูชินหลงและดงซูบินนั้นมีความแค้นกันอย่างสุดซึ้งลูกชายของเขายังคงถูกคุมขังอยู่ **เนื่องจากการแจ้งความเท็จกับดงซูบินในฐานะหัวหน้าแผนกองค์กรของคณะกรรมการชูชินหลงมี
อ๋านาจระดับสูงและรับผิดชอบในการตรวจสอบเหล่าผู้บริหาร ถ้าเขาเอาชนะดงซูบินได้ก็จะสามารถจัดการเหล่าผู้บริหารที่กระด่างกระเดื่องได้และดูเหมือนนายกเทศมนตรีโยฮวาเองก็คงจะรู้สึกมีความสุขมากขึ้นด้วยดูเหมือนคราวนี้จะเป็นความตั้งใจของทางคณะกรรมการมณธลเพราะถ้าดงซูบินถูกถอดออกจากตําแหน่ง น้องชายของเก๋งโยฮวาก็จะสามารถเข้ามาแทนที่เขาได้เลยนั้นคือความเป็นไปได้ แต่ยังพอมีทางแก้ไขอยู่นั้นก็คือหวังอันซิหวังอันซิเป็นผู้บังคับบัญชาของหวังซินหลงอีกทีหนึ่ง และ หวังอันซิจะไม่ยอมอยู่เฉยๆแน่ท้ายที่สุดเขาเองเป็นหนี้บุญคุณดงซูบินดังนั้นดงซูบินจึงอาจสามารถรักษาตําแหน่งของเขาไว้ได้สามารถเขาต้องใช้อํานาจที่มากขึ้น
แต่ถึงแม้เขาจะต้องไปที่โรงเรียนพรรคจริงเขาก็จะต้องกลับมาให้ได้ ถึงจะไม่เต็มใจก็ตามเหตุผลง่ายๆก็คือ
อย่างแรก ดงซูบินใช้เวลาไม่นานก่อนที่เขาจะเข้ารับตําแหน่ง หน่วยงานของเขายังไม่เสถียรขนาดเกิงเซียงเองได้รักษาการสํานักงานเขตกวางหมิงมาหลายปีแล้วและพี่สาวของเขาก็ได้วางตัวเขาไว้แล้วอีกทั้งพยายามผลักให้ดงซูบินเขาไปรับการฝึกอีกแต่ดงซูบินก็คิดว่าเวลาเพียงเดือนเดียวมันจะเกิดอะไรขึ้นกับหน่วยงานแห่งนี้ได้บ้าง?หรือว่าพวกเขาตั้งใจขุดรากถอนโคนที่ดงซูบินได้พยายามสร้างรากฐานไว้เมื่อดงซูบินกลับมาจากการฝึกสํานักงานกวางหมิงก็จะกลับไปเป็นเหมือนก่อนหน้าที่เขามาทํางานที่นี้
นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่น่ารําคาญที่สุดสําหรับดงซูบินก็คือเรื่องของการประกวดหน่วยงานต้นแบบการส่งเสริมผู้สูงอาวยุ!เพราะกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ดงซูบินจะต้องผ่านอุปสรรคมามากมาย
ใครจะยอมให้คนที่ไม่ได้ทําอะไรเลยชุบมือเปิบไปได้กัน?อีกทั้งยังให้เกิงเซียงเป็นคนไปรับรางวัลที่ปักกิ่งอีก? ผลงงานชิ้นนี้ถือเป็นผลงานชิ้นใหญ่สําหรับเขาเลย!แต่กลับจะถูกปล้นไปหน้าด้านเช่นนี้อย่างงันหรอ? แน่นอนว่าดงซูบินไม่ใช้คนที่มีนิสัยใจแคบแต่เพราะว่าผลงานนี้เขาเป็นคนดำเนินการมาทั้งหมดดงซูบินต้องแบกหน้าท่าทุกวิธีทางให้ได้งานนี้มาอีกทั้งต้องยอมคัดใจ
กับทางมณฑลเพราะไปแย่งผลงานนี้จากถนนผิงอัน เกิงเซียงเองก็คัดค้านเขาอยู่ตลอดเวลาแต่สุดท้ายเกิงเซียงเองก็ไม่ได้คิดจะช่วยเหลือเลย รู้ไหมว่าฉันทุ่มเทไปเท่าไร? กว่าจะมาถึงจุดนี้
ดงซูบินไปที่กระทรวงกิจการพลเรือนเพื่อพยายามหาช่องทางพามณฑลได้รางวัล
แต่ตอนนี้? คนที่พยายามคัดค้านกําลังนั่งดื่มชาอยู่ในสํานักงาน ในทางกลับกันความสําเร็จนี้จะต้องเป็นของใครกันแน่?
มันจะมากเกินไปแล้ว!
คิดว่าฉันจะยอมปล่อยเรื่องนี้ไปเฉยๆ? ?
แน่นอนว่านี้คือดงซูบิน คนที่ข้ามเส้นและคิดจะมีปัญหากับเขาส่วนใหญ่นั้นจะมีจุดจบที่คล้ายๆ
กัน ลองดูสิเกิงเซียงนี้เขากล้ามากในยามที่ผลงานไม่เป็นรูปเป็นร่างเขาแทบจะไม่สนใจใยดีด้วยซ้ำแต่กลับมาตอนนี้เขายังกล้ามาตัดหน้าเอาผลงานไปมันควรเป็นเช่นนี้หรอ?มันเป็นเรื่องที่ฉันรับไม่ได้ ฉันจะทําอย่างไรไม่ให้ผลงานชิ้นนี้ตกไปในมือของหมอนั้น?
