เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3224 หวู่หรู่ยี (2)

ตอนที่ 3224 หวู่หรู่ยี (2)

ตอนที่ 3224: หวู่หรู่ยี (2)

“ทะ-ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ ? ” หวู่หรู่ยีถามออกมาทันที นางแปลกใจอย่างมาก หยางลี่และคนอื่น ๆ นั้นเพิ่งจะมาจากโลกเบื้องล่าง พวกเขาไม่มีสิทธิ์เข้าเมืองหลวงอย่างแน่นอน ทว่าไม่เพียงแต่พวกเขาเข้ามาในเมืองหลวงได้เท่านั้น แต่พวกเขายังมาอยู่ต่อหน้าของนางอีกด้วย

หมายความว่าอย่างไร ? หมายความว่าพวกเขามาถึงที่นี่ก่อนนางงั้นหรือ ?

ถ้าพวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียง มันก็อาจจะเป็นอย่างนั้น แต่พวกเขายังเป็นกลุ่มคนในขอบเขตดั้งเดิม ยังไม่ใช่ขอบเขตเทพ

ขอบเขตดั้งเดิมเหล่านี้กลับมาถึงก่อนหน้านาง ดังนั้นนางจะไม่แปลกใจได้อย่างไร ?

“ผู้อาวุโส เราพบคนจากตระกูลของเราแล้ว เขาพาเรามาที่นี่” หยางลี่ป้องหมัดพูดก่อนที่จะหันไปชี้ทางเฮยหยาที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เขาพูดว่า “เฮยหยา เจ้ายืนทำอะไร ? มาทักทายผู้อาวุโส”

เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น กล้ามเนื้อใบหน้าของเฮยหยาก็กระตุก เขาเหลือบมองหวู่หรู่ยีในรถม้าอย่างไม่ตั้งใจ ความแข็งแกร่งของนางเพียงแค่ราชาเทพเท่านั้น หากว่าสู้กัน เขาก็แค่โบกมือใส่หวู่หรู่ยีก็พอ

“ผู้อาวุโส นี่คือเฮยหยา เขาเป็น…เขาเป็นผู้ดูแลตระกูลของเรา” หยางลี่แนะนำเฮยหยาให้รู้จักกับหวู่หรู่ยี เขาพบว่ามันไม่ดีที่จะให้บ่าวรับใช้แนะนำตัวเอง ดังนั้นเขาจึงแนะนำเอง

“เฮยหยา ? ” หวู่หรู่ยีมองไปที่เฮยหยาและขมวดคิ้ว นางรู้สึกเหมือนกับว่าเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน มันฟังดูคุ้นหูคล้ายกับว่าเคยได้ยินมาก่อนอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อนางได้ยินว่าเฮยหยาเป็นแค่บ่าวรับใช้ในตระกูลของหยางลี่ นางก็ละทิ้งความคิดเหล่านั้นทันที

บ่าวรับใช้ของตระกูลที่มีผู้อาวุโสในขอบเขตดั้งเดิมจะแข็งแกร่งเพียงใด ? ผู้ดูแลตระกูลเล็ก ๆ เช่นนี้เห็นได้ชัดว่าไม่มีน้ำหนักเพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของราชาเทพ

“ในเมื่อเจ้าพบตระกูลของเจ้าแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถบ่มเพาะได้ดีในอนาคต” หวู่หรู่ยีไล่พวกเขาออกไปอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนที่จะกลับเข้าไปในรถม้าของนางและเดินไปตามทางของนาง

นอกเมืองหลวง เหตุผลที่นางช่วยเพราะพวกเขาเป็นผู้บ่มเพาะที่มาจากโลกเบื้องล่าง ด้วยความแข็งแกร่งของนางในฐานะราชาเทพ ไม่มีเหตุผลใดที่ต้องจริงจังกับคนที่มาจากขอบเขตดั้งเดิมไม่กี่คน

