เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3169: โลกภายในร่างกาย
ตอนที่ 3169: โลกภายในร่างกาย
ในขณะนี้ มีเสียงดังกึกก้องจากด้านล่างของโพรงต้นไม้ ทุกคนที่ยืนอยู่ด้านล่าก็รู้สึกได้ถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณโดยรอบ
ค่ายกลป้องกันที่โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณวางก่อนหน้านี้ได้พังทลายลงแล้ว สัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมดหกตัวที่ฉายแสงออกมาอย่างยิ่งใหญ่ได้เข้ามาใกล้โพรงต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์
“โอ้ ไม่นะ มีสัตว์อสูรหยานหวงกำลังโจมตีอยู่ ! ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เมื่อมองไปที่หัวหน้าพิรุณและโมเทียนหยุนที่ยังคงบ่มเพาะ หัวใจของเขาก็ดิ่งลง
สัตว์อสูรหยานหวงกล้าพอที่จะเข้าใกล้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกมันมีพลังมหาศาล พวกมันมีพลังอยู่ในขั้นอัครสูงสุดช่วงกลางเป็นอย่างน้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ในขณะที่ความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ พวกเขาก็ยังไม่อาจต้านทานสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดได้
เจี้ยนเฉินได้ฆ่าฟีนิกซ์ที่มีพลังเท่ากับขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 8 หรือ 9 แต่นั่นก็เป็นเพราะเขามีหัวหน้าพิรุณและโมเทียนหยุนพัวพันมัน ทำให้เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะหลอมกระบี่
แต่ตอนนี้ ไม่มีใครที่นี่สามรถทำให้สัตว์อสูรหยานหวงวุ่นวายได้ !
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ได้มีสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดเพียงตัวเดียว แต่มีทั้งหมดถึง 6 ตัว
สัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนไม่มีความคิด พลังแห่งการมีอยู่ของพวกมันทั้งหกจากภายนอกได้เข้ามาภายในโพรงต้นไม้
ในเวลาต่อมา เงาขนาดมหึมาปรากฏขึ้นที่ทางเข้า มันกระพือปีกขนาดใหญ่และดิ่งลงเข้ามาอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ โดยมุ่งหน้าไปหาพวกเขา
ทันใดนั้น พายุพลังปราณที่รุนแรงก็พัดผ่านในโพรงต้นไม้ ก่อนที่จะรู้สึกว่ามีบางอย่างเข้ามาใกล้พวกเขา เจี้เยนเฉินและคนอื่น ๆ ที่ก้นโพรงรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลเกินกว่าจะต้านทานได้
ภายใต้แรงกดดัน พวกเขาทั้งหมดรู้สึกเหมือนกับจมลงไปในโคลน แม้แต่การเคลื่อนไหวร่างกายก็ยังต้องออกแรงหลายเท่า
แรงกดดันมีพลังมากเกินไป แม้แต่กิเลนหยินและหยางทั้งสองตัวที่เจี้ยนเฉินพบในดินแดนแห่งหยินและหยางก็อาจไม่ทรงพลังเท่ากับเผิงตัวนี้
ทันใดนั้น ดวงตาของโมเทียนหยุนก็เปิดออกทันที เขาจ้องไปที่เผิงขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว
สายตาของพวกเขาสบกันในทันที
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกเขาสบตากัน เผิงขนาดใหญ่ก็สั่นเทาอย่างรุนแรง มันรู้สึกหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนภายในใจ
พร้อมกันนั้น ค่ายกลรอบ ๆ โมเทียนหยุนก็ระเบิดออกมา ดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นสายฟ้าและพุ่งขึ้นไปในอากาศทันทีด้วยความเร็วที่เจี้ยนเฉินไม่อาจจับได้ด้วยประสาทสัมผัสวิญญาณของเขา เขาทำมือเหมือนกรงเล็บจากนั้นก็เอื้อมมือตรงไปที่หัวขนาดใหญ่ของเผิง
พรวด !
เลือดกระจายไปทั่วทุกที่ ต่อหน้ามือของโมเทียนหยุน ร่างกายเผิงขนาดใหญ่นั้นก็ราวกับกระดาษ มือของเขาจมเข้าไปในหัวของมัน
เผิงยักษ์รู้สึกถึงความเจ็บปวด มันร้องออกมาอย่างน่าสังเวช ร่างกายขนาดใหญ่ของมันค้างอยู่บนอากาศและปะทุด้วยพลังงานที่น่าสะพรึงกลัว
เพียงการโบกมือของโมเทียนหยุนเบา ๆ พลังที่ไม่อาจอธิบายได้ก็ปะทุผ่านแขนของเขาเข้าไปสู่หัวของเผิงยักษ์
หัวของเผิงยักษ์ระเบิดอยู่บนอากาศ ร่างกายที่ไร้หัวของมันก็ดิ้นไม่หยุดขณะที่ร่วงหล่นลงมาจากอากาศ
ทันทีที่โมเทียนหยุนได้สังหารสัตว์อสูรหยานหวงได้อย่างง่ายที่มีพลังมากกว่ากิเลนหยินและหยาง
หลังจากฆ่าเผิงยักษ์แล้ว โมเทียนหยุนก็ไม่ได้หยุดแม้เพียงเสี้ยววินาที พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเพิ่มขึ้นในขณะที่เขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ เขาพุ่งขึ้นไปบนโพรงต้นไม้และออกจากโพรงต้นไม้ทันที
หลังจากนั้นไม่นาน เสียงก้องกังวานดังก้องออกมาจากภายนอก ควบคู่ไปกับเสียงคำรามที่โกรธเกรี้ยวและเสียงร้องที่น่าสังเวชของสัตว์อสูรหยานหวง
โมเทียนหยุนเข้าต่อสู้กับสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดอีก 5 ตัว
ในโพรงต้นไม้ ร่างกายที่ไม่มีหัวของเผิงยักษ์ก็ตกลงมาพร้อมกับเลือดราวกับสายฝน
เมื่อมองไปที่ศพที่ตกลงมา เจี้ยนเฉินรู้สึกตกใจอย่างมากจากภายใน สัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลังเช่นนี้ถูกสังหารลงได้อย่างง่ายดาย ?
ความแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานที่โมเทียนหยุนแสดงให้เห็นได้เปิดโลกทัศน์ของเจี้ยนอีกครั้ง
ก่อนที่จะทะลวงขั้น โมเทียนหยุนนั้นน่ากลัวมาก ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาได้เข้าสู่ระดับใหม่ทั้งหมด ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันยิ่งไม่อาจหยั่งรู้ได้
ทันใดนั้น กล้วยไม้กลืนกินอมตะที่พันรอบข้อมือของเจี้ยนเฉินก็พองตัวขึ้นทันทีในพริบตา กล้วยไม้กลืนกินอมตะซึ่งมีขนาดเท่าต้นหญ้าก็ใหญ่ขึ้นหลายพันเมตรและอัดแน่นอยู่ในโพรงต้นไม้
จู่ ๆ ใจกลางดอกไม้ก็กลายเป็นปากและอ้าออกมา ก่อนที่จะกลินเผิงเข้าไปในคำเดียว
“เจ้ากินไม่ได้ ! เจ้ายังไม่อาจกินสัตว์อสูรหยานหวงระดับสูงเช่นนี้ได้ ! มันจะทำให้ตัวของเจ้าระเบิด ! ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เผิงยักษ์ไม่ใช่ขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 หรือ 2 ตามปกติ เนื่องจากมันเพิ่งจะตาย พลังปราณในร่างกายของมันก็ยังคงอยู่ มันจะมีความเสี่ยงอย่างมากหากมันกินเผิงยักษ์ในตอนนี้ ด้วยความแข็งแกร่งที่เล็กน้อยที่กล้วยไม้กลืนกินอมตะมี มันง่ายที่จะระเบิดตัวเองตาย
ท้ายที่สุดแล้ว ระดับความแข็งแกร่งของมันนั้นห่างกันมากเกินไป
น่าเสียดายที่เจี้ยนเฉินช้าเกินไป กล้วยไม้กลืนกินอมตะได้กลืนศพของเผิงยักษ์เข้าไปหมดแล้ว มันไม่ใช่แค่ร่างศพเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหัวของมันด้วยและยังรวมถึงเลือดทุกหยด
หลังจากนั้นราวกับว่ากล้วยไม้กลืนกินอมตะได้ทำสิ่งที่ไม่ควรกล่าวถึง ดอกไม้ที่งดงามของมันได้แกว่งไกวไปมาอย่างนุ่มนวลและขนาดของมันก็หดลงอย่างรวดเร็ว กลับมาเป็นต้นหญ้าในพริบตา จากนั้นมันก็พันรอบข้อมือเจี้ยนเฉินอีกครั้ง
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขาตรวจสอบกล้วยไม้กลืนกินอมตะอย่างระมัดระวังทันที จากนั้นเขาก็พบเผิงยักษ์อยู่ในมิติขนาดใหญ่ของกล้วยไม้อมตะซึ่งจะอยู่เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง
เผิงยักษ์ที่กลืนเข้าไปนั้นยังไม่ถูกย่อยทันที มันนอนอยู่เงียบ ๆ ตรงนั้นแทน
เจี้ยนเฉินตกตะลึง เขาศึกษามิติภายในกล้วยไม้กลืนกินอมตะด้วยความงุนงง
ในสายตาของเขา มิตินี้เทียบเท่ากับมิติจริง มีการสำแดงกฏและโซ่ของระเบียบอยู่มากมาย ราวกับว่ามันอยู่ในจักรวาลอื่น
“มีอีกโลกหนึ่งอยู่ในกล้วยไม้อมตะจริง ๆ งั้นรึ ? ” เจี้ยนเฉินรู้สึกตกใจมาก เขามองดูลวดลายของกล้วยไม้กลืนกินอมตะ เขาเดาได้ไม่ยากว่านี่อาจจะเป็นเพราะพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์
แต่ก็ยังมีพลังที่มากกว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ด้วย มันอาจจะอยู่ภายใต้การรวบรวมพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์, ปราณหยานหวงและแม้แต่พลังบรรพกาลซึ่งทำให้กล้วยไม้กลืนกินอมตะเปลี่ยนไปเช่นนี้