เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3165: ฆ่าอย่างลำบาก
ตอนที่ 3165: ฆ่าอย่างลำบาก
“แฮ่ก แฮ่ก นกฟีนิกซ์ตายไปแล้วหรือยัง ? ” ทันทีที่ลืมตา เจี้ยนเฉินก็ถามเกี่ยวกับผลลัพธ์ทันที เขาพูดตะกุกตะกักอย่างอ่อนแรงยิ่ง
“มันยังไม่ตาย อย่างไรก็ตามพลังบรรพกาลที่เกิดจาการหลอมรวมกระบี่ทำให้มันมีอาการบาดเจ็บและไม่อาจฟื้นตัวได้ ความสามารถอมตะของมันไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิงเมื่อเจอกับพลังบรรพกาล ซึ่งเป็นสัญญาณที่ดี” โมเทียนหยุนถอนหายใจเบา ๆ
เจี้ยนเฉินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขาพูดเบา ๆ ว่า “การหลอมรวมเพียงครั้งเดียวไม่เพียงพอที่จะฆ่ามัน พูดอีกอย่างก็คือข้าต้องหลอมรวมกระบี่อีกครั้ง ? ”
“ดูเหมือนว่ามันจะเป็นวิธีเดียวในตอนนี้จริง ๆ ” หัวหน้าพิรุณกล่าว แม้ว่านางจะค่อนข้างมั่นใจมากตลอดเวลา แต่นางก็รู้สึกไร้หนทางเมื่อเผชิญหน้ากับพลังของนกฟีนิกซ์
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางมองไปที่เจี้ยนเฉินที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่นอนอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแรง จริง ๆ แล้วนางก็ไม่รู้ว่าจะตอบสนองกับฉากนี้อย่างไร
อาจเป็นเพราะว่านางไม่คิดว่าวันหนึ่งนางจะต้องมาอาศัยคนที่อยู่ต่ำกว่านางที่อยู่ในขั้นบรรพกาล แม้ว่านางจะเป็นคนไร้พ่ายในที่ราบสำราญ
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้ทุ่มเทความพยายามทั้งหมดในการรักษา เขากินดอกบัวแฝดระดับเทพขั้นกลาง 2 ดอก ทันใดนั้นเขาก็จมอยู่ในแสงสลัว ๆ หลังจากที่กินไปมาก บาดแผลของเขาก็เริ่มฟื้นตัวอย่างช้า ๆ
แต่ในเวลานี้ เขาใช้เวลานานกว่าที่เขาจะฟื้นตัว
โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณก็ไม่ได้อยู่เฉย พวกเขาแบ่งงานกันทำได้ดีมาก โมเทียนหยุนอยู่ในดินแดนแห่งหยินและหยางเพื่อดูแลเจี้ยนเฉิน ในขณะที่หัวหน้าพิรุณจะออกไปข้างนอกพร้อมกับโลกแห่งกฏ
นางออกไปค้นหาทรัพยากรสวรรค์ระดับสูงในโลกจิ๋วหยานหวงให้กับเจี้ยนเฉิน
นั่นเป็นเพราะว่าร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉินอยู่ในขั้น 16 ทรัพยากรสวรรค์ระดับกลางจึงไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับเจี้ยนเฉินอีก เขาต้องการทรัพยากรสวรรค์ระดับสูงเป็นอย่างน้อย
ยาระดับเทพขั้นกลางก็มีผลเพียงเล็กน้อยกับเจี้ยนเฉิน ผลที่ได้นั้นมีน้อยจนแทบไม่เห็น จึงต้องใช้ยาระดับเทพขั้นสูงเท่านั้นถึงจะเห็นผลชัดเจน
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมีความแข็งแกร่งและสถานะของโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณ พวกเขาก็ไม่ได้มียาระดับเทพขั้นสูงมากนัก