หยางลี่และคนอื่นมองตามรถม้าของหวู่หรู่ยีจากไป จากนั้นพวกเขาก็เข้าไปในลานพร้อมกับเฮยหยา ภายใต้การนำทางของเขา พวกเขาแต่ละคนเลือกห้องลับที่จะทะลวงขอบเขต และเข้าสู่สภาวะการบ่มเพาะทันที

หลังจากที่ช่วยพวกเขาแล้ว เฮยหยาก็ไม่ได้อยู่ที่ลานบ้าน นัยต์ตาของเขาฉายแววเย็นยะเยือก และเขาก็หายตัวไปอย่างเงียบ ๆ

ในเมืองหลวง รถม้าของนิกายร้อยรับกำลังเดินไปตามถนนมุ่งหน้าไปยังวังหลวง

ทันใดนั้น ร่างของเฮยหยาก็ปรากฏขึ้นทันที พลังแห่งการมีอยู่ของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นไหลปกคลุมรถม้าทันที

ภายใต้พลังแห่งการมีอยู่ของผู้เชี่ยวชาญตั้งต้น การแสดงออกของเทพนับสิบคนที่อยู่รอบ ๆ รถม้าได้เปลี่ยนไปอย่างทันที พวกเขาคุกเข่าลงอย่างช่วยไม่ได้ ขณะที่ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

“ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น ! ” สีหน้าของหวู่หรู่ยีเปลี่ยนไปอย่างมากภายในรถม้าของนาง นางรีบกระวีกระวาดออกมาจากรถม้าและพูดด้วยเคารพ “ข้าน้อย ผู้อาวุโสจากนิกายร้อยรับ น้อมคารวะอาวุโส ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าข้าไปทำให้ท่านขุ่นเคืองในตอนไหน ? ”

นางจำได้เพียงมองแว่บเดียวว่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นคือชายชุดดำที่เป็นผู้ดูแลตระกูลของกลุ่มคนขอบเขตดั้งเดิม

เมื่อครู่ก่อนหน้านี้ เขายังเป็นแค่บ่าวรับใช้เมื่ออยู่ต่อหน้าของเหล่าคนขอบเขตดั้งเดิม แต่ไม่นาน เขาก็กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นที่น่ากลัว

มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากทำให้หวู่หรู่ยีค่อนข้างงุนงง นางยังปรับตัวไม่ทัน

เฮยหยาขวางทางรถม้าพร้อมกับสองมือที่ไพล่อยู่ด้านหลัง เขาผ่อนคลายพลังแห่งการมีอยู่ขอบเขตตั้งต้น สายตาของเขาเย็นชาและเฉียบขาด “บอกข้า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับบรรดาผู้อาวุโสเหล่านั้น”

เมื่อผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นกล่าวถึง ‘ผู้อาวุโส’ หวู่หรู่อี้ก็สับสนใจ นางค่อนข้างงุนงง

อย่างไรก็ตาม ไม่นานนางก็รู้ว่าหมายถึงใคร นางได้สติและบอกเขาทันทีถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อนางพบกับหยางลี่และคนอื่น ๆ ด้วยความสุภาพ

“ตระกูลเฟิงหวง ! พวกเขาบังอาจนัก ! ” หลังจากรู้แล้ว เฮยหยาระเบิดความโกรธออกมาทันที พลังแห่งการมีอยู่ขอบเขตตั้งต้นของเขาก็พุ่งออกมา สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้เชี่ยวชาญจำนวนนับไม่ถ้วนในเมืองหลวง

หลังจากที่ระเบิดความโกรธแล้ว เฮยหยาก็พบว่าเรื่องนี้น่ากลัวมากเพียงใด เขาเข้าใจดีว่าสถานการณ์ในตอนที่พวกเขาเจอนั้นอันตรายเพียงใด ถ้าหวู่หรู่ยีไม่ได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็อาจจะเกิดขึ้น

