อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 505 สิ่งที่ตัวเองต้องทำ
ตอนที่ 505 สิ่งที่ตัวเองต้องทำ
ทั้งสามคนเมื่อออกไปแล้วก็รู้สึกค่อนข้างแปลก หลินจือเซี๋ยวนั่งอยู่ตรงกลาง ด้านข้างเป็นฉีเซิ่งเทียน ส่วนอีกข้างก็เป็นเฉินเหยียน ทั้งสามคนดื่มเหล้าไปพร้อม ๆ กัน เดินถนนไปพร้อม ๆ กัน โซซัดโซเซเหมือน ๆ กัน
แต่ว่าในหัวของฉีเซิ่งเทียนจำไม่ได้เลยว่าสิ่งที่ตัวเองต้องทำนั้นคืออะไร
……
แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา บนเตียงใหญ่มีคนสองคนกำลังพัวพันไปมา
หลินจือเซี๋ยวขยับหัวไปมา อาการเมาค้างตั้งแต่เมื่อคืนทำให้ตอนนี้เธอปวดหัวและตัวก็หนักมาก เธอรู้สึกว่าตัวเธอนั้นไม่อยากจะลุกขึ้นมาเลยสักนิดเดียว
เมื่อเธอพลิกตัวก็กลายเป็นตกอยู่ในอ้อมแขนอบอุ่นที่รู้สึกคุ้นเคย ความรู้สึกที่มันดูคุ้นเคยมากเช่นนี้ทำให้เธอสบายใจที่ได้เข้าใกล้เขา ก่อนจะตั้งใจนอนหลับต่อ
“อืม………”
หลินจือเซี๋ยวได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น เธอขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เสียงสะอื้น ๆ เบา เห็นได้ชัดว่าเป็นเสียงผู้หญิง อีกทั้งเมื่อครู่นี้เธอยังไม่ทันส่งเสียงอะไรเลยสักนิด
“ไอ้หยา……….”
เสียงหนึ่งดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
เธอลืมตาขึ้นมา บนเตียงมีตัวเธอกับฉีเซิ่งเทียนที่กำลังนอนหลับอยู่ แล้วเสียงนั้นเป็นของใครกัน?
เธอนอนอยู่ใกล้ ๆ ตัวของฉีเซิ่งเทียน เมื่อเงยหน้าขึ้นไปที่ข้าง ๆ เตียงก็เห็นเฉินเหยียนล้มอยู่บนพื้น ศีรษะของเธอกระแทกเข้ากับหัวเตียง
พวกเขามาอยู่ในห้องเดียวกันแบบนี้ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
ทำไมเฉินเหยียนถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
เธอจำได้ราง ๆ ว่าเมื่อคืนนี้พวกเขากินข้าวด้วยกัน หลังจากนั้นก็ไปที่ไหนสักที่ แล้วก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จำไม่ได้เลยสักนิดเดียว
“บ้าจริง!” เฉินเหยียนลืมตาขึ้นมาทันที ก่อนจะจ้องไปทางหลินจือเซี๋ยวที่อยู่บนขอบเตียง
“บ้าอะไรกัน! นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?” เธอตะโกนเสียงดังขึ้นมา คงไม่ได้?
ทำไมพวกเขาถึงเป็นแบบนี้ เมื่อคืนก็ไม่น่าจะดื่มหนักมากขนาดนั้นนะ
3p？
บ้าเอ๊ย!