ยาระดับเทพขั้นสูงนั้นแตกต่างจากวัตถุเทพ พวกมันเป็นของสิ้นเปลืองทั้งหมด และมีผู้เชี่ยวชาญไม่กี่คนในโลกเซียนที่จะสามารถหลอมยาระดับเทพขั้นสูงได้ ซึ่งนำมาสู่ความขาดแคลนและคุณค่าของเม็ดยาระดับเทพขั้นสูง
เจี้ยนเฉินใช้เวลาตลอดเดือนเพื่อฟื้นตัว
ในช่วงเดือนนี้โมเทียนหยุนไม่ได้ก้าวออกจากดินแดนแห่งหยินและหยางและฆ่าผู้บุกรุกทั้งหมด
ในขณะเดียวกัน หัวหน้าพิรุณก็ไม่ค่อยปรากฏตัว แต่นางก็มักจะนำทรัพยากรสวรรค์ระดับสูงมาให้เจี้ยนเฉินทุกครั้งที่นางมา มันมีไม่มากนัก แต่ทุกอันก็มีค่าพอสมควร
ท้ายที่สุดแล้ว ทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพขั้นสูงไม่อาจเทียบได้กับทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพขั้นต่ำได้
ในโลกจิ๋วหยานหวง ทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพขั้นต่ำนั้นมีอยู่ทั่วทุกที่
อย่างไรก็ตาม เมื่อมันมาถึงระดับเทพ ปริมาณของพวกมันจะลดลงอย่างมาก ดังนั้นยิ่งระดับสูงเท่าไร มันก็ยิ่งหายากมากเท่านั้น
หนึ่งเดือนต่อมา เจี้ยนเฉินหายจากบาดแผลอย่างสมบูรณ์ เขากลับมาสู่สภาวะสูงสุดอีกครั้ง เขาเต็มไปด้วยกำลังและพลัง
ในเวลาต่อมา แสงสีม่วงฟ้าก็สว่าง กระบี่จือหยิงและฉิงโซวลอยออกมาจากร่างกายของเจี้ยนเฉิน กระบี่ทั้งสองเล่มลอยอยู่ต่อหน้าของเขาอย่างเงียบขณะที่ส่องแสงเป็นประกาย
เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นกระบี่ทั้งสองเล่ม เขาก็ขมวดคิ้วทันที เขาเห็นกระบี่ตรง ๆ ผ่านแสงที่พร่างพราว
เขาสามารถเห็นรอยบิ่นเล็ก ๆ ที่ปรากฏอยู่บนกระบี่ทั้งสองได้อย่างชัดเจน
แน่นอนว่ามันแค่ผิวเผินเท่านั้น ในฐานะเจ้านายของกระบี่คู่ เจี้ยนเฉินเห็นได้ชัดว่าความเสียหายภายในของกระบี่นั้นย่ำแย่กว่ามาก
หลังจากหลอมรวมกับกระบี่หนึ่งครั้ง วัตถุเทพขั้นกลางที่เพิ่งหลอมก็ได้รับความเสียหายแล้ว
“กระบี่เหล่านี้จำเป็นต้องซ่อมแซม ไม่อย่างนั้นมันจะถูกทำลายทันทีหากเจ้าหลอมมันอีกครั้งในคราวหน้า” หัวหน้าพิรุณกล่าว
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินได้มอบกระบี่ให้กับหัวหน้าพิรุณ หัวหน้าพิรุณก็ออกไปพร้อมกับพวกมันทันที
ไม่นานนัก ความร้อนที่น่ากลัวก็ปรากฏขึ้นอยู่บนภูเขาที่ห่างออกไป หัวหน้าพิรุณได้เพิ่มวัสดุประเภทต่าง ๆ ลงไปในกระบี่คู่อย่างรวดเร็วเพื่อซ่อมแซม
หลายวันต่อมา เจี้ยนเฉินซึ่งได้หายเป็นปกติได้ออกจากสถานที่แห่งนี้พร้อมกับกระบี่ที่ได้รับการซ่อมแซม ไม่นานทั้งสี่ก็มาใกล้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์อีกครั้ง
หลังจากนั้นหัวหน้าพิรุณและโมเทียนหยุนก็ทำเหมือนเดิม โดยใช้ตาข่ายที่ทอจากสายพิณของพิณปิศาจร่ำไห้เพื่อดักจับนกฟีนิกซ์ทองคำ ในขณะที่เจี้ยนเฉินหลอมกระบี่จากระยะไกล
หลังจากสะสมพลังกว่านาทีจนเต็ม พลังบรรพกาลจากกระบี่ที่หลอมรวมก็ฟันออกมาด้วยพลังทำลายล้าง ทิ้งบาดแผลขนาดใหญ่อีกอันบนร่างกายของนกฟีนิกซ์ทองคำที่ไม่อาจรักษาให้หายได้
ปัง !