เมื่อคิดว่าหยางลี่และคนอื่นถูกจัดการในจักรวรรดิปิงเทียน เฮยหยาก็หลั่งเหงื่อเย็น

หลังจากที่สงบ เฮยหยาก็อดไม่ได้ที่พูดกับหวู่หรู่ยีอย่างอ่อนโยนเล็กน้อย เขาป้องหมัดให้กับหวู่หรู่อีและพูดว่า “ขอบคุณที่ช่วยตอนอยู่นอกเมือง ข้า เฮยหยา เป็นหนี้บุญคุณเจ้า”

“เฮยหยา…เฮยหยา ทะ-ทะท่านคือผู้อาวุโสเฮยหยาจากตระกูลเทียนหยวน ? ” คราวนี้หวู่หรู่ยีได้ตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริงของเฮยหยา นางหน้าซีดด้วยความตกใจ ไม่น่าแปลกใจที่นางคิดว่าชื่อนี้ค่อนข้างคุ้นหู เมื่อได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเขามาจากตระกูลเทียนหยวน

ในเวลาต่อมา หวู่หรู่ยีก็มาที่ด้านหน้าเฮยหยาและคุกเข่าลง นางอ้อนวอนว่า “ผู้อาวุโสเฮยหยา โปรดช่วยนิกายร้อยรับของเรา นิกายร้อยรับของเรากำลังเผชิญหน้ากับการกวาดล้าง ข้าหวังว่าผู้อาวุโสเฮยหยาสามารถช่วยให้นิกายร้อยรับของเรารอดพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้”

“ศัตรูของเจ้ามีขั้นอสงไขย 2 คน ซึ่งทั้งคู่แข็งแกร่งกว่าบรรพชนของนิกายร้อยรับของเจ้า ข้าไม่อาจช่วยนิกายของเจ้าได้ อย่างไรก็ตาม ข้ามั่นใจได้ว่าตอนนี้พวกเจ้านั้นปลอดภัยดีเพื่อตอบแทนบุญคุณของเจ้า” เฮยหยากล่าว

“ไม่ ผู้อาวุโสเฮยหยา ท่านมาจากตระกูลเทียนหยวน ท่านช่วยนิกายร้อยรับของเราที่กำลังประสบภัยได้” หวู่หรู่ยีอ้อนวอนกับเขาอย่างขมขื่น คนตรงหน้าของนางนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของตระกูลเทียนหยวน ตัวตนของเขานั้นสูงส่งยิ่งกว่าจักรวรรดิปิงเทียนเสียอีก

“ข้าไม่ได้เป็นตัวแทนของตระกูลเทียนหยวน” เฮยหยาส่ายหัว หลังจากลังเลเล็กน้อย เขาก็พูดต่อ “แม้ว่าในตอนนี้ข้าไม่อาจช่วยนิกายร้อยรับของเจ้าได้ แต่ก็มีคนอื่นทำได้ หากผู้อาวุโสยินดีช่วยเหลือเจ้า ปัญหาของเจ้าก็จะหายไปอย่างแน่นอน”

“ข้าถามได้หรือไม่ว่าท่านกำลังพูดถึงผู้อาวุโสคนไหน ? อย่าบอกนะว่าเป็นพวกนั้น ? ” หวู่หรู่ยีได้สติทันที ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“ถูกต้อง เป็นพวกเขา อย่าดูถูกพวกเขาเพียงเพราะพวกเขาอยู่ในขอบเขตดั้งเดิม หากพวกเขาเต็มใจ พวกเขาก็สามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของนิกายของเจ้าได้เพียงแค่พูดออกมาคำเดียว”

หลังจากพูดเสร็จ เฮยหยาก็หายตัวไปทันที ปล่อยให้หวู่หรู่ยีคุกเข่าอย่างโง่งม

ในความคิดของนาง คำพูดสุดท้ายที่เฮยหยาบอกไว้ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของนางไม่รู้จบ

“อย่าดูถูกพวกเขาเพียงเพราะพวกเขาอยู่ในขอบเขตดั้งเดิม หากพวกเขาเต็มใจ พวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของนิกายร้อยรับได้เพียงแค่พูดออกมาคำเดียว”