เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3208 – การเจรจา
ตอนที่ 3208 – การเจรจา
จินหงถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของพวกเขา เขามีข้อสงสัยและความสับสนมากเกินไปหลังจากบังเอิญพบเจี้ยนเฉินในโลกดาวทมิฬ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทำสีหน้าไม่ถูกบนใบหน้าของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของผู้เชี่ยวชาญดาวทมิฬ เมื่อเจี้ยนเฉินปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันและพาเขาออกไปก่อนหน้านี้ ทำให้จินหงงงงวยอย่างยิ่ง
เขาสามารถสัมผัสได้ชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของเจี้ยนเฉินกับเผ่าดาวทมิฬไม่ใช่สิ่งที่เขาจินตนาการไว้
เจี้ยนเฉินควบคุมไฟและต้มชาอย่างระมัดระวังในขณะที่เขาพูดด้วยความคิด “เจ้าสามารถพูดได้ว่าความสัมพันธ์ของข้ากับเผ่าดาวทมิฬเป็นความร่วมมือ แน่นอน เจ้าสามารถตีความได้ว่าเป็นข้อตกลง”
“อะไรนะ ? เจ้าได้สร้างความสัมพันธ์แบบความร่วมมือกับเผ่าดาวทมิฬแล้วงั้นหรือ ? ” จินหงรู้สึกประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ในขณะที่เขาถามด้วยความสงสัยอย่างสมบูรณ์ “แต่ตามข้อมูลที่ข้ามี เผ่าดาวทมิฬเป็นเหมือนน้ำแข็งและไฟกับเจ้าหลังจากพิธีอันยิ่งใหญ่ล้มเหลว ตอนนี้เจ้าสนิทกับเผ่าดาวทมิฬมากแค่ไหน ? ”
เจี้ยนเฉินหัวเราะคิกคัก “พี่จินหง ข้าคิดว่าเจ้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แต่ไม่มีมิตรแท้และศัตรูที่ถาวรในโลก มีแต่ผลประโยชน์เท่านั้นนิรันดร์”
“ข้าไม่เห็นด้วยกับคำพูดนั้นจริง ๆ มันผิวเผินเกินไป แต่ข้าต้องยอมรับว่าถูกต้องในระดับหนึ่ง การปรับปรุงความสัมพันธ์ของข้ากับเผ่าดาวทมิฬขึ้นอยู่กับสิ่งนั้น”
“เจี้ยนเฉิน จะ-เจ้าทำอย่างนั้นได้ยังไง ? ข้าเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นเช่นเดียวกับเจ้า และข้ายังเป็นผู้สืบทอดของจอมปราชญ์สูงสุดยิ่งไปกว่านั้น การดูแลที่เราได้รับในโลกดาวทมิฬนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง” จินหงรู้สึกผิดเมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้
เจี้ยนเฉินยิ้ม “ถ้าเจ้าต้องการประสบความสำเร็จ มันง่ายมาก เจ้าเพียงแค่ต้องมีความแข็งแกร่งมากจนเผ่าดาวทมิฬกลัวเจ้า แม้ว่าพวกเขาจะรวบรวมความแข็งแกร่งของทั้งเผ่าพันธุ์ พวกเขาก็ไม่เป็นภัยคุกคามต่อเจ้า ในระดับนั้น เห็นได้ชัดว่าเผ่าดาวทมิฬไม่สามารถทำอะไรกับเจ้าได้ เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้ พวกเขาจะถูกบังคับให้ยอมรับการมีอยู่ของเจ้า”
“ความร่วมมือของข้ากับเผ่าดาวทมิฬ นั้นสร้างขึ้นจากพลังอันยิ่งใหญ่อย่างสมบูรณ์ หากปราศจากความแข็งแกร่งที่จะครอบงำทั้งเผ่าพันธุ์ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากภายนอกจะอยู่ที่นี่ไม่ได้โดยสมบูรณ์โดยให้การเตือนต่อบุคคลภายนอก ให้ความร่วมมือกับพวกเขาน้อยกว่ามาก”
