อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 506 ฉันไม่สนใจผู้ชายที่แต่งงานแล้ว
ตอนที่ 506 ฉันไม่สนใจผู้ชายที่แต่งงานแล้ว
“เซี๋ยวเซี๋ยว…..” ทันใดนั้นฉีเซิ่งเทียนก็กอดเธอ แต่เธอไม่สนใจและพยายามดิ้นอยู่ตลอด
“ฉีเซิ่งเทียน นายมันแย่ ปล่อยฉัน นายอยากจะนอกใจไปก็ได้ ไม่ต้องมาตามหาฉัน ฉันไม่สนใจผู้ชายที่แต่งงานแล้ว!” เธอบ้าคลั่งไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าอดีตคู่หมั้นจะยังอยู่กับเขา
คำพูดของผู้ชายนั้นไม่น่าเชื่อถือเลยจริง ๆ โดยเฉพาะฉีเซิ่งเทียน ผู้ชายที่ชอบเกลี้ยกล่อม เขาผ่านเรื่องราวความรักมามากมาย เธอเป็นแค่กระต่ายขาวตัวน้อยจะไปรับมือกับเขาได้ยังไง
“นอกใจอะไรกัน? เซี๋ยวเซี๋ยว เธอเป็นภรรยาของฉัน ฉันไม่มีทางนอกใจหรอก! นอกเสียจาก….เธอคิดเล่นเกมอะไรขึ้นมา” แบบนั้นเขาถึงค่อยคิดพิจารณา
“นายมันไม่ใช่ผู้ชาย ไม่คิดว่าจะพูดแบบนี้ออกมา ฉันจะไม่อยู่กับนาย พวกเราจบกัน!” เธอเหยียบไปที่เท้าของเขาเต็มแรง “ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน!”
การตอบโต้ของหลินจือเซี๋ยวรุนแรงมาก ในหัวของฉีเซิ่งเทียนนั้นคิดว่าระหว่างพวกเขาจะต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ ๆ
แต่สิ่งที่เขากังวลมากกว่าคือหากปล่อยมือ เธอจะหนีไป!
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? ความคิดนี้ไม่ค่อยดี แต่ว่าพวกเราอยู่ด้วยกันก่อนได้ไหม? กลับไปจะจัดพิธีแต่งงานใหญ่โตให้เธอ ส่วนแหวนแต่งงานก็เตรียมเอาไว้แล้ว!” มือหนึ่งข้างโอบเอวของเธอไว้ อีกหนึ่งข้างสัมผัสไปที่นิ้วข้างซ้ายของเธอ
ที่บนนิ้วมือสะอาดสะอ้านนั้นไม่มีอะไรสวมใส่
นี่เมื่อวานเขาละเลือนจนลืมสวมให้เธอเหรอ?
หรือว่าคนอื่นไม่ได้เตือนเขา?
“นายลูบอะไร?” หลินจือเซี๋ยวตะโกน
“เซี๋ยวเซี๋ยว เดี๋ยวก่อนนะ อย่าขยับเชียว มีเรื่องอะไรพวกเรามาคุยให้ชัดเจน!” เขาเคยมีประสบการณ์การที่ไม่ยอมพูดเปิดใจกัน มีปัญหาอะไรกันก็ต้องรีบแก้ หากยืดเยื้อจะแย่
พี่เฉินกับพี่สะใภ้เป็นตัวอย่างมาแล้ว
“นายดูเอาเองก็แล้วกัน! ฉันโมโหจนหัวใจไตปอดจะระเบิดออกมาแล้ว!” ความจริงเธอยังไม่ได้ดูวิดีโอ DV ด้านใน เพราะว่าเห็นใบทะเบียนสมรสเธอก็หดหู่พอแล้ว
กุมไว้ในมือไม่กล้าเปิดออก ไม่รู้ว่าด้านในคืออะไร และไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฉีเซิ่งเทียนไม่กล้าที่จะปล่อยเธอ เขากอดเธอนั่งลงบนเตียง ถึงจะนั่งบนเตียงแต่ก็ยังกอดเอวของเธอเอาไว้อย่างแน่น
“นายช่วยคลายมือออกหน่อยได้ไหม? เอวของฉันนะ” หลินจือเซี๋ยวโกรธ ลักษณะท่าทางแบบนี้ เขาให้เธอเป็นอะไรกันแน่?
