รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่465 ธิชา เป็นแฟนฉันได้ไหม
แก้มสองข้างของธิชาแดงก่ำขึ้นมาทันที
เธอมองหน้าของคิมหันต์อย่างไม่อยากจะเชื่อ
แล้วมองแววตาของคิมหันต์อีกที
คิมหันต์ไม่เหมือนกับกำลังพูดเล่นเลยนะ
เขาดูจริงจังมาก
เธอรู้สึกทำตัวไม่ถูก เลยถามกลับว่า “นาย นายว่าไงนะ?”
คิมหันต์ไอกระแอม แล้วพูดเสียงดังอีกว่า “ฉันบอกว่า เธอจุ๊บฉันก่อน แล้วฉันจะส่งเธอกลับบ้านทันที”
ธิชาขมวดคิ้วเป็นปม
คนรอบข้างก็ต่างส่งเสียงเชียร์โห่ร้องกันใหญ่
ตอนนี้ทุกคนต่างก็ได้ยินคำขอของคิมหันต์อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
เล่นขนาดนี้เลยเหรอ
เด็กชายและเด็กสาวอายุสิบกว่าสนใจประเด็นหวาบหวิวแบบนี้ที่สุด
แก้มของธิชาแดงระเรื่อทั้งสองข้าง
ภายใต้แสงสีสลัวสาดส่องลงมา เหมือนมะเขือเทศสดๆ
สีหน้าที่เขินอาย
ตกอยู่ภายในสายตาของคิมหันต์
หัวใจเต้นตึกตัก
แต่สายตาของธิชากลับดูสับสนมากขึ้น……
มือขาวเนียนของเธอทับซ่อนกันไปมาอย่างทำตัวไม่ถูก
ดูท่าไม่สบายใจอย่างมาก
ก่อนที่คิมหันต์จะพูด ใช่ว่าจะไม่ได้คาดเดาปฏิกิริยาของธิชาไว้ก่อน
ในทางกลับกัน
เขาไม่เพียงแค่เคยคิด และยังคาดเดาสถานการณ์หลากหลายรูปแบบ
ในปฏิกิริยาทั้งหมดที่เขาเคยคาดเดาเอาไว้
คิมหันต์รู้สึกว่าสิ่งที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ เธอจะต้องโกรธแน่
แม้ธิชาจะดูไร้เดียงสาและอ่อนหัด
แต่แววตาของเธอมักจะประกายไปด้วยความดื้อรั้น ดูก็รู้ว่าเป็นหญิงสาวที่อารมณ์ร้อน
คิมหันต์เคยคิดเอาไว้ในใจ
ถ้าธิชาได้ยินแล้วโกรธและโมโหจริงๆ
เขาจะแกล้งทำเป็นล้อเล่น
หัวเราะปล่อยให้มันผ่านไป
ความคิดนี้อยู่ในใจเขามาหลายวันแล้ว
หรือตอนที่เจอเธอครั้งแรก
เขาก็มีความคิดแบบนี้ในใจแล้วนะ
ฝังลึกอยู่ในจิตใจ
แต่ท่าทีของธิชา……ไม่มีในการคาดเดาของเขาเลย
เธอไม่ได้โกรธ
แต่แค่ดูสับสนเท่านั้น
นี่ทำให้คิมหันต์ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
เขาคาดเดาความเป็นไปได้หลายแบบ ในนั้นไม่มีแบบนี้เลย ก็เหมือนกับเป็นละครเวทีที่ฝึกซ้อมมานาน เขาแสดงละครถึงครึ่งทาง อีกฝ่ายกลับเปลี่ยนบทละคร เขาจึงใจสั่น ไม่รู้ว่าควรจะต่อยังไงดี และยังต้องทำให้สถานการณ์มั่นคงด้วย ให้ธิชาและเพื่อนๆรอบวงที่โห่ร้องไม่รู้สึกอึดอัดมากเกินไป
…………
ดวงตาของธิชาทั้งโตทั้งกลม
เธอจ้องคิมหันต์อยู่นานสองนาน
ในใจก็ครุ่นคิดอยู่นานมาก
จากนั้นเธอก็ถามกลับอย่างร้อนรนและทำตัวไม่ถูก “ทำไมฉันต้องจุ๊บนายด้วย?”
