รักลิมิเต็ดของคุณชายเลอค่า - บทที่ 148 ธาวินให้คุณขึ้นเตียงมาทำให้ผมมัวเมา
ตอนนี้ธิชาคิดแล้วก็ไม่เข้าใจว่าธาวินคำนวณแผนไว้อย่างไร
ตามหลักแล้วด้วยไหวพริบและความเชี่ยวชาญของเขา ไม่น่าที่จะเสี่ยง
เขาจะมั่นใจในตัวเธอเกินไปหรือเปล่า
ถ้าเธอทำอะไรไม่ได้จริงๆ หรือแม้แต่ถูกดนัยกฤตหลอกใช้……ไม่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่สำหรับธาวินหรอกหรือ
ธาวินคงจะมีทางหนีทีไล่เก็บเอาไว้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็เคยบอกว่า เขาจะต้องชนะตำแหน่งประธาน
เพียงแต่เธอไม่มีเงื่อนงำเลย ไม่สามารถคาดเดาแผนการใดๆ ของธาวินได้เลยว่ายังมีตัวหมากหรือขั้นตอนอื่นใดอีกหรือไม่นอกจากตัวเธอ
……
จากห้องวีไอพีกลับถึงบนรถ หลังจากธิชาดื่มไปครึ่งแก้วมันเริ่มออกฤทธิ์แล้ว
วิงเวียนศีรษะ เกือบจะสูญเสียสติสัมปชัญญะ
เวลาที่เธอกรึ่งเมากรึ่งมีสติแบบนี้จึงไม่อยากพูดอะไรที่ไม่ควรพูด ดังนั้นจึงก้มศีรษะจมอยู่ในความเงียบ นานมากก็ไม่ส่งเสียง
จนกระทั่งรถขับไปอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานานแล้ว ดนัยกฤตจึงได้โอบไหล่เธอ นิ้วยาวลูบไล้ใบหน้าอุ่นร้อนของเธอ
“ทำไมตั้งแต่ออกจากคลับมากลายเป็นคนเงียบแบบนี้ รู้สึกน้อยใจเหรอ ไม่อยากสนใจผมเหรอ”
ธิชาหดศีรษะเล็กลงเล็กน้อย ท่าทางหมดอาลัยตายอยาก
น้ำเสียงของชายหนุ่มมีความเบิกบานใจอยู่พอสมควร “มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ส.ส.กนต์ธรนั่นไม่นับว่าสนิทคุ้นเคยกับผม เขาเป็นรุ่นสามในตระกูลที่เป็นข้าราชการ ถูกคนอุ้มชูมาตั้งแต่เด็ก มาคุยกันอย่างตรงไปตรงมาน่ะ ถ้าคุณไม่ชอบงานเลี้ยงแบบนี้ ต่อไปผมจะให้คุณหลีกเลี่ยงงานแบบนี้”
ธิชายังคงก้มหน้า นานมากก็ไม่ได้ส่งเสียงสักแอะ
เธอเมาจริงๆ เมื่อดื่มไปมากจึงง่ายที่จะคิดฟุ้งซ่าน
แถมยังระงับความคิดแบบนั้นไม่ได้ด้วย
ความคิดอันซับซ้อนทุกประเภทติดอยู่ในสมอง อยากเค้นก็เค้นออกไปไม่ได้
……
เงียบมานาน จู่ๆ เธอก็เลื่อนสายตาขึ้นมอง ดวงตาดำกลมโตจ้องเขาโดยไม่กะพริบ
ถามขึ้นเบาๆ “คุณไม่เชื่อใจฉันใช่ไหม คุณสงสัยเหรอว่าฉันเป็น……”
ดนัยกฤตไม่เข้าใจ “สงสัยคุณอะไร”
ธิชาสูดจมูกอย่างค่อนข้างคับข้องใจ ในน้ำเสียงนุ่มนวลมีความมึนเมาอยู่พอสมควร “ก็ สงสัย……สงสัยว่าฉันเป็นสายลับที่ธาวินส่งมาไงล่ะ……”
เขาขดมุมปากยิ้ม นิ้วยาวจับคางของเธอ พูดอย่างกึ่งหยอกล้อกึ่งล่อลวง “แล้วคุณเป็นหรือเปล่าล่ะ”
ธิชาถอนหายใจหนัก ดูเศร้าสร้อยห่อเหี่ยวทั้งกายใจ
เธอเม้มริมฝีปาก ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักและต่อเนื่องไม่หยุด
“ใช่ ฉันเป็นสายลับที่ธาวินส่งมาอยู่ข้างกายคุณ แฝงตัวมาอยู่ข้างกายคุณเพื่องัดความลับ……”
ดนัยกฤตยังคงยิ้มบาง แขนยาวโอบกอดร่างเล็กมึนเมาของเธอ