เป็นลูกหรือไง? เดินไปไหนก็ตามไปด้วยโดยไม่ปล่อย
“เซี๋ยวเซี๋ยว ให้คลายมือออกก็ได้ แต่ว่าปล่อยไปไม่ได้ ถ้าเธอหนีไปจะทำยังไง ไม่คุ้นชินกับที่นี่ ถ้าเกิดเจอคนไม่ดีเข้าจะทำยังไง?” ถ้าถึงตอนนั้นเขาจะทำยังไง เพราะงั้นมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันก็ต้องคุยกัน
ฉีเซิ่งเทียนหยิบกระดาษสองแผ่นออกมาจากกล่องพลางมองดูที่ชื่อ ก่อนที่สีหน้าจะดำดิ่งลงกว่าหลินจือเซี๋ยวเสียอีก
“แม่ง! เกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน?” ทั้ง ๆ ที่เขาวางแผนลักพาตัวหลินจือเซี๋ยวมาแต่งงาน ทำไมถึงได้กลายเป็นเฉินเหยียน
ผู้หญิงคนนั้น…….
“นายไม่รู้เรื่อง?” ทะเบียนสมรสของเขากับเฉินเหยียน ตัวเขาจะไม่รู้เรื่องเลยงั้นเหรอ?
“ฉันจะไปรู้เรื่องได้ยังไง ไม่สิ เมื่อวานเองฉันก็เมา แต่ว่าเธอต้องเชื่อว่าฉัน มีแค่เธอเท่านั้น เรื่องนี้ไม่มีความหมายแฝงแน่” เขาอยากจะฉีกมันทิ้งทันที เมื่อวานเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่!
เขาหยิบ DV ขึ้นมาเปิด ทั้งคู่ดูภาพจากสถานการณ์ด้วยกัน
ทั้งสามคนนั้นเมาและเดินเข้าไปในพิธีแต่งงาน ยืนอยู่หน้าบาทหลวง หลังจากนั้นหลินจือเซี๋ยวก็ไปอาเจียนอยู่ด้านข้าง บาทหลวงในพิธีแต่งงานจึงให้ฉีเซิ่งเทียนกับเฉินเหยียนแต่งงานกัน
พวกเขาอ่านพิธีสาบานกัน ทั้งงานนั้นมีเพียงแค่บาทหลวงและหลินจือเซี๋ยวที่กำลังอาเจียนอยู่ ดึกดื่นแบบนั้นก็ไม่มีคนอื่นอยู่
แต่ว่าทะเบียนสมรสนั้นไม่ได้ถ่ายคลิปลง DV แบบนี้มันไร้สาระเกินไปแล้ว!
และสถานที่แห่งนั้นยังมีลูกโป่งและดอกกุหลาบต่าง ๆ น่าจะเป็นการตกแต่งที่พิเศษอีกด้วย
แต่แบบนั้นเรียบง่ายเกินไป!
พิธีแต่งงานนี้……
เธอไม่ได้ต้องการ!
“เซี๋ยวเซี๋ยว ความจริงเป็นแบบนี้ ฉันจะแต่งงานกับเธอ แต่ว่า……” ฉีเซิ่งเทียนพูดอึก ๆ อัก ๆ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขารู้สึกเสียใจอย่างมาก
แม่งเอ๊ย เมื่อวานไม่ควรไปกินข้าวกับเฉินเหยียนเลย แล้วยังออกมากับเธออีก ไม่คิดเลยว่าเธอจะเข้ามาในงานแต่งงาน!
สารเลวสิ้นดี!
หลังจากนี้เขาจะคู่กับเซี๋ยวเซี๋ยวได้ยังไง!
ทันใดนั้นเขาก็ทิ้ง DV ในมือ และกอดหลินจือเซี๋ยวเอาไว้ “เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันจะไม่ทิ้งเธอ ไม่ยอมให้เธอทิ้งฉันด้วย ฉันจะรีบไปหย่ากับเธอเดี๋ยวนี้!”
