รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่472 คิมหันต์ ฉันอยากลอง

แต่ไม่นาน หนังก็เริ่มดำเนินเข้าเนื้อเรื่อง

ความเขินอายของธิชาไม่นานก็ถูกความสงสัยที่หนักกว่าปกปิดไป

เธอเริ่มจ้องเขม็งที่หน้าจออย่างละเอียด

ยังดีที่ทีวีในห้องของคิมหันต์ที่จริงเป็นโปรเจคเตอร์

ใหญ่มาก พอปิดไฟในห้องลง ก็มีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับโรงหนังเลยก็ว่าได้

ธิชาเห็นชัดเจนทุกอย่าง……

เธอก็ถึงรู้ว่าตอนนั้นคำขอที่ตัวเองพูดกับธาวินนั้นเป็นยังไง

ถึงว่า……

ในตอนที่เธอขอธาวินจัดการความต้องการของเขาให้สำเร็จ

ตอนแรกธาวินปฏิเสธอย่างมาก

หลังจากที่เธอขอร้องหลายครั้ง

ธาวินก็ถึงยอมแพ้อย่างลังเล

เธอยังจำตอนที่ตัวเองถามธาวินอย่างซื่อบื้อว่าทำไมต้องถอดเสื้อผ้าของเธอออก

หนังดำเนินไปถึงครึ่ง……

ธิชาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมต้องถอดเสื้อผ้า

ที่แท้เรื่องนี้……ซับซ้อนมาก แต่ก็ดูเหมือน……น่าสนุกดีนะ

…………

ธิชาไม่รู้ว่าทำไม

รู้สึกว่ายิ่งดูก็ยิ่งปากแห้งคอแห้ง

เธอดื่มค็อกเทลทั้งขวดจนหมด

และพอดื่มหมดแล้ว เธอก็เริ่มรู้สึกหิวน้ำ

คิมหันต์รู้สึกว่าพอเธอดื่มเหล้าไปแล้วก็ตัวร้อนขึ้นมาก ก็เลยไม่กล้าให้เธอดื่มเหล้าอีก

คิมหันต์เอาน้ำผลไม้ให้เธอ

ธิชาดูไปด้วย ดื่มไปด้วย

ไม่นานน้ำผลไม้ก็หมดไปครึ่ง

หนังก็กำลังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ

ธิชาปวดฉี่อยู่หลายครั้ง

ทุกสิบนาทีก็ต้องลุกไปเข้าห้องน้ำตลอด

คิมหันต์เห็นเธอดื่มน้ำไปเยอะมาก โดยเฉพาะแอลกอฮอล์และน้ำผลไม้จะทำให้ปวดฉี่ง่ายตลอด เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

…………

หนังเรื่องนี้มีความยาวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

ตอนที่เหลือยี่สิบนาทีสุดท้าย

ทันใดนั้นธิชาก็พูดขึ้นว่า “ฉันไม่อยากดูแล้ว นายยังอยากดูอยู่ไหม?”

คอของคิมหันต์ร้อนผ่าวไปหมด เขารีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่อยากดูก็ปิดกันเถอะ เนื้อห้าด้านหลังก็เดิมๆนั่นแหละ……”

หนังที่คิมหันต์เลือกให้ธิชา ที่จริงก็มีเนื้อหาเยอะพอสมควร

เรื่องราวเริ่มจากคู่รักหนุ่มสาวที่ทดลองครั้งแรกด้วยกัน จนถึงทะเลาะและเลิกกัน จากนั้นหลายปีหลังจากนั้นทั้งสองก็เติบโตเข้าสังคมและเจอกันอีกครั้ง

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นฉากวาบหวิวและร้อนแรง แต่เนื้อเรื่องโดยรวมแล้วก็ถือว่าสมบูรณ์มาก

หนังที่มีพร็อตอารมณ์ดราม่าและเนื้อหาร่วมด้วย สำหรับผู้หญิงที่ใสบริสุทธิ์อย่างธิชาแล้ว ถือว่าเป็นการสอนทางเพศที่สวยงามนะ

เทียบกับหนังที่ง่ายและดิบเถื่อนแล้ว……คิมหันต์รู้สึกว่าหนังที่เขาเลือกนั้นไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่

หลังจากที่ปิดหนังไปแล้ว

อุณหภูมิภายในห้องก็ลดลงทันที

อาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จากค็อกเทลก่อนหน้านี้ที่พวกเขาดื่มเริ่มสร่างแล้ว