ใบหน้าหล่อเหลาของคิมหันต์เต็มไปด้วยความเขินอาย
ความเขินอายนี้แม้จะอยู่ในบาร์ที่มีบรรยากาศคึกคัก ก็ข่มเอาไว้ไม่อยู่
ธิชาดูซื่อเกินไปแล้ว
คิมหันต์เริ่มรู้สึกว่าเธอแตกต่างจากคนอื่น
หรืออาจจะบอกได้ว่า……
ไม่ใช่ความรู้สึก แต่เขาสังเกตความสัมพันธ์ของเขาและเธอมานานแล้ว แต่ไม่เคยยืนยันกับตัวเองเลยสักครั้ง
เพราะช่วงนี้
เขาไม่เคยปกปิดความรู้สึกดีที่มีต่อธิชาเลย
เขาเขียนความรู้สึกชอบที่มีต่อธิชาลงบนสายตาและประทับลงบนใบหน้าของเขา
ทุกคนดูออกกันหมด
มีเพียงธิชาที่ไม่รู้สึกตัวเลย
คิมหันต์คิดมาตลอดว่า ธิชาอาจจะแค่เขินเท่านั้น
หรืออาจจะยังไม่อยากคบกับใคร
ดังนั้นจึงใช้วิธีนี้มาปฏิเสธการสารภาพของเขาทางอ้อม
แต่บางทีเขาก็รู้สึกว่า……
ความคิดของธิชาแปลกมาก
เธอดูธรรมดามาก ไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆเลย
แต่ตอนที่คุยกัน มักจะให้ความรู้สึกถึงความคิดที่พิเศษและแปลกประหลาดของเธอ
นั่นเป็นความรู้สึกเหมือน……ความซื่อตรงและง่ายของเด็กสาว
คิมหันต์คิดว่านั่นไม่ได้เป็นเพียงนิสัยของธิชา
เขาไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกไม่พอใจใดๆเลย
แต่กลับถูกนิสัยที่เป็นเอกลักษณ์ของธิชาดึงดูดจนไม่โง่หัวไม่ขึ้น
แต่ทว่าบางที……เขาก็รู้สึกธิชาเหมือนเด็กจริงๆ
น้ำเสียงที่พูด ความคิดในใจก็ไร้เดียงสาเกินไป
ในสังคมแบบนี้ ยุคสมัยแบบนี้
น้อยครั้งที่จะมีผู้หญิงแบบเธอ
คิมหันต์ครุ่นคิดอยู่นาน จึงเอาความพิเศษของธิชาเป็นนิสัยของเธอ
แต่ต่อจากนี้ไป เขาตระหนักถึงว่าธิชาอาจจะเติบโตช้าไปหน่อย
เธอเป็นเหมือนกับหญิงสาวที่ไม่เคยผ่านเรื่องราวความรักมาก่อนเลย
คิมหันต์คิดถึงตรงนี้ ในใจกลับตื่นเต้นขึ้นมา
เพราะเขาคิดถึงตรงนี้ได้ นั่นก็แสดงว่าธิชาอาจจะไม่ได้ไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย หรืออาจจะไม่ได้ชอบเขาเลย
ธิชาอาจจะไม่ได้คิดไปทางด้านความสัมพันธ์ทางชายหญิง
ทันใดนั้นคิมหันต์ก็หัวเราะขึ้นมา
เขาหัวเราะได้อย่างอ่อนโยนและร่าเริง
แม้บนตัวเขาจะมีกลิ่นอายความดื้อรั้นที่เกิดจากลูกผู้ลากมากดีที่ถูกตามใจมานานและไม่ทำอะไรเลย
แต่แววตาและรอยยิ้มกลับดูสะอาดสะอ้านมาก
แม้จะอยู่ในบาร์ที่มีบรรยากาศอบอวลไปด้วยเหล้าและบุหรี่
ยังคงดูสะอาดมาก
ธิชารู้สึกว่าเขาหล่อมากจริงๆ……
อดไม่ได้มองจนตาค้าง
ผู้ชายตรงหน้ายิ้มและยื่นมือมาขยี้หัวเธอเล่น
มือและท่าทีนั้น……ดูเหมือนพี่ชายของเธอมาก
นี่เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่คิมหันต์ใกล้ชิดเธอมากที่สุด
ธิชาตะลึง
คิมหันต์ยิ้มและพูดอย่างไม่เขินอาย
“ธิชา ฉันชอบเธอ เธอมาเป็นแฟนฉันได้ไหม?”