เธอรีบก้มลงมองดูเสื้อผ้าของตัวเอง โชคดีที่เสื้อผ้ายังอยู่ดี ทั้งยังสวมใส่ไว้อย่างมิดชิดอีกด้วย
ฉีเซิ่งเทียนถูกหลินจือเซี๋ยวกดไปที่เตียง เมื่อได้ยินเสียงของพวกเธอดังขึ้น เขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ก่อนจะเอามือกุมขมับตัวเอง “เซี๋ยวเซี๋ยว……”
“เซี๋ยวบ้าอะไร! เมื่อคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกัน?” หลินจือเซี๋ยวมองดูเสื้อผ้าของเขาที่ยังดูปกติดีอยู่ เสื้อผ้าตัวเองก็ยังดูปกติดีเช่นกัน
โชคดีที่เมื่อคืนไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากับฉีเซิ่งเทียนหลังจากเมา แต่เรื่องของเฉินเหยียนนี่มันยังไงกัน?
พระเจ้าช่วย!
เธอทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงอย่างนั้นเหรอ!! นี่มันเรื่องอะไรกัน อยู่ ๆ ก็บังเอิญเจอเข้ากับตัว!
“เรื่องอะไรเหรอ?” เมื่อเขาลุกขึ้นมาก็เห็นเฉินเหยียนที่จ้องมาหน้าเขาด้วยความโกรธ ก่อนจะจับไปที่หน้าอกของตัวเอง “นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? แถมยังแอบถ้ำมองแต่เช้าอีก!”
“ยัยบ้า เธอต่างหากที่แอบดู! ทำไมฉันต้องไปแอบดูเธอด้วย! ให้ตายสิ! เมื่อคืนต้องเมาแน่ ๆ หรือสมองยังไม่ตื่นดีกัน!” เฉินเหยียนถลึงตาใส่เขาทันทีที่ได้ยินเขาพูด ก่อนจะหันหลังและเดินออกจากห้องไป
วิ่งมานอนในห้องของพวกเขาหนึ่งคืนก็ช่างมันเถอะ แต่นี่แบบ… แม่งเอ๊ย ทำไมถึงได้มานอนอยู่ที่พื้นแบบนี้ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงแบบเธอจะน่าเศร้าขนาดนี้ คงไม่มีผู้หญิงคนไหนเป็นแบบนี้แน่ ๆ
เฉินเหยียนเดินออกไปพร้อมกับท่าทีโมโห ทิ้งให้ฉีเซิ่งเทียนกับหลินจือเซี๋ยวที่อยู่ในห้องมองหน้ากันและกันอย่างงง ๆ
หลินจือเซี๋ยวหยิบหมอนมาตีเขา “นายทำอะไรลงไป?”
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย ฉันจำไม่ได้เลยสักนิด” เขาจะพาเฉินเหยียนเข้ามาในห้องของพวกเขาทำไม ไม่มีทางเกิดขึ้นแน่ ๆ ที่จะให้เธอเข้ามาที่ห้องของพวกเขา
แต่ว่านอนบนพื้นนั่นคืออะไรกัน?
“นายหมายความว่ายังไงกันแน่? คืนนี้จะนอนบนพื้น? หรือพรุ่งนี้จะนอนที่เตียงแทน!” เธอยังไม่ตื่นก็ช่างเถอะ แต่นี่เขากลับไม่ตื่นมารู้เรื่องเลยสักนิด
เมื่อคืนเดิมทีเธอก็ไม่ได้คิดอยากจะกินเหล้าเท่าไร แต่เขากลับบอกให้เธอลองชิมดู สุดท้ายก็กลายเป็นแบบที่เห็น
“เซี๋ยวเซี๋ยว ตอนนี้พวกเราก็สบายดีแล้วนี่นา! พวกเราไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นสักหน่อย” เขาจำไม่ได้เลยว่าเมื่อคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“แม้ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่า” ครั้งหน้าเธอจะไม่ดื่มมากแบบนี้แน่นอน
“ฉันจะไปอาบน้ำก่อน ส่วนนายนอนต่อไปเถอะ!” หลินจือเซี๋ยวพลิกตัวออกจากเตียง
ฉีเซิ่งเทียนมองเธอที่เดินออกไป “เซี๋ยวเซี๋ยว อาบด้วยกันไหม?”
