เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 587 ค่ายทหารใดที่อันตรายที่สุด

บทที่ 587 ค่ายทหารใดที่อันตรายที่สุด

“ถือว่าพวกคุณโชคดี”
ฉินเฟิงโบกมือ
จากนั้นคนเหล่านั้นก็หลุดออกจากฉากที่เหมือนนรกขุมสุดท้าย ทุกคนกางแขนขานอนบนพื้นทันที รูม่านตาหด ใบหน้าของพวกเขาหวาดกลัว ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น และยิ่งไปกว่านั้น บางคนปัสสาวะในกางเกงโดยตรง
กลัวจนฉี่ราด
ฉากเมื่อกี้น่ากลัวมาก
“คารวะ…เทพสงคราม…เมื่อกี้ข้าน้อยมีตาแต่หามีแววไม่…หยาบคายกับเทพสงคราม…ข้าน้อย…ข้าน้อยสมควรตัว…”
杜乐เข้าใจอย่างรวดเร็ว และตบหน้าตัวเองทันที คุกเข่าลงที่ฉินเฟิงซ้ำๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกลัว เพราะเขารู้ว่าคนนี้เป็นคนใหญ่คนโตจริงๆ อย่าว่าแต่ตระกูลตู้ในมณฑลปาเลย แม้ว่าตระกูลชั้นนำทั้งหมดในมณฑลจะรวมกันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าพระคุณองค์นี้
เทพสงคราม!
อย่างเมื่อกี้นี้ เขาไม่เคยสัมผัสมันมาก่อนและเขารู้สึกเหมือนกำลังจะตายจริงๆ แต่เขารู้ว่า มันเป็นเพียงรัศมีอาฆาต และรัศมีแห่งการฆ่าเพียงอย่างเดียวก็ทำให้เขาตายทั้งเป็น ในขณะนั้น เขาก็รู้ว่า บุคคลนี้ช่างเก่งกาจเหลือเกิน
มีเพียงเทพสงครามเท่านั้น
และก่อนหน้านี้คือออร่าสังหารของฉินเฟิงจริงๆ ออร่าสังหารที่เขามีประสบการณ์มาหลายปีในกองทัพ สามารถฆ่าผู้คนด้วยออร่าสังหารเพียงอย่างเดียว
ในต้าหัว มีเพียงเขาเท่านั้นที่ทำได้
“กลับไปบอกตระกูลตู้ของพวกคุณว่า เชื้อสายนี้ได้รับการคุ้มครองจากผม ถ้ากล้ามาอีกอย่าโทษผมที่ฆ่าล้างตระกูลตู้ในมณฑลปาแล้วกัน ทหารหลายล้านนายในหนานเยว่ผมก็ได้กวาดล้างแล้ว ตระกูลตู้ของพวกคุณ ขี้หมูขี้หมา”
“ครับๆๆ ตระกูลตู้ของเรา ขี้ขลาด”
และ杜乐ก็ตอบทันที
นี่ไม่ใช่เรื่องตลก แต่เพราะต่อหน้าเทพสงครามอันดับ 1 ของต้าหัว ตระกูลตู้ของพวกเขาด้อยจริงๆ
“ถ้าไม่ใช่เพราะ天痕 วันนี้คุณไม่รอดแน่ ไสหัวออกไปซะ”
ฉินเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา
ทันใดนั้น 杜乐ก็วิ่งหนี ตะเกียกตะกาย เขาไม่เคยคิด ไม่เคยฝัน โดนตีให้ตายก็คิดไม่ถึงว่า ในเมืองเล็กๆเช่นนี้ กลับมีคนใหญ่คนโตแบบนี้ปรากฏ
ไม่มีใหญ่กว่านี้แล้ว
เทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าหัว ผู้บังคับบัญชากองทหารหลายล้านนาย มีอำนาจเหนือใคร
ตระกูลตู้ของพวกเขา กระจอก
“ขอบคุณครับหัวหน้า”
หลังจากที่คนเหล่านั้นจากไป ตู้เทียนเหินก็พาตู้ต้วนเทียนเดินมา
แล้วก็ทำความเคารพอย่างสุดซึ้งในสายตาของเขา ในบรรดาทหาร
เทพสงครามคือความศรัทธา
เขาก็เหมือนกัน
แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ทหารเกณฑ์แบบนั้นอีกแล้ว อายุก็มากแล้ว และแม้แต่ลูกชายของเขาก็อายุน้อยกว่าฉินเฟิงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เขาได้เห็นเทพสงครามบุกออกมาจากสนามรบอย่างไร
ได้เห็นเส้นทางการเป็นเทพสงครามของฉินเฟิง
และนี่คือเหตุผลที่ตู้เทียนเหินเทิดทูนฉินเฟิง
ทหารเทิดทูนผู้แข็งแกร่ง แต่พวกเขาก็เทิดทูนคนบ้าที่ไม่กลัวตาย และเมื่อทั้งสองรวมกันเป็นความเชื่อของพวกเขา
“แผลยังโอเคมั้ย?”