จินหงเริ่มตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขาฟังเจี้ยนเฉิน เขาเป็นอ้าปากค้าง “ใช่ เจ้าหมายถึง- เจ้าหมายถึงตัวเจ้าแล้ว- มีความแข็งแกร่งที่จะเอาชนะเผ่าดาวทมิฬทั้งหมดแล้วหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินพยักหน้า ถึงตอนนี้ชาได้ถูกชงขึ้นแล้ว เขารินใส่ถ้วยให้จินหงด้วยตัวเอง “มาดื่มชากันเถอะ ดื่มในขณะที่มันร้อน”
จินหงจ้องไปที่เจี้ยนเหงอย่างว่างเปล่า เงียบอยู่ครู่หนึ่ง เขายกถ้วยชาขึ้นโดยไม่รู้ตัวและดื่มชาหยั่งรู้ทั้งหมดในอึกเดียว
ทันทีที่ชาเข้าปาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่น วิถีและกฎที่มองไม่เห็นซึ่งเดิมซ่อนอยู่ภายในสายหมอกได้กระจ่างขึ้นโดยตรง นำเสนอตัวเองต่อหน้าจินหงอย่างชัดเจน
ภายใต้สภาวะนี้ จินหงรู้สึกเหมือนกับว่าเขาเข้าใจวิถีต่าง ๆ มากขึ้นในทันที
เขาหลับตาลงโดยไม่รู้ตัวและจมลงในการบ่มเพาะทันที
การมีอยู่ของวิถีทางภายในชาหยั่งรู้นั้นมากกว่าแท่นหยกชะตา แต่มันมีข้อบกพร่องที่สำคัญ—มันกินเวลาเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น มันไม่ยั่งยืนเท่ากับแท่นหยกชะตา
เป็นผลให้ภายในวันเดียว จินหงมีสติขึ้นจากการทำความเข้าใจวิถีต่าง ๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ถ้วยเปล่าตรงหน้าเขาด้วยความไม่เชื่อ “นะ-นี่คือชาหยั่งรู้ในตำนาน ? ”
“ใช่ มันคือชาหยั่งรู้ ชาหยั่งรู้ระดับเทพขั้นห้า อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของเจ้าก้าวหน้าไปไกลเกินไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ ดังนั้นการฝึกฝนของเจ้าจึงไม่เพียงพอ มิฉะนั้น ชาหยั่งรู้ถ้วยนี้น่าจะเพียงพอสำหรับเจ้าที่จะก้าวหน้าในขอบเขตการบ่มเพาะย่อย อย่าลืมว่า ชาหยั่งรู้ของข้าไม่ใช่ชาหยั่งรู้ธรรมดา” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างสบายใจ
ดวงตาของจินหงลุกเป็นไฟด้วยความสนใจ เขาจ้องตรงไปที่เจี้ยนเฉิน “ถะ- ถ้าเจ้ามีสำรองอีกสักสองสามถ้วยได้ ข้าจะสามารถทะลวงผ่านด่านไปได้อย่างแน่นอน” เมื่อเขากล่าว หน้าของเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อยอีกครั้งหนึ่ง
เจี้ยนเฉินหัวเราะ “ข้าไม่ค่อยมีชาหยั่งรู้อยู่กับข้า ข้าจึงทำได้แค่เชิญเจ้ามาดื่มสักถ้วย ข้าไม่มีอะไรให้เจ้าอีกแล้ว”
ร่องรอยของความผิดหวังปรากฏขึ้นในดวงตาของจินหง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะจำบางสิ่งได้ เขามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเคร่งขรึมในทันที “เจี้ยนเฉิน เนื่องจากเจ้ามีความแข็งแกร่งที่จะครอบงำเผ่าดาวทมิฬทั้งหมดแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถช่วยข้าได้บางอย่าง”
เจี้ยนเฉินเหลือบมองที่จินหงและไม่พูดอะไร เขาเดาได้สองสามข้อแล้ว
“จริง ๆ แล้วข้ารู้สึกเป็นภาระกับความหวังขององค์กรระดับสูงหลายแห่งของโลกแห่งเซียนที่จะเข้ามาในโลกแห่งเซียน พวกเขาทั้งหมดหวังว่าจะโน้มน้าวเผ่าดาวทมิฬให้สร้างความสัมพันธ์แบบเดิมผ่านข้า ที่ซึ่งเราสามารถมีส่วนร่วมในการค้าขายและได้รับในสิ่งที่เราต้องการ”
“ตราบใดที่เผ่าดาวทมิฬตกลง พวกเราจะทิ้งความจริงที่ว่าพวกเขาทำลายเมืองร้อยเซียน พวกเราจะลืมเกี่ยวกับตระกูลทั้งหมดที่เสียชีวิตที่นี่”
จินหงถอนหายใจและพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ตอนแรกข้าวางแผนที่จะเจรจากับเผ่าดาวทมิฬ แต่เจ้าก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเช่นกัน พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะคุยกับข้า แต่โดยพื้นฐานแล้ว พวกเขาถูกล่อลวงให้ฆ่าข้าทันทีที่เห็นข้า”
“ด้วยเหตุนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะเจรจากับพวกเขาผ่านความสามารถของข้าเพียงอย่างเดียว ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถช่วยข้าได้” จินหงจ้องที่เจี้ยนเฉินอย่างจริงจัง “ถ้าข้าได้รับความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าจะสามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้อย่างง่ายดายมาก”
เจี้ยนเฉินไม่ได้พูดอะไร เขาลุกขึ้นอย่างช้า ๆ และมาถึงขอบหน้าผา มองดูทะเลหมอกในระยะไกลด้วยการไพล่มือไว้ที่ด้านหลัง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดช้า ๆ ว่า “จินหง เจ้าพึ่งพาตัวเองได้เท่านั้นในเรื่องนี้ ข้าไม่สามารถช่วยเจ้าได้ ข้าทำได้แค่สัญญากับเจ้าว่าข้าจะรับรองความปลอดภัยของเจ้าตราบเท่าที่เจ้าอยู่ในโลกดาวทมิฬ”
“แน่นอน นั่นเป็นเพราะว่าเจ้าจะต้องไม่ทำอะไรต่อต้านกับโลกดาวทมิฬ”
“เจี้ยนเฉิน-” จินหงไม่ยอมแพ้ เขาต้องการโน้มน้าวเจี้ยนเฉิน แต่ถูกขัดจังหวะโดยเจี้ยนเฉิน เมื่อเขายกมือขึ้น “อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป ข้าไม่ต้องการที่จะมีส่วนร่วมในองค์กรต่าง ๆ ของโลกแห่งเซียนและการต่อสู้และความสนใจของเผ่าดาวทมิฬ ข้าจะไม่มีส่วนร่วมด้วย”
“อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่ข้าสามารถบอกเจ้าได้ ข้าได้ให้คำมั่นสัญญากับเผ่ากระเรียนสวรรค์แล้ว ดังนั้นข้าจะพยายามเกลี้ยกล่อมให้จักรพรรดิดาวทมิฬให้ความสำคัญกับการค้าขายกับเผ่ากระเรียนสวรรค์ เขาอาจทำให้เผ่ากระเรียนสวรรค์กลายเป็นกลุ่มเดียวที่สามารถแลกเปลี่ยนกับพวกเขาได้”
“ทำให้เผ่ากระเรียนสวรรค์เป็นเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถแลกเปลี่ยนกับพวกเขาได้ ? อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะเหอเฉียนเฉียน ? ” จินหงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เขาเข้าใจดีว่าโอกาสที่จะได้รับความช่วยเหลือจากเจี้ยนเฉินนั้นเบาบางลง
“ไม่ใช่เพราะเหอเฉียนเฉียน แต่เพราะข้าให้คำมั่นสัญญากับบรรพชนหลานของเผ่ากระเรียนสวรรค์” เจี้ยนเฉินกล่าว
ทันทีที่เจี้ยนเฉินพูดถึงบรรพชนหลาน จินหงก็จริงจัง บรรพบุรุษในเผ่าของเขาเคยพูดถึงนางมาก่อน นางเป็นบุคคลที่น่าสะพรึงกลัวที่แม้แต่เผ่าหมาป่าหายนะของพวกเขาก็ยังกลัว
การแสดงออกของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปและเขาจ้องมองไปไกล ในเวลาต่อมา ร่าง ๆ หนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ ในพื้นที่ว่าง
เขายังหนุ่มและหล่อมาก เขายังคงแสดงสีหน้าเคร่งขรึมเหมือนเดิมตลอดทั้งวันโดยไม่ยิ้ม ยกเว้นว่าเขามีผมยาวสีขาวเหมือนหิมะเต็มหัว
เขาเป็นจักรพรรดิหนุ่มของเผ่าดาวทมิฬ