“ไม่! นายนอนต่อไปเถอะ!” เธอตื่นขึ้นมาตอนเช้าก็ต้องมาเจอเรื่องนี้ ตอนนี้ใจเธอรู้สึกหดหู่อยู่เล็กน้อย
ถ้าเกิดอาบน้ำกับเขามีหวังได้หดหู่กว่าเดิมแน่ ๆ
หลินจือเซี๋ยวอาบน้ำเสร็จก็ออกมาเห็นว่าฉีเซิ่งเทียนนั้นไม่ได้นอนหลับต่อ เขานอนอยู่บนเตียงพลางมองเธอด้วยสายตาที่เป็นประกาย
ฝีเท้าของเธอถึงกับหยุดลง ถ้าหากเธอเดินเข้าไปตอนนี้มีหวังเธอคงถูกกินจนไม่เหลือซากแน่ ๆ
“กลิ่นเหล้าบนตัวนายเหม็นมาก ถ้าไม่นอนก็ไปอาบน้ำซะ!” เธอยืนห่างจากเตียงสองเมตรและมองไปที่เขา
เซี๋ยวเซี๋ยวรังเกียจเขาแล้ว!
เขาช่างเป็นผู้ชายที่น่าสงสารเสียจริง ๆ
“งั้นหลังจากที่ฉันอาบน้ำแล้ว หลังจากนั้น……..” เขาลุกออกจากเตียงและเดินไปหาเธอ “ได้ใช่หรือเปล่า…..?”
“ได้อะไร? นายไปอาบน้ำก่อนค่อยมาพูด! กลิ่นเหม็นมาก!” เมื่อคืนเธอนอนแบบนั้นไปได้ยังไงกัน!
คงเป็นเพราะเมาจนหลับสนิทไปแน่ ๆ
“เดี๋ยวไปแล้ว!” ถ้ารู้แต่แรกว่าจะเป็นแบบนี้ สู้ไปอาบน้ำกับเธอน่าจะดีกว่า น่าจะไม่เลวเหมือนกัน!
หลินจือเซี๋ยวมองความคิดเขาออก ก่อนจะยกเท้าและเตะไปที่เขาเบา ๆ “ไปได้แล้ว!”
ฉีเซิ่งเทียนเผยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเดินไปที่ห้องอาบน้ำด้วยความตื่นเต้น
หลินจือเซี๋ยวถลึงตาใส่เขาทันที ก่อนจะเดินไปที่ข้าง ๆ เตียงก็ได้กลิ่นเหล้าโชยมา เมื่อคืนนี้ทำไมถึงได้ดื่มเหล้าเยอะขนาดนั้นกันนะ!
หลังจากนี้จะมีหน้ากล้ามากพอไปเจอเฉินเหยียนอีกหรือเปล่า?
อันที่จริงก็น่าขายหน้ามากอยู่แล้ว นี่จะต้องเป็นอุบัติเหตุแน่ ๆ อุบัติเหตุแน่นอน คงไม่มีทางเกิดขึ้นอีกซ้ำสอง
ทันใดนั้นก็มีเสียงออดหน้าประตูดังขึ้น เธอมองไปที่ห้องน้ำก็ได้ยินเสียงน้ำไหลอยู่ข้างใน ก่อนจะเดินไปเปิดประตู
มีบริกรของโรงแรมยืนอยู่ที่หน้าประตู ในมือของเขาถือพัสดุที่ละเอียดอ่อนมาให้ ก่อนจะยิ้มและมองไปที่เธอ “คุณนาย อรุณสวัสดิ์ครับ นี่เป็นของพวกคุณ”
“ขอบคุณค่ะ!” นี่คงไม่ใช่ฉีเซิ่งเทียนทำอะไรหรอกนะ?
