เทพกระบี่มรณะ - ตอนที่ 3162: ต่อสู้กับฟีนิกซ์
ตอนที่ 3162: ต่อสู้กับฟีนิกซ์
อย่างไรก็ตาม การหลอมรวมครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับครั้งก่อน ก่อนที่กระบี่คู่ในมือของเจี้ยนเฉินจะหลอมรวมกันอย่างถูกต้อง มือของเขาก็เริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ มีเพียงแสงที่หลอมรวมกัน
บางทีอาจเป็นเพราะจิตวิญญาณกระบี่ฟื้นคืนชีพอย่างมากในดินแดนแห่งหยินและหยาง ประกอบกับความจริงที่ว่าตอนนี้พวกมันเป็นวัตถุเทพคุณภาพปานกลาง ฟันเฟืองจากกระบวนการหลอมรวมนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้อีก
ตอนนี้ เพียงแค่สัมผัสระหว่างแสงของกระบี่ทั้งสองก็ทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ถึงพลังทำลายล้างที่ไม่อาจทำลายล้างต่อร่างกายของเขาได้ อวัยวะของเขาเต้นเหวี่ยงหมุนอย่างรุนแรง
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปอย่างมาก เมื่อหัวใจของเขาจมลง แม้ว่าเขาจะเข้าใจว่าผลสะท้อนกลับจากการหลอมรวมกระบี่นั้นแข็งแกร่งขึ้นเพราะกระบี่คู่นี้แข็งแกร่งกว่าครั้งก่อน แต่เขาไม่คิดว่าจะน่ากลัวขนาดนี้
เพียงการสัมผัสจากแสงกระบี่ทำให้เขาต้องดิ้นรนอย่างมาก ดังนั้นเมื่อพวกเขาหลอมรวมกันจริง ๆ มันจะเกิดผลสะท้อนกลับมากแค่ไหน ?
โดยพื้นฐานแล้วมันเกินกว่าที่เจี้ยนเฉินจะจินตนาการได้
ท้ายที่สุด ตอนนี้เขามีร่างบรรพกาลอยู่ที่ขั้น 16 ไม่ใช่ขั้น 15 เหมือนเมื่อก่อน !
“ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ตราบใดที่ข้าไม่ตายเพราะผลสะท้อนกลับ ข้าต้องหลอมรวมให้มันสมบูรณ์และฆ่าฟีนิกซ์ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนเท่าไรก็ตาม ! ” เจี้ยนเฉินคิดอย่างเกรี้ยวกราด ความมุ่งมั่นทำให้ดวงตาของเขาท่วมท้นราวกับว่าเขาบ้าไปแล้ว เขาทุ่มเทพลังทั้งหมดของเขาในการหลอมรวมกระบี่
ในขณะนั้น เขาถูกจิตวิญญาณครอบงำแม้กระทั่งความคิดเกี่ยวกับความตาย ในขณะที่เขารู้ว่าโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณสามารถหยุดยั้งฟีนิกซ์ได้ แต่พวกเขาก็ไม่อาจฆ่ามันได้
วิธีเดียวที่จะฆ่าฟีนิกซ์และรับโชคลาภที่มาพร้อมกับพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ ก็คือการหลอมรวมกระบี่
ทันใดนั้น แสงสีม่วงและสีฟ้าเบ่งบานไปทั่วบริเวณ โลกจิ๋วหยานหวงได้สูญเสียสีสันของมันไปหมดแล้ว กระบี่ศักดิ์สิทธิ์วนเวียนอยู่รอบ ๆ ราวกับว่ามันเป็นวัตถุชิ้นเดียวในโลก
หลังจากนั้นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มผสานเข้าด้วยกันอย่างช้า ๆ
ทันใดนั้น แสงสีม่วงและฟ้าที่ปกคลุมรอบ ๆ ก็หายไป มันค่อย ๆ จางหายไปในโลกจิ๋วหยานหวง
ภายในความมืด พลังมหาศาลที่สามารถทำลายโลกได้ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน
นั่นก็คือพลังบรรพกาลที่เกิดหลังจากที่กระบี่ทั้งสองหลอมรวมเข้าด้วยกัน !
