เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3207 - ความแข็งแกร่งที่ท่วมท้น
ตอนที่ 3207 – ความแข็งแกร่งที่ท่วมท้น
“ไม่มีเจตนาร้าย ? ฮึ่ม ถ้าเราเชื่อคำโกหกของคนนอกจริง ๆ เราคงโง่มาก”
“ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นที่เป็นคนนอกจะถูกสังหารอย่างไร้ความปราณี”
จินหงนิ่งไว้ดีกว่า เมื่อเขาพูดออกไปแล้ว เจตนาฆ่าจากผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของเผ่าดาวทมิฬก็มาถึงระดับใหม่ทันที
พวกเขาไม่สามารถไว้ใจคนนอกได้อีกต่อไปแล้วจริง ๆ เนื่องจากพวกเขาเคยถูกหลอกอย่างน่ากลัว และได้จ่ายราคาที่โชกเลือดสำหรับสิ่งนั้น และพวกเขายังต้องเผชิญกับภัยคุกคามที่มีผลต่อการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์
ทันใดนั้น ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นมากกว่าหนึ่งโหลของเผ่าดาวทมิฬได้ล้อมจินหงไว้อย่างสมบูรณ์ ล้อมรอบเขาไว้ข้างในและทำให้เขาไม่มีที่ว่างให้หนี
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นเหล่านี้บางคนยังมีพลังมากกว่าจินหง
ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของจินหง เขาสูญเสียความได้เปรียบจากการเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นสามคนของศาลาที่สอง ตอนนี้คนที่เขาเผชิญหน้าได้เพิ่มขึ้นเป็นสิบในทันใด เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีโอกาสเลย
ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทุกคนต่างก็ใช้วัตถุเทพ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถปลดปล่อยพลังออกมาได้มากกว่าปกติ
ในทางกลับกัน เนื่องจากข้อจำกัดของเส้นทาง จินหาจึงไม่มีวัตถุเทพแม้แต่ชิ้นเดียว แม้จะเป็นนายน้อยของเผ่าหมาป่าหายนะและวัตถุเทพขั้นสูงสุดก็ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับผู้เชี่ยวชาญดังกล่าว
เป็นผลให้เขามือเปล่า
พลังงานพุ่งทะยานไปทั่วบริเวณโดยรอบ ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตโจมตีพร้อมกัน ขณะที่พวกเขาเหวี่ยงวัตถุเทพ พลังงานอันทรงพลังก็ปะทุขึ้นทันที และพุ่งเข้าหาจินหงอย่างไร้ความปราณี
ก่อนที่พลังอันน่าสะพรึงกลัวจะมาถึง ความกดดันจากบริเวณโดยรอบก็เข้าครอบงำจินหง ทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ แม้แต่การขยับนิ้วก็กลายเป็นเรื่องยากมาก
เห็นได้ชัดว่าสมาชิกระดับสูงของเผ่าดาวทมิฬ ไม่มีแผนที่จะไว้ชีวิตเขา พวกเขาโจมตีเพื่อฆ่า
จินหงถอนหายใจอย่างไร้เรี่ยวแรง แม้จะต้องเผชิญกับความตาย แต่เขาก็ไม่หวั่นไหวเลย แต่เขากำลังจะใช้ทักษะลับแทน
แต่ในขณะนี้ พื้นที่ที่สั่นสะเทือนจากการสู้รบของพวกเขาก็ถูกยึดและกลายเป็นน้ำแข็ง ทุกคนในบริเวณนั้น รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของเผ่าดาวทมิฬถูกแช่แข็งอยู่ในท่าเดียวกัน
วัตถุเทพที่พุ่งเข้ามาทั้งหมดหยุดอยู่กลางอากาศ การโจมตีด้วยพลังงานจากผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นก็กลายเป็นกลุ่มแสงหลากสีที่ลอยอยู่ในอากาศโดยไม่ขยับ