ทั้งสองก็ไม่รู้สึกร้อนเหมือนเมื่อกี้แล้ว

แต่ว่า……แม้จะไม่มีใครพูดก่อน

ก็เดาออกว่าในหัวของอีกฝ่ายน่าจะมีฉากในหนังเมื่อกี้หยุดอยู่ในสมอง

หลังจากที่เงียบสักพักใหญ่

คิมหันต์เตือนตัวเองในใจตลอดว่าอย่างใจร้อน

เขารู้นานแล้วว่าธิชาไม่ปกติ

แต่จนถึงตอนนี้ก็เพิ่งรู้ว่าเธอยังไม่รู้เรื่องชายหญิง……และเพิ่งจะมารู้ในคืนนี้

สำหรับผู้หญิงที่ไร้เดียงสาจนน่าแปลกใจแล้ว

เขาจะใจร้อนไม่ได้เด็ดขาด

ยังดีที่ก่อนหน้านี้คิมหันต์ไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน

แม้จะใจร้อนไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้คิดจะบังคับธิชาเลย

เขาดูเวลาใกล้จะตีสี่แล้ว

เขาเลยพูดขึ้นว่า “ดึกมากแล้ว ถ้าไม่นอนอีกล่ะก็……ฟ้าจะสว่างแล้วนะ ธิชา เธอนอนสักหน่อยดีไหม?”

ธิชาดูเป็นเด็กดีมาก น่าจะไม่ใช่ผู้หญิงที่นอนดึกบ่อยๆนะ

คิมหันต์รู้สึกว่าสำหรับครั้งแรกที่พาธิชากลับมาเดทที่บ้าน ก็ถือว่าเป็นการพัฒนาที่ใหญ่แล้ว

สำหรับเขาแล้ว ก็รู้สึกพอใจมากแล้วล่ะ

แต่ธิชากลับนั่งอยู่ตรงนั้นนิ่งๆ นานมากก็ไม่พูดอะไร

เธอพยักหน้า

ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงด้วยเท้าเปล่า

เตียงของคิมหันต์ใหญ่มาก เพียงพอสำหรับการนอนสองคน

ในขณะที่เธอเดินไปที่ข้างเตียง

คิมหันต์ก็เดินตามหลังเธอมา

ธิชาหยุดเดินแล้วหันหน้ากลับไปกะทันหัน เขาสะดุ้งตกใจ

เขาลูบผมเบาๆ “ให้ฉันนอนโซฟาไหม โซฟาก็ใหญ่เหมือนกัน……”

ทันใดนั้นธิชาก็จับข้อมือของเขาเอาไว้กะทันหัน

จับมือเขาแล้วลากไปเบาๆ

คิมหันต์ก็เดินตามเธอไปอย่างเชื่อฟัง

ไม่เคยปฏิเสธคำขอหรือการกระทำของธิชาเลย

ด้วยการนำทางของธิชา

ไม่นานเขาก็นั่งลงบนเตียง

จากนั้นธิชาก็นั่งลงตรงหน้าเขา

ทันใดนั้นเธออ้าขาออกแล้วกระโดดทับลงไป

เธอนั่งอยู่บนตักของคิมหันต์

ในตอนที่คิมหันต์ตื่นเต้นและทำตัวไม่ถูก

เธอก็เชยคางขึ้นและปิดริมฝีปากของเขาไว้

คิมหันต์……

ตกอยู่ในภวังค์ที่น่าตื่นเต้นในหัวสมอง

ความรู้สึกที่เพลิดเพลินนี้ต่อเนื่องนานถึงครึ่งนาที

ตอนที่จูบเสร็จแล้ว

ธิชาก็คร่อมตัวของเขาเอาไว้ด้วยแรงของตัวเอง

คิมหันต์นอนราบอยู่บนเตียงคิงไซซ์

และธิชาก็เลื่อนตัวจากขาของเขาไปที่เอว

ตอนนี้นั่งอยู่บนเอวของเขาด้วยเท้าเปล่า

…………

คิมหันต์ไม่สามารถทำใจสงบได้อีกต่อไป

เขาตะลึง

และอึ้งมาก

คนที่ควรจะเป็นคนควบคุม

ตอนนี้กลับหลงลืมในตัวเอง

ธิชาเหมือนกำวิญญาณของเขาไว้แน่น

ไม่ว่าตอนนี้เธอจะออกคำสั่งอะไร

เขาจะต้องทำตามไม่ให้ผิดพลาดแน่นอน

ธิชากลับเหมือนใจเย็นลง

ไม่ได้บังคับเหมือนเมื่อกี้แล้ว

เธอเหมือนแมวเหมียวที่แสนจะเชื่อง ซบอยู่บนหน้าอกของคิมหันต์

จากนั้นก็พูดอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า “คิมหันต์ ฉันอยากลอง……”

ครั้งนี้คิมหันต์ไม่แปลกใจแล้วล่ะ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

เห็นได้ชัดว่าติดใจกับอารมณ์บางอย่างอยู่

เขาแค่ถามอย่างลังเลว่า “เธอแน่ใจเหรอ?”