ฉินเฟิงเอามือไขว้หลัง เข้ามาและถาม
“ไม่เป็นไรครับ ขอพักสักสองวันก็ดีขึ้นแล้ว”
ตู้เทียนเหินส่ายหัวและกล่าวว่าไม่เป็นไร
มีความปากแข็งบ้าง
ทันใดนั้น ฉินเฟิงก็ส่ายหัว”老杜 คุณก็ยังคงดื้อรั้นและปากแข็งแบบนี้นะ ตอนนั้นที่อยู่ในกองทัพ
คุณก็ชอบปากแข็ง และตอนนี้คุณก็ยังดื้อรั้นและปากแข็ง ถ้าไม่ใช่เพราะโหวเมิ่งหยาวและโหวเฟยที่มาหาผมในวันนี้
ผมยังไม่รู้ว่าครอบครัวของคุณ มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ”
ฉินเฟิงชี้ไปที่ทั้งสองคนข้างหลัง
ช่วยสานสัมพันธ์
ก็พวกเขามาหาเขาจริงๆ
“โหวเฟย ขอบคุณนะ”
ตู้เทียนเหินไม่ได้กล่าวขอบคุณ เพราะเขาไม่รู้จักโหวเฟยพวกเขา
แต่ตู้ต้วนเทียนยกมือขึ้นและกล่าวขอบคุณทันที เขาขอบคุณก็รู้สึกขอบคุณในใจจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะโหวเฟยได้หาฉินเฟิงมา
วันนี้พวกเขาตายแน่ๆ
“ไม่เป็นไร ปกติพี่ตู้ดูแลผมขนาดนั้น
ผมไม่มีความสามารถพอและไร้ประโยชน์ ผมก็เลยไปหาพี่ฉิน”
ถ้ามีปัญหาผมจะเข้าไปช่วยแน่นอน
โหวเฟยเกาหัวของเขาและพูด
ทันใดนั้น ทั้งสองมองหน้ากันและยิ้ม เพื่อนคนนี้ เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
ทั้งสองคนนี้เป็นเพื่อนกันเพราะฉินเฟิง
ในเวลานี้ ฉินเฟิงมาถึงตรงหน้าตู้เทียนเหิน แล้วตบหน้าอกของตู้เทียนเหินด้วยฝ่ามือ
ซึ่งทำให้สีหน้าของตู้เทียนเหินเปลี่ยนไป และทันใดนั้นก็อาเจียนเลือดสีดำออกมา ตู้ต้วนเทียนที่อยู่ข้างๆสีหน้าก็เปลี่ยนไป
เขาคิดว่าฉินเฟิงกำลังโจมตีพ่อของเขา
แต่นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ ตู้เทียนเหินก็โบกมือ
“ลูก
อย่าขยับ หัวหน้ากำลังขับเลือดเสียของพ่อออกมา”
เลือดดำอีกคำหนึ่งพ่นออกมา
คราวนี้ ใบหน้าที่ช้ำของตู้เทียนเหินค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงดอกกุหลาบ
“คุณนะคุณ บาดเจ็บสาหัสขนาดนี้
ยังบอกว่าไม่เป็นไร ถ้าไม่ใช่เพราะผม คุณคงต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บนี้
ยังจะปากแข็งอีก เห้อ ตระกูลตู้ พวกคุณจะทำยังไงต่อ อยากแก้แค้นไหม?”