มันคือพลังบรรพกาลทั้งหมด แต่พลังบรรพกาลนี้น่ากลัวมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา !
พรวด !
เลือดพุ่งออกจากปากของเจี้ยนเฉิน เขาหน้าซีดทันทีและร่างกายก็ซวนเซ
ทันทีที่กระบี่หลอมเข้าด้วยกัน เขาก็พบกับการสะท้อนกลับที่น่ากลัวและรุนแรงกว่าที่เคยมาก แม้ว่าร่างกายของเขาจะเป็นร่างบรรพกาลขั้น 16 แล้ว เขาก็ยังต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อต้านทานมัน
อวัยวะในร่างกายของเขาถูกทำลายหมดแล้ว เส้นลมปราณของเขาถูกตัดขาดทั้งหมด พลังที่น่ากลัวได้แทรกซึมออกมาตามร่างกายที่ปริแตกของเขา เลือดบรรพกาลไหลออกมาจนเป็นลำธารสายเล็ก ๆ ตามรูขุมขนของเขา
สายตาของเจี้ยนเฉินกลายเป็นสีแดงราวกับว่ามันเต็มไปด้วยเลือดทั้งดวงตาของเขา โดยพื้นฐานแล้วมันมันเป็นเลือดที่ไหลเจิ่งนองออกมาจากดวงตา
เจี้ยนเฉินโงนเงนไปมาอย่างรุนแรง ทันใดนั้นเขาก็คำรามออกมาด้วยพลังทั้งหมดในร่างกายของเขา เขาฝืนใช้พลังบรรพกาลจนถึงขีดสุด เขาใช้ทุกอย่างที่เขามี
แม้ว่ากระบี่คู่จะหลอมรวมกันแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้โจมตี เขายังต้องการรวบรวมพลัง
จากระยะไกล ฟีนิกซ์ทองคำกำลังต่อสู้กับโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณ ก็ได้มองมาที่เจี้ยนเฉินจากระยะไกลอย่างกระทันหัน
พูดให้ถูก มันจ้องไปที่พลังบรรพกาลที่กระบี่คู่ได้หลอมรวมขึ้นมา ความกลัวปรากฏในสายตาของมันอย่างชัดเจนจากดวงตาที่ขุ่นมัวไร้สติปัญญาของมัน
จากสัญชาตญาณของมัน มันสัมผัสได้ถึงพลังที่น่ากลัวจนทำให้มันรู้สึกหวาดกลัวจากสัญชาตญาณภายในของมัน
พลังนั้นยิ่งใหญ่มากจนทำให้มันรู้ว่าชีวิตของมันกำลังถูกคุกคาม !
ฟีนิกซ์ร้องเสียงแหลม ไม่สนใจโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณทันที มันบินไปทางเจี้ยนเฉินอย่างไม่ลังเล
ตูม ! ตูม !