เธอถือกล่องเข้ามา ก่อนจะนั่งลงไปที่เตียงและมองไปที่ห้องน้ำอีกครั้ง ภายในห้องยังมีเสียงน้ำไหลอยู่ เขาน่าจะยังไม่ออกมา
หรือว่านี่จะเซอร์ไพรส์ให้เธอตกใจอย่างนั้นเหรอ?
หรือจะให้เธอแกะมันออกมา?
เธอค่อย ๆ เปิดกล่องออกก็เห็นข้างในมี DV หนึ่งอัน ด้านบนมีกระดาษบาง ๆ อยู่สองแผ่นวางเอาไว้ ด้านบนเป็นทะเบียนสมรส!
มันเป็นชื่อของฉีเซิ่งเทียนกับเฉินเหยียน!
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
“เหอะเหอะ…….”
น่าสนุกแล้วสิ!
ที่แท้……
เธอเปิด DV ออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นและดูวิดีโอที่อยู่ด้านใน
ฉีเซิ่งเทียนเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นหลินจือเซี๋ยวนั่งอยู่บนเตียงและกำลังเล่น DV อยู่ เมื่อคิดถึงแผนของตัวเอง เมื่อคืนเขาเมามากขนาดนั้น ใครจะรู้ว่าแผนของเขาจะสำเร็จหรือไม่ ตอนนี้มาถึงหน้าห้องแล้ว สำเร็จไปได้ด้วยดี
ใกล้ถึงเวลาที่จะพาหลินจือเซี๋ยวไปบ้านของเขาแล้ว!
เขาเดินเข้าไปหาเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก “คุณภรรยา…..”
“ภรรยาพี่สาวนายสิ!” กล่องที่เธอถืออยู่ถูกเหวี่ยงไปที่ใต้เท้าของเขา “ภรรยาของนายไม่ได้อยู่ที่นี่ พูดบ้าบออะไรกัน!”
“ทำไมถึงไม่อยู่ที่นี่? เธอเป็นภรรยาฉันนี่นา เซี๋ยวเซี๋ยว……” เขาข้ามกล่องที่ถูกโยนลงมาที่พื้นและกำลังเดินเข้าไปใกล้เธอ “จากนี้ไป เมื่อคืนเป็นวันครบรอบแต่งงานของพวกเราในปีหน้านะ เธอดีใจหรือเปล่า?”
“ดีใจมาก ถ้าอย่างนั้นขอให้นายแต่งงานอย่างมีความสุข อายุมั่นขวัญยืน มีลูกกันไว ๆ” เธอวาง DV ไว้ข้างหน้าเขา ก่อนจะมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา
ยังไม่ทันเปลี่ยนเสื้อผ้าอะไรเลย เธอคิดอยากจะปิดประตูและเดินออกไปจริง ๆ แต่ตอนนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนถึงจะออกไปได้!
ฉีเซิ่งเทียนกำลังมองดูเธอเปลี่ยนเสื้อผ้า เห็นได้ชัดเจนว่าเธอนั้นกำลังโกรธอยู่ เขาไม่ได้สนใจมอง DV ที่มีวิดีโออยู่เเลยสักนิด ก่อนจะเดินไปหาเธออีกครั้ง “เซี๋ยวเซี๋ยว เธอบอกว่าไม่เห็นด้วยที่จะแต่งงานกับฉัน เพราะงั้น……ฉันเลยใช้วิธีนี้ เธอโกรธฉันก็เข้าใจนะ แต่ช่วยโกรธสักนาทีเดียวได้ไหม? หรือไม่ก็สักสิบนาทีก็พอ?”
หลินจือเซี๋ยวทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของเขา เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องได้ยังไง เห็นได้ชัดว่าทำเรื่องแบบนั้นแท้ ๆ แต่จะให้เธอโกรธสิบนาทีเนี่ยนะ ชั่วชีวิตนี้เธอควรไม่สนใจเขาแล้วจริง ๆ
ชอบเล่นตลกเหมือนเธอเป็นลูกลิงอยู่ได้