ธิชาพยักหน้า ตอบอย่างรวดเร็วว่า “ฉันแน่ใจ”

…………

สำหรับคิมหันต์แล้ว ทุกอย่างเป็นเหมือนความฝัน

เขาชอบธิชาขนาดนั้น เฝ้าคะนึงหาถึงเธออยู่นานแสนนาน

เริ่มจากการเป็นเพื่อน ขนาดความกล้าในการสารภาพรักยังไม่มีเลย

หลังจากที่ครุ่นคิดและไตร่ตรองมานาน เขาสารภาพออกไปด้วยวิธีการหยอกล้อระหว่างเพื่อน

แต่แค่ไม่กี่ชั่วโมง

เขาแค่ไปกินเนื้อย่างกับธิชา จากนั้นก็ดูหนังวาบหวิวด้วยกันหนึ่งเรื่อง

จากนั้นก็……

เขาได้ครอบครองธิชาแล้ว

ถ้าไม่มีอุบัติเหตุเล็กๆระหว่างทาง

เขาคงได้ครอบครองเธอไปแล้ว

ธิชาอยู่ในอ้อมกอดเขาด้วยเนื้อตัวที่เปลือยเปล่า

สมองของคิมหันต์กำลังล่องลอยอยู่กลางอากาศ

เหมือนเพิ่งผ่านเรื่องราวที่เหมือนกับฝันมา

มันไม่เหมือนจริงเลย

ไม่เหมือนเลย

…………

ธิชากับคิมหันต์โดดเรียนด้วยกัน

พวกเขานอนจนถึงตอนเที่ยง

ตื่นนอนและกินข้าวเช้าด้วยกัน

จากนั้นก็ถึงลงไปด้านล่าง

คิมหันต์ได้รับสายจากครูที่โรงเรียน อ้างไปว่าตัวเองป่วย

แต่ธิชากลับไม่ได้รับสายจากใครเลย

ตอนนี้เธอยังอยู่ในโหมดปิดเครื่อง

คิมหันต์ถามเธอว่าตอนบ่ายจะไปโรงเรียนหรือออกไปเที่ยวเล่น

ธิชาครุ่นคิดแล้วก็พูดว่า “ฉันน่าจะกลับบ้านก่อน”

ธิชายังไม่ลืมว่าเมื่อวานตัวเองตัดสายธาวินยังไง

ในภาพความทรงจำของเธอ น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอใจกล้าขนาดนี้……

ธิชาคิดว่าเมื่อคืนธาวินคงจะกังวลใจมาก

หรืออาจจะกังวลจนถึงตอนนี้ก็ได้

แต่เธอกลับไม่รู้สึกผิดเลย

ไม่รู้ว่าทำไม……

หลังจากที่ผ่านประสบการณ์นี้กับคิมหันต์แล้ว

ธิชารู้สึกสะใจเล็กน้อย

เธอไม่เข้าใจว่าความรู้สึกสะใจนี้มาจากไหน

แค่นึกถึงธาวินอาจจะรอเธอกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความกังวลและเป็นห่วง

เธอก็ดีใจมาก

และตื่นเต้นจากก้นบึ้งของหัวใจ

คิมหันต์ได้ยินเธอพูดแบบนี้แล้ว ก็นึกถึงพี่ชายที่ธิชาพูดถึงทันที

พี่ชายของธิชา ควบคุมเยอะมาก

ตอนแรกคิมหันต์ไม่ได้คิดอะไรมาก

รู้สึกแค่ว่านี่เป็นสภาพแวดล้อมของครอบครัวที่พิเศษ

เด็กที่ไม่มีพ่อแม่ ก็ต้องพึ่งพาอาศัยพี่ชายเป็นหลัก

แต่เมื่อคืน หลังจากที่เขารู้จักธิชามากขึ้น

แต่ก็สัมผัสได้ถึงความพิเศษของธิชา

แม้ตอนนี้เขาจะยังไม่รู้ว่าสิ่งที่ธิชาขาดหายไปนั้นเกิดจากสาเหตุอะไร

แต่ปัญหาของธิชาได้อย่างชัดเจน

คิมหันต์ก็ไม่รู้สึกว่าปัญหานี้จะเกี่ยวข้องกับพี่ชายของเธอ

แต่สำหรับผู้หญิงที่พิเศษแบบนี้……พี่ชายเธอดูแลเธออย่างระมัดระวังและรอบคอบ น่าจะดีกว่าครอบครัวปกติทั่วไปโดยซ้ำ

คิมหันต์รู้สึกกังวลใจ

“เมื่อคืนเธอไม่ได้กลับไป และวันนี้ยังไม่ไปโรงเรียนอีก……พี่เธอจะ……”

ธิชากลับแสยะยิ้มและพูดอย่างสบายใจว่า “ไม่เป็นไรหรอก พี่ชายฉันรักฉันมาก”