ถึงแม้ว่าทางชูชินหลงจะอธิบายเขาเกี่ยวกับเรื่องแล้วก็ตาม!
ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าชูชินหลงมอบความรับผิดชอบนี้ให้หวังหยูรินอย่างที่เขาวางไว้ตอนแรกแล้ว
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆมันทําให้เขาไม่สามารถรับได้กับการสั่งการนี้ ดงซูบินหันหลังและขึ้นไปชั้นบนพร้อมที่จะขอเข้าพบหวังอันชิ ช่วงเวลาสําคัญเช่นนี้แต่เขาถูกโยนให้ไปอยู่ในโรงเรียนของพรรค และนี้ก็อีกไม่กี่วันเท่านั้นที่งานประชุมยกย่องรางวัลหน่วยงานต้นแบบจะเริ่ม
ระหว่างทางเดิน ดงซูบินบังเอิญได้ยินเรื่องบางอย่างพอดี
“นายกเทศมนตรีโยฮวา …”
“ฉันคิดว่าคุณคงพยายามหาใครสักคนช่วยเรื่องนี้อยู่สินะ” “ฉันเคยไปมาแล้ว มันอาจจะเล็ก…”
“ถ้าเช่นนี้เดียวจะให้คนนําทางไป!”
เสียงรองเท้าส้นสูงถูกกดลงอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา ชายสวมชุดหล่อและนายทหารวัยกลางคนก็ก้าวลงบันได
เมื่อเห็น เกิงโยฮวา ดงซูบินก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ในความเห็นของเขา ครั้งนี้ไม่เพียงแต่ชูชินหลงและเกิงเซียงจะมีส่วนเกี่ยวข้องและอยู่เบื้องหลังแต่เกิงโยฮวาก็เข้าร่วมในครั้งนี้ด้วย ดังนั้นดงซูบินจึงหยุด และขวางหน้าเธอเอาไว้: “นายกเทศมนตรีโยฮวา”
เธอ
ใบหน้าของเกิงโยฮวาไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมา ดงซูบินได้แต่ยืนขมวดคิ้วและมองไปที่แน่นอนดงซูบินไม่ชอบใบหน้าที่ดูไร้อารมณ์ของเกิงโยฮวาตอนนี้เลย
ดงซูบินไม่ได้รอให้เธอพูด เขาพูดตรง ๆ ว่า: “ผมผิดอะไรที่จะถูกส่งไปที่โรงเรียนของพรรค?ผมเองเป็นถึงผู้บริหารเขต ไม่ใช่ว่าฉผมไม่เชื่อฟังการตัดสินใจขององค์กรตอนนี้งานประชุมมอบ รางวัลเองก็จะเริ่มในอีกไม่กี่วันนี้เรื่องการเชิญต่างๆก็ถูกจัดไว้หมดแล้ว ถ้าคุณต้องการให้ผมไปที่นั้นรอให้จบหลังงานประชุมก่อนจะได้ไหม” ดงซูบินเข้าใจเรื่องนี้ดีว่านี้เป็นเกมการเมืองที่ทางผู้บริหารระดับสูงของมณฑลต้องการขัดแข้งขัดขาเขาอย่างน้อยที่สุดก็ควรให้เขามีโอกาสได้เฉยชมผลงานที่เขาสร้างมาจะไม่ได้หรือยังไงกัน?แต่นี้เธอกลับใช้อํานาจกดขี่ข่มเหงดงซูบินแล้วปล่อยให้น้องชายของคุณ”ฉกฉวยผลงาของเขา”นี่มันจะไม่เกินไปหน่อยหรือ?
เกิงโยฮวา มองเขาด้วยท่าทางบูดบึ้ง “คุณไม่ควรพูดเรื่องนี้กับฉัน!”
ก็เธอเองมีส่วนเกี่ยวของกับเรื่องนี้โดยตรงถ้าไม่ให้พูดเช่นนี้จะให้พูดอะไรเกิงโยฮวาพูดต่อไปจนทําให้ดงซูบินประหลาดใจ“นี้คือความต้องการของเลขาธิการหวังอันซิที่ต้องการให้คุณไป โรงเรียนของพรรคแม้ว่าฉันจะโหวตเห็นด้วยถ้าคุณไม่พอใจอะไรก็ไปคุยกับเลขาหวังนู้นฉันไม่ได้เป็นคนเริ่มเรื่องนี้ แค่นี้เอง!”
ดงซูบินตกตะลึง
เกิงโยวฮวาก้าวลงบันไดอย่างเด็ดเดี่ยวและเดินผ่านดงซูบินไป
เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างหลังเขาก็มองไปที่ ดงซูบินส่ายหัวและตามเกิงโยฮวา
หวังอันซี?
หวังอันซีต้องการย้ายฉันอย่างงั้นหรอ?
ดงซูบินนั้นช่างเหลือเชื่อจริงๆ เขาช่วย หวังอันซิในการรักษาโรคที่เกือบผากชีวิตของหวังอันซิไปอีกทั้งการของโรคยังหายไปด้วย ตอนนี้ดงซูบินถึงกับพูดอะไรไม่ออกและพยายามหาเหตุผลมาอธิบายว่าทําไมหวังอันซิถึงเสนอเรื่องนี้ขึ้นมา?และนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องที่จะพูดมั่วด้วย! ? อย่างไรก็ตามดงซูบินก็รู้เช่นกันว่านายกเทศมนตรีโยฮวาไม่สามารถพูดโกหกนี้ได้และไม่จําเป็นต้องพูดเช่นนั้นด้วย!