หลังจากที่ฉินเฟิงขจัดเลือดเสียออกมา เขาก็ถอยกลับไปสองก้าวแล้วถาม
“เห้อ ตระกูลตู้นั้น
มีเพียงลูกชายคนโตของตระกูลตู้ที่เป็นศัตรูกับเชื้อสายของเรา ยังไงแล้ว ผมไม่ต้องการขัดแย้งกับผู้นำตระกูล”
ไม่ว่ายังไงแล้วก็เป็นที่ที่ผมเติบโตมา
ตู้เทียนเหินกล่าวอย่างซับซ้อน
มีคนมากมายในตระกูลตู้ในมณฑลปา และมีหลายสาย พวกเขาเป็นหนึ่งในนั้น
เดิมทีเขาสามารถมีชีวิตที่ดีได้หากไม่ออกตัว
แต่ในตอนนั้น ลูกชายคนโตของตระกูลตู้ได้ฆ่าคนสำคัญ และต้องการมีคนไปตายแทนเขา ในที่สุด เขาเลือกตู้ต้วนเทียน ตู้เทียนเหินไม่ยอมแน่นอน
จึงพาตู้ต้วนเทียนหนีไปทันที
หนีมาที่เจียงเฉิง
“คุณแน่ใจเหรอ? แม้ว่าตอนนี้มีผมปกป้องพวกคุณ พวกเขาอาจไม่กล้าลงมือ แต่ถ้าพวกเขาใช้วิธีสกปรกล่ะ? ฆ่าพวกคุณอย่างลับๆโดยไม่มีใครรู้ และผมก็ไม่สามารถหาหลักฐานได้?”
ฉินเฟิงเอามือไขว้หลังและถามจางๆ
มันเป็นความจริงที่เขาเป็นเทพสงคราม แต่เทพสงคราม ก็ไม่สามารถฆ่าคนอื่นได้โดยไม่มีเหตุผล
ถ้าฆ่าคนผิดจะทำยังไง
หากเป็นกรณีนี้ เขา เทพสงคราม จะโดนต้าหัวกล่าวโทษ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เกรงว่าผู้เฒ่าสามคนที่อยู่ตรงกลางตึกซึ่งเดิมสนับสนุนเขาจะต่อต้านเขาเช่นกัน ถ้ามันมากเกินไป อาจารย์ของเขาท่านหลี่คงจะมาไล่ฆ่าเขาด้วยตนเอง ฆ่าล้างตระกูล
เทพสงครามเป็นมาร ปีศาจ นักฆ่า เทพสังหาร
อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงมีมาตราส่วนในหัวใจของเขา
จะทำอะไรต้องยุติธรรม  ไม่รู้สึกละอายใจในการตรวจสอบตนเอง
“เอิ่ม ผมต้องการให้หัวหน้าส่งลูกชายของผมไปที่ค่ายทหาร ต้วนเทียนไม่สามารถอยู่ในเจียงเฉิงนี้ไปตลอดชีวิต” ตู้เทียนเหินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว
ค่ายทหาร เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการฝึกฝนตัวบุคคล
“ได้”
ฉินเฟิงพยักหน้า
เป็นแค่เรื่องเล็ก
เพราะว่า ค่ายทหารไม่ใช่สถานที่สำหรับความบันเทิง
“ขอบคุณครับหัวหน้า”
ตู้เทียนเหินกล่าวขอบคุณ แล้วพูดกับตู้ต้วนเทียน “ลูกเอ๋ย ไปต้อนรับหัวหน้าพวกเขาหน่อย ต้องการอะไร ก็บอกพ่อได้เลย อาการของพ่อยังต้องพักผ่อนหน่อย”
เขาให้ตู้ต้วนเทียนเข้าใกล้สนิทกับฉินเฟิง
“ครับ”
ตู้ต้วนเทียนตอบตกลง
จากนั้น ตู้เทียนเหินก็เข้าไป ตู้ต้วนเทียนก็ได้ออกไปเที่ยวข้างนอกกับฉินเฟิง ในขณะที่ฉินเฟิงกำลังเดินอยู่ เขาหันศีรษะและถามว่า “ต้วนเทียน คุณอยากไปค่ายทหารแห่งไหน?”
“ค่ายไหนอันตรายที่สุด?”
ตู้ต้วนเทียนถามอย่างสงสัย