เสียงดังกังวาลออกมาจากร่างกายของฟีนิกซ์ในขณะที่พลังที่น่ากลัวระเบิดออก โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณใช้โอกาสนี้เพื่อสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้กับร่างกายของมัน
อย่างไรก็ตาม ฟีนิกซ์ไม่สนใจอย่างสิ้นเชิง มันค่อนข้างจะทนทุกข์ทรมานกับบาดแผลมากกว่าที่จะใช้เวลาแม้แต่วินาทีเดียวกับโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณ และรีบเข้าประชิดตัวเจี้ยนเฉินให้เร็วที่สุด
แต่ในขณะนี้ วิถีพลังและช่องว่างเปลี่ยนไป ฟีนิกซ์เคลื่อนไหวช้าลง ๆ ระยะห่างระหว่างมันกับเจี้ยนเฉินดูเหมือนจะขยายออกไปเรื่อย ๆ
หัวหน้าพิรุณได้ปรากฏตัวด้านหน้านกฟีนิกซ์อย่างกะทันหัน เผยให้เห็นการปรากฏตัวของขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 7 ที่พลุ่งพล่าน นางโจมตีอย่างรุนแรงเพื่อขัดขวางเส้นทางของฟีนิกซ์
ในเวลาเดียวกัน โมเทียนหยุนก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของฟีนิกซ์ เขาถูกห่อหุ้มด้วยรังสีสังหารที่กลายเป็นหอก มันพุ่งลงมาเร็วกับสายฟ้า
ทันใดนั้น กล้ามเนื้อขนาดใหญ่ของมันก็ระเบิดออก บาดแผลที่ร้ายแรงปรากฏขึ้นมากมาย ทุกบาดแผลล้วนถึงตาย
อย่างไรก็ตาม ในฐานะเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ ไม่มีบาดแผลใดร้ายแรงต่อมัน บาดแผลทั่วร่างกายของมันหายในพริบตา เนื้อที่ขาดไปก็ถูกสร้างใหม่เช่นกัน
ราวกับว่ามันสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ทันทีโดยไม่สนใจขนาดของบาดแผลที่โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณทำ พวกเขาไม่สามารถฆ่ามันได้
ถึงตอนนี้ 15 วินาทีผ่านไปตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินเริ่มหลอมรวมกระบี่ แต่พวกเขาก็ยังรวมพลังไม่เสร็จ พวกเขายังรวบรวมพลังต่อไป
เจี้ยนเฉินตัวสั่นรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เลือดก็ออกจากทวารทั้งหมดในร่างกายของเขา ใบหน้าของเขาขาวซีด ไม่มีเลือดแม้แต่หยดเดียว
ในขณะที่เขากำลังหลอมรวมกระบี่ การรวบรวมพลังทุก ๆ วินาทีจะเพิ่มพลังการโจมตีมากขึ้นเรื่อย ๆ
อีกด้านหนึ่ง นกฟีนิกซ์พุ่งไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่อาจนำหน้าโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณได้ แม้ว่ามันจะแข็งแกร่งกว่า แต่ก็ไม่มีความได้เปรียบนักเมื่อเทียบกับโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณที่สามารถใช้วิถีแห่งกฏได้เพียงเสี้ยวเดียว
จากระยะไกล ความรู้สึกอันตรายจากกระบี่ก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มันทำให้ตัวมันเองรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น ฟีนิกซ์ก็หันไปกลับมา จริง ๆ แล้วมันไม่สนใจที่จะต่อสู้และพยายามหนีออกไปให้ไกล
เห็นได้ชัดว่ามันกลัวพลังบรรพกาลที่มาจากกระบี่ซึ่งหลอมรวมนั้นมาก
อย่างไรก็ตามหัวหน้าพิรุณได้เตรียมพร้อมเผื่อว่ามันจะหนีแล้ว มิติเปลี่ยนไปเมื่อหัวหน้าพิรุณปรากฏอยู่ต่อหน้าฟีนิกซ์อีกครั้งทันที
โดยที่นางอยู่ขวางด้านหน้าและโมเทียนหยุนอยู่ด้านหลัง พวกเขาได้ปลดปล่อยทุกสิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้ทั้งหมดทันที ทำให้ฟีนิกซ์ต้องวุ่นวายช้าลงและติดอยู่กลางวงล้อมของทั้งสอง
ถึงตอนนี้ สามสิบวินาทีผ่านไปแล้วตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินเริ่มรวมพลังกระบี่ ในเวลานี้ แรงกดดันมหาศาลได้กดลงมาจากด้านบนและมุ่งเป้าไปที่ฟีนิกซ์ทันที
แรงกดดันนั้นมาพร้อมกับพลังที่กดขี่ ทันทีที่มาถึงตัวฟีนิกซ์ มันก็จมเข้าไปจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
แต่ในเสี้ยววินาที ฟีนิกซ์ก็หลุดพ้นจากแรงกดดันนั้นได้อย่างง่ายดาย ด้วยคุณภาพในตอนนี้ของกระบี่คู่ ไม่ว่ามันจะยอดเยี่ยมแค่ไหน มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะกดทับฟีนิกซ์ที่อยู่ชั้นสวรรค์ที่ 8 หรือ 9 ของขั้นอัครสูงสุดได้