ในขณะนี้ โลกดูเหมือนจะตกอยู่ในความเงียบ กลายเป็นภาพวาดที่สดใส เยือกแข็งชั่วนิรันดร์
เว้นแต่ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธ ไร้อำนาจ และความกลัวอย่างชัดเจน
ในเวลาต่อมา ชายหนุ่มชุดขาวก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ ในฉากที่เงียบสงบและงดงามราวภาพวาด เขาเหลือบมองผ่านผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของเผ่าดาวทมิฬ และจินหงด้วยความรู้สึกอับจนหนทาง
จินหงก็ถูกขังเช่นกัน เขากลอกตาและจำเจี้ยนเฉินได้ทันที ทันใดนั้นเขาก็ว่างเปล่า เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
“ถ้ามีปัญหาอะไร ก็เชิญมานั่งคุยกันได้ แล้วทำไมต้องทะเลาะกันทันทีที่เจอหน้ากัน” เจี้ยนเฉินถาม ด้วยเหตุนี้ พื้นที่น้ำแข็งจึงกลับสู่สภาวะปกติในทันที และทุกคนก็เป็นอิสระอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม การโจมตีทั้งหมดที่พุ่งเข้าหาจินหงได้พังทลายลงกลางอากาศ
กฎแห่งมิติที่มองไม่เห็นได้แผ่ซ่านไปทั่วสถานที่แห่งนี้ ทำให้การโจมตีทั้งหมดจากผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของเผ่าดาวทมิฬเป็นโมฆะได้อย่างง่ายดาย
“จะ-เจี้ยนเฉิน เป็นเจ้าได้อย่างไร ? มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ? ” จินหงกล่าว เขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลายมาก
ถึงตอนนี้ มันไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้วที่เจี้ยนเฉินปลอมตัวเป็นหัวหน้าศาลาที่ห้า เป็นผลให้ในฐานะนายน้อยของเผ่าหมาป่าหายนะ จินหงได้ค้นพบมานานแล้ว หยางยู่เทียนที่มอบหยดเลือดของจอมปราชญ์สูงสุดให้เขาในโลกดาวทมิฬในตอนนั้นคือเจี้ยนเฉินแห่งตระกูลเทียนหยวน
ตระกูลเทียนหยวนของที่ราบเมฆามีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกแห่งเซียน
องค์กรระดับสูงสุดหลายสิบแห่งเคยคุกคามตระกูลเทียนหยวนในอดีต เพียงเพื่อพวกเขาจะฆ่าตัวตายในที่สุด ข่าวได้แพร่กระจายไปอย่างลับ ๆ ทั่วองค์กรระดับสูงของโลกแห่งเซียนเมื่อนานมาแล้ว
“เขาได้แทรกซึมเผ่าดาวทมิฬของเราด้วยแรงจูงใจที่ซ่อนเร้น เผ่าดาวทมิฬของเราต้องฆ่าเขา ถอยออกไป ! ” เสียงของหัวหน้าศาลาที่สิบ เฟิงสือดังขึ้น สายตาของนางแหลมคมมาก เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างหนัก
“ชื่อของเขาคือจินหง เขาเป็นนายน้อยของเผ่าหมาป่าหายนะ และเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งจอมปราชญ์สูงสุด ข้ารู้จักเขาดีกว่าเจ้า เขาไม่ใช่คนร้ายอย่างที่เจ้าคิด” เจี้ยนเฉินกล่าวและต้องการปกป้องจินหง
หลังจากนั้นเขาหันไปทางจินหงและหยิบผลไม้ระดับเทพจากแหวนมิติของเขาทันที “มันมีคุณสมบัติในการรักษา ดังนั้นเจ้าควรกินแล้วพักฟื้น ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่ข้าอยู่ใกล้ ๆ ไม่มีใครที่นี่สามารถทำร้ายเจ้าได้”
จินหงมองดูผลไม้ระดับเทพโดยไม่รู้ตัว ดวงตาของเขาเบิกกว้างทันที “นะ-นี่คือทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพ และมันมาถึงจุดสูงสุดของขั้นต่ำแล้ว มันเกือบจะเป็นทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพขั้นกลาง เจี้ยนเฉิน เฮ้ เจ้าเอาผลไม้ระดับเทพนี้มาได้ยังไง ? ”