“เหอะเหอะ ช่างเถอะ นายมันของมือสอง ไม่คิดว่าจะหนีมาไกลขนาดนี้ ฉันคงต้องคิดพิจารณาดูอีกรอบแล้ว!” เขาเมาแล้วไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร?
เธอไม่อยู่แป๊บเดียวก็ไปจดทะเบียนกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว
ได้เลย!
“เซี๋ยวเซี๋ยว ไม่ต้องคิดแล้ว ฉันจะรีบไปหย่าเดี๋ยวนี้ หลังจากนี้พวกเราไปจดทะเบียนสมรสกันเป็นยังไง?” เขายิ้มตอบ
“ไม่มีทาง จดทะเบียนสมรสอะไรนั่น แต่ว่า….นายรีบไปทำเรื่องหย่าซะ ไม่อย่างนั้นอย่ามากอดฉัน ฉันไม่ต้องการอยู่กับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว ตอนนี้สถานะของนายคือแต่งงานแล้ว ยังกล้ามากอดฉัน นายกำลังนอกใจ!” หลินจือเซี๋ยวดิ้นออกห่างจากเขา
ฉีเซิ่งเทียนกอดเธอแน่นกว่าเดิมจนแทบจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว
จู่ ๆ เธอก็นึกคำพูดของฉีเซิ่งเทียนครั้งนั้น หลังจากที่เขาแต่งงานจะไม่มีทางนอกใจเด็ดขาด นอกเสียจากคู่ชีวิตของเขานั้นไม่ใช่เธอ ตามที่คาดไว้ที่ความจริงยืนยันว่าฉีเซิ่งเทียนเป็นคนขี้โกงได้ทุกนาที
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันอยากกอดเธอ เธอห้ามขยับไปไหน” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเฉินเหยียน หัวใจเต้นรัวขึ้นมาทันที
บ้าเอ๊ย รีบรับโทรศัพท์เร็ว ๆ สิ!
คาดว่าตอนนี้เฉินเหยียนคงจะยังไม่รู้ว่าพวกเขานั้นจดทะเบียนสมรสกัน!
เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นในที่สุดปลายสายก็กดรับ “เธออยู่ไหน?”
“ฉันบินกลับมาแล้ว วางละ!”
เสียงโทรศัพท์ของฉีเซิ่งเทียนถูกตัดสายดังขึ้น
แม่ง! ยัยผู้หญิงคนนี้นี่มัน…….
คิดจะวางก็วาง จะง่าย ๆ บ้างไม่ได้หรือยังไง?
ฉีเซิ่งเทียนหันไปมองหลินจือเซี๋ยว เขาหยิบโทรศัพท์และโอบเธอ “เซี๋ยวเซี๋ยวของฉัน อย่าโกรธเลยนะ พวกเรากลับไปหาเธอตอนนี้กัน!”
“ใครเป็นของนาย เซี๋ยวเซี๋ยวไม่ใช่ของนาย เฉินเหยียนต่างหาก นายไปหาเธอเถอะ!” เธอสะบัดเขาออก เธอต้องการไปจากที่นี่!
หนีไปจากเขา!
ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้เฉินเหยียนนั่งเครื่องบินอยู่ ฉีเซิ่งเทียนจะต้องไปถลกหนังเธอแน่นอน ไม่คิดว่าจะบินกลับไปเร็วขนาดนี้
“เซี๋ยวเซี๋ยว พวกเรากลับไปกัน!” ตอนนี้เขารอไม่ได้แล้ว ขอเพียงไปหย่ากับเฉินเหยียนและกลับมาโสดอีกครั้ง ถึงการลักพาตัวเซี๋ยวเซี๋ยวมาแต่งงานจะไม่สำเร็จ แต่ก็ไม่อาจให้เซี๋ยวเซี๋ยวปฏิเสธเขาแบบนี้!
“อืม” เธอเองก็อยากกลับแล้ว หนีมาพักร้อนอยู่ดี ๆ ก็ต้องมาเจอเรื่องงานแต่งงานบ้าบอนี่
คาดว่าจะกลับไปบอกโหรวโหรว คงได้ถูกเธอหัวเราะเยาะแน่ ๆ
ดังนั้นทั้งคู่จึงรีบเดินทางกลับทันที ตลอดทางกลับเธอไม่ได้สนใจฉีเซิ่งเทียนเลย