ด้วยเสียงกระหึ่ม ฟีนิกซ์ทองคำกระแทกพื้น ทำให้แผ่นดินสั่นไหวอย่างรุนแรง
หลังจากทนต่อการโจมตีสองครั้งจากปราณกระบี่บรรพกาล พลังแห่งการมีอยู่ของมันก็อ่อนแอลงอย่างมาก แต่มันก็ยังไม่ตาย
“มันยังไม่ตาย ? ถอย ! ” โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณขมวดคิ้วอย่างหนักและถอยกลับไปโดยไม่รอช้า พวกเขาถอยออกไปทางเจี้ยนเฉินและซางกวนมู่เอ๋อทันที พวกเขากลับไปยังดินแดนแห่งหยินและหยาง
ภายใต้ผลสะท้อนกลับ เจียนเฉินได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกครั้ง เขาหมดสติอยู่นานก่อนที่จะฟื้น
แต่ในคราวนี้เขาไม่ต้องกินดอกบัวแฝด แต่เขากลับใช้ทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพขั้นสูงที่หัวหน้าพิรุณรวบรวมไว้เป็นพิเศษเพื่อรักษาเขา
เขาวางแผนที่จะนำดอกบัวแฝดที่เหลือออกมาพร้อมกัน เขามอบให้กับคนรอบ ๆ ตัวของเขา
ดอกบัวแฝดนั้นหายากมากในโลกเซียน ที่สำคัญที่สุดมันคือทรัพยกรสวรรค์ที่สามารถรักษาได้รอบด้าน มันสามารถช่วยชีวิตทุกคนได้ในช่วงเวลาสำคัญ
นี่เป็นหน้าที่ที่ทรัพยากรระดับเทพขั้นสูงจำนวนมากหรือแม้แต่เม็ดยาก็ไม่อาจทำได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงเวลาหนึ่งดอกของดอกบัวแฝดระดับเทพขั้นกลางก็ไม่อาจมีประโยชน์มากกว่าเม็ดยาระดับเทพขั้นสูง เจี้ยนเฉินไม่ต้องการสูญเสียสิ่งล้ำค่าเช่นนี้ไป
ก่อนหน้าเขาไม่มีสิ่งทดแทนอื่นใด นั่นเป็นสาเหตุที่เขาถูกบังคับให้กินมัน ตอนนี้เนื่องจากมีวิธีอื่นฟื้นฟูแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถประหยัดดอกบัวแฝดได้
อีกหนึ่งเดือนต่อมา เจี้ยนเฉินก็ฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ และหัวหน้าพิรุณก็ได้ซ่อมแซมความเสียหายของกระบี่คู่จากการหลอมรวมอีกครั้ง ทั้งสี่เข้ามาใกล้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์อีกครั้งและใช้กลอุบายแบบเดิมอีกรอบ
ฟีนิกซ์ไม่มีสติปัญญา มันไม่มีความคิดหรือการพลิกแพลงเลย ดังนั้นมันจึงยังคงได้ผลทุกครั้ง พวกเขาจึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันใด ๆ
แต่คราวนี้ เจี้ยนเฉินใช้เวลาเพียง 45 วินาทีก่อนที่เขาจะหลอมกระบี่เสร็จ กระบี่บรรพกาลได้ฟันลงบนร่างฟีนิกซ์อีกครั้ง
ปราณกระบี่บรรพกาลทั้งสามเส้นพุ่งเข้าไปยังจุดเดียวกัน เมื่อเจี้ยนเฉินโจมตีครั้งที่สาม มันก็เหมือนกับฟางที่ทุบหลังอูฐ มันผ่าร่างของฟีนิกซ์ออกเป็นสองส่วนทันที