รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 378 คุณชอบธเนษฐ ใช่ไหม

ชนัดพลเคยคิดจะเก็บเอาไว้ในตอนแรก

สิ่งเหล่านี้ ไม่ว่ามันจะจริงหรือไม่ ก็มีความหมายของมันอยู่ดี

เพราะนั่นตั้งใจดึงธิชาลงน้ำไป

ในฐานะที่เป็นคนนอก ในขณะเดียวกันก็เป็นคนสนิทของพี่ดนัยด้วย

เขานั้นไม่ได้คิดอะไร ต่อธิชาเลยแม้แต่น้อย

แถมยัง คิดว่าเธอนั้นเป็นผู้หญิงที่ดีเลยทีเดียว

ธิชาเคยผ่านอะไรมาบ้าง เขาเองก็พอรู้

แม้ธิชาจะดูเหมือนคุณหนูผู้ร่ำรวยของตระกูลธนาภูวนัตถ์ แต่ที่ผ่านมา กลับไม่ใช่วันเวลาที่สะดวกสบายขนาดนั้น

ตอนที่ชนัดพลได้สัมผัสกับธิชา ก็พอจะรู้ได้ว่าธิชานั้นเป็นสาวน้อยใสซื่อ

แม้เธอจะไม่ได้มีความอยากเอาชนะอย่างผู้หญิงสูงส่งมากมาย และก็ไม่ได้จะใช้อุบายเหมือนพวกหญิงนางโลมเหล่านั้น

ถ้าเกิดชีวิตมันเรียบง่าย ธิชาจะต้องเป็นแม่และภรรยาที่ดีแน่นอน

เพียงแต่เธอ ได้เจอพี่ดนัย

พี่ดนัยกลับให้ชีวิตที่มั่นคงและสงบกับธิชาไม่ได้

แม้แต่สิ่งที่เธออยากได้ มันจะไม่ได้ได้มายากก็ตาม

น่าเสียดาย ที่ชายที่เธอได้เจอนั้น ไม่มีใครเป็นคนธรรมดาเลย

นี่คงจะเป็นโชคชะตา

ในฐานะที่ชนัดพลเป็นคนนอก เลยมองทุกอย่างได้อย่างชัดเจน

เขาเองก็รู้ว่าก่อนหน้านี้ไม่นานเธอกับพี่ดนัย……เพิ่งจะทะเลาะกันไป

กว่าจะคืนดีกันนั้นมันไม่ง่ายเลย ตอนนี้ท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว และกำลังพักผ่อนอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์ด้วย

นี่น่าจะเป็นวันที่สงบที่สุดของธิชา ในช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้เลย

ในฐานะที่ชนัดพลเป็นผู้ชาย เลยอดไม่ได้ที่จะไปทลายการปลอบโยนนี้

แต่ว่าเขาไม่ใช่แค่คนที่รู้จักกับธิชา

แต่ที่สำคัญกว่านั้น เขาเป็นถึงมือขวาของดนัยกฤต

ในฐานะที่เป็นมือขวาของพี่ดนัย เขาจะปิดบังอะไรพี่ดนัยไม่ได้

นี่เป็นเหมือนระเบิดเวลา สักวันหนึ่งมันจะทำให้ธิชาระเบิดเป็นผุยผง

ชนัดพลลังเลอยู่ราวครึ่งชั่วโมง

สุดท้ายเขาก็แน่วแน่กับจุดยืนของตัวเอง

เลยเอาสิ่งๆ นี้ ส่งไปให้ดนัยกฤตโดยที่ปิดผนึกอย่างดี

…………

แน่นอน ว่าเขานั้นก็ไม่ได้ส่งไปโดยไม่พูดอะไรเลยแม้แต่น้อย

เลยได้พูดคำแนะนำต่างๆ นานาไปมากมาย

เช่นพยายามจะส่งซิกให้ท่านดนัย ว่าสิ่งๆ นี้ มันน่าจะมีคนไม่หวังดีตัดต่อขึ้นมา

อย่างเช่น……เทคโนโลยีการรวมภาพตัดต่อ หรือการหาคนมาแต่งหน้าแล้วแสดง

การแต่งหน้า การศัลยกรรมในสมัยนี้นั้น มันพัฒนาก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ

แม้คลิปนั้นมันจะไม่ใช่การตัดต่อรวมภาพอะไร การหาชายหญิงหน้าตาคล้ายๆ กันมา เพื่อแต่งหน้าให้เหมือนกับธเนษฐและธิชา ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย

ดนัยกฤตที่อยู่ปลายสายเมื่อได้ฟังดังนั้นก็เงียบอยู่นาน

หลังจากนั้นสักพัก เขาก็กำชับเสียงแหบแห้ง “ให้คนไปตรวจ แล้วหาร่องรอยการตัดต่อออกมา แม้จะไม่มีร่องรอยการตัดต่ออะไร ก็หาผู้เชี่ยวชาญมาสืบให้ละเอียด ส่วนเรื่องอื่นๆ คุณก็หาคนที่เชื่อถือได้ ผู้เชี่ยวชาญการสอบสวนคดีอาชญากรรม ดูหลายๆ รอบ แล้วก็ต้องดูให้ละเอียดด้วย อย่าได้ปล่อยร่องรอยอะไรเลยแม้แต่น้อย คลิปนี้มันจะเป็นของจริงหรือปลอม ฉันจะหาให้ถึงที่สุด”

……

ดนัยกฤตกับชนัดพลวางสายหลังจากคุยกันจนจบ

ธิชาเพิ่งจะตื่นจากตอนพักกลางวัน เธอเปลี่ยนเป็นชุดหลวมๆ สบายๆ

เมื่อเดินมาเคาะประตูที่ห้องหนังสือ ก็ถามพลางหรี่ตาลง “คุณยังยุ่งอยู่หรือเปล่า？”

ดนัยกฤตเหมือนจะรู้ตัวขึ้นมา ใบหน้าของเขานั้นไร้อารมณ์ใดๆ ก่อนจะพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ใกล้แล้วล่ะ ทำไมเหรอ？”

ธิชาตกใจ “คุณ……ยุ่งจนลืมไปแล้วเหรอ？ตอนบ่ายบอกว่าจะไปเดินเล่นกับฉันไม่ใช่เหรอ？คืนนี้มีการแสดงพื้นบ้านด้วยนะ คุณยังมีงานที่ยังจัดการไม่เสร็จใช่ไหม？”

ดนัยกฤตอึ้งไปหลายวินาที ก่อนจะลุกขึ้นมาเดินไปด้านนอก “เมื่อครู่เหม่อไปหน่อย เอาล่ะ ฉันทำงานของฉันใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วพาคุณออกไปเดินเล่นกัน”

…………

ในตอนนี้ ธิชาก็ใช้ชีวิตที่ไม่ต้องเครียดอะไรถึงเก้าวันแล้ว

เธอถึงกับคิดเลยว่าจากนี้

ถ้าเกิดว่าดนัยกฤตกับเธออายุมากแล้ว หรือถึงตอนที่แก่แล้ว

น่าจะกลับไปใช้ชีวิตธรรมดาๆ แล้วมาอยู่อาศัยในหมู่บ้านเล็กๆ โดยไม่ต้องรู้จักใครแบบนี้

ถ้าสามารถใช้ชีวิตในที่ที่สวยงามและสงบแบบนี้ได้ จะต้องอายุยืนกว่าเวลาอยู่ในเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงแน่นอน