เสียงใสของเขาหยุดสักพัก จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่นว่า “ฉันรู้ว่าเธอเขิน ขอแค่เธอตกลง ครั้งนี้ไม่ต้องจุ๊บฉันก็ได้ ฉันเป็นแฟนของเธอ ก็ต้องเป็นคนขับรถให้เธอทุกที่ทุกเวลาอยู่แล้ว”
ดวงตาของธิชาเบิกกว้างทันทีทันใด
ใบหน้าของเธอประกายไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
แต่ไม่นานก็มีสีหน้าสับสนเข้ามาแทนที่
เธอจ้องมองใบหน้าที่หล่อเหลาของคิมหันต์
มองดูอย่างละเอียดอยู่นาน
คิมหันต์ไม่เหมือนกับพูดเล่นเลย
เขากำลังสารภาพรักอยู่เหรอ? ถึงแม้ธิชาจะโง่และไร้เดียงสาแค่ไหน
ช่วงนี้เธอก็ดูซีรีส์เกาหลีมาเยอะเหมือนกัน……
และผู้หญิงส่วนใหญ่ในโรงเรียนก็มีแฟนกันหมดแล้วด้วย
รวมถึงเพื่อนๆที่เล่นด้วยกันในนี้ ก็มีหลายคู่เลยทีเดียว
แต่เธอไม่เคยคิดเรื่องของตัวเองกับคิมหันต์……ไปทางด้านนั้นมาก่อน
แม้กระทั่ง……
ตอนนี้เอง ธิชาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะหาแฟนได้
…………
แววตาที่เธอจ้องมองคิมหันต์
ชายคนนี้ สายตาของเขาเหมือนประกายไปด้วยดวงดาว
ดูสวยมากจริงๆ
และยังอ่อนโยนด้วย และมักจะทำให้หัวใจของเธออบอุ่น จนโมโหไม่ลง
ธาวินบอกเธอว่า เพราะเธอป่วยถึงได้อารมณ์ร้อนและโมโหง่าย
อยู่บ้านเธอก็จะชอบโมโหกับธาวินอยู่ตลอดเวลา
บางทีเธอก็โมโห
จนควบคุมไม่อยู่
แม้ในใจจะรู้ว่าโมโหมันไม่ดี แต่ก็ยังอดไม่ไหวอยู่ดี
แต่พอมาอยู่ต่อหน้าคิมหันต์
ธิชารู้สึกว่าหัวใจตัวเองบอบบางมาก
ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็……
สามารถเข้าใจเป็น
คิมหันต์เป็นยาที่รักษาเธอได้
ผู้ชายคนนี้……เหมือนจะเหมาะกับการเป็นแฟนของเธอจริงๆ
ธิชาไม่เคยคิดอย่างละเอียดเลยว่าแฟนคืออะไร
แค่รู้สึกว่าจับมือและเล่นกันทุกวัน
คิมหันต์ชอบเธอ
เธอก็ชอบคิมหันต์
เธอไม่อาจทำใจปฏิเสธเขาได้……
ธิชากัดริมฝีปากบาง และพูดเสียงเบาว่า “คิมหันต์ นายกำลังล้อเล่นอยู่เหรอ?”
คิมหันต์ส่ายหัวและพูดย่างจริงจังว่า “ไม่ใช่อยู่แล้ว ธิชา ตอนที่ฉันเจอเธอครั้งแรก เธอนั่งกินข้าวอยู่คนเดียวในมุมโรงอาหาร กินหมดแล้วก็สั่งเค้กมาอีก เธอกินช้ามาก คำเล็กๆช้าๆทีละคำ ฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่กินได้สวยเหมือนเธอเลย”