รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 334 เหมือนลูกหมูน้อยที่ฉันเลี้ยงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
ธิชาเหม่อนานมาก ต่อมาหมอพูดกำชับอะไรบ้าง ไม่เข้าหูเธอแม้แต่ประโยคเดียว
ดนัยกฤตเรียกเธอหลายรอบ เธอไม่ตอบสนองแม้แต่นิด
สูตินรีแพทย์ที่รับผิดชอบการตรวจเคยดูแลคุณนายไฮโซมากมาย ปฏิกิริยาบนใบหน้าของธิชา เธอเข้าใจดี
แต่บรรยากาศก็อึดอัดจริงๆ หมอกระแอมเบาๆ พูดประนีประนอม “คุณดนัยกฤต ฉันว่าคุณธิชาน่าจะดีใจจนพูดไม่ออกแล้วค่ะ ”
ดนัยกฤตไม่ออกความเห็น เพียงแค่สั่งนิ่งๆ “ถ้าเรียบร้อยแล้ว เธอก็ออกไปก่อนเลย”
หมอพยักหน้า เก็บของเรียบร้อยก็ออกไป
ขณะนี้ธิชาสับสนจริงๆ
แต่ก็ไม่ถือว่าเศร้าอาดูร
จากมุมเห็นแก่ตัวของเธอ จริงๆ แล้วอยากได้ลูกสาวมาก
ลูกสาวจะอยู่กับแม่นาน ถ้าเป็นลูกชาย ถ้าโตขึ้นเล็กน้อยก็อาจจะไม่มีทัศนะเดียวกันกับแม่มากแล้ว
ดังนั้นธิชารู้ว่าลูกในครรภ์ของตัวเองเป็นลูกสาว ไม่ใช่ว่าไม่ดีใจ
ที่เธอสับสนคือ ไม่รู้ว่าเส้นทางในอนาคตควรเดินอย่างไร
หากเป็นลูกชาย เธอค่อนข้างมั่นใจว่าเธอสามารถใช้วิธีการธรรมดาเพื่อรักษาตำแหน่งของคุณนายแห่งตระกูลภักดิภูมิเมธี
แต่ว่าลูกสาว……
หากหลายปีนี้ดนัยกฤตมีลูกสาวแค่คนเดียว ก็ยังพูดง่าย
ที่กลัวคือ อนาคตอีกไม่นาน จะมีผู้หญิงคนอื่นคลอดลูกชายให้เขา
นี่คือสถานการณ์ที่รับไม่ได้
หากมีผู้หญิงคนอื่นคลอดลูกชาย สถานะของเธอและลูกสาว……ก็หมิ่นเหม่แล้ว
แม้ตอนนี้ยังถือว่าเป็นปัญหาที่ห่างไกล แต่เธอไม่กังวลไม่ได้
……
ดนัยกฤตเหมือนไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร เพียงแค่ลูบหัวของเธอ ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ธิชาที่รัก เธอเป็นอะไร?”
ธิชาตอบโดยไม่คิดแม้แต่นิด “ฉันคิดว่า……จะเป็นลูกชาย”
เขาไม่แสดงออกและยิ้ม “เธอชอบลูกชาย ทำไมเหรอ?”
ธิชามองเขาด้วยแววตาที่เข้าใจยาก ท้ายที่สุดเพียงแค่ส่ายหน้าเท่านั้น ไม่พูดออกมา
บางเรื่อง ต่างรู้อยู่แก่ใจก็พอ ถ้าพูดตรงๆ จะเสียความรู้สึกอย่างเลี่ยงไม่ได้
ในเมื่อเขาจงใจทำเป็นไม่รู้ เธอก็ไม่อยากพูดมาก
ดนัยกฤตจูงมือเธอเดินออกไปทางด้านนอก
ตอนนี้กำลังจะเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศค่อยๆ ร้อนขึ้นมา อากาศภายนอกไม่ได้เย็นสบายขนาดนั้นแล้ว
ธิชาถูกลมที่ไม่ร้อนไม่หนาวพัดผ่าน ในใจค่อยๆ สงบลง
ต่อให้เป็นความจริงที่ตัวเองไม่ชอบ ก็ต้องมีจุดที่รับได้
ธิชาใช้เวลาไม่กี่นาทีในการคลายเรื่องทั้งหมด
เธอรู้ว่าตัวเองไม่ควรเสียพลังกับเรื่องผิดหวังที่สับสนไม่แน่ใจ ตอนนี้ที่สำคัญที่สุด คือต้องเผชิญหน้ากับเส้นทางในอนาคตอย่างไร
จู่ๆ ดนัยกฤตก็พูดเสียงต่ำข้างหูเธอ “ถ้าเธอชอบลูกชาย ก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน อนาคตก็มีเอง ผู้หญิงคลอดบุตรที่ยังสาวฟื้นตัวไวมาก แค่เธอไม่กลัวเหนื่อยไม่กลัวลำบาก หลังคลอดครั้งนี้ พวกเราทำลูกชายได้อีก”
ธิชาเชยตามองเขา
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาปลอบตัวเอง แต่กลับรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
เธอตำหนิอย่างโกรธ “นายมองผู้หญิงคลอดลูกง่ายเหมือนหมูตัวเมียคลอดลูกเหรอ?”
ดนัยกฤตส่งเสียงหัวเราะเบาๆ นิ้วเรียวยาวบีบแก้มของเธอ พูดด้วยรอยยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “แก้มเยอะๆ เหมือนหมูน้อยที่ฉันเลี้ยงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”
ธิชามองบนอย่างรังเกียจ ความช็อกและท้อใจเมื่อกี้ เหมือนจะหายไปกับคำพูดหยอกล้อแล้ว
…………
หลังจากนั้นสองสามวัน ชีวิตยังคงสงบสุข
ระหว่างเธอกับดนัยกฤตเหมือนจะเข้าใจกันและกัน ไม่ได้บอกให้ใครรู้ว่าเธอท้องลูกสาว
ในคฤหาสน์ตระกูลภัดิภูมิเมธี น่าจะมีแค่น้าปวีณาและนักโภชนาการที่ดูแลควบคุมอาหารรู้เรื่องนี้
ดังนั้นธิชาจึงไม่ได้ยินข่าวซุบซิบใดๆ เธอก็เคยสังเกตปฏิกิริยาของดนัยกฤตอย่างละเอียด
เขาดูเหมือนไม่ค่อยแคร์เรื่องนี้ ไม่ได้ทำตัวเหยียดหยามเพราะรู้ว่าได้ลูกสาว
ชีวิตของพวกเธอยังคงปกติเหมือนเดิม อบอุ่นอ่อนโยนและรักกันดี
วันนี้ขณะที่กำลังกินอาหารเย็น พ่อบ้านได้รับโทรศัพท์หนึ่งสาย จากนั้นเดินมารายงานที่ห้องอาหาร
“คุณผู้ชายครับ เมื่อกี้คือสายจากคนของท่านพสิษธ์ คืนพรุ่งนี้ท่านพสิษธ์ว่างพอดี ก็เลยเชิญคุณผู้ชายและคุณธิชาไปร่วมงานเลี้ยงครับ”
ดนัยกฤตเคารพพสิษธ์มาโดยตลอด โดยเฉพาะยังถือว่าเป็นพ่อตา ก็ยิ่งให้ความสำคัญ
เขาตอบรับแล้วถาม “เขาพูดแค่นี้เหรอ ยังกำชับอย่างอื่นอีกไหม?”
พ่อบ้านนึก “อ้อ เขายังพูดว่า คืนพรุ่งนี้เป็นงานเลี้ยงครอบครัว ไม่มีแขกอื่นๆ ดังนั้นให้คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงทำตัวตามสบาย ไม่จำเป็นต้องเดินตามพิธีหรือเกรงใจอะไร คืนพรุ่งนี้ท่านสองก็ไปครับ”
พ่อบ้านพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้สังเกตว่ามีอะไรผิดปกติ
กลับเป็นดนัยกฤตที่มองธิชาทันที
ท่าทางของธิชาตึงเครียดเล็กน้อยจริงๆ
ตั้งแต่เธอได้ยินคำว่า ท่นสอง อารมณ์เหมือนจมลง
ไม่รู้ว่าเป็นอะไร กับน้องชายคนนั้นของดนัยกฤต เธอดูเหมือนจะกลัวโดยสัญชาตญาณ
แม้จะรู้ว่าเขาไม่กล้าทำอะไรตัวเองมาก อย่างไรเสียก็ต้องฟังพี่ชาย
แต่ธิชาได้ยินชื่อของเขา ก็รู้สึกเหมือนเจอผี อยากหลบมากๆ
หลังจากที่พ่อบ้านถอยลงไป ดนัยกฤตจึงพูดกับเธอ “ท่านพสิษธ์เชิญฉันกับธเนษฐไปงานเลี้ยงพร้อมกัน น่าจะมีเรื่องธุรกิจที่ต้องพูดคุย ดังนั้นฉันจะให้ธเนษฐเลี่ยงไม่ได้ ถ้าเธอไม่อยากเจอเขา ฉันช่วยเธอตอบท่านพสิษธ์ บอกว่าเธอไม่ค่อยสบาย ต้องพักผ่อนที่บ้าน ดีไหม?”