“อืม ไม่ พลังตัวตนนี้…” แต่ในไม่ช้า ดวงตาของจินหงก็หรี่ลง ความทรงจำจำนวนมากผุดขึ้นในหัวของเขา และเขาก็รู้สึกประหลาดใจในทันที “นี่คือปราณหยานหวงในตำนานงั้นหรือ ? ”
“เจี้ยนเฉิน นี่มันล้ำค่าเกินไป โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรอันล้ำค่าจากสวรรค์เพื่อรักษาบาดแผลเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น รับคืนไปเถิด” จินหงรับรู้ถึงคุณค่าของผลไม้ระดับเทพเจ้าทันทีก่อนที่จะส่งคืนให้เจี้ยนเฉินอีกครั้ง
“ข้ามีผลไม้ระดับเทพอีกมากมาย เจ้าไม่จำเป็นต้องสุภาพมากนัก พี่จินหง” เจี้ยนเฉินกล่าว
“พอ ! ” เฟิงสือไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเย็นชาและพูดว่า “เผ่าพันธุ์ของเราไม่อนุญาตให้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากภายนอกเข้ามาที่นี่ เมื่อเขาเข้ามาแล้วก็จะมีแต่ความตายสำหรับเขาเท่านั้น”
“ข้าเองก็เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากภายนอกด้วย แต่ข้ายังยืนอยู่ตรงนี้ได้ปกติดีไม่ใช่หรือ ? เอาล่ะเราจะปล่อยวางเรื่องนี้ไว้ที่นี่ ยอมแพ้แค่นี้ ถ้าข้าปกป้องจินหง คงไม่มีใครฆ่าเขาได้ ทุกคนควรกลับไป” ด้วยสิ่งนี้ เจี้ยนเฉินเพิกเฉยต่อสีหน้าที่บิดเบี้ยวของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นและทิ้งกฎมิติไว้
มันเป็นภูเขาเดียวกันกับที่เจี้ยนเฉินกลั่นยาของเขา พวกเขานั่งต่อหน้ากันในขณะที่เจี้ยนเฉินชงชาหยั่งรู้ด้วยตัวเองเพื่อต้อนรับเขา
เจี้ยนเฉินพบว่าจินหงค่อนข้างน่าชื่นชม เขายังเป็นคนที่ทำให้เขารู้สึกสบายตามากที่สุด ดังนั้นเขาจึงปฏิบัติต่อเขาเหมือนเป็นสหาย
“จินหง คราวนี้เจ้ารีบร้อนเกินไป ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่รู้เกี่ยวกับความเกลียดชังของเผ่าดาวทมิฬต่อผู้ฝึกฝนจากภายนอก มันง่ายมากสำหรับเจ้าที่จะเสียชีวิต ถ้าเจ้าเพิ่งเข้ามาที่นี่แบบนั้น” เจี้ยนเฉินกล่าวขณะชงชา
“เนื่องจากข้ากล้าพอที่จะเข้าสู่ดินแดนของเผ่าดาวทมิฬ ข้าจึงมีความมั่นใจในระดับหนึ่ง ข้าอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา แต่การหยุดข้าไม่ให้จากไปก็ไม่ง่ายเช่นกัน” จินหงกล่าว
“ข้ารู้ว่าเจ้าสืบทอดทักษะลับมากมายของจอมปราชญ์สูงสุด แต่จักรพรรดิดาวทมิฬมีทุกอย่างที่เจ้ามีเช่นกัน ในโลกดาวทมิฬ เจ้าสามารถประเมินหัวหน้าศาลาทั้งสิบคนต่ำไปได้ แต่เจ้าต้องไม่ประมาทจักรพรรดิดาวทมิฬต่ำเกินไป ข้าเคยต่อสู้กับเขามาก่อน ความแข็งแกร่งของเขานั้นเหนือจินตนาการของเจ้า” เจี้ยนเฉินเตือนเขาอย่างจริงจัง
“ขอบคุณสำหรับคำเตือนของเจ้า ข้าจะระวัง” จินหงเคร่งขรึม หลังจากหยุดชั่วคราว เขาพูดต่อ “อันที่จริง ข้ามาที่โลกดาวทมิฬ ในครั้งนี้ภายใต้เจตจำนงขององค์กรต่าง ๆ จากโลกแห่งเซียน ข้ามาเพื่อเจรจากับเผ่าดาวทมิฬ ด้วยความหวังว่าจะฟื้นการค้าครั้งก่อนของเรา ข้าไม่มีแรงจูงใจแอบแฝง”
“เจี้ยนเฉิน เกิดอะไรขึ้นระหว่างเจ้ากับเผ่าดาวทมิฬในตอนนี้ ? ”