ซึ่งไม่รู้ว่ามันจริงจังหรือล้อเล่น
เขาลูบผมยาวนุ่มของเธอ และถามต่อไป “ธาวินส่งคุณมาอยู่ข้างกายผมเพื่องัดความลับอะไร สำหรับเลือกตั้งสภาหอการค้าเหรอ”
ธิชาพยักหน้า “ใช่ ใช่แล้ว……คุณน่ะ เก่งกาจมาก……เพิ่งกลับประเทศมาแค่สองปี นักธุรกิจที่มีอำนาจและนักการเมืองมากมายล้วนหันมาล้มโหวตคุณ ปัจจุบันมีเพียงคนเดียวที่สามารถแข่งขันกับธาวินได้ ก็คือคุณ……คะแนนโหวตของคุณ ด้วยคะแนนโหวตมากมาย ถ้าเอาชนะธาวินได้ ตำแหน่งประธานของเขา ไม่ใช่ว่า……ไม่ใช่ว่าจะ……”
ไม่ทันสิ้นเสียงเธอ ก็ถูกเสียงหัวเราะของดนัยกฤตขัดจังหวะเสียแล้ว
เขาบีบคางของเธอ น้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง “คะแนนโหวตของผมจะแซงหน้าธาวินแน่นอน ถ้าเขาไม่ใช้วิธีการที่สุดโต่ง”
ธิชาดูมีอาการมึนเมา แต่สมองยังตื่นตัวอยู่
สองแขนเล็กอ่อนปวกเปียกของเธอคล้องคอดนัยกฤต มีเจตนาจะยืมฤทธิ์แอลกอฮอลล์มาแกล้งทำเป็นบ้า
“จริงเหรอ จริงไหม……คุณมั่นใจขนาดนี้เลยเหรอ สุดโต่ง วิธีการที่สุดโต่งหมายถึงยังไงเหรอ……”
ชายหนุ่มเอ่ยบางเบา “จริงแน่นอน วิธีการที่สุดโต่งก็อย่างเช่น ส่งคุณมาขึ้นเตียงผมในนาทีสุดท้าย ให้คุณมัวเมาผมบนเตียง ให้สมองผมรวน เพื่อให้ตัดสินใจผิดพลาด”
ธิชาเบะปากเล็ก “ฉัน ฉันไหนเลย ไหนเลยจะมีปัญญาไปมัวเมา มัวเมาคุณ……คุณมันเจนจัดจะตาย!”
……
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร ธิชากอดเขา เมากลิ้งลงไปบนเตียง
เตียงนี้ใช่ตัวเดียวกันที่อยู่ในห้องของเธอ เตียงเจ้าหญิงขนาดใหญ่นุ่มนิ่ม สบายกว่าห้องนอนใหญ่ของเขาร้อยเท่า
เธอกลิ้งไปแล้วกระชากกระดุมเสื้อของเขา ล้วงเขาพร้อมกับกระซิบเสียงแผ่ว “คุณก็คือไม่เชื่อใจฉัน ไม่ว่าจะเป็นคุณหรือธาวิน พวกผู้ชายอย่างพวกคุณ ล้วนไม่เชื่อใจฉัน มีแต่เอาฉันเป็นของเล่น เป็นสัตว์เลี้ยง เป็นคนโง่……ดนัยกฤต ต้องทำยังไงคุณถึงจะเชื่อใจฉัน ต้องการให้ฉันนอนกับคุณใช่ไหม พอนอนแล้ว คุณถึงจะเชื่อใจฉันว่าฉันจริงใจกับคุณใช่ไหม”
ดวงตาดนัยกฤตเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เขามองดูสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คร่อมเอวของเขาและเรียกร้องอย่างกล้าหาญให้เขานอนด้วย
มือใหญ่ตบสะโพกเล็กของเธอ “คำถามนี้ผมตอบไม่ได้ แต่คุณสามารถลองดูได้”
หลังจากธิชาปลดเปลื้องเสื้อผ้าเขาแล้ว ก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองต่อเลย
เธอพองแก้มอย่างโกรธๆ “ลอง ลองก็ลอง! ใครกลัวกันล่ะ!”
……
ลูกแมวขี้เมาไต่ไปไต่มาบนตัวเขา เริ่มจากเอวและท้อง ทั้งดูดทั้งกัดทั้งเลีย ไปจนถึงริมฝีปาก……
เล้าโลมจนเพียงพอแล้ว บรรยากาศยอดเยี่ยม
ขณะที่เธอยกสะโพกขึ้นและพยายามที่จะนั่งลงไป ดนัยกฤตรีบจับก้นเธอไว้อย่างรวดเร็ว
เขาขมวดคิ้ว สายตาจับจ้องสำรวจเธอ
“เกิดอะไรขึ้นกับคุณ”