ดนัยกฤตมักจะประนีประนอมและเข้าใจเธอ แต่ธิชานิ่งไปครู่หนึ่ง กลับส่ายหน้า
“ไม่เป็นไร อย่างไรพสิษธ์ก็เป็นน้องชายของนาย ไม่ใช่คนร้ายอะไร แค่นิสัยแปลกๆ เท่านั้นเอง ฉันไปกับนายเหมือนเดิม”
ดนัยกฤตพูด “ก็ดี ยังไงฉันก็ดูแลปกป้องเธอ ธเนษฐไม่กล้าก่อกวนเธอหรอก”
ธิชาตัดสินใจแบบนี้ไม่ได้ปราศจากความเห็นแก่ตัว
หลังจากที่อัลตราซาวด์ แม้เธอจะไม่ได้จมอยู่กับความท้อใจ แต่ก็แอบคิดมากมาย
ผู้หญิงทุกคนที่อยู่รอบตัวดนัยกฤต แต่ละคนมีจุดประสงค์และคุณค่าของตัวเอง
จุดประสงค์ของเธอคือการรักษาตำแหน่งในอนาคตของเธอและลูกสาว พึ่งความรักอย่างเดียวไม่ได้
แม้ว่าตอนนี้ ความสัมพันธ์ของเธอกับดนัยกฤตยังถือว่าไม่แย่ แต่ใครสามารถมั่นใจได้ว่าความสัมพันธ์ของชายหญิงจะยาวนาน
สักวันจะจางลง เธอไม่วางแผนระยะยาวไม่ได้
เธอไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตของอี๊ฟ แต่เท่าที่สังเกต น่าจะไม่มีพื้นหลังครอบครัวที่ใหญ่โต ทุกคนต่างบอกว่าเธอตามดนัยกฤตตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นผู้ช่วยที่เขาสอนมาเองกับมือ
อย่างนั้นคุณค่าของอี๊ฟ ก็จำกัดอยู่ที่ความสามารถส่วนตัวของเธอ
ธิชาขาดข้อมูลเชิงลึก อย่างไรเมื่อก่อนก็เป็นแค่นักเรียน นอกจากวิชาการก็ไม่มีประสบการณ์ในด้านอื่น แม้ในเวลาสั้นธาวินเคยให้เธอทำงาน แต่ก็แค่ตรวจสอบบัญชี ไม่ได้ทำธุรกิจใหญ่อะไร
ประสบการณ์และเส้นสายของอี๊ฟนั้นสะสมมาหลายปีแล้ว ไม่ใช่ว่าเธอเสามารถแทนมันได้ในชั่วข้ามคืน
แต่ถ้าเธอมีค่ามากกว่าความสามารถของอี๊ฟ ผลประโยชน์ก็เปรียบเทียบกันไม่ได้
นิสัยของธิชาไม่เคยมีความคิดที่จะเกาะเกี่ยวและพึ่งผู้มีอำนาจ
แต่ว่าตอนนี้ เธอมีความคิดนั้นจริงๆ
แม้พสิษธ์จะไม่มีความรู้สึกพื้นฐานกับเธอ แต่ความสัมพันธ์ทางสายเลือดเหนือกว่าทุกสิ่ง
พ่อแท้ๆ ไม่มีความรู้สึกก็สามารถบ่มเพาะได้
ธิชาจะไม่ไปเจอพ่อเพราะเพื่อที่จะหลบธเนษฐไม่ได้
ตอนนี้เธอท้องตั้งแต่อายุยังน้อย และยังดูออกว่าท้องแล้ว เป็นโอกาสดีที่จะทำให้พ่อเห็นอกเห็นใจและเอาใจใส่มากขึ้น
…………
หลังจากที่คนขับรถของดนัยกฤตรับเขาจากภักดิภูมิเมธีกรุ๊ปแล้ว ก็กลับไปรับธิชาที่คฤหาสน์ จากนั้นไปที่งานเลี้ยงที่บ้านของพสิษธ์พร้อมกัน
ไปๆ มาๆ เจอกับเวลาเลิกงาน รถติดนิดหน่อยก็ล่าช้าไปสักพัก
ตอนที่พวกเขาถึง ธเนษฐคุยกับพสิษธ์เป็นเวลาสักพักแล้ว
ภาพแรกที่ธิชาเห็นก็คือพสิษธ์กำลังหัวเราะ ไม่รู้ว่าธเนษฐคุยอะไรกับเขาถึงมีความสุขขนาดนี้