ตอนที่เธอมีความสุขและสงบที่สุด กลับไม่รู้เลย ว่ามันมีความน่ากลัวมากขนาดไหน

มีแต่สิ่งเลวร้ายที่พยายามจะเข้ามาทำร้ายพวกเขา

จากนั้นก็อยากจะทำลายทุกอย่างของเธอ

งานแต่งงานของเธอกับดนัยกฤตน้ัน มันสวยงามเป็นอย่างมาก

เหมือนกับสวิตเซอร์แลนด์ที่มีคนน้อยนิด

สวยงามเกินบรรยาย

แต่สุดท้ายความสวยงามนี้ มันก็เหมือนฝันลวงตาเท่านั้น

…………

ชนัดพลใช้เวลาทั้งวันในการเร่งให้ผู้เชี่ยวชาญไปตรวจสอบทางด้านเทคนิค

ผลสุดท้ายที่ออกมาก็คือ

วิดีโอที่ทางเดินและโถงของโรงแรมนั้น และการนัวเนียกับจูบอันเร่าร้อนที่ถ่ายออกมา

ทั้งหมดนั้นมันไม่ได้เข้าการดัดแปลงทางเทคนิคเลย มันเป็นคลิปจริง แต่แค่มีการเร่งความเร็วขึ้นมาเท่านั้นเอง

ขนาดคลิปในห้องของโรงแรมนั้น ก็ไม่ได้มีการตัดต่ออะไร จากที่ให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการแต่งหน้ามาดูแล้ว ก็ตัดสินออกมาว่าไม่ใช่ธิชากับธเนษฐตัวจริง

น่าจะให้คนมาแต่งหน้าแต่งตาแล้วมาแสดงแทน เพราะแสงค่อนข้างมืด ดูเหมือนเป็นอย่างมาก แต่จากการที่ให้นักสืบคดีอาชญากรรมตัดสินแล้ว ก็สามารถบอกได้ว่าไม่ใช่ตัวจริงของทั้งสองคนจริงๆ

ชนัดพลคิดว่า ผลที่ออกมานั้นมันยังไม่ดีเท่าไหร่

ถึงอย่างไรก็มีการปลอมแปลง เลยเห็นได้ชัดว่ามีคนจงใจทำเป็นอย่างเห็นได้ชัด

……

ขณะที่ได้ผลออกมา

มันผ่านไปประมาณยี่สิบสี่ชั่วโมงจริงๆ

เป็นเวลาช่วงบ่ายเหมือนกับเมื่อวาน

ธิชากำลังพักกลางวันอยู่ ตอนที่ใกล้ถึงเวลาตื่นนอน

ดนัยกฤตก็กลับมาที่ห้อง ก่อนจะดึงผ้าห่มของเธอออกโดยไม่พูดอะไร

อากาศของสวิตเซอร์แลนด์นั้นเย็นกว่าเมืองJนิดหน่อย ธิชาหนาวเล็กน้อย เลยหดขาเล็กน้อย

เธอค่อยๆ ขยี้ตาตื่น ก่อนจะมองเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเห็นชายตรงหน้า ก็ยิ้มขึ้นมาอย่างอ่อนหวาน

เธอเรียกเขาอย่างออดอ้อนที่เต็มไปด้วยความรัก “ที่รัก……”

ใบหน้าของดนัยกฤตนั้นไม่มีอารมณ์อะไร แล้วก็ไม่ได้มีความโกรธเคืองด้วย

เขายื่นแก้วน้ำอุ่นให้ธิชา

ธิชารับแก้วมาด้วยความชิน ก่อนจะดื่มลงไป

เธอยิ้มเหมือนแมวเหมียวขี้เกียจ ก่อนจะอ้อนเสียงหวาน “ที่รัก ฉันง่วง ขอนอนอีกสักครึ่งชั่วโมงได้ไหม……”

ดนัยกฤตพูดเสียงเย็นชา “ได้เวลาแล้ว ตื่นก่อนเถอะ ฉันมีอะไรจะคุยกับคุณ”

ธิชาที่ยังง่วงงัวเงียอยู่ เลยไม่ได้รู้สึกถึงหายนะที่กำลังมาเยือน

มือเล็กๆ ของเธอจับมือใหญ่ของเขา ก่อนจะพูดพึมพำเสียงอ่อน “ไม่เอา ฉันยังง่วงอยู่ ขอนอนอีกสิบนาทีก็ได้……”

ดนัยกฤตจับแขนของเธอเอาไว้ พลางจะดึงเธอขึ้นมา

ธิชาแค่อยากจะหยอกเขาเล่น ไม่ได้จริงจังอะไร

แต่จะไปรู้ได้อย่างไรว่าดนัยกฤตจะมีสีหน้าหนักใจขึ้นมา

“ธิชา ลุกขึ้นมา”

สาวตั้งท้องนั้นพูดเถียงอย่างออดอ้อน “ไม่ อยากนอนมากกว่า”

เขามีใบหน้าเย็นชา สีหน้านั้นดูเย็นยะเยือกเป็นอย่างมาก

ผ่านไปนาน เขาก็เหมือนจะพูดออกมาอย่างเย็นชา

จากนั้นก็เอาถ้วยชาที่เมื่อครู่เธอดื่มไปครึ่งแก้ว ราดลงไปบนหัวเธออย่างไม่ลังเล

น้ำอุ่นๆ ……

มันไหลลงตามผมและหัวของธิชา ก่อนจะไหลลงมาอย่างรวดเร็ว

มันเปียกใบหน้าของเธอไปหมด รวมไปถึงกระโปรงนอนด้วย

เธอเบิกตาโพลง ก่อนจะตกใจเป็นอย่างมาก……พลางค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความกลัว

เธอมองแววตาน่ากลัวของชายคนนั้น

ค่อยๆ ……

เหมือนจะเริ่ม รู้สึกอะไรขึ้นมาได้

ในที่สุดก็น่าจะ……ปกปิดไม่อยู่แล้ว……

แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้……

ธิชาคิดถึงตอนนั้นขึ้นมา

มีเพียงเรื่องนี้

เพราะตั้งแต่ต้นจนจบ

เธอทำผิดไปเพียงครั้งเดียว

ดนัยกฤตเองก็ไม่ใช่คนที่จะอารมณ์เสียเพราะเรื่องเล็กๆ ได้

ถ้าไม่ใช่ว่าโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว

แต่เขา……เองก็คงไม่เอาน้ำมาสาดเธอ

ในเวลาสั้นไม่กี่วินาที ธิชาเตรียมใจพบเจอสิ่งที่เลวร้ายที่สุดเอาไว้แล้ว

เธอกลัวมาก แต่ก็รู้ ว่าสุดท้ายต้องเผชิญหน้า

บางทีธเนษฐอาจจะผิดคำพูดก็ได้……

หรือบางทีอาจจะมีผู้ไม่หวังดีพบเจอต้นตอ แล้วก็เปิดโปงออกมาด้วยความหวังร้าย

เรื่องการแต่งงานของดนัยกฤตกับเธอนั้น ถูกคนจับตามองมานานแล้ว

ถ้าจะมีคนมาพังมัน เธอเองก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร

เพียงแต่ว่าทำไม

ต้องมาเป็นตอนที่เธอนั้นมีความสุขที่สุดด้วย

ความเลวร้ายนี้ มันทำให้ทุกอย่างของเธอนั้นพังทลาย

ดนัยกฤตถามอย่างเย็นชา “ได้สติแล้วเหรอ？ยังง่วงอยู่ไหม？”

ธิชานั้นหนาวจนแทบจะขนหัวลุก

เธอตัวสั่นเพราะความหนาวเลยล่ะ

จากนั้นก็พยายามทำใจให้สงบ ก่อนจะลุกขึ้นมา

ริมฝีปากของเธอสั่นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ พูดออกมา “ตาสว่างแล้วล่ะ”

ดนัยกฤตเลิกริมฝีปากขึ้น ก่อนจะมีความเกลียดชังเปล่งออกมาจากม่านตา

“คุณชอบธเนษฐ ใช่ไหม？”

มีเสียงดังเกิดขึ้นในหัวของธิชา

เธอรู้ว่าตัวเองนั้นเดาถูกแล้ว

ถึงอย่างไรนอกจากเรื่องนี้

ดนัยกฤตเองก็คงไม่ทำอะไรที่ใหญ่โตขนาดนี้เพราะเรื่องอื่นแล้วล่ะ

ธิชากัดริมฝีปาก ก่อนจะส่ายหัวอย่างแน่วแน่ “ไม